[kelebekmifat]

Gün olur herkes evine döner.

[kelebekmifat]

Siktir etsene ne istediğimiz gibi oluyor

[kelebekmifat]

O duvarda resmin asılı ama bu ev seni hiç görmedi .

[kelebekmifat]

Same bullshit, different people.

[kelebekmifat]

Ne sabahtır bu mavilik ne akşam! Uyandırmayın beni, uyanamam.

[kelebekmifat]

Haykırmak gerek bazen geceye acıyla

[kelebekmifat]

Gülüp eğlenmeliydim. Su gibi akmalıydım, şu yaşımda. Oysa ağır ağır düşünüyorum geleceği. Kaç gecem daha böyle huzursuz geçecek? Beni felaketler değil, düşünmek mahvedecek.

[kelebekmifat]

Sen gülümsüyorsun ya, normal gülümseme değil bu ev gibi sanki

[kelebekmifat]

Kurtarmam gereken bir hayatım var

[kelebekmifat]

Bazen düşünmüyor değilim çok mu kötü bir insanım diye. Yaşadıklarımı hak edecek naptim acaba

[kelebekmifat]

Evrenin ödü kopuyor herhalde rahat bir nefes alırım diye

[kelebekmifat]

Işıkları sen kapattın, ben de açmayacağım. Karanlıktan korkuyorum ama merak etme, halledeceğim.

[kelebekmifat]

Sabah uyandığımda gündeme bakıyorum, sonra bu kadar yenen halta rağmen güneş yine doğmuş mu ona bakıyorum..

[kelebekmifat]

Mezarda bile var çiçek beni neden sevmedin

[kelebekmifat]

Kendimi uzun uzun anlatmak ve susmak arasında gidip gidip geliyorum bazen. Hiç bir zaman hissettiklerimi tam anlamıyla anlatamayacağımı, anlatsamda anlamayacaklarını bildiğimden sadece susuyorum. Yazıp yazıp siliyorum, cümlelerimi toparlayamıyorum. Bir şeyler hiç bir zaman yolunda olmadı. Ama inatla yolundaymış gibi göstermeye çalışıyorum. Bazen düşüncelerin arasında kaybolup gerçeklikle hayalin ne olduğunu kavrayamıyorum. Düşünemiyorum düşünceler batıyor. Bu nereye kadar böyle devam etcek bunun sorgusunu yapmak bile güç geliyor artık soramıyorum kendime. Çünkü bazı şeylerin cevabı belli ve bunlar hiç bir zaman değişmez. Elimden bir şey gelmiyor sessiz ve sakin bir şekilde köşeme çekildim. Yolunda gitmeyen ne varsa bir an önce son bulsun. Ya da neyse velhasılkelam.

[kelebekmifat]

Dalımı kıranın götüne bahçe girsin bundan sonra bu mottoda devam

[krizlerim-deactivated20211203]

Fakat mesafeler albayım. Bahane midir? Engel mi? Hissetsek yetmez mi albayım? 'Keşke yanında olabilsem' desek yetmez mi? 'Lütfen üzülme, beni ağlatacaksın' derken zaten ağlıyor olsak mesela? Ya da 'ben yanında olmadan da korurum yeter ki sen iste' desek? Yetmez mi? Mesafeler hâlâ mı bahane? Hâlâ mı engel?