ken

[kenjirostoove]

[kenjirostoove]

[kenjirostoove]

[kenjirostoove]

[kenjirostoove]

Schuldig landschap

[kenjirostoove]

Mijn bezoek aan Petra Stavast was een zeer inspirerende ervaring. Ik merkte dat haar manier van werk proces overeenkomt met dat van mezelf. Het opzoek gaan naar een verhaal en de standvastigheid om de zoektocht voort te zetten, ongeacht de hoeveelheid tijd die daar overheen gaat om het lichtpuntje te bereiken.

Het project met de gelijkwaardige naam als het onderwerp ‘Ramya’ is mij het meest bijgebleven. Een project waarbij Petra in haar studententijd ging wonen in Ramya’s huis en haar camera gebruikte als communicatie middel. Je ziet dat het portretteren van het onderwerp in het begin van haar proces best stroef ging, maar na mate van tijd begonnen de twee een onuitspreekbare band te krijgen. Dit project werd op een lange termijn afgerond na het overlijden van Ramya in 2014. Hierdoor kreeg Petra Stavast toegang tot Ramya’s privé archieven die haar tot de volgende stap heeft gedreven. Een reis naar Ergon in Amerika, waar Ramya deel uit maakte van een community, een periode waar Anneke (voormalig) werd omgedoopt tot Ramya. Dit En nog veel meer verhalen die samengevat Petra’s biografie van Ramya Vormen.

[kenjirostoove]

Jaap Scheren:

Tijdens mij bezoek aan Jaap Scheren raakte ik erg geïnspireerd. Niet persé door zijn beelden (niet dat deze niet goed waren), maar eerder door zijn manier van werken en kijken. Zijn rode draad en conceptuele inzicht. Mijn interesse ontstond bij zijn verhaal over het ‘Het Zwart Gat/The Black Hole’.

Waar het er bij mij om ging waren: De verschillende associaties verwerkt in beeld met betrekking tot de titel/naam. Ook vond ik het ook heel erg vindingrijk om deze werkwijze toe te passen om gewoon aan het werk te gaan. Vanuit dit thema konden er oneindig veel onderwerpen verwerkt worden in dit project, wat ook allemaal is toegepast.

Het zwart gat:

De titel werd het thema voor een project aan een reeks associatieve foto’s over depressie, black-outs, het universum en werkelijke zwarte gaten. Het resultaat is deze multidimensionale publicatie, waarin foto’s zich in steeds wisselende variaties tot elkaar verhouden met het zwarte Gat.

[kenjirostoove]

“In the case of Masahisa Fukase, the subject of his gaze became the raven. For him the “raven” was both a tangible creature and a fitting symbol of his own solitude”.

- Akira Hasegawa

[kenjirostoove]

Album cover remake

- Deb Never ‘Sorry’

[kenjirostoove]

Evidence - Tandenstokers

[kenjirostoove]

‘Happy old year’ 2019

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=Qu5aQeh7VT0

-Nawapol Thamrongrattanarit

[kenjirostoove]

Een account vol met gevarieerde moment opnames uit New York

Daniel Arnold is een Amerikaanse straat fotograaf gevestigd in New York. Zijn schaamteloze manier van het fotograferen van het dagelijkse leven in New York is voor mijn gevoel enorm prikkelend. Ga ik ermee akkoord, vind ik het asociaal, kan ik hier doorheen kijken, hoe zit het met privacy? Vragen die bij mij naar boven komen borrelen als ik me in zijn werk verdiep. Wel kan ik zeggen ethisch of niet, ik vind zijn beelden enorm sterk en op basis van sfeer en talent in timing enorm inspirerend om naar te kijken.

Vogue:  https://www.youtube.com/watch?v=OtKdzBCRlPE

Nowness: https://www.youtube.com/watch?v=_Emx8jvIlx0

Creators: https://www.youtube.com/watch?v=NpQw0nD0D7k

[kenjirostoove]

‘Coffee and Cigarettes’ is een vrij simpele film qua opstelling en manier van filmen, maar het zijn voornamelijk de verhalen/scenario’s en de manier van dialogen tussen de karakter die mijn voornamelijk inspireren.

Deze film bestaat uit verschillende verhalen en per verhaal telkens weer andere karakter. Nieuwe conversaties, nieuwe onderwerpen, nieuwe complicaties, elke scene bevat weer iets nieuws. Het enige wat ze allemaal ondanks hun grote verschillen gemeen hebben, is dat ze allemaal ergens mee bezig zijn onder het genot van koffie en sigaretten.

-Jim Jarmusch

[kenjirostoove]

Een account vol met vreemde, sferische en inspirerende beelden.

Beelden die hier worden gepost, worden gedeeld zonder context of verhaal. Puur esthetiek.

[kenjirostoove]

‘David van der Leeuw’

https://www.instagram.com/davidvanderleeuw/?hl=nl

[kenjirostoove]

Malcolm Brown was een reportage fotograaf en journalist in Amerika. Wat hem zo bekend heeft gemaakt is de foto die je hier boven afgebeeld ziet. De man die je te zien krijgt is Thích Quang Duc, een monnik en leider van een serie protesten die des tijds actueel was. De reden van deze protesten was omdat Vietnam in een dictatuur gevallen was. De nieuwe leider van het land was een Katholiek en verklaard, dat iedereen die een ander geloofs overtuiging had gearresteerd of zelf geëxecuteerd moest worden. Grote slachtoffers hiervan waren de Mahayaanse Buddhisten. Thích Quang Duc heeft ervoor gekozen om op een vredige manier in protest te komen, door zonder toestemming tempels te laten bouwen en een vredige optocht in het openbaar. Geen van deze dingen maakte een verschil, het zorgde er juist voor dat het erger werd en het bloedbad bleef stromen. De uiteindelijke keuze die gemaakt werd door de monnik heeft de genocide tot z’n stop gebracht. Hij liet zijn bondgenoten benzine over hem heen gieten en stak zichzelf dan in brand. Zijn laatste statement. Malocolm heeft dit moment vast gelegd en door deze foto heeft deze situatie de westerse wereld bereikt. 

Leuke feit: Deze foto werd gebruikt als album cover door de funk/rock/hip-hop band ‘Rage Against The Machine’

-Malcom Brown  

[kenjirostoove]

-Martha Rosler is een Amerikaanse kunstenaar, die zich bezig houdt met fotografie, video’s, installaties, sculpturen en performance. Ook is ze een schrijfster en de onderwerpen waar ze zich mee bezig houdt zijn kunst en cultuur. Roslers werk is gebaseerd op het dagelijkse leven in een noten dop, vaak door de ogen van een vrouw en haar ervaringen. Over het algemeen zou je kunnen zeggen dat haar werk gaat over de zorgen die ze in het leven mee draagt, met betrekking tot de maatschappij en politiek.

Rosler bedacht ‘Bringing the War Home’ in een tijd van verhoogde interventie in Vietnam door het Amerikaanse leger. Door foto’s van Vietnamese burgers, verminkt in de oorlog, samen te voegen met afbeeldingen van de huizen van welgestelde Amerikanen uit de pagina’s van House Beautiful, heeft Rosler de beschrijving van het conflict letterlijk omschreven als de ‘huiskameroorlog’, wat vaak is geroepen in de VS, omdat het nieuws van het oneindige bloedbad in Zuidoost-Azië via televisieberichten in rustige Amerikaanse huizen werd gefilterd. Door kijkers aan te sporen het ‘hier’ en ‘daar’ van het wereldbeeld te heroverwegen, onthullen deze activistische fotomontages de mate waarin een collectieve oorlogservaring wordt gevormd door mediabeelden.

‘House beautiful: Bringing the war home’

-Martha Rosler