[kanayamayan]

kendine yük olan insanlar tıpkı benim gibi kamburlar.

[kanayamayan]

[kanayamayan]

ve artık harbiden soğudum gel hevesim geri.

[kanayamayan]

[kanayamayan]

çok şey gördüm, beni yüzüstü gömün.

[krizler]

ne kadar sıkıcı bir hayat.

[kanayamayan]

gittiğim her yerden az evvel çıkmış gibiyim. nereye bakarsam bakayım bulamıyorum kendimi. olduğum hiçbir yerde değilmişim gibi geliyor, olmadığım her yerde de varmışım gibi.

[kanayamayan]

hayatına son verebilirsin ama bunu kendini öldürmeden de yapabilirsin.

[kanayamayan]

sol yanından vurulan benim, sen boşuna ölüyorsun.

[kanayamayan]

[kanayamayan]

canımdan bir parça koptu o gün, ve ben, nâkâm kaldığım yerden eksilmeye devam ettim.

[kanayamayan]

abi yaşıyo musun

hayır.

[kanayamayan]

[01-30]

çiçek açmak sana doğru.

[kanayamayan]

“seni anlıyorum.” demek büyük bir yalandır. kocaman bir yalan. kimse kimseyi anlayamaz ve tanıyamaz dünyada. varılabilecek son noktadır anlayabilmek. en üst derecede bilgi gerektirir.

[kanayamayan]

serin bir rüyanın hatırınadır çektiğim dünya ağrısı.

[kanayamayan]

sen beni mektup yazacak kadar sevmedin.