Tek bir kelime ne kadar da acıtıyor
Monterey Bay Aquarium

❣ Chile in a Photography ❣
NASA

tannertan36

PR's Tumblrdome
Stranger Things
official daine visual archive
art blog(derogatory)
Xuebing Du

JVL

No title available

Discoholic 🪩

@theartofmadeline
𓃗
Misplaced Lens Cap
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

oozey mess

blake kathryn
Sweet Seals For You, Always
No title available
seen from United States

seen from France
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States
seen from Argentina

seen from United Kingdom
seen from Spain
seen from Singapore
seen from United States
seen from Spain
seen from United States
@kaybolanlarinsesi
Tek bir kelime ne kadar da acıtıyor
"Beni hiç tanımamış olan sana..."
Sabahı güzel olan ama akşamı bokum gibi geçen bir günden selam,beni herjes erkeklerden nefret eden sevmeyen birisi olarak düşünüyorlar ama işin aslı öyle değil.bende reddedilme korkusu var.mesela bı çocukla konuşuyordum geçenlerde baya konuştuk buluşalım falan dedik ben kabul etmedim,sonra biz bunla AVM de karşılaştık yanından tanimiyormus gibi geçtim ama benim olduğumu biliyodu.Sonra yazim bakim şuna dedim ve yazdım nerdesin diye o da park yazdı sadece noldu yazdı bende AVM de seni gördüm ama yanına gelmedim yazdım onun cevabı neydi biliyor musunuz? Hm anladım.Yani beni beğenmemiş ve konuşmak istemiyor.Bak aylar sonra bı çocuğu sevmeyi denedim tamam bu sefer olacak dedim ama yok açık açık reddedildim yani.Ve bu bende tekrardan öyle bı özgüven eksikliği yarattı ki anlatamam,Şimdi yine herkesten nefret ediyomus gibi davranıp içimde buyutucem.Biriniz böyle bişey yasadiysa ve sonuç olarak güzel bişey olduysa nolur bana bı şekil ulaşın😔🥺
Şuan bu uygulamanin nasıl kullanıldığını dahi bilmiyorum ama artık çok bunaldım,belki bı yerlerde beni anlayan birileri çıkar,kim bilir?çok baskıcı bı ailem var, ayağım kırıldı 4 ay zorlu bı süreçten geçtim artık yürüyorum,ama topallayarak...fizik tedavi görmem gerkiyor ama ailem bunu umursamıyor bile sıra yokmuş diyip beni gecistiriyorlar,başka hastane kalmamış gibi.disari çıkmama izin vermiyorlar,makyaj yapmam yasak,açık giyinmem yasak,erkeklerle arkadaş olmam yasak,bizim yaşamimiz böyleymiş bunların aksi olursa bize kötü gözlerle bakarlarmis,ben yoruldum artık özgür bir birey olmak istiyorum, sürekli böyle şeyler diyorlar bana ve benim içimden ağlamak geliyor,ama ağlamak istemiyorum nefret ediyorum ama durduramiyorum da aynı zamanda,elife diye bir arkadaşım var sırdaşım bı o anlıyor beni ama bazen onun bile bana olan sevgisinden şüpheleniyorum,kendimi kitaplarda buldum başka bı evren sanki burası onlari çok seviyorum sanki beni anlıyorlarmis gibi geliyor, gerçekten varlar sanki.Keske onlar harbiden var olsa,hepsini görsem bir bir sohbetler etsem ama maalesef gerçek değiller ve bu gerçekten çok acıtıyor,yarın karne ama ben karne almaya gitmiyorum,oturdum hayatı sorguladim ağladım,her zamanki gibi tek başıma...
Hayatımı renklendiren nadir şeylerden ikisi (Bartu aşkımdan bahsetmiyorum bile)
-"alaz ben ayrılmak istiyorum, onayın var mı"_
Ve ben koskoca
Alaz Altuğ sipahi
Bir kadına yenildim...
Her dinlediğimde huzur doluyorum
Bana huzur veren nadir şeylerden birisi
Sen bırak tutunmayı dünya bizi SARMALAR☘️
O benim helinim o benim yuvam🥺
Kız çocuklarını kısıtlamak yerine
Erkeklere terbiye verirseniz sorun
Ortadan kalkar
Göğe bak İzmir Ege seni özledi...
Her konuda fikri olanlar kapatılsın lütfen
Ben burda yeniyim hiç kullanmayı da bilmiyorum tumblri ama Beyza alkoç sayesinde böyle bir uygulamayi keşfettim ve biseyler yazmak istedim artık sizinleyim millet!!!