Güneşin geceyi aydınlatacağı vakitte, dua için semaya açılan ellerimin sebebi sendin.
Stranger Things
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
he wasn't even looking at me and he found me
TVSTRANGERTHINGS
I'd rather be in outer space 🛸

ellievsbear
we're not kids anymore.

#extradirty
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
🪼

⁂
will byers stan first human second
One Nice Bug Per Day
Misplaced Lens Cap
Xuebing Du

Andulka
trying on a metaphor
Lint Roller? I Barely Know Her

❣ Chile in a Photography ❣
$LAYYYTER
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia

seen from Germany

seen from United Kingdom

seen from Türkiye

seen from United States
seen from Brazil
seen from United Kingdom
seen from India
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Canada
seen from India

seen from United States
seen from Malaysia

seen from Singapore
seen from United States
seen from United States
@justsinnerx
Güneşin geceyi aydınlatacağı vakitte, dua için semaya açılan ellerimin sebebi sendin.
Râyiham...
Sen geceleri bende gündüzleri haram ettim bana.
Güya aşkta vardı.
Ümit olmadı mı ne bedenden çıkan nefesin, nede, gülen yüzün, nede, aşkın bi önemi vardır. Hayaller ümitlerle canlanır.
İnsanoğlu bazen aynaya bakmaya bile iğrenir.
Sence özlemek kişinin iradesiyle gerçekleştirdiği soyut bir eylem midir? Yoksa kendini alıkoyamadığın bir gerçeğe sürüklenmek mi?
Özlemek, bir yürekten başka bir yüreğe doğru savrulan sessiz bir çığlıktır. İrade, duyguların önünde boynu bükük kalır. Kişi, istemese de o özlemi içinde taşır; sanki bir rüzgarın, farkında olmadan savurduğu bir yaprak gibi... Özlemek, kaybolmuş bir parçanın, geri dönme arzusudur.
Vaktiyle en bahtiyâr olan bendim; sözümde neşe, gözlerimde parıltı, gülüşlerimde hakikat vardı. Lâkin zaman geçtikçe o parıltı sükûtla söndü, her şey kül rengine büründü. Beni bu hâle getiren neydi, ben dahi kendime sorar oldum.
Vakit geçtikçe insan, kendi gölgesine bile yabancı olurmuş; ne bir cebrin izidir bu hâl, ne bir yârin vebali, ne de acının hiddeti. İçten içe sönen bir kandil gibi, benliğim sessizce eksildi; kelâm suskunlaştı, mana çekildi. Ne söylediğim söz bana döndü, ne sustuğum yer beni tanıdı; gün be gün, kendi içimde gurbet oldum.
Yazmıyorum iki kelam bi araya gelmiyor.
Adın geçti her duamdan; ben affı değil, seni diledim.
Ben, ben miyim?
Sevgide yalan.
Aşkın yalan olduğuna bi kez daha şahit oldum.
"La raison de mon sourire, ce sont tes sourires."
Gülüşümün sebebi senin gülüşlerin.
Acıtıyor, yokluğun canımı acıtıyor...
Sen bu gönlün hem devâsı, hem de illeti oldun. Şifâ diye uzandığım her yerde yine sana tutuldu içim. Derdimin dermanı sensin dedim; meğer derdin bizzat kendisi de senmişsin. Ne senden geçebildim ne de sana iyi gelebildim; kaderim, aynı isimle hem iyileşmek hem de hasta düşmekmiş.