Durdurun ya dünyayı, gitmesin bu adam :(
tumblr dot com
🪼
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
cherry valley forever

tannertan36
Keni
taylor price
TVSTRANGERTHINGS

shark vs the universe

JBB: An Artblog!
h
Show & Tell

祝日 / Permanent Vacation
almost home
Cosmic Funnies
Acquired Stardust
$LAYYYTER
No title available

⁂
sheepfilms
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from Ukraine

seen from Italy
seen from Malaysia
seen from United States

seen from Latvia

seen from United States

seen from Netherlands

seen from United States
seen from United States
seen from Hong Kong SAR China
seen from Italy
seen from United States

seen from Germany
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from China
seen from T1
@kenanogan
Durdurun ya dünyayı, gitmesin bu adam :(
bəzi şeylərin belə üst-üstə düşməsi müxtəlif zamanlarda müxtəlif tonda gülümsəməyimə səbəb olur. son zamanlarda çoxdandır məni həyəcanlandıran insanlarla tanış olmadığım barədə düşünürdüm. ayn rand-in atlas shrugged kitabı bəlkə də on ildir oxumaq istədiyim kitablar siyahısında durur. çox uzun olduğu üçün hər dəfə başqa kitaba dəyişirdim, bir gün işdən çıxanda dedim artıq vaxtıdır, mağazanın bağlanmasına az qalmış gedib aldım. və yorğun bir günün sonunda bu hissəsini oxdum:
"He was tired. It was as if he had run a race against his own body, and all the exhaustion of years, which he refused to acknowledge, had caught him at once and flattened him against the desk top. He felt nothing, except the desire not to move. He did not have the strength to feel-not even to suffer. He had burned everything there was to burn within him; he had scattered so many sparks to start so many things-and he wondered whether someone could give him now the spark he needed, now when he felt unable ever to rise again. He asked himself who had started him and kept him going. Then he raised his head. Slowly, with the greatest effort of his life, he made his body rise until he was able to sit upright with only one hand pressed to the desk and a trembling arm to support him. He never asked that question again."
və səndən ən çox belə anlarda zəhləm gedir. hamı başıma fırlanır, gözümün içinə baxır. və heç kim bir damcı belə olsa vecimə deyil. dünya nüfusunun tamamı məhv olsa bir göz qırmıpında və heç kim qalmasa dünya üzərində səndən başqa bir anlıq belə pis olmaram. bunun nə qədər bərbad və dəhşət bir hiss olduğunu yəqin ki sözlərlə də ifadə eləsəm anlamazsan. oxuduğum, dinlədiyim hər şey zamanın bunu düzəldəciyini deyirdi, amma zaman keçir marafon sürətiylə, həyatıma auschwitz qədər qatar qatar insan girib çıxır ama bir kvartalı belə buraxdığın boşluğu doldura bilmir. thanks to you səni sevib bütün insanlığa bərabərməsafali nifrət edirəm.
- sen mutlusun, değil mi?
- bilmiyorum, en azından mutsuz değilim.
onca yanılgının arasında tek bir doğru olarak kalman uykularımla arama giriyor. son sayfayı kapatmak için binlerce kilometre yürüyüp yanına geliyorum, kapağı kapatıp elime yepyeni bir kitap bırakıyorsun. Hiç rahat bırakma gibi bir eğilimin yok, değil mi? Zaten herkesi öldürdün. Kendi rekorunu kırmak için çabalayan, en yakın takipçisiyle arasında 138 madalya fark bulunan bu sporcu hırsı nereden geliyor? küllerinden neden doğuyorsun durmadan? Sakince ölemez misin?
Heç nə demədən gəlib qarşıma otursan. Sən nə vaxtdan yaşıl çay içirsən desən. Təzə şeylər danışsan. Heç vaxt eşitmədiyim şeylər.
Bu mahnının hardasa 700-800 yaşı var, Əl-Əndəlüsdə yazıldığını deyirlər. Düşünə bilirsən bunu? Kimsə kimisə sevib 700-800 il əvvəl, bunu yazıb nə hiss edibsə, ərəblər ispaniyanı işğal edib, neçə yüz il qalıb sonra qovulublar, ispanlar gedib cənubi amerikanı koloniyalaşdırıb qayıdıblar, üstündən 2 dünya müharibəsi 5-6 vətəndaş müharibəsi keçib, amma bu mahnı qalıb hələ də.
Zamandandır, yaşdandır, nədəndir bilmirəm, amma əvvəllər daha dayanıqlı cavablar tapa bilirdim içimdə cücərən suallara və uzunca bir zaman söykənə biləcəyim bir divarlar verirdi bu mənə. indi əminlik əmsalım çox daha aşağı ortalamalara sahibdir. bügundən sabaha sağ çıxan cavablarımın sayı hər keçən gün artan templə azalır. mütləq həqiqətin var olduğuna inanan insanlara baxdıqca heyrətlərnirəm sadəcə. nəyin səhv, nəyin düz olduğuna bu qədər asanlıqla qənaət gətirmə cəsarəti hardan gəlir? mən, bu gün naharda nə yeyimə belə tətminedici cavab tapa bilməzkən, çox daha ağır tonnajlı suallara əli cibində cavab verən insanlar qorxudur məni ən çox.
Günümüzün bayağılığı qulaqlarımızı və gözlərimizi çirkləndirsə də zəngin torpaqlardanıq əslində.
oturub uzunca danışdığımız axşamların zamanı əlindən alınsın dediyimiz günlərin çox uzağındayıq artıq, əzizim. bizə maraqlı olanların maraqsız olduğu insanları qucaqlayıb, havadan və sudan ibarət, kifayət çərçivəsində steril cümlələrdən qurulu söhbətlərimizi təhvil verib cibimizdə qalanlara evə qayıdırıq.
Iyi ki varsın be, bu boktan hayatda bari sen yüzümüzü güldürüyorsun.
daha qar olan çox az mahnı var
bu gün hava sıfırın altında mənfi min beş yüz dərəcədir. çətiri itirmişəm amma son aldığım əlcəklər istidir; qar var, amma külək yoxdur; yeriyə bilirəm amma həkim futbol oynamağı iki aylıq qadağan edib. bir tərəfdən alıb, bir tərəfdən verir. bu balanslaşdırmanın hansı tərəfinə müsbət hansı tərəfinə mənfi qoya biləcəyimi də seçmə şansı versəydi daha pozitiv münasibətimiz ola bilərdi bəlkə, ama hayat işte.
THE FALL (2006) dir. Tarsem Singh