Siz unuttunuz ama biz yaşadık.....
Bir ay. Arkadaşlarımın, komşularımın, sevdiklerimin, çocukluğumun, hergün geçtiğim sokakların, memleketimin yok oluşu üzerinden bir ay geçti. Bir gerçek var ki acı hiç geçmedi. Hiç hafiflemedi. Halen ilk günkü gibi taze. Yaşamayan anlayamaz, bilemez, unutur. Ama biz unutmayız. Ben unutmam. Ne o yardım çığlıklarını kulaklarım, ne o enkaz önünde bekleyişlerimizi gözlerim, ne de o günler sonra çıkan ceset kokularını burnum unutur. Siz unutsanız bile andım olsun unutmayacağım, unutmayacağız, unutturmayacağız...









