seen from Vietnam
seen from United States
seen from Estonia

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Brazil
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from Norway
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States

seen from Malaysia
"Hepimiz birer çocuktuk, masallara inandık; büyümek inancımızı, kötülükler kalbimizi kirletemez"
Aslı Arslan - Sokak Nöbetçileri
prenses neden anonimlerime cevap vermiyorsun kırıcı oluyorsun ama
sen artık anonim değil de orijinal blogundan bana yaz diye kozalakk :)
Verda sarca güncesinden
08.05.2023
mutlu çocukluğu olan insanlar o kadar şanslısınız ki hayatınız kötü gitse bile hatırlayabileceğiniz iyi bir çocukluğunuz var.
10 yaşlarımdı daha annem yüzüme bakarak benden ne kadar nefret ettiğini söylüyordu abime olan sinirini benden çıkarıyordu. Abime kızmaya kıyamıyordu :)
9 yaşlarımdı daha annem sinir krizi geçirerek evden kovdu beni gece yarısı. Yine abime sinirlenmişti ama yine kıyamamıştı ona kızmaya benden çıkarıyordu sinirini. Attı sokağa beni gecenin bir yarısı büyüdüğüm geceydi o gece. Olgunlaştığım ve annemden nefret ettiğim geceydi. Hayatımı değiştiren toz pembe gördüğüm hayatımı tüm gerçek siyahlığıyla gördüğüm geceydi. Sarhoş bir adam tarafından tecavüze uğradığım geceydi. Yırtılmam olmuştu annem daha çok nefret etmişti benden. belkide bu yüzden sevilmiyorumdur bilmiyorum.
13 yaşlarımdı daha arkadaşlarımla oyun oynayacaktım. İlk kez telefonuma oyun indirmiştim. O kadar eğlenmiştim ki onlarla oynarken. Annem kahkaha seslerimi duyup yanıma geldi ve yine kızdı bana. Bağırdı, tüm sesleri duymuştu arkadaşlarım. O an o kadar utanmıştım ki annemin bana kızmasına üzülmemiştim. alışmıştım. ama arkadaşlarımın duyması beni çok utandırmıştı. Biliyordum onların anneleri böyle değildi. O gün telefonumu kırıp beni odaya kilitleyip zorla 8 saat ders çalıştırmıştı. O gün okuldan da nefret ettiğim gün olmuştu.
Belki bunlar yaşanmasaydı kendimi sevilmeye layık görebilirdim ama kader buysa diyecek bir şeyde yok.
Sokak Lambaları Daima Yolunuzu Aydınlatsın!
sekizinci sokak nöbetçisi verda sarca (üstünü çizerim)
Sadece Verda
?
Koza Aktan
Yankı Sarca
Mutlu Sarca
Bartu Sarca
Bu bir vedaydı.
Bu gerçek bir vedaydı.
Ona umut olduğunu her gece hatırlayacağımı söylediğim günün ertesi gecesi, onu bir sokak lambasının altında bütün umutsuzluğuyla bırakıp gittim.
Unutulmayacak günlere bir yenisi daha eklenmişti o da benim Yankı'yı bir sokak lambasının altında terk edip gittiğim 11 Ocak gecesiydi. 2 Kasım tarihi bu şekilde silindi ve yerine kötü bir ani yerleşti.
Hayatımı renklendiren nadir şeylerden ikisi (Bartu aşkımdan bahsetmiyorum bile)
"Ben bir tek sana aşık oldum ve aşk sadece bir kez olur."