𝓒𝓱𝓮𝓻𝓻𝔂 𝓵𝓪𝓭𝔂

"ή ζωή ξέρει και εγώ την εμπιστεύομαι"

[kineziko-aspro-vazo]

"Ο έρως."

Παράξενη κατάσταση ο έρωτας.

Πολλές φορές είσαι διατεθειμένος να δώσεις και να κανεις τα πάντα γι' αυτόν.

Παράξενος ο κόμπος στο στομάχι και οι πεταλούδες να τριγυρίζουν κάθε φορά που σε κοίτα στα μάτια, σου μιλά,σου στέλνει μήνυμα, ίσως ακόμα και μονάχα η σκέψη της ύπαρξης αυτού του ατόμου.

Παράξενος ο έρωτας . Διαφορετικός από την αγάπη...

Παράξενο που είσαι πρόθυμος να γκρεμίσεις ακόμα και την αγάπη για μια στιγμή έρωτα.

Είναι απότομος. Στιγμιαίος και δύσκολος να τον ελέγξεις.

Παράξενος ο έρωτας. Νιώθεις πως, ο έρωτας δίνει χρώμα στην άχρωμη, γκρίζα ζωή σου.

Στην πραγματικότητα όμως, η παραξενιά του έρωτα είναι πως ακόμα κι αν δεν μοιάζει τόσο βαθύς όσο η αγάπη, μπορεί να σε καταστρέψει ολοκληρωτικά.

Τι γίνεται όμως όταν ερωτεύεσαι έναν άνθρωπο και δεν μπορείς να κάνεις πράξη τις επιθυμίες σου ?

Ο έρωτας πλέον ονομάζεται απωθημένο.

Τα απωθημένα μας λένε είναι καλό να τα βγάζουμε, να τα ΖΟΥΜΕ.

Τι συμβαίνει αν δεν τα ζήσουμε?

Μένουν θαμμένα κάπου εκεί, βαθιά, στο μυαλό και στην ψυχή.

Μετατρέπονται σε βάρος, αβάσταχτο βάρος, γίνονται ασήκωτα...

...η ψυχή και το μυαλό εξαντλούνται και πνίγονται.

Τι κάνεις τότε? Πως βγάζεις και ζεις τα απωθημένα σου, ΜΟΝΟΣ, χωρίς την παρουσία του άλλου, πως ζεις έπειτα?

Το καταχωνιαζεις στο παρελθόν ή συνεχίζεις να το κουβαλάς?

Όμως, ακόμα και αν το αφήσεις, πάντα θα σκέφτεσαι ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ?...Αν...Αν...Αν....

Παράξενη η φιλοσοφία του έρωτα, η φιλοσοφία σε κάνει μονίμως να σκέφτεσαι χωρίς να ξέρεις τις απαντήσεις.

Μάλλον ο έρωτας και η φιλοσοφία μοιάζουν τελικά.

Θες τόσο να ζήσεις τα απωθημένα σου..Πως όμως?

Ίσως γι αυτό ονομάζονται απωθημένα. Σκοπός τους μάλλον θα'ναι να μένουν θαμμένα, αθέατα.

Αν. Όμως, έχεις τη δυνατότητα να τα ζήσεις ? Και δεν το κάνεις?

Τι γίνεται Αν ?

Γι αυτό μάλλον μιλάμε για ανεκπλήρωτους έρωτες και όχι ανεκπλήρωτες αγάπες.

Η αγάπη είναι μια.

Ο έρωτας είναι παράξενος, ίσως, οι έρωτες να είναι πολλοί...

...και ίσως γι'αυτο να μένουν ανεκπλήρωτοι

Παράξενος ο έρωτας...

[kineziko-aspro-vazo]

Με κοιτάς μου γελας και ο κόσμος χανεται

Από μέσα μου ρωτώ λες να αισθάνεται?

Αυτά που λέν τα μάτια μου και όχι τα χειλη μου

Θα έδινες τα πάντα για χατήρι μου?

Θα περίμενες αργά μέχρι το βράδυ

Για να μου κλέψεις μια αγκαλιά και ένα χάδι?

Θα έμπαινες ποτέ μες στο κεφάλι μου

Να δεις τη μοναξιά και το σκοτάδι μου ?

Θα αντέχες να δεις τι κρύβω μέσα μου

Όλα τα ψέματα μου και τη μπεσα μου

Θα έβλεπες τις πιο βαθιές αλήθειες

Όλα τα κολλήματα μου και τις συνήθειες

Θα έδινες τα πάντα χατήρι μου ?

Θα μου δίνες τη γη μες στο ποτήρι μου ?

Θα με πήγαινες πολύ μακριά στα αστέρια

Να πετάξουμε μακριά σαν περιστέρια

Θα κράταγες το χέρι μου στη πτώση?

Όταν κανεις δεν είναι εκεί για να με νιώσει

Θα άκουγες όσα έχω βιώσει

Και ότι έχει προσπαθήσει να με σκοτώσει?

[gestaltaggregation]

[arabishee]

Beirut, Lebanon by Eric Lafforgue

[bbbbbbssssss-deactivated2025032]

[anapofeukto]

Δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί.

[ughsahira]

Oh to be sleepy and crawl into bed with someone who's warm and safe and you know will take care of you in all the right ways, who'll hold you and tell you that its all gonna be okay.

[kineziko-aspro-vazo]

Προσωρινά...σε ήθελα για πάντα

[soluksaripapatya]

[kineziko-aspro-vazo]

Ξέρει κανείς τι γίνονται όσα αφήνουμε στη μέση ;

[kineziko-aspro-vazo]

Θυμάμαι πάλι τη νύχτα εκείνη, που με έγδυσες ολόκληρη χωρίς να αφαιρέσεις τίποτα από πάνω μου.

Που είδα ανάμεσα μας έναν ολόκληρο ωκεανό, να ακουμπά πάνω σε αυτές τις φλόγες

Τις Φλόγες από τη πυρκαγιά που υπήρχε μέσα μου τόσο καιρό που δεν μπορούσα να καταλάβω, τις ηρέμησες, τις φιλησες απαλά και αυτές άρχισαν να συρρίκνωνονται και τέλος να γίνονται σταλες , από το μέτωπο στο μάγουλο, και από το μάγουλο στα χείλη

Εκείνη τη νύχτα, εκείνο το μέρος του μυαλού με τα μικρά καρφάκια που μου τρυπάνε κάθε μέρα το μυαλό ολο και περισσότερο, κοιμήθηκε, έσβησε τα φώτα και ξεκουραστηκε.

Γαλήνεψε το συνεχόμενο βουητό της καρδιάς, φόρεσε ακουστικά και αντηχούσε μουσική σε όλη μου τη ψυχή.

Ακόμη βάζω την ίδια κασέτα πριν κοιμηθώ για να με πάρει ο ύπνος βέβαια, για να νιώσω την ίδια ηρεμία τώρα που δεν είσαι πια εδώ' και αυτά τα καρφάκια σε εκείνη την άκρη του μυαλού μου , γίνονται προκες, και οι προκες μεγάλα ατσάλινα παλούκια .

Εκείνες οι φλόγες αναζωπυρώθηκαν, και τις ποτιζω κάθε μέρα με μια ανάμνηση κάθε φορά. Και τώρα πια δεν γδύνομαι ποτέ, ακόμα και αν δεν υπάρχει κανένα ύφασμα, κανένα ρούχο να με τυλίξει, έχω γαζωσει κάθε πτυχή που μπορεί να με αφήσει εκτεθειμένη ξανά.

[h-kakia-h-wra]

Θέλω κάποιον που να αγαπάει τη θάλασσα όσο εγώ, κάποιον που του αρέσουν οι βόλτες με το αμάξι, κάποιον που να θέλει να κοιτάει τον ουρανό και τα αστέρια. Θέλω να πηγαίνω με κάποιον για νυχτερινό μπάνιο. Θέλω να του αρέσει η λογοτεχνία και να είναι ερωτευμένος με τα αγαπημένα του τραγούδια, θέλω να μπορούμε να κάτσουμε σιωπηλοί κοιτώντας το ηλιοβασίλεμα χωρίς να είναι άβολο. Θέλω ένα άτομο που να με κάνει να νιώθω ασφάλεια. Θέλω κάποιον να με παίρνει αγκαλιά όταν δεν είμαι καλά και να μου χαϊδεύει τα μαλλιά, να μου ψιθυρίζει στο αφτί ότι όλα θα είναι εντάξει σε λίγο και ότι δεν θα καταστραφεί ο κόσμος, ακόμα και αν έτσι νιώθω. Να με κάνει να νιώθω ο ομορφότερος άνθρωπος του κόσμου τις μέρες που ο καθρέφτης είναι ο χειρότερος εχθρός μου.

Θέλω να γίνεις ο Κάποιος μου.

[me-lene-swn]

Πάμε μια τελευταία βόλτα;

[me-lene-swn]

Πόσα όνειρα αφήσαμε πίσω μας;

[kineziko-aspro-vazo]

[kineziko-aspro-vazo]

ΟΡΙΑΚΑ

Αγαπημένη λέξη.

Οριακά.

Οριακά σε ερωτεύτηκα.

Οριακά σε αγάπησα.

Οριακά γίναμε ένα εκείνες τις μέρες.

Οριακά είμαστε οριακοι.

Απότομοι και γρήγοροι.

Οριακά γίναμε πάλι δύο ξενοι.

Οριακά, δηλαδή σχεδόν.

Σχεδόν είμαι έτοιμη να πω το μεγαλύτερο ψέμα.

Οριακά σε ξέχασα.

[pavlos-stuff]