Kafamın içinde çokça mahkeme kurdum ama sonunda kaybolan bir ben oldum. Küller tekrar yanamaz çünkü rüzgar onları dağıtalı da çok oldu...
Ordayken ara ara bir kapı aralandı gözüktü 8 yaşım... sonra ayna belirdi göz altlarım ve cilt bozukluklarım ama en yabancısı boş bakışlarım çıktı karşıma... Eskiden eser yok ve hayır küller havada bile asılı kalmadan toprağa gömüldü...
Ahh 8 yaşım... Şimdi görse şu halimi saf saf bakardı bilip sandığı da bilmediği birçok şeye... bakardı uzaktan ama kirlenmeden. Sonra, sonra... Ne yapardı bilemiyorum onu o kadar unuttum ki bulamıyorum...
Ahh 8 yaşım şimdi iyi dinle beni;
Keskelere inanma çünkü aptallık... bağlanma fazla çünkü bu gerekenden fazla umut demektir ve umut etme çünkü sonu karanlık... Korkarsın bilirim, ama korkma da en yakının o ve yalnızlığı onunla aldatmak suç olmaz korkma... Hatalar benliğin bir parçasıdır ve hata yapmaktan korkma çünkü yaşamak çokça hata yapmaktır unutma...








