@cokuzaklar - Tumblr Blog

"yüzün bu âlemmiş de sanki, davud sana gelmiş, musa sana, isa sana."

krizlerim-deactivated20211203

geceye bir alıntı bırakır mısın?

"birisinin hüngür hüngür ağlayarak kurduğu bir cümlenin, hiç kimsenin gönlüne değmemesi kadar canım yandı o gece. sonra, gırtlağımda yüklemi olmayan bir cümle ile eve döndüm. insan aptal olduğunu öğrenince eve döner hep."

cokuzaklar

"kapısında yıllarca beklediğim evden geriye dönerken, bir başkasının kapıyı ilk çaldığı anda eve girişini görmüş kadar canım yandı o gece. sonra bir patikada kendimi bulup, düzlükte tekrar kaybettim. Birçok kere veda ettim, gidemedim. istenmediği ilk yerden, eve dönmeli insan hep."

cokuzaklar

"ne kâbustu ama. sonra bir akşam aniden bitti. saat sekizde onu seviyordum, saat dokuz olduğunda varlığına bile dayanamıyordum; iyileşmiştim."

vuvei-deactivated20220308

bir gece sabaha karşı uyanıyorsun. duvar sana bakıyor sen duvarı anlıyorsun. bir gün bir çocuk gülümsüyor, tanıyorsun. karşına bir şarkı bir şiir çıktığında gırtlağına bir şey duruyor yutkunamıyorsun. gitmekle bitiyor zannediyorsun ya bitmiyor işte.

ucanzi-deactivated20230521

“demem o ki oğlum mehmet, aynı otobüsteyiz belki ama yan yana koltuklarda da değiliz artık seninle”

mahvoloji-deactivated20200501

bu yeryüzünde kavuşmak zor üstelik sen de istemiyorsun beni

cokuzaklar

sarhoş değilim ben kafası böyle bi kızım

gelecegebak-deactivated20210302

hiç kimseye bir şey anlatmak istemiyorum. hiç kimseyi anlamak, hiç kimsenin ardından ağlamak, hiç kimseyi anladığım için ağlamak istemiyorum. duvarlara çarpa çarpa, duvar olan ben oldum artık.

hadibyes-deactivated20200413

balkonda otururken, uzun süredir her şeyi düzeltmeye ve iyileştirmeye çalışmaktan yorulduğumu fark ettim. karanlığa uzun uzun baktıran bir yorgunluk bu. artık ne olacaksa olsun, ben başaramadım.

oyuklarla-deactivated20231218

sen bilmiyorsun ama ben bunlarla yaşadım. sen bilmiyorsun ama ben senin kirpiklerinin dizilişini, gözlerini kırpışını, bakışını, gözlerini devirişini, hep kıpkırmızı dudaklarını ezbere biliyorum. sen bilmiyorsun ama ben senin ellerini biliyorum, hep sol eline taktığın saatin bileğine bol geldiğini ve saati görmek için bileğini nasıl sağa sola salladığını biliyorum. sen bilmiyorsun ama ben senin kalem tutuşunu, telefon tutuşunu, bir şeylere tahammülün yokmuş gibi ellerindekini fırlatışını ezbere biliyorum. sen bilmiyorsun ama ben senin ayakta dururken birden sağ ayağını ileriye uzattığını ezbere biliyorum. sen bilmiyorsun ama ben senin elini yanağına nasıl koyduğunu bile, ezbere biliyorum.

sen bilmiyorsun ama ben senden sonra ağır aksak bile ilerleyemedim. ayakta olmak, ayağa kalkmak, iyileşmek değilmiş, seni silmek kalbimi ellerimde parçalamak gibi hissettirdi. bin kere düşündüğüm şeyi bir kere düşündün mü, bin kere aynı düzlükte düştüğüm şeye bir kez olsun tökezledin mi. bir kere olsun, var sandığım merhametin bende hiç devreye girmedi mi. yanlış anlama iyi ki böyle olmuş, sanmadığım bir adam oluşun beni kahretse de, iyi ki olduğunu sandığım bir adam olmamışsın. ama yine de çektiğim cefanın virgülüne değseydin. keşke sen ben de kapanmayacak yaralar açmış ve böyle de rahat hayatına devam etmiş olmasaydın. keşke sen biraz merhametli olsaydın. keşke sen biraz adam olsaydın.

larviyabitti-deactivated2017082

Bir gün bana seni soracak olurlarsa, güzel bir adamdı derim. babamın yerini üstlenecek kadar güzeldi. sevgiliden fazlası olacak kadar, ölümü dilesem, bir çınar ağacı bulacak kadar güzeldi.