A.I. all the way (Helemaal K.I.)
Artificiële intelligentie, a.i. of kunstmatige intelligentie, k.i., is een logische stap in het proces dat de technologisering maakt. We hebben overal in de wereld apparaten en sensoren die verbonden zijn met hetzelfde netwerk, namelijk het internet. Wat hier logisch aan is, is dat er enorm veel data gegenereerd is sinds de lancering van het publieke internet in 1994 en er uiteindelijk algoritmes zijn uitgevonden om doorheen deze data bepaalde trends te vinden en daar mee te werken. Allemaal heel abstract, maar eigenlijk is het zoals een kind; een kind start met een beperkte set van aangeboren reacties zoals lachen, wenen... maar het grootste deel van de kennis wordt aangeleerd doorheen de tijd. Kunstmatige intelligentie is niet anders, het leert terwijl het pagina’s op het internet verslind of terwijl het communiceert met een mens of een andere kunstmatig intelligente computer.
Ik wil u, als lezer, graag uitnodigen om de onderstaande video te bekijken, losstaand van het feit dat de drones bestuurd worden met een intelligent, zelf-lerend, computersysteem gebeurd er achter de coulissen nog iets interessant. Kan je het raden?
Heb je geraden dat de hele video, geluid, beeld en regie, door een kunstmatig intelligente computer is gegenereerd? Het journalistenbureau gaf een blogpost over DHL drone delivery aan het computerprogramma Wibbitz als input en deze software creëerde volledig autonoom deze video, klaar voor publicatie.
Hoe past dit in ons dagelijkse leven? We weten dat enorm veel gedigitaliseerd zal worden, niet alleen blue-collar jobs, maar ook white-collar jobs, zoals die in de journalistieke wereld. Waar voeger een heel team met geluidsman, cameraman, interviewer en eventueel regisseur e.d. aanwezig hoefden te zijn, kan het nu met een schrijver of met een bestaande tekst en een computerprogramma. Natuurlijk kan het enkel met animatie beelden, maar deze zijn tegenwoordig zeer moeilijk te onderscheiden van echte beelden.
Echte beelden zullen altijd wel nodig zijn, maar om bijvoorbeeld gedurende een journaaluitzending een aantal statistieken te visualiseren kan deze technologie vele man- of vrouw-uren uitsparen. Zo zouden de “menselijke journalisten” zich kunnen focussen op diepgaande analyses en zouden de computergestuurde tegenhangers zich kunnen focussen op het triviale, fastfoodmaatschappij-nieuws.
Even een persoonlijke kanttekening; wat als Wibbitz en soortgelijke leren om zelf verhalen uit te vinden? Lezen wij over een twintigtal jaar dan romans die gegenereerd zijn door een computer? Laten wij op commando misschien het verhaal dat op onze buik geschreven is genereren door een computersysteem, eventueel gebaseerd op onze gebruikservaringen op verscheidene websites?
Wat zeker is, is dat er veel zal veranderen met de komst van de slimme, zelflerende technologisering. Jobs zullen verdwijnen, andere zullen makkelijker worden en nieuwe jobs zullen gecreëerd worden. In de wereld van de journalistiek zal het sowieso haar plaats hebben. In welke mate dat deze transitie zal doorgaan weet niemand, hiervoor moeten wij nog een algoritme uitvinden. Wat ik wel vermoed is dat Wibbitz en soortgelijke nog vaker de revue gaan passeren, bekijk die bovenstaande video nog een keer alstublieft. Deze keer in de wetenschap dat de stem van de verteller een computer is, besef dat er geen enkele mens gekozen heeft wat er getoond wordt en wat niet.
Misschien kan de toekomst van de pers nog “gered” worden door k.i., tegenover de opkomende belangrijkheid user created content.