[intiharlarda]

Kural 1 - Seni üzeni sende üz. Eğer üzmezsen onlar seni daha da çok üzecek, bunu biliyorsun.

[intiharlarda]

Kural 2 - Biri seni sinir ederse onu tepkisizce izle ve en sonunda kim sinir oluyormuş, gör. Karşında delirecek, bana güven.

[intiharlarda]

Kural 3 - Eğer birine anlayış göstermenin bokunu çıkarırsan kendini ihmal edersin. Seni de anlasınlar, seni anlamıyorlarsa bırak onları. Kendine iyilik yapmış olursun.

[intiharlarda]

Kural 4 - Kendin ol. Kendin olmazsan bu seni etkiler, her yerde farklı olmak seni yorar ve inan bana bu durum senin bile üstesinden gelemeyeceğini düşündüğün bir hâl alır. Evet yerine göre davranmalısın ama kişiliğinden çıkmamalısın.

[intiharlarda]

Kural 5 - Birini çok sevmek kendine zarar vermek değildir. Mükemmel olan ilişki seni yıpratmaz. Kötü olduğunu hissettiğin anda bunu karşındaki kişiyle paylaşmalısın ki eğer paylaşmazsan, daha da kötü bir olayla karşı karşıya kalırsın. Örnek; karşındaki kişinin görüştüğü kişi gözünüzü tutmadıysa bunu açıkça söyleyin, aksi takdirde aldatılabilir, yarı yolda bırakılabilirsiniz. Unutmayın, önceliğiniz kendinizsiniz.

[intiharlarda]

Kural 6 - Aslında mükemmel bir ilişki olmadığını bil. Bir ilişkide anlaşmazlıklar olması normaldir, çünkü kusursuz olan ilişkide bir sıkıntı vardır. Kusursuz olan ilişki manipülasyon sonucu olur ve tamamen kafanızdan kurmalardan ibarettir.

[intiharlarda]

Kural 7 - Kendine yalan söylemeyi kes. Kendini avutmayı bırak ve yanlışlara dimdik bak. O yanlışlar seni sırtından da bıçaklayacak olsa sen yine de dik dur. Çünkü her zaman güçlü olmanın temeli budur.

[intiharlarda]

Kural 8 - Birine vazgeçilmez olduğunu hissettirirseniz ilk vazgeçtiği kişi siz olursunuz.

[intiharlarda]

Kural 9 - Sığınacak bir liman, istediğiniz kadar durabileceğiniz bir ev, başınızı koyabilecek bir yastık yoksa saydıklarımın hepsi kendiniz olun. Kendiniz eviniz olsun, kimseye muhtaç olmayın, birini ev olarak görerek sadece ona sığınmayın. Birine sığınmak yıkılacak bir binaya güvenmektir. Tıpkı depremi önceden tahmin edip ısrarla evde durmak gibidir. Ve eğer o ev başınıza yıkılırsa kalkamayabilirsiniz, fakat siz kendinizin evi olursanız yıkılmayacağını bilirsiniz. Birine "evimsin" demek yerine kendinize deyin.

[intiharlarda]

Kural 10 - Güçlüsünüz diye her sıkıntıyı sırtlamayın. Yorulduğunuzu gösterin, söyleyin ama gardınızı indirmeden yapın. Yorulduğunuzu görenler size saldırır ama buna karşı tedbirli olmak sizi korur. Evet her an tedbirli olamazsınız, evet bazen yıkılmanız gerekir ve eğer öyle hissederseniz, gerçekten yıkılın. Dünyanın en sağlam evi bile yıllar sonra harabeye döner, bunu bilin. Güçlüsünüz diye yıkılmaz değilsiniz, unutmayın.

[intiharlarda]

Kural 11 - “Farklı olacağım diye geri zekalı olmayın.” -GörkemKaraaslan

[intiharlarda]

Kural 12 - Sigara ve alkol kullanmanın sizi rahatlattığını düşünseniz de zarar vermekten başka bir şeye yaramaz. Bunu havalı olarak gören kişilerden uzak durun, sigaraya başlamak ya da sadece denemek istemek bile aklınızdan geçmesin. Onun yerine spor yapın, spor sizi çok daha dinç tutar en azından sigara yerine. Sigara ve alkol içmeyin.

[intiharlarda]

Kural 13 - 'Hayır' demeyi öğrenin. Bunu başardığınızda övgüveninizin yerine geleceğine yemin edebilirim. 'Hayır' diyebildiğinizde, kendinizi olduğunuz gibi kabul edeceksiniz, yakışıklı/güzel olduğunuzun farkına varacaksınız. Bolca 'hayır'lı günler.

[intiharlarda]

Kural 14 - Size kalp ağrısı bırakan insanları affetmeyin.

[intiharlarda]

Kural 15 - Duygular sizi güçsüz yapmaz, aksine onlarla yüzleşmek size iyi gelecektir.

[intiharlarda]

Kural 16 - Kendinize verdiğiniz sözleri tutun.

[intiharlarda]

Kural 17 - Bir şeyi, ki özellikle istediğiniz bir şeyi çok fazla hayal etmeyin. Geri tepip gerçekleşmeyebilir ve bu hayal kırıklığı yaratır.

[intiharlarda]

Kural 18 - İçinizde tutmayın. Bu biriktikçe sizi kötü etkiler ve beklemediğiniz anda patlayıp her şeyi mahvedebilirsiniz.

[intiharlarda]

Kural 19 - Affetmeyin. Siz kötüyken yanınızda olmayanları, hatta o kötü günleri size yaşatanları affetmeyin. Ne kadar çok sevseniz bile sizi üzmeye hakkı yoktu.

[intiharlarda]

Kural 20 - Yok sayıldığınız yere geri dönmeye çalışmayın.

[intiharlarda]

Kural 21 - Ait olmadığınız bir yere geri dönemezsiniz.

[intiharlarda]

Kural 22 - Hiç kimseyi hayatınızın merkezi yapacak kadar sevmeyin.

[intiharlarda]

Kural 23 - Büyük konuşmayın. "asla ben bunu yapmam / asla sevmem / asla konuşmam" tarzı şeyler söylemeyin. "Asla" demeyin.

[intiharlarda]

Kural 24 - Her söz veren sözünde durmaz, her "gitmem" diyen kalmaz ve her özür dileyen içten olmaz. Siz oyuncak değilsiniz. Sıkıldığında gelecek ve eğlenecek, yeterince eğlenince tekrar gidecek bir insan insan değildir.

[intiharlarda]

Kural 25 - Duygular kaleme yazılsa hissedilemez, kimse yaşamadan anlayamaz.

[intiharlarda]

Burayı çok kez silip yükledim, hala burada olman tuhaf(burada mısın emin değilim..)

yaşıyorum ama uğramıyorum

[intiharlarda]

"Sonra aramıza şehirler girecek, hiç karşılaşmayacağız. Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek. Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek."

[intiharlarda]

"insanlar gider, anılar kalır. bazen bir kolye, bazense bir fotoğraf. canımızı acıtan şeylerle vedalaşmamız gerekir. çünkü bazen vedalaşmaya kıyamadıklarımız, sarılamayacak kadar yakınımızda olmayabilirler."

[intiharlarda]

Ses tonunu, gülünce bürünen yüz şeklini, gözlerinin güneşte hangi renge çaldığını, saçlarının arasındaki renklerin ahenkli dansını kısacası seni tanımasamda seni tanıyorum. Evet tanıyorum çünkü ben seni değil kelimelerini tanıyorum, ben yüzünü değil, düşüncelerinin ortaya çıkardığı satırları tanıyorum bu notu okursun okumazsın bilemiyorum ama eğer okuyorsan ve evet şu an hala okumaya devam edip bu satıra geldiysen halâ umut var demektir. Çünkü bu satırlara geçmen bunları okuyor olman bile bir umuttur ne umudu diye soracak olursan da kendini bulma umudu, kaybettiğin ruhunu, ilelebet karanlığa bıraktığın ama istemsizce o karanlığa bıraktığın için korktuğun o ruhun. O yüzden şimdi derin bir nefes al, bir nefes daha, şimdi bir nefes daha evet şimdi düşün o kaybettiğin ruhu geri almaya odaklan ve kendini bul umarım bu satırlar sana umut olur kendine çok iyi bak olur mu?

.

[intiharlarda]

Aslında ne anlatmam, ne söylemem gerektiğini bilmiyorum. Susmaktan yorulmuş bir ruhum ve kalbimin olduğunun bilincindeyim ama herhangi bir eylemde bulunmuyorum. Düşüyor gibi hissediyorum ama hala dimdik ayaktayım. Uzun süreli olan uykularıma rağmen çok yorgunum. Uyku düzensizliğim şiddetli baş ağrılarına sebep oluyor. Kime sorsanız iyiyim ve her şey yolunda. Bana sorsanız da aynı şekilde, ben iyiyim ve kötü olmam için neden yok. Fakat bilmiyorum dedim ya işte, matem desem değil, öfke desem değil, hüzün desem değil.. Yorgunluk. Uyanmak istemediğim bir yorgunluk, kanayan bir yorgunluk, delirtecek bir yorgunluk bu. Asla yıkıldığımı söylemem, kimsenin karşısında güçsüz durmam, boyun eğmem ama şu sıra gözlerimi açmak istemiyorum, kafamı kaldırmak istemiyorum, kollarımı hareket ettirip bir şeyler yapmak istemiyorum. Sadece istemiyorum ama itiraf etmek istemediğim bir yıkılmışlık var içimde. Sanki asla görülmeyecek bir yıkım gibi, hiç tadılmayan tükenmişlik gibi. Yoruldum, yorgunum ve bunu bitiremiyorum. Kendi kendimi yiyorum ve kimse gözünü açıp bakmıyor. Kimse yaptıklarından pişman değil. Hiç kimsenin önceliği değilim. Ve, uyumak istiyorum. Tamamen uyumak; hiç duymamak, hiç görmemek, hiç hissetmemek ve sadece uyumak.

[intiharlarda]

yerden yere vurdun beni benden almak varken, daha da öteye gittin hep erkenden, 'gidemem' derken.

[intiharlarda]

"yorgunum, şu odanın kapısından dışarı adım attığım an gülümsemek zorunda olmaktan sıkılmış. sanki bir daha hiçbir şey bana nefes aldırmayı sevdiremeyecek ve sanki bir daha hiç kimse bu yolda yürüsün istemeyeceğim benimle. sanki bir kez daha yenilmekten korkuyor gibiyim ve sanki bir defa daha düşersem, bir daha ayağa kalkmayacak kadar güçsüz."

[intiharlarda]

"Ne garip bir tek sana koşuyorken yorulmadım."

[intiharlarda]

Öperim seni, sana doyamam ben*

[intiharlarda]

"gözyaşlarım artık akmıyor biliyor musun? aslında bu ürkütücü biraz. ağlamak istediğim her an sanki gözyaşlarım içimden akıyor, gözlerimden akmıyor. bir gün aslında hiç kızamayacağım bir şeye saatlerce kızıp ağlıyorum. o zaman anlıyorum ki ben içimde biriktirdiklerimi döküyorum. hıçkırıklarım boğazımda düğümleniyor çoğu zaman. söylesene ne zaman kurtulurum bundan? iyi değilim.."

[intiharlarda]

İçimde bir yerler hala kırık. Bomboş ve bir o kadar da doluyum. Gülüyorum ama içten içe ağlıyorum, nefes alıyorum ama soluğunu kesen birşeyler var.

[intiharlarda]

Yazdıklarımı bi' taşa anlatsaydım eğer çoktan kırılırdı.

[intiharlarda]

"Sonra dayanamadım. Her şeyi içime atmaktan yavaş yavaş tükendiğimi hissetmeye başladım. 'Seni çok iyi anlıyorum' diyenlerin hiç anlamadığını gördüm. Yazdım. Herkesten saklasam da, gizlesem de tükendim."

[intiharlarda]

Ne garip, en az dünya kadar sahtesiniz. Üzüldüm derken bile gözleriniz yaşarmıyor.

[intiharlarda]

Kafam intihar düşünceleriyle dolu olsa da, bir yanım gülüşünde kilitli kalıyor daima. İşte o zaman intiharlar bile yeniliyor sana.

[intiharlarda]

Alışmak zorunda bırakılıyorsun bazen. Canının yanmasına dayanamayan insanlar genelde canını yakanlar oluyor. Mahkum bırakılıyorsun izmarite, şarkıların hüznüne, bazen ise küçük bir sarılmaya. Yanında sadece acıların var; insanlar vicdansız, gözleri kör ve kulakları sağır. Duymuyorlar seni, belki de duyuyorlar ama yardım etmiyorlar. Çaresizlikle tanışıyorsun o sırada, en lazım olan zaman da olmayanlar yüzünden. Neye nasıl tepki vereceğini bilemiyorsun, insanların üzüldüğü şeylere gülüyorsun. Sonra da 'değiştin' oluyorsun. Ama sen, 'beni siz böyle yaptınız' diyemiyorsun. Canın yanıyor, gülümsüyorsun. Kimse anlamıyor.