Jay

Blog Yazıları

[jayblog]

İnsan gerçekten de kaybetmeden bilemiyor sahip olduklarının değerini. Bazı güzellikleri nasıl ortaya çıkaracağını bilmiyor veya göremiyor. Hepimiz mutlu olmak istiyoruz fakat mutlu olmak için bir sebep bile yaratamıyoruz kendimiz için. Oysa ki üzülmek için hep binlerce sebebimiz oluyor. Gözümüzü kapattığımız hayat ile açtığımız hayat bambaşka olabiliyor insanların. Hepimiz şahit oluyoruz fakat hiçbirimiz ders çıkarmıyoruz. İlk önce bir, sonra bin bahanesi olmalı insanın mutlu olmak için. Bazen saatlerce uyuyoruz saniyler gibi geliyor. Tek yaptığımız gözlerimizi kapatmak oysa. Hayat da böyle ya. Sence de çok kısa değil mi üzülmek için?..

Günler biz anlamadan gelip geçiyor. Fark etmeden kurban rolüne kaptırıyoruz kendimizi. Komfor alanımızın dışına çıkmıyoruz. Oturup dizi izlemek varken neden bacak ağrıları çekelim ki meselâ? Temel düşünce tarzı bu şekilde kandırıyor bizi. Her gün beni hayatta tutan bedenim, beni hastalıklardan koruyan ve ne şartlar altında yaşarsam yaşayayım bana uyum sağlayan bedenim... Hiç düşünmüyoruz gerçekten, ya bir gün üst üste attığımız bacağımızın birini kaybedersek? Veya belimizde sorunlar çıkar ve eğilemez, hatta yürüyemezsek?.. O zaman geldiğinde mi değere binmeli vücudumuz? Bazıları diyor ki benim zamanım yok veya benim bunu yapacak enerjim yok, spor salonuna gidemiyorum vs. Spor yapan insanlara biraz baktığımızda bütün hayatlarının spor olduğunu veya spor yapmak için sebepler aradığını söyleyebilir miyiz? Elbette hayır. Şu anda sen, senin en iyi versiyonun olsaydın ne yapıyor olurdun? Muhtemelen bir şeyleri bahane ediyor veya bunlardan kaçıyor olmazdın.

Sağlıklı olmak, vücuduna iyi bakmak; sadece spor da değildir. İlk önce zihin, beslenme, spor, yoga, nefes egzersizleri, sosyalleşmek, eğlenmek, gelişmek, çalışmak... Bir sürü eylemden/kavramdan geçer sağlıklı olmak. Bir şeyi istediği zaman insan, hiçbir zaman geç değildir adım atmak için bu şeylere. Önemli olan bilinç, kendinin farkına varmaktır. Örneğin doğduğumuzdan itibaren bunun bilincine varmadan nefes alıyoruz. Nefes almanın farkına, yararına veya önemine; bilinçli olarak nefesi solumadığımızda fark edemiyoruz.

[jayblog]

Yetersizlik duygusu üzerine.

Başkalarını memnun etmek, başkalarının hedeflerini gerçekleştirmek, başkalarının eleştirilerine maruz kalmak ve başkalarının söylediklerine inanmak... Tanıdık geliyor mu? Böyle söylendiği zaman biraz sinir bozucu olabilir... Fakat gerçekten de başkalarının inançları ve başkalarının etkileri sayesinde yaşadığımız travmalar sonucu yetersizlik duygusuna kapılıyoruz.

"Kendini sevmek üzerine" olan yazıdamda duyguların nasıl oluştuğu ile ilgili alıntıları hatırlıyor muyuz?

Bir düşünce beliriyor kafamızda ilk önce, örneğin; "Resim çizemiyorum" Sonra bu düşünce bir duyguya dönüşüyor; "Resim konusunda yetersizim", "Ben yetersiz biriyim"

Başkalarının sözleri biz fark etmeden inançlarımızı belirliyor, artık biliyoruz ki aslında kendi inançlarımızı, düşüncelerimizi ve duygularımızı kendimiz var edebiliriz...

"Toplumun büyük kesimi tarafından başarılması imkansız olan güzellik, güç, ün ve zenginlik standartlarına yer veren medya başta olmak üzere, yaygın kültür tarafından yayılan mesajlar da yetersizlik hissinin nedenleri arasında. Diğer insanların mutlu, başarılı, güçlü ve iyi olduğunu görmek kendimizi başkalarıyla kıyaslamamıza neden olsa da, aslında başka insanların hayatlarında neler olup bittiğine dair gerçek bir fikre sahip değiliz. Ayrıca kendi güçlü ve başarılı taraflarımızı dikkate almamaya meyilli olduğumuz için de, bu tür karşılaştırmalar bize zarar verebilir.

Bu tür olumsuz hisleri ortadan kaldırmak, kişisel bir süreçtir.

Kendinize kimin onayına ihtiyaç duyduğunuzu sorun. Unutmayın, kimseyi etkilemek zorunda değilsiniz. Dışarıdan aldığınız onayın size ne kazandırdığını düşünün. Diğer insanların sizin havalı olduğunuzu düşünmesi gerçekten önemli mi?

İhtiyacınız olan her şey sizde zaten var. Dışarıdaki gürültüden kurtulup kendi özgün güzelliğinize odaklanın. Bu konuda “Bunu bir nedeni olduğu için mi, yoksa başkalarından alkış almak için mi yapıyorum,” gibi bir soru size yardımcı olacaktır.

Mükemmellik diye bir şey yok. Dünyaya mükemmel olmak için gelmedik. Ve doğaları gereği insanlar hata yapar.

Kendi gerçeğinizi yaşamak, kendinizi tüm yönlerinizle kabul etmeniz anlamına gelir. Aslında hayatın anlamı da bunda gizlidir. Oluruna bırakarak hayatınızdaki sınırsız mutluluk potansiyelini açığa çıkarın."

Yetersizlik duygusunin en büyük sebeplerinden biri güvensizlik ve sevgisizliktir... Kendinizi sevin ve güvende olduğunuzu hatırlatın.

Siz yeterlisiniz...

[jayblog]

Selam, yazıların çok güzel ve motive edici, devam et olur mu, teşekkürler.

Tabii kii devam edeceğim, çok sevindim yazdığın için teşekkür ederim

[jayblog]

Kendini Sevmek Üzerine

Kendini sevmemek de bir duygudur, duyguların nasıl ortaya çıktığını hiç merak ettiniz mi? Bir düşünce oluşuyor kafamızda ve bu düşünce bir duyguya dönüşür. Kendine kızmak, kendine çirkin demek gibi davranışlar zamanla kendinden nefret etme duygusunu oluşturur. Louis Hay'in Düşünce Gücüyle Tedavi kitabından bir alıntı paylaşacağım sizinle bu kitabı okumanızı kesinlikle şiddetle öneriyorum.  "Sorunumuz ne olursa olsun, yaşadıklarımız, iç dünyamızın dışarıya yansıyan sonuçlarıdır. Kendinden nefret etmek bile, kendiniz hakkında nefret dolu düşüncelerin ürünü. "Ben kötü bir insanım" diyen bir düşünceniz var Bu düşünce bir duygu yaratıyor ve siz bu duyguya kendinizi kaptırıyorsunuz. Oysa böyle bir düşünceniz olmasaydı, böyle bir duygunuz da olmayacaktı. Düşünceler ise değiştirilebilir, düşüncenizi değiştirin. Duygularınız da ortadan kaybolacaktır." 

Aslında hepimiz yaşadıklarımızdan dolayı kendini sevmemeyi öğreniyoruz, doğduğumuzdan beri var olan bir şey kendini sevmek. Küçük bir bebek hep dünyanın onun etrafında olduğunu düşünür. Biz büyükçe çevremiz bize değersiz olduğumuzu söyler ve kendimizden nefret etmeyi öğretir. Unutmayın ki hiçbir canlı nefretle doğmaz. Nefret öğretilen bir şeydir... Özgüven ve insanların seni sevmesi, aslında her şey kendini sevmek ile ilgilidir. Kendine güzel baktığında tüm dünyaya güzel bakarsın ve tüm dünya da sana güzel bakar. Aslında her şey kafamızın içindedir. Ayna karşısına geçip kendimizle konuşmaya başladığımızda her şeyi çözmeye başlarız. Kendimizi tanırız ve neden sevmemiz gerektiğini öğreniriz. Dünyada sizden sadece bir tane var. Neden başkaları sizden daha değerli olsun ki?

Vücudumuz her gün bizi yaşatmak için, uykudan kaldırmak için savaş veriyor, hastalandığımızda savaşmak için ateşimizi yükseltiyor... Çok fazla çabalıyor ve biz de fark etmeden ona kızıp duruyoruz. Nasıl göründüğü ya da başkalarının nasıl dediğinin hiçbir önemi yok, çünkü bizi hayatta tutmak için her gün mücadele eden şey vücudumuz. Her parçası özel. O yüzden onun da bizi sevgiyle sardığı, olduğumuz gibi kabul ettiği gibi biz de onu sevgiyle sarıp olduğu gibi kabul etmeliyiz. Unutmayın ki kimse sizin duygularınızı hissedemez. Sizi dünyada en çok seven kişi bile sizin yerinize duygularınızı hissedemez. Vücudumuz da bizin için her gün bu kadar çaba sarf ederken onu göründüğü şey için/başkalarının görüşleri için suçlamak yerine kabul etmeliyiz çünkü bu bizim bir parçamız ve hiç kimsenin bizim için çabalamayacağı kadar çok çabalıyor. Aslında çirkin diye bir kavram da yok, bunlar sadece başlarının bize söylediği inançlardan ibaret. Kendi inançlarını var etmek, duygularını yönetmek de bizlerin elinde olan bir şey.

[jayblog]

[jayblog]

Hayatımızdaki olumsuzlukları düzeltmeye çalışırken canımızın yandığını hissettiğimizde hatırlayın, yara iyileşirken sızlar. Bir yarayı iyileştirmek zamanla ve yavaş yavaş olacak bir şeydir. O yüzden sabırlı olun. Çabaladığınız sürece sonuç alacaksınız. Hayatınızda sizi üzecek, yoracak, bunaltacak sonsuz kadar şey olabilir fakat hepsi siz onların sizi etkilemezine izin verdiğiniz sürece etkileyebilir. Bunaldığınız zaman pes etmeyin. Pes etseniz bile tekrar kalkacak güce sahipsiniz. Dünyanın en güçlü ve başarılı insanları bile birçok kez sizin gibi hissedip, birçok kez "Artık yapamıyorum" demiştir. Önemli olan bir çukura düşmek değil, o çukurdan nasıl çıktığınızdır. İnsan, sandığından çok daha güçlü ve yetenekli bir varlıktır. Kendinize inandığınız ve çabaladığınız sürece çukurdan çıkabilir ve yükseklere tırmanabilirsiniz. Mutluluğu ise dışarda aramak yerine içinize bakın. Kendinize dönün. Gücünüzü keşfedin.

[jayblog]

Affetmek...

Geçmişimizde yaşadığımız üzüntü ve olaylardan dolayı bize bu duyguyu ve zararı veren insanları affedemeyiz. Aslında onlara bizi üzme hakkını veren kişiler de bizleriz. Affetmek de onlar için değil kendimiz için yapmamız gereken bir şeydir. Affettikten sonra iyi davranmak veya tekrar aynı şekilde görüşmek zorunda değilsiniz. Unutmayın ki affetme eylemini onlar için değil kendiniz için yapıyorsunuz. Sizi üzen ve kedere boğan duyguları serbest bırakarak rahatlamak için affetmeliyiz. "Seni affediyorum"/"Bunları affediyorum" olumlamarını yapın. Eğer affetmeye hazır değilseniz ve bunu redddediyorsanız kendinize zaman verin ve bu zamanın sonunda tekrar deneyin. Rahatladığınızı ve artık üzülmediğinizi göreceksiniz.

[jayblog]

Günaydın. Bazen ayağa kalkmak çok zordur. Kötü hissettiğinde seni iyi hissettirebilecek şeyler bulmak zordur. Amaç edinmek, çabalamak zor gelir. Aylar önce; enerjilere, rüyaların anlamlarına, kadere, bir düşüncenin aslında ne kadar güçlü olabileceğine inanmazdım. Şimdi gittikçe daha fazla içine girdiğim bir dünyadayım. "İnsan oğlu ağızdan çıkan cümlelerin, beyninden çıkan düşüncelerin bütün evreni dolaşıp tekrar ona döneceğinin farkında olsa idi eminim daha dikkatli davranırdı" demiş Abert Einstein. Aslında bu; "Hayatım berbat, hiçbir konuda yetenekli değilim, hiçbir şeyi beceremiyorum, ben aptalım..." gibi düşüncelere girdikçe içinden çıkamayıp daha da fazla düşündüğümüz gibi olmamızı açıklıyor. Negatif düşünceler ve sözler evrene negatif olarak yayılır. Geri dönerken de kendi gibi negatif enerjiyi çeker. Negatif enerji ise hayatına olumsuzlukları çeker. Bu sayede bilincimizin farkında olmadan, onun nasıl işleyeceğine kendimiz karar vermek yerine alışkanlık haline işlemesini sağlarız. Bu telefonda sürekli kullandığın bir uygulamayı ekranda yerini değiştirdikten sonra eski yerine tıklayarak açmaya çalışmak gibidir. Alışkanlık olduğu için bunu bilinçli bir şekilde yapmayız. Uygulamaya bilinçli olarak girmek istediğimizde ise eski yerne değil de yeni aldığımız yere tıklarız. Neyi sevdiğini, neyi düşündüğünü, neyi istediğini, ne olduğunu alışkanlık olan düşüncelerin ile bilinçsizce karar veririz. Hayatının berbat olmasını düşünen kişi, hayatını berbat olarak görmeye başlar. Hayatımız aslında sandığımızdan çok daha değerlidir. Birden kör olduğunu düşündüğümde, aslında görmenin bana verdiği güzellikleri anlamaya başladım. Renkleri unutmak, belki de rüyalar görmemek, sevdiğimiz şeylerin görüntüsünü unutmak gibi eksikleri hayatıma getirecek olmasını anladığımda; görmenin ne kadar güzel bir şey olduğunu keşfettim. Görebildiğim için kendime teşekkür ederim...

İnsanlar geçmişi ve geleceği düşünürler. Yapacaklarını ertelerler. Negatif düşüncelere sahip oldukça negatif bir hayata sahip olurlar. Negatif bir hayat ise onlara daha fazla negatif düşünce getirir. Hayatımı kökten değiştirmeye başlayan bir şey anlatmak istiyorum. Kiraladığımız eve Azerbaycanlı bir çift geldi. Türkiye'de kalma sebibini anlattı. Çocukları felçli olduğu için tedavi amacı ile gelmişler. Çocukları balerin ve piyanistmiş, birçok ülkede gösteri-konser sergilemiş. Dans ederken yanlış bir hareket ile felç kalmış. Bu beni kendime gelmemi sağladı. Uzun zamandır depresif ve bunalımdaydım. Hiçbir şeyden zevk almıyor ve hiçbir şey yapmak istemiyorumdum. Bu hikâyeyi düşününce, kendime "Silkelen" dedim. Yarın ne olacağı, neleri kaybedebileçeğim belli değil. Onları kaybettiğimde, yapmak istediklerimi yapamadığımda... Pişman olacağım. Belki hayatımı, belki duyu organlarımdan birini, belki de çabalayacak/ bir şeyleri yapabilecek imkanlarımı kaybedeceğim. O yüzden şimdi, tam da şimdi kendim için ayağa kalkıyorum. Şimdiyi yaşıyorum. Kendimi seviyorum, kendime sahip olduğum tüm güzellikler için teşekkür ediyorum. Teşekkür ederim. Derin bir nefes alıyorum. Sürekli bunu bilinçsiz yapsam da artık istediğim zaman bilinçli bir şekilde yapıyorum. Derin bir nefesle birlikte, şimdinin kıymetini biliyorum. Şimdi burda olduğum için teşekkür ediyorum kendime. Çünkü şimdi farkına vararak çok büyük bir şey başardım. Tekrardan günaydın.