kbras-posts

[kbras-posts]

Başkasını dost kendimizi düşman edindik

Ayağımıza kızdık taşlara değil

Hata üstüne hata

Gözyaşı üstüne gözyaşı

Kendi elleriyle açtı yeni yaralarını

Tek isteği duygusal sancılarını fiziksel ağrılarının altına gizlemekti

Ki anlaşılmasın ne/kim için ağladığı

Sürekli masanın basında yazdığı geçmişi

Bir türlü peşini bırakmayın şeytanın seslenişini

Susturabilse tüm fısıldaşmaları

Açacak kanatlarını

Bırakıp kelimeleri bir tüy olacak

Ölümsüz ve istediği yere ulaşan bir tüy

[kbras-posts]

Gitmek vardı aklımda hep

Kalmanın seçenek bile olmadığı zamanlar

Koltuğun ucunda

Pasaportum hep çatamda

Inançlarım ağır basıyor gerçeklerin karşısında

Hiç bulamayacağım bir şeyi aradığımı düşünüyorum

Sevgiyi görüyorum, tanıyorum

Iki yabancı gibi oturuyoruz

Aynı dile doğmamışız

Bilmiyorum işte neyi aramam gerektiğini

Hangi soruları sormam gerektiğini

Kayıp

Içimdeki serinlik

Zihnimdeki sakinlik

[kbras-posts]

Değersizdim her evde

her sofrada

her sokakta

yaşamın olduğu her yerde

Yaşamsızdım...

yabancı geliyordu; hergün metroya binmek

ders aralarında insanlarla çay içmek

her uyuyamadığın gecenin sabahına uyanmak

giyinmek saçma geliyordu

önünde duran tabaktaki yemek saçma

beş dakika gülebilmek için saatlerce komedi dizileri izlemek saçma

Şimdi tanıyamıyorum temas eden elleri

Beni sevmek isteyen yürekleri

Anlayamıyorum

Anlamlandıramıyorum

[kbras-posts]

Yaramı gördüğün için mi kaçtın?

Yüzüme çarptığın ve bundan utanç duyduğun için mi saklandın?

Canım yandı

Belli etmek istedim; yapamadım

Hiç yapmadım ...

Dokunmak ister misin?

Hikayesini dinlemek, Onu tanımak, Dönüşümüne şahitlik etmek

Görülebilinir olduğunu seninle öğrendi

Söylemek ve sormak istediği bir kaç şey var

Kendini kuytulara gizlemeyi bırakırsan

Güzel şeyler görebilir ve işitebilirsin

[kbras-posts]

Engellere alışkın benliğim

Desteği görünce farkedemiyor

Ancak gözlerini açarsan bir çiçeğin kokusunu duyabilirsin

Saygının elinden tutarsan gücünü artırabilirsin

Sevgim ve Yaşama Isteğim

Iki mücevhere sahip oldum

Geç kalınmış bir zenginliğin kıymetini ancak bunun eksiliğinde kıvranmış bir insan bilebilir.

Yoktan var oluyormuş

Bunu da yeni öğrendim...

[kbras-posts]

Canım yanıyor

Sarılacak kimseyi bulamıyorum

Karanlık beni boğuyor

Işığı göğsümde yakıyorum

Aramaktan sıkılmış

Mücadeleden yorgun

Içimde dört dönem kaygı uyutmuyor

Dikkat ettikçe baskınlığını

Görmezden geldikçe hırçınlığını arttırıyor

Üzerindeki eskimiş kıyafetleri çıkartıp

Yenilerini giydiriyorum ona

Huzurla dikilmiş yeşil bir elbise

Tenine ve saçına yakışır beyaz bir taç

Rahat asker....

Dinlenebilirsin

[kbras-posts]

Ne yaptılar sana küçük

Büyütemediler

Üzerine bir battaniye örtemediler

Kahkahaların çığlık oldu

Gözyaşların görünmezlik incisi

Nokta kadar bir boşluk midede

Zamanla birlikte boyu seni geçen

Takılı kaldığım noktayla hayata başladığım nokta aynı...

[kbras-posts]

Beklemeyi bildim hep

Yürümedim yanlış yollara saparım diye

Yaşamadım kendimi

Tanımadım

Hayallerim gerçeğe uzak

Sevgi kaçtığım bir yabancıydı

Uçurtmayı tutup bağlanmadım

Şekerlerin tadına bakmadım

Bu doğru kararlarım sayesinde hiç bir zaman kaybetmedim

Hiç bir zaman da kazanmadım

[kbras-posts]

Hiç başlamadığım bir şeyde yarım kaldım

Tam olduğumu zannederken, mevcudiyetim eksikliklerle doluymuş

Caddeye bakıyorum olurda gelirsen bekleme diye

Havalar soğuk

Kar yağıyor

Üşümeni istemem

Etraf bembeyaz

Işıklar sönüyor bir bir

Sana ihanet etme korkusuyla ben kapatamıyorum

Çok uykum var...

Olurda gelirsen seslen

Kapıyı açarım, seni ısıtırım

Koltuğumda yerin var

Olurda gelirsen seslen

[kbras-posts]

Pencereden girdim hep

Layık değildim

Oturamadım sofralara

Ölmek üzere olsam dahi

canımın yandığını söyleyemedim

Ayağa kalkamadım günlerce

Hayallerimdeki uzun çimenlerin arasında yürüyemedim

Terk ettim mutluluğa her yaklaştığımda

Çünkü yabancıydım ...

Sevilmedim

Layık değildim

[kbras-posts]

Yaşamak isterdim seni

Sevmediğim tüm huylarına rağmen sevmek seni

Yoğun sisler çöktüğünde göremesemde hissedebilmek

Boşluğun içinde karanlıkta boğulurken tutabilmek ellerini

Ölümü, hastalığı, acıyı engelleyemem

Mendil uzatabilirim, sıcak bir şeyler yemen için teşvik edebilirim

Iyileştiremem seni ama iyi gelecek çaylar yapabilirim

Sevmeni isterim beni

Yumuşak dokunuşlarla örebilmek bizi

[kbras-posts]

Olmayan dünyalarda var oldum

Yanlış topraklara evler kurdum

Durup seyreyledim bir insanın şehri terk edişini

Teselli olsun diye sensizliği okudum kitaplarda

Çaresizliğin şarkısını söylediler bana

Sakin kıyılarda dinledim denizin fırtınasını

Dalgalarının şiddetinden doğan yalnızlığını

Küçük bir kağıt verdi elime

"Acımasız bir katil oldum kurbanı ben."

Kocaman sarılırdım kollarım boğuşmasaydı güçsüzlükle

Bilsem söylerdim nereye gidilir bu küskünlükle

[kbras-posts]

Bir elimle havlu attım diğeriyle tuttum

Zordur eşiği geçmek

Susmak yorgunluktur

Sinematik hüzün gibi sunulur

O eşiğin acısını anlatabilsem belki anlaşılırdım

Afallamam, Kaybolmam hor görülmezdi

[kbras-posts]

YALNIZLIK

Peşimde azılı bir katil

Hafif duraksamada nefesi ensemde

Bakışlarıyla öldürürmüş insanları

Sözleriyle ve çok acelesi varsa elleriyle

Nerde ve nasıl yakalayacağı belli olmazmış

Kimse görmemiş onu sadece bazıları hissetmiş

Sadece o bazıları ölü bulunmuş evlerde, kıyılarda, asfaltlarda

Adına intihar denmiş

Adalet maktülü suçlu bulmuş

Cezası kötü sözler işitmekmiş

"Güçsüz", "Zayıf", "Varlığı, yokluğu birdi zaten", ....

Üzeri ölüm ile örtülüyken bile rahat bırakmamışlar

Katil kulaklarını kapatmış kurbanının tekrar ölmesin diye

Herkesin bir kez ölme hakkı var

Öyle değil mi?

[kbras-posts]

Bir bankta oturup hayatları izlemek istiyorum

Bitmeyen bir film seansı

Gereksiz reklam, dram yok

Çıktığı gibi, yaşandığı gibi

Provasız ve tek seferli

Saflık perdesiyle bakmak istiyorum duygulara

Kaygının içindeki korkuya

Heyecanın içindeki mutluluğa

Nergis buketimi bırakmadan sevebilmeliyim

Feda etmeden

Geride bir şeyleri bırakmadan...

[kbras-posts]

DOĞANIN SEVILMEYEN ÇOCUKLARI

Sevgisizlikten açılan çukurları dolduruyor nefret

Siyah bulutlardan görülemeyen hedeflere uçuyoruz

Rüzgar hep önümüzde kanatlarımıza engel

Ne bir ağaç gövdesi kabul ediyor

Ne de nehirler paylaşıyor bizimle bir kaç damlayı

Yaralanmak affedilmez ve kesinkes ölümle sonuçlanır

Bu yüzden tüm uçuşlar ceplerinde hep kahır taşır

[kbras-posts]

SEVGI

Dikenlerle sarılı

Ellerim kanayacak

Alıp yerine koymadıkça

Göğe yükselemeyeceğim

Sıkıldım Korkmaktan,

Acıdan, Kandan, Gökden

Gücümü göstereceğim kendime

Tüm yansımalarda ışıl ışıl bir kız çocuğu

Başarının büküklüğü, yalnızlığın gururu ile yürüyeceğim

Ileriye başım dik