He Still Likes Her, Doesn't He? @jxdiknight - Tumblr Blog

⊗ reverse

‘’Buraya tırmanana kadar canım çıktı. Birde camı kapatmaya uğraşıyordun!’’

“Bir daha gelirsen yapacağım şey tam olarak o olacak zaten. Bacadan falan mı girmeye çalışacaksın yoksa? Senle neden konuşmak istemediğimi açıklamak zorunda değilim.”

jxdiknight

‘’Gerekirse evet, bacadan girmeye çalışacağım. Benimle konuşmazsan, yemin ederim tüm hayatını berbat ederim. Yapmaktan çekinmem ve bunu sende benim kadar iyi biliyorsun. Ayrılırken ne kadar berbat ettiysem, bu sefer daha kötüsünü yaparım. Ah, kesinlikle bana açıklamak zorundasın.’’

#bxsketcasx #c;matt #ALLAHIM YA BU GERÇEK DEĞİL BENCE

jxdiknight

“don’t let me go.”

‘’Bunu yapmak istemiyorum ama sebeplere ihtiyacım var.’’

bxsketcasx

“Hayır, değersin. Çünkü sensiz bir hayattansa ölmeyi yeğlerim. Sonsuza dek mutsuz olmak yerine seninle bu tehlikelerle yüzleşmeyi tercih ederim.”

jxdiknight

‘’Bensiz değilsin, hiçbir zaman bensiz olmayacaksın. Tüm bunlar bittiğinde, tehlike geçtiğinde senin için geri döneceğim.’’ Tabii eğer yaşıyor olursam.

#bxsketcasx #c;james

jxdiknight

“why did you lie to me?”

‘’Sadece seni korumaya çalışıyordum.’’

bxsketcasx

“Belki de ediyorumdur. Bunu başarabileceğini pek sanmıyorum.”

jxdiknight

‘’Her ne kadar benden nefret etmene... üzülsem de, artık alıştım. Birçok kişi benden nefret ediyor zaten. Ah, sen öyle san. Ne kadar inatçı olduğumu biliyorsun.’’

#bxsketcasx #c;clary

bxsketcasx

“Bunu sana söyleme konusunda emin olamıyordum ama bebek zaten birkaç gün önce ölmüş. Büyük ihtimalle çektiğin sancıların sebebi buydu. Ve az önce sana kızmak üzereydim çünkü eğer bu birkaç gün daha fark edilmese bebek seni de zehirleyebilirmiş.Yani anlayacağın hiçbir şey senin suçun değildi, eğer merdivenlerden düşmeseydin şu an burada olmayabilirdin.” Söylediklerinin Hope üzerinde nasıl bir etki bırakacağını bilemiyordu, bu yüzden ilk başta daha sonra söyleme kararını vermişti ama daha fazla kendisini suçlamasına izin veremezdi. Ellerini daha da sıkı bir şekilde tuttu. “Bir an seni kaybedeceğimi sandım Hope. İkinizi de. Seni kanlar içerisinde gördüğümde bir an ne yapacağımı bilemedim. Daha önce hiç bu kadar korktuğumu hatırlamıyorum.” Yaşlar yine gözlerini hücum ediyordu, derin bir nefes aldı. “İkimiz, özellikle de senin için onsuzluğa alışmak zaman alacak, biliyorum. Ama bunu birlikte, doktorlar hastaneden çıkmana izin verdiklerinde, evimizde atlatacağız.”

jxdiknight

‘’Bu... bu doğru mu?’’ dedi hüzünün üzerini kaplayan şaşkınlıkla. Suçluluk duygusu bir nebze olsun hafiflemişti. En azından, yine dikkatsizlik yapmışta olsa kendi çocuğunun ölümüne kendisi tamamen sebep olmadığı için rahatlamıştı. Yine de bu pekte doğru bir davranış sayılmazdı. ‘’Sadece... tek istediğim şey, hep hayalini kurduğum şey ileride bir gün çocuğumun olmasıydı. Henüz bu kadar yeniyken, canımın yanacağını düşünmemiştim. Galiba benden pekte iyi bir anne olmazdı.’’ Derin bir nefes aldı ve gözlerini Austin’in üzerine dikti. O konuşurken, Hope korkan yada acı çeken tek kişi olmadığını idrak edebilmişti. Hayatını bir ömür paylaşacağı kişi de en az onun kadar üzülüyordu. Austin’in yüzünü elleri arasına aldı ve onun yaptığı gibi göz yaşlarını sildi. ‘’Kendini tutma, bazen biraz göz yaşı iyi geliyor.’’ Hafifçe gülümsedi. Bu, uyandığından beri verdiği ilk olumlu tepkiydi. ‘’Benden o kadar kolay kurtulamazsın, Roberts. Elimden geleni yapacağım, söz veriyorum.’’

#bxsketcasx #c;hope #v; if i'm haunting you you must be haunting me

djfoisjfdof-deactivated20170212

Happy Birthday Dom! (February 6th 1990)

arabellecrane-archive

#crush

jxdiknight

⊗ reverse

‘’Buraya tırmanana kadar canım çıktı. Birde camı kapatmaya uğraşıyordun!’’

bxsketcasx

“Kapatmamış olmamın tek sebebi aşağıya düşecek gibi olmandı. Senle konuşmak istemediğimi açıkça belirttim sanıyordum, defalarca. Bir daha ki sefere aşağıyı düşüp düşmemen pek umurumda olmaz.”

jxdiknight

‘’Kapatsaydın o zaman, en fazla birkaç kemiğim kırılırdı. Madem umurunda değilim, kapatabilirsin. Bu vazgeçeceğim anlamına gelmiyor. Benle konuşmak istemiyorsun çünkü korkağın tekisin.’’

#bxsketcasx #c;matt #MATT ALLAH GİBİ

jxdiknight

“don’t let me go.”

‘’Bunu yapmak istemiyorum ama sebeplere ihtiyacım var.’’

bxsketcasx

“Eğer terk edip gidersen beni kaybetmiş olmayacak mısın zaten? Hem gittin diye tamamen güvende olacağımdan da emin olamazsın.”

jxdiknight

‘’En azından yaşayacağına emin olacağım! aptalca bir şey yapmazsan, elbette güvende olursun. Ben hayatını tehlikeye atmana değmem, Lily.’’

#bxsketcasx #c;james

jxdiknight

“why did you lie to me?”

‘’Sadece seni korumaya çalışıyordum.’’

bxsketcasx

“Ve yapmaya da devam edeceğim. Dediğim ne yardımına, ne de korumana ihtiyacım var.”

jxdiknight

‘’Neden böyle davranıyorsun?! sanki... benden nefret ediyormuşsun gibi! Umurumda bile değil, yardım edeceğim. İzin vermesen bile bunu yapacağım, gerekirse üzerine çıkarım.’’

#bxsketcasx #c;clary #BUNLARI SEVDİM AMA KARAKTERİN YİNE ORSPU ÇOCU

bxsketcasx

“Bir yanım seni suçlamak üzereydi, evet. Mantığını kaybetmiş, üzüntüden her şeyi yapabilecek durumda olan bir taraf ama bunun yanlış olduğunu fark etmem çok uzun sürmedi. Bunun senin suçun olduğunu düşünmüyorum, düşünmeyeceğim de.” Cümleleri hızlı bir şekilde art arda sıralamak yerine oldukça sakin ve kararlı bir şekilde konuşmayı tercih etmişti Austin. Kelimeler ağzından dökülürken Hope ile göz teması da kurmaya çalışmıştı. Ona bakmasını istiyordu. Ona inandığını görmesini istiyordu. Tüm bu olanların suçunu sadece onun üstlenemeyeceğini Austin farkındaydı, tüm bunların ona çok ağır geleceğini. Üstlenmek zorunda da değildi zaten, bu konuda tamamen suçlu o değildi. Daha fazla yanında olmalıydım, bir sorun olup olmadığını daha fazla sormalıydım diye düşündü Austin. Hope’un ona söylemesini beklememeliydi, bizzat onla kendisi ilgilenmeliydi. Bir yandan bunları düşünmenin bir anlamı olmadığını biliyordu, olan olmuştu. Kendisini ya da bir başkasını suçlaması hiçbir şeyi düzeltmeyecekti. Bu yüzden düşüncelerini dağıtmaya çalıştı ve karşısındaki kadına odaklandı. Nazik bir şekilde ellerini onun elleri üzerine yerleştirdi, karnı üzerine yaptığı baskıyı engellemeye çalışarak elini tuttu. “Aptalın teki değilsin. Tabi ki her zaman senin yanında olacağım ve seni teselli edeceğim. Üzülmeni, kendini suçlamanı istemiyorum. Çünkü sen benim karımsın ve seni seviyorum, bu ne olursa olsun değişmeyecek.“

jxdiknight

Austin’in söyledikleri Hope için oldukça teselli edici dahi olsa, acısının azalmadığını biliyordu. Nasıl geçecekti, bu darbeyi nasıl aşacaktı hiçbir fikri yoktu. Gelecekte bunun getireceği şeyleri düşünmek bile istemiyordu Hope. ‘’Ama suçluyorum, benim suçum olduğunu bilirken neden kendimi suçlamayayım?’’ dedi, gözleri Austin’in kendi ellerini tutan ellerine kayarken. Bunu neden yaptığını biliyordu fakat kendisine yaptığı şeyi ilk defa bilinçli olarak anlamıştı. ‘’Sanki hala oradaymış gibi hissediyorum.’’ Derin bir nefes aldı ve hastanenin ilaç kokusu ciğerlerine doldu. ‘’Seni seviyorum, bu duruma düştüğüm için kendime kızıyorum ve kendimden nefret ediyorum. Canım yanıyor.’’ Gözyaşları biraz daha hafiflemiş ve yanağından kaymaya devam etmişti. ‘’Eve gitmek istiyorum.’’ diye mırıldandı kendi kendine. Fakat belli etmese bile, olanları geri almak ve yaptığı şeyi telafi etmek istiyor ve bunun olmayacağını bildikçe, kendini daha da hırpalıyordu.