Koffietijd Haiku's @koffietijdhaikus - Tumblr Blog

Donkere wolken – de maan is echt een zootje zegt ze en giechelt

Ik wachtte te lang gewikkeld in perzikhuid en fluister tot schim

Ze voelt zijn hand als één blad uit bladergeruis: niet erg duidelijk

De kamer is leeg ik hoop dat ik straks goed slaap of anders morgen

Ze drukt twee spelden als ogen in de jute want zonlicht is scherp

Ik maak mijn nek los wanneer de regen recht valt hou ik mijn hoofd schuin

Ik typ een haiku want dat moest nog voor vandaag ben ik nu weer klaar

Wat als ik wakker word, en mijn huis plots omgekeerd gebouwd is - wat dan

De horizon neemt af in kleur - ik zie nu plots vijftig tinten grijs

Sluit met mijn handen geruisloos jouw oren af; hoor je mijn spieren

Dan vraag ik me af als sterren weerspiegelen hoe glad water kan

Een bootje kabbelt maandag moet ik aanleggen voor nacht en winter

Ik stak het vuur aan ze was gaan verzitten, zei: hier hoort een kat naast

Ik sloot mijn ogen: laten we de bladzij wit dan ruim ik scherven

De kikker sprong weg nadat haar pedel neerkwam: een dotterbloem bloeit

Vlekken voor de zon ze knippert – haar moeder was blind geweest

De bliksem wacht af een kat met een wit befje kijkt strak en lacht niet

Koffietijd Haiku's