isnowyourjob

πιστευω απόλυτα στο απόλυτο της ζωής. ότι δυνατότερο έχω νιώσει είναι η ανθρωπιά μέσα μου που την υπαγορεύει η απέραντη ηθική ενός άχρονου σύμπαντος που ρέει σαν θάλασσα. ότι ξέρω ας ξεχνάω, μόνο η αμνησία να μου μιλάει για έρωτα.

[isnoyourjob]

stars

"Δεν ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτου Στον μυχo της ψυχής μου αράζει στόλος άστρων"

https://mic.com/articles/139782/why-its-so-hard-to-see-the-stars-at-night#.8sMdDcigl

[isnoyourjob]

everyday life

Είναι ένα χοντρό περιστέρι - δεκαοχτούρα που κάνει μπουλινγκ στα άλλα, κηνυγώντας τα από πίσω. Κουτουλανε εκείνα τα ραμφη τους στο πλακάκι της πλατείας Ομονοίας, σε μια απελπιδα αναζήτηση μάλλον σουσαμιων, μοιαζοντας στο εντωμεταξύ μιζερα όσο και ελαφρώς κουτά, μόνο για να σηκωθουν λίγο ύστερα σε κύματα με απόλυτο συγχρονισμό, πετώντας πάνω από τα κεφάλια καθήμενων και περαστικων, σχεδόν περιγελωντας μας που είμαστε τόσο κοντά στη γη, σε απόσταση από μια ευρεία εικόνα του αστικού τοπίου, ίσως σε απόσταση κι από την ίδια μας την πραγματικότητα

[isnoyourjob]

Η Φούγκα του θανάτου - Πάουλ Τσέλαν

Μαύρο γάλα του πρωινού το πίνουμε το βράδυ Το πίνουμε το μεσημέρι και το πρωί το πίνουμε τη νύχτα πίνουμε όλο πίνουμε σκάβουμε έναν τάφο στον αέρα όπου κείτεται κανείς ευρύχωρα Ένας άντρας κατοικεί στο σπίτι παίζει με τα φίδια γράφει γράφει όταν σκοτεινιάζει κατά τη Γερμανία τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα γράφει και βγαίνει μικρός στο σπίτι και αστράφουν τ' αστέρια σφυρίζει στα λυκόσκυλά του σφυρίζει στους Εβραίους του τους βγάζει να σκάψουν έναν τάφο στη γη μας διατάζει παίχτε τώρα για να χορέψετε Μαύρο γάλα του πρωινού σε πίνουμε τη νύχτα σε πίνουμε το πρωί και το μεσημέρι σε πίνουμε το βράδυ πίνουμε όλο πίνουμε Ένας άντρας κατοικεί στο σπίτι και παίζει με τα φίδια γράφει γράφει όταν σκοτεινιάζει κατά τη Γερμανία τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα Τα στάχτινα μαλλιά σου Σουλαμίθ σκάβουμε έναν τάφο στον αέρα όπου κανείς κείτεται ευρύχωρα Φωνάζει σκάφτε βαθειά στο χώμα και σεις και σεις τραγουδήστε και παίχτε αρπάζει τ' όπλο από τη ζώνη του το στριφογυρίζει τα μάτια του είναι γαλάζια Χώστε βαθυτερα τις τσάπες και σεις και σεις μη σταματάτε να παίζετε για να χορεύετε Μαύρο γάλα της αυγής σε πίνουμε τη νύχτα σε πίνουμε το πρωί και το μεσημέρι σε πίνουμε το βράδυ πίνουμε όλο πίνουμε ένας άντρας κατοικεί στο σπίτι τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα τα στάχτινα μαλλιά σου Σουλαμίθ παίζει με τα φίδια Φωνάζει παίχτε πιο γλυκά το θάνατο ο θάνατος είναι ένας αριστοτέχνης από τη Γερμανία φωνάζει αγγίχτε πιο σκοτεινά τα βιολιά μετά θ' ανέβετε σαν καπνός στον αέρα μετά θα έχετε έναν τάφο στα σύννεφα όπου κανείς κείτεται ευρύχωρα Μαύρο γάλα του πρωινού σε πίνουμε την νύχτα σε πίνουμε το μεσημέρι ο θάνατος είναι ένας αριστοκράτης από τη Γερμανία σε πίνουμε το βράδυ και το πρωί πίνουμε όλο πίνουμε ο θάνατος είναι ένας αριστοκράτης από τη Γερμανία το μάτι του είναι γαλάζιο σε χτυπά με σφαίρα μολυβένια σε πετυχαίνει ακριβώς ένας άντρας κατοικεί στο σπίτι τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα ρίχνει τα λυκόσκυλά του απάνω μας μάς δωρίζει έναν τάφο στον αέρα παίζει με τα φίδια κι ονειρεύεται ο θάνατος είν' ενας αριστοκράτης απ' τη Γερμανία τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα τα στάχτινα μαλλιά σου Σουλαμίθ.

https://www.youtube.com/watch?v=mBpPioBKDJM

[isnoyourjob]

Μετά το σκάνδαλο που ξέσπασε με τον Αμερικανό παραγωγό του Χόλυγουντ Harvey Weinstein ακολούθησαν δεκάδες γνωστά ονόματα (βλ.Kevin Spacey, Louis C.K., Dustin Hoffman,Ed Westwick κ.ά.) Οι εν λόγω ηθοποιοί, παραγωγοί και λοιποί εργαζόμενοι άνδρες στον εν λόγω χώρο που κατηγορήθηκαν για σεξουαλικές επιθέσεις και παρενοχλήσεις αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου. Ο πειθαναγκασμός, η παρενόχληση (σεξουαλική και άλλη), η άσκηση ψυχολογικής-συναισθηματικής-σωματικής βίας και εξουσίας πάνω σε άλλον δεν σταματά στο Hollywood και στον χώρο του θεάματος, ούτε και περιορίζεται σε θέματα σεξουαλικής βίας ή στην ανισότητα των φύλων. Οπως πολύ εύστοχα σχολίασε ο George Takei "Men who improperly harass or assault [..] they do so because they have the power and they choose to abuse it". Αναδεικνύει το σχόλιο αυτό, έστω αόριστα και συνειρμικά την προβληματική της δύναμης- εξουσίας, όσο και την σημασία της ατομικής επιλογής. Επιλέγει κάποιος να εξουσιάσει, ενώ μπορεί να επιλέξει διαφορετικά, και συνήθως γιατί έχει την δύναμη να το κάνει. Αναφορά στην εξουσία/δύναμη (power) κάνει και η Emma Tomson σε σχετική με το θέμα συνέντευξη. Το ότι μπορεί κάποιος να πράξει ανήθικα κι εγκληματικά και μάλιστα με την σιγουριά, που απορρέει από το οικονομικό ή το συμβολικό του κεφάλαιο, πως θα μείνει ατιμώρητος, δεν θα μπορούσε να καταδείξει σαφέστερα το δίπολο εξουσιαζόμενου κι εξουσιαστή. Εκείνοι που εκμεταλεύονται κι εκείνοι που μετατρέπονται από υποκείμενα σε αντικείμενα εκμετάλευσης. Δεν είναι σύγχρονο, είναι πάντοτε παρόν. Σε κάθε αφήγηση της ιστορίας και της καθημερινότητας των ανθρώπων. Δεν αφορά στην σεξουαλική βία μόνο, αλλά σε κάθε καταπάτηση της ελευθερίας. Και είναι βέβαιο πως ο καθένας μας είτε βιώνοντας, είτε ακούγοντας, είτε διαβάζοντας, είτε και μόνο αφουγκραζόμενος την αδικία, μπορεί και θέλει να επινοήσει μια διαφορετική πραγματικότητα. Και η κατασκευή μιας δίκαιης, ισότιμης κι συμβιωτικής κοινωνίας δεν είναι αδύνατη και προεξοφλημένη να αποτύχει όπως παλεύουν να μας πείσουν και να μας ματαιώσουν. Ακόμα περισσότερο όταν η υπάρχουσα νοσηρή πραγματικότητα συνδεθεί νοητικά με τον ιδιώτη και το κράτος που μας εξουσιάζει, που μας πουλάει και μας αγοράζει, που προωθεί το να μας εκμεταλεύονται και να μας βιάζουν, δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, παρά το δομημένο σύστημα που μας κυβερνά να πέσει. Αλλωστε οι τρόποι και τα μέσα βρίσκονται πάντα όταν γεννιέται η ανάγκη. Και εξακολουθεί να είναι επιτακτική ως πάντα.

[isnoyourjob]

Βυθίζω τα πόδια μου στα ρηχά κι ο νους θολώνει τα νερά και ξεμυτίζουν πρησμένα πρόσωπα ολόγυρα. Τα μάτια ορθάνοιχτα μιλούν για τρόμο, βανανιστήρια και θάνατο.

Θα ρθει το καλοκαίρι και ουτε οι άλλοτε χαρούμενες βουτιές δεν θα μπορούν να σβήσουν την απελπισία. Το κύμα της μεσογείου θα κουβαλάει μνήμες θανάτου. Η παιδικότητα αντικαθίσταται από την ενοχή. Τόση ενοχή που κουβαλάει αυτή η ανθρώπινη φυλή, λες δεν θα χωράει άλλο, θα εκραγεί μια νύχτα να φωτίσει το σύμπαν σαν πυροτέχνημα. Μια αφήγηση, χίλιες ζωές, η ιστορία απαράλλαχτη.

Κάποιος αρπάζει ένα σωσίβιο, τα δάχτυλα του γλιστρούν, η στιγμή θα ορίσει αν θα βυθιστεί στο μαύρο ή αν θα κοιτάει με βλέμμα σβηστό, τυλιγμένος σε μια κουβέρτα, τον αχανή ορίζοντα, ύστερα τη στεριά.

Μια αμμοθύελλα μας σηκώνει, μια πετάει πότε εδώ και πότε εκεί, και κανείς δεν βρίσκεται να καταδικάσει τον αέρα. Τόσο μικροί κόκκοι είμαστε, αψηλάφητοι αλλά και στέρεοι σα γη.

ξέρω πως η θάλασσα δεν θα ‘ναι ποτέ η ίδια.

[ofallthehappy-deactivated202004]

View this post on Instagram

[requiem-4-a-drink-deactivated20]

@magemenh

[minastsitsis]

This is ubdoubtedly the best video in the world

[isnoyourjob]

Γιατί η καταδίκη της Ηριάννας μας αφορά όλους

 -Γιατί η Ηριάννα στοχοποιήθηκε επειδή είχε συντροφική σχέση με αναρχικό.  

Ο φίλος της Ηριάννας συνελήφθη το 2011 για συμμετοχή στη «Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς», λόγω της φιλικής του σχέσης με δύο μέλη της οργάνωσης, και αθωώθηκε  αμετάκλητα. Οι δικαστικές αρχές συνάγουν συμπεράσματα για τις επιλογές και τις πράξεις της Ηριάννας και άλλων ανθρώπων βασιζόμενοι στις κοινωνικές τους συναναστροφές. Το να κρίνεται ο οποιοσδήποτε με κριτήριο την πολιτική και ιδεολογική επιλογή που κάνει ή πόσο μάλλον που κάνουν οι άνθρωποι με τους οποίους σχετίζεται και μάλιστα να καταδικάζεται σε φυλάκιση γι’ αυτό, αποτελεί ποινικοποίηση των προσωπικών σχέσεων.  

  -Γιατί η Ηριάννα καταδικάστηκε με μόνη «απόδειξη ενοχής» μερικό και μη ταυτοποιημένο δείγμα DNA. Ούτε ένας μάρτυρας κατηγορίας. 

 Το μοναδικό ενοχοποιητικό στοιχείο για την καταδίκη της Ηριάννας αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει (καταναλώθηκε), η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν πραγματοποιήθηκε σωστά( 174 Pg αντιδραστηρίων), και τα αποτελέσματα της «ταυτοποίησης» δεν δίνουν πλήρη ταύτιση (μόνο 7 γενετικοί δείκτες συμβατοί).  

Η διαδικασία ταυτοποίησης δειγμάτων DNA δεν αποτελεί επαρκές ενοχοποιητικό στοιχείο για καταδίκη για πλείστους λόγους. Ο πιο απλός: Μπορεί εύκολα να μεταφερθεί.. 

Τραγική ειρωνεία αποτελεί το γεγονός ότι το δείγμα DNA έδωσε η Ηριάννα οικειοθελώς το 2011. Δύο χρόνια ερευνών δεν απέδωσαν καρπούς και ξαφνικά ταυτοποιείται το δείγμα με αυτό που βρέθηκε(?) σε γεμιστήρα εκτός όπλου. Συγκεκριμένα, το δείγμα DNA που ισχυρίζονται ότι βρέθηκε κοντά σε θαμμένα όπλα -τα οποία υποτίθεται πως η Ηριάννα διακίνησε- ήταν κατεστραμμένο και μάλιστα πλέον «έχει καταναλωθεί» και δεν υπάρχει η δυνατότητα επανελέγχου! 

Μάλιστα, όπως διαβάζουμε σε γνωστή εφημερίδα, ο ίδιος ο Καθηγητής Ιατροδικαστικής στην ΕΛ.ΑΣ. και πρόεδρος της Ελληνικής Ιατροδικαστικής Εταιρείας Γ. Λέων σε έκθεσή του αναφορικά με την ταυτοποίηση των δειγμάτων αναφέρει  πως «από το σύνολο των 16 γενετικών δεικτών επτά εμφάνισαν συμβατότητα, οι πέντε ήταν μη πλήρως συμβατοί και τρεις δεν έδωσαν καθόλου αποτέλεσμα»,  ενώ παράλληλα αμφισβήτησε την διαδικασία της ταυτοποίησης καθαυτή αφού δεν τηρήθηκαν οι οδηγίες των κατασκευαστών των αντιδραστηρίων (βέλτιστη τιμή τα 1.000 pg, με χαμηλότερα όρια ευαισθησίας είναι της τάξης των 250pg, ενώ στην ταυτοποίηση των δειγμάτων στην εν λόγω περίπτωση χρησιμοποιήθηκαν 174 pg). (Πηγή: Αυγή) 

- Γιατί όταν ένας αθώος βρίσκεται στην φυλακή κανένας δεν είναι ελεύθερος. Γιατί όταν ένας αθώος άνθρωπος είναι στην φυλακή σημαίνει ότι η δικαιοσύνη σφάλλει και οι νόμοι μπάζουν. Κι αυτό αφορά  όλη την κοινωνία

Το ζήτημα έχει σαφείς πολιτικές προεκτάσεις αφού η Ηριάννα καταδικάστηκε σε 13 χρόνια κάθειρξη χωρίς αναστολή με τις επιβαρυντικές διατάξεις του τρομονόμου 187Α. 

Η ύπαρξη του άρθρου 187Α , κοινώς τρομονόμου, μπορεί να καταστήσει ύποπτο για τρομοκρατία – και συχνά να καταδικάσει- κάποιον, ακόμη και αν κατηγορείται απλώς για πλημμέλημα (περισσότερα εδώ: http://www.provo.gr/187a/). 

Η οριστική κατάργηση του κατάπτυστου νόμου που υποδαυλίζει τα δικαιώματα του συνόλου των πολιτών οφείλει να αποτελεί κύριο και διαρκές, μέχρι την ικανοποίησή του, αίτημα. Το ίδιο και η απελευθέρωση της Ηριάννας και όσων βρίσκονται σε ίδια ή σε παρόμοια θέση. 

 Ο Τ. Θεοφίλου ήταν 5 χρόνια στην φυλακή, ώσπου να κριθεί αθώος και τελικά να αφεθεί ελεύθερος. Πόσοι αθώοι θα περνούν τα χρόνια τους έγκλειστοι για αδικήματα που δεν έχουν διαπράξει; Και με ποιων την ανοχή? 

   �/�\?

[isnoyourjob]

[mohamedanan-deactivated20170617]

[just--space]

multispectral view of a supernova remnant

js

[goodnotbad-deactivated20231108]

[houndeye]

[lapetitecole]

Egypt, Cairo, 2001 - View on the Mosque Al Rifai

[isnoyourjob]

Τέσσερα βήματα αριστερά, τέσσερα βήματα δεξιά

Αυτό το αίσθημα όταν αντικρύζεις μία αναίτια αδικία και τα αποτελέσματά της, είναι καταλυτικό. Η κατεστραμμένη από την ανθρώπινη παρέμβαση ύπαρξη των ζώων και των ανθρώπων, συνοψίζει και περικλύει όλα όσα μισώ στην δομή αυτού του κόσμου.

Πριν πολλά χρόνια είχα επισκεφτεί το χωριό του Νυμφαίου και το καταφύγιο της «καφέ αρκούδας». Εκεί φιλοξενούνται μια δεκαριά αρκούδες που δεν θα ζήσουν ποτέ πραγματικά ελεύθερες. 

Γνώρισαν την αιχμαλωσια πολύ νωρίς σε ηλικία, κι απομακρυνόμενες απο τις μητέρες τους δεν έμαθαν να επιβιώνουν σύμφωνα με τους κανόνες του είδους τους. 

Μία, θυμάμαι, με είχε παραξενέψει. Περπατούσε σε μία ευθεία, μετακινούνταν λίγα μέτρα, ύστερα αποτομη στροφή, κινούμενη προς την αντίθετη κατεύθυνση πάλι για λίγα μέτρα και ξανά η απότομη στροφή. Ανίκανη να ξεπεράσει τη μνήμη του κλουβιού, αποτελούσε ένα σπαρακτικό θέαμα να την βλέπεις μέσα στην φύση πια, να οριοθετεί τόσο αυστηρά τον εαυτό της. Αυτό που έμαθε ήταν «μέχρι εδώ φτάνεις, ως εδώ σου επιτρέπεται να πας». Τέσσερα βήματα αριστερά, τέσσερα βήματα δεξιά, αυτά είναι όλα κι όλα όσα μπορείς. Κι έτσι ζούμε τις ζωές μας.

[isnoyourjob]

Nudem Durak - Çiyaye me

[isnoyourjob]

Πολέμησε την ασφάλεια της απραξίας

Πόσο εύθραυστη είναι η ειρήνη. Λιγα χρόνια ευημερίας, πλασματικής έστω, σ'έναν τόπο προτού εξαπολυθεί το χάος. Ποιόν βοηθάει η σκέψη ότι τα πάντα είναι στημένα, προγραμματισμένα και ενορχηστρωμένα από "πάνω"; Τι είδους ανακούφιση προσφέρει μια τέτοια σκέψη και τι άλλοθι εντέλει παρέχει σε όσους αδυνατούν να κινηθούν; Πολέμησε την ασφάλεια της απραξίας, έγραφε η πόρτα του παιδικού μου δωματίου. Δωμάτιο που ενηλικιώθηκε με σφοδρότητα. Στο παράθυρο βλέπω πια την αντανάκλαση του κόσμου

[isnoyourjob]

Βίντεο ανασκόπηση της αυτο-οργανωμενης δομής του Πλατάνου στη Λέσβο και των δράσεων που πραγματοποιούσε όλους αυτούς τους μήνες. A short retrospective...

Βίντεο ανασκόπηση της αυτο-οργανωμενης δομής του Πλατάνου στη Λέσβο και των δράσεων που πραγματοποιούσε όλους αυτούς τους μήνες.

A short retrospective on the seven months of the Platanos self-organized structure

[isnoyourjob]

Bertrand Russell's Message to the Future

BBC Face-to-Face 1959 Bertrand Russell (18 May 1872 -- 2 February 1970) One last question: Suppose, Lord Russell, that this film will be looked at by our des...

I should like to say two things, one intellectual and one moral. The intellectual thing I should want to say to them is this: When you are studying any matter, or considering any philosophy, ask yourself only what are the facts and what is the truth that the facts bear out. Never let yourself be diverted either by what you wish to believe, or by what you think would have beneficent social effects if it were believed, but look only, and solely, at what are the facts. That is the intellectual thing that I should wish to say. The moral thing I should wish to say to them is very simple. I should say

 love is wise, hatred is foolish.

 In this world, which is getting more closely and closely interconnected, we have to learn to tolerate each other. We have to learn to put up with the fact that some people say things that we don't like. We can only live together in that way; if we are to live together and not die together, we must learn a kind of charity and a kind of tolerance which is absolutely vital to the continuation of human life on this planet.