. @kaburgamdansizan - Tumblr Blog

Kalbi sana ait olmayan bir ruhun kalpsizliğine her gece bir kalp veriyorsun.

Ruhumun derinliklerinde,seni evim bildim.

Bazen sadece gözlerin dolar, ağrıyan sesine bile ağlarsın.

Seni sevmenin benliğime ağır geldiği yaşlardayım.

Bazen bazı sokakların sonu gelmez canımın içi. Bazen bazı banklarda içip sızan insanlar içindeki acıyı haykıramaz, ya da dolup taşar içleri durduramaz. Bu hayat da ayık kafayla yaşanmaz. Bazı aşklar sokağın sonunda sarılmalarla başlamaz, sokağın sonundaki çıkmazda terk edilişlerle yarım kalır. Bir çıkmaz bir aşkı noktalarken, seni zihnindeki cehenneminde yanlız bırakır. Bazen bazı sokakların kaldırım taşlarında ,can çekişir kaldırım çiçekleri. Hayat bazen nefes olmaz insana, dört duvarıma arkadaş avizeye asılı intihar ipim anlatsın sana. Hayat bazen nefes olmaz insana.

-bak bu sokağın sonunu görüyorsun değil mi? Bu sokakta veda etti bana, bu sokakta yarım kaldı bizim sarılmalarımız, ben hayatım boyunca bu sokağın sonunda eksik kaldım. Daha yaşanacak tonca güzel anı varken tam şu köşede metruklaştı bizim anılarımız. O hiç bilmedi ama giderken kalbimi de aldı götürdü benden. Şimdi diyorum ki iyiki götürmüş, varlığıyla dolup taşan kalbim onun yokluğuyla baş edemezdi..

Kelimelerimin yetmediği cümlemsin, dudaklarımdan kalbime dökülen

Hiçbir ressam çizemez bana bakan gözlerinin gülüşünü,

Ama bilmelisin iki gözüm bana doğrultuğun silahın ucundaki namludan daha soğuk benim ellerim,

Yalanlarına yuva yapmış gerçeklerinin ellerine tutuşturduğum silahın namlusundan çıkan yalanlar, ruhumu delik deşik ederken, söylemeye korktuğun tüm gerçeklerin ağırlığı kadar seviyorum seni.

Boş bir duvarın anlamı bakışlarınla güzelleştiği çerçevede,biz seninle bir fotoğraftan arta kalmış metruk bir anıyız,

Seni yaşamak bile başlı başına bir intiharken, seni seviyor oluşum intihara teşebbüs olarak kaldı.

Ben sana satırlarca yazdım, kelimelerce boğdum kendimi. Seni anlatmak için elime aldığım kalemin mürekkebi bitti, içimdeki şu sana olan sevgim bir türlü bitmedi. Ben kendime gelirken bile dikenli yollar kesti benim ayak bileklerimi, o dikenli yolların kestiği ayak bileklerim çakıl taşlarına çok takıldı. Ben çok düştüm. Ben çok kaçtım herşeyden. Omurgam kırıldı benim,omurgasız kaldım.Ben ayakta bile duramazken sana koştum.Seninle yürüdüğümüz sokakları tek başıma yürüdüğüm gün, sokaklar boyu terk ettim kendimi. Attığım her adımda göz yaşlarımın intiharları kaldırım taşlarıyla buluştu, zihnimin en kuytu köşelerinde ki yankı yapan intiharlar sokak lambalarını patlattı. Ben zihnimin kuytularında bile karanlıkta kalırken,seni yaşamak başlı başına bir intiharken,seni seviyor oluşum intihara teşebbüs olarak kaldı.ben bir sana yazarken çektim önüme küllüğü. Ben İçtiğim her bir sigaranın küllerinde bile yanıyorken, boş bir duvarın anlamlı bakışlarınla güzelleştiği çerçevede,biz seninle bir fotoğraftan arta kalmış metruk bir anıyız.

Sabahın dördü, beşi gibi bildiğim sen çok değiştin, artık beyazına kan oturmuş kançanağı gözlerimin geceleri uyuyamadığı uykularına aitsin.

Şimdi ise seni öldüreceğim zihnimde canımın içi, sense benim ruhsal bilmem kaçıncı intiharımsın. Kırık kalbinin tam ortasından vuracağım seni. Gülme canımın içi, ciddiyim. zihnimde de yaşatamıyorum artık seni. Aklımdaki mahkemeden sağ çıkaramadım seni. Ama sakın seni öldürürken gözlerimin için bakma yeniden âşık olurum. Sonra nasıl derim anneme öleceğimi bile bile gene sevdim anne,aynı kurşunun önüne tam iki defa atladım ikisinden de sağ çıkamadım diye. Seni öldürmek benim en büyük intiharım benim intiharlarımsa ruhsal. Zihnimin bir köşesinde onlarca kez intihar etmişim, onlarca insanı öldürmüşüm zihnimde ama inatla bir yolu var diyip yaşamaya devam etmişim. Bir yolu yok canımın içi, nefes alıyorsun diye de yaşıyor sayılmıyorsun ki, benim aldığım o nefeslerde kaçıncı kez can çekişim. Bana hoşçakal dedin de sensiz ben hoşça kalamam.kırık kalbin den vuracağım seni. Bana sıktığın onlarca kurşuna rağmen benim kurşunum tekte vuracak seni, ama inan seni unutmak için sana doğrultuğum silahın namlusu bana çevrilecek, şahit olacaksın seni unutamayışıma. Neyse canımın içi, rakı bitti seviyorum seni.

Yaşsız bir insanım ben. Bir sabah kalktığımda doksanlarına gelen bir yaşlı gibi hayatın bütün yükü sırtımda bir kambur olmuş, bense yorgun gözlerle ölümü beklediğim yaştayım. Bir sabah kalktığımda ise sanki yedi yaşındayım hayata dair bildiğim hiçbir şey yok, aklımsa hâlâ pembe pamuk şekerlere sığdırdığım hayallerde kalmış. Bu gün ise seni kaybettiğim yaştayım. Hayatın bana tek kazandırdığı güzellik senmişsin de tutamamışım ellerinden, ellerimin arasından kayıp gitmişsin. Bense belki bir umut seninle dolaştığımız her bir sokakta beklemişim gelirsin diye. Oysa ne rüzgar kokunu getirmiş ne de senin sokaklarının yolları bana çıkmış. O günden sonra yaktığım her bir sigaranın senin adına yandığı yaştayım ben. Dedim ya yaşsız bir insanım her yaştayım, bugünse seni sevdiğim yaştayım.

Seni sevmek en büyük intiharım mış benim. Seni tanıdığım gün geçmişi alıp gördüğüm ilk konteyner kutusuna fırlatmışım da, senden öncesi ve sonrası olmuş hayatım,benim miladım senmişsin. Gelmeyeceğini anladığımda umutlarımın şah damarına bir neşter dayamışım ben, içimdeki o "Belki gelir umudunu" öldürmüşüm. Umutlarımın şah damarından kestim. Artık hayatımda olmamana rağmen hâlâ senin yüzünün belirdiği hayallerin gırtlağına yapıştım ben, düşlerimde yerin yok. Gerçi canımın içi, çat kapı girmeseydin hayatıma bırak hayal kurmayı, ben daha o hayellerin temellerini atmadan yıkılırdı benim hayallerim. O bir çöp konteynerına fırlattığım geçmişimin de zihnimin bir sokağında isyanları belirdi bu gece. Ben aslında yüzlerce kez intihar ettim de bir çizik izi bile yok bedenimde. Bakma böyle gülümsediğime bakarsın zihnimin bir köşesinde şakağıma bir silah dayamış hayatım bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geçerken, yaşadığım onca şeyin acısı delik deşik etmiştir kalbimi de ben tebessüm ederek veda ediyorumdur aynadaki nefretime.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

.