Luuuuuzzzzzz w Toulouse

[krzywcia]

Castelduary

(30-05-2024)

[krzywcia]

30 Serów

(27-01-2024)

[krzywcia]

Collieure

Blisko granicy z Hiszpanią - przy samym morzu w regionie Oksytania, w departamencie Pireneje Wschodnie leży przepiękna i malownicza miejscowość Collioure.

Wracając z Hiszpanii zajechaliśmy tam na parę godzin żeby się przespacerować.

Miasto nazywane jest „miastem malarzy” - to olśniewało i inspirowało największych malarzy XX wieku, takich jak Henry Matisse i André Derain, głównych prekursoorów fowizmu. Collioure ma bogate dziedzictwo kulturowe i artystyczne. Do dziś spacerując uliczkami można natrafić na wiele galerii, gdzie można kupić przepiękne obrazy - nie tyłki przedstawiające miasto.

Głównym punktem miasta jest marina, która stała się symbolem miasta. Niezależnie od tego, czy udasz się tam rano, aby powitać rybaków, w południe na przerwę dla smakoszy, czy wieczorem, aby podziwiać światła zatoki, port Collioure tętni życiem o każdej porze dnia.

Spacerując po Collioure można zauważyć wiele detali architektonicznych, które świadczą o różnych wpływach wielu kultur na przestrzeni wieków. Pomiędzy balkonami pełnymi kwiatów i domów o kolorowych fasadach nie można przegapić starych średniowiecznych murów, które przypominają historyczną przeszłość miasta.

Trochę nie trafiliśmy na pogodę, ale mimo tego miejscowość bardzo nas urzekła. Z pewnością wrócimy tu jeszcze kiedyś :)

Collioure

Collioure recèle des richesses maritimes et architecturales incomparables. Port catalan, village de pêcheurs, patrimoine médiéval et couleur

(2022-10-25)

[krzywcia]

Portbou

W celu wykorzystania pięknej francuskiej jesiennej pogody wspólnie poszukiwaliśmy jakiegoś fajnego miejsca na Costa Brava - tak żeby chwilę odetchnąć weekendem.

Jeżdżąc "myszką" po mapie googla znaleźliśmy pierwszą miejscowość zaraz za granicą francuską - Portbou. Jest to najbardziej wysunięte na północ hiszpańskie niewielkie miasto nad Morzem Śródziemnym, które dokoła wybrzeża otaczają góry.

Trasa do miejscowości prowadzi krętą górską drogą wzdłuż wybrzeża - widoki niezapomniane.

Szczególna sytuacja miasta wynika z położenia w dolinie , co ograniczyło nadmierną zabudowę (która swoją drogą jest również bardzo ciekawa - ponieważ jest wciśnięta w góry :) ) . W ten sposób Port-Bou pozostało małe i otoczone naturą... a dzięki temu nie jest zatłoczone przez turystów.

Duża plaża przed mariną pozostaje cicha przez cały rok, nawet w szczycie sezonu. Na plaży można zobaczyć klasyczne łodzie, zwykle katalońskie llaguty, dawniej używane do łowienia ryb.

Ola zakochała się w tym miejscu - rozważa przeprowadzkę na starość :)

(2022-10-23 - 2022-10-25)

[krzywcia]

Grenoble

Wracając z Alp wraz z rodziną Mikos wstąpiliśmy jeszcze do miejscowości Grenoble – miejscowość w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Isère. Przez miasto przepływa rzeka Isère.

Grenoble jest również nazywaną francuską stolicą Alp. Kojarzone głównie z przemysłu uchodzi również za ważne francuskie centrum naukowe. Jest siedzibą trzech uniwersytetów, które specjalizują się w naukach ścisłych. Znajduje się tu politechnika, szkoła zarządzania, ośrodek badań nuklearnych oraz centrum nanotechnologii. Najstarsza z uczelni w Grenoble działa od 1339 roku.

Głównym punktem naszego zwiedzania była Bastylia. Jest to XVI-wieczna warownia zbudowana na zboczu góry, przeznaczona głównie do obrony miasta, a więc charakteryzująca się specyficzną konstrukcją, solidnymi murami i wąskimi otworami strzelniczymi. Bastylia odwiedzana jest co roku przez blisko pół miliona turystów, a "zdobyć" ją można głównie za pomocą kolejki linowej zbudowanej w 1934 roku - co też uczyniliśmy. Wjazd kolejką jest niesamowity - siedząc w „malej kulce” można podziwiać piękną panoramę miasta. Na wzgórzu natomiast można podziwiać znajdujące się w oddali szczyty gór. Widoki zapierają dech w piersiach.

(2020-10-19)

[krzywcia]

Alpy z Mikosami :)

Oli kumpel ze studiów - Mikos mieszka w Szwajcarii z rodziną. Odwiedzając ich kiedyś wracając do domu w FR z Polski umówiliśmy się, że spotkamy się „gdzieś” na dłuższy weekend. Stanęło na miejscowość gdzieś mniej - więcej w połowie drogi między Zurich a Tuluzą : La Féclaz

La Feclaz - Szukaj w Google

Miejsce te to normalnie ośrodek narciarki, ale o tej porze roku mogliśmy TYLKO połazić po górach, a nie zjeżdżać na nartach:) Mimo wszystko i tak się opłacało.

Jednego z tych dni pojechaliśmy odwiedzić również pobliskie miasteczko: Aix-les-Bains położone nad jeziorem Bourget, które ze względu na nie najlepszą pogodę oraz dużą atrakcje dla dzieci zwiedziliśmy kolejką :)

(2020-10-16 - 2022-10-19)

[krzywcia]

Mazamet i jezioro w górach

W tą upalną wrześniową niedziele postanowiliśmy ruszyć w poszukiwaniu kolejnego jeziora.  Base de Loisirs du Lac des Montagnès - leży ok 1,5 godziny drogi od Tuluzy. Położone jest an wysokosci 680m n.p.m. w samym sercu Montage Noire obok miejscowosci Mazamet. Jego powierzchnia wynosi 4-hektary, a piesza ścieżka spacerowa ma długość 2,7 km. Jezioro ma jedną dużą 300m kmienistą plażę głowną- ale tak naprawdę plazujących i piknikujących ludzi można było spotkać na całej długości lini brzegowej. Woda tego dnia była bardzo zimna mimo panującej na zwenatrz 35 stopniowej temperatury.

Dookoła samego jeziora jest wiele ściezek turystycznych - jedna nawet przyprawiła nas o gęsią skórkę - biegła przez linowy most zawieszony na dużej wysokości i rozparty między dwoma szczytami.

(13.09.2020)

[krzywcia]

Saint-Chely-du-Tarn

Wracając z już z Campingu do domu zajechaliśmy do malutkiej pięknej mieściny... Saint-Chely-du-Tarn 😉

[krzywcia]

Aven Armand

Na wycieczkę do Aven Armand zdecydowaliśmy się ze względu na brzydką pogodę - wg prognoz miało padać tego dnia, a na ulotce, którą dała nam Pani na campingu było napisane, ze jest to świetna atrakcja dla dzieci na deszczowe dni (wywnioskowaliśmy tak ponieważ atrakcja miała obok siebie ikonkę z chmurką i deszczem oraz dziećmi 😁). Nie zagłębiając się zbytnio w to co zobaczymy na miejscu wybraliśmy to miejsce jako cel naszej niedzielnej wycieczki :)

Aven Armand to wapienna jaskinia znajdująca się w Parku Narodowym Cévennes we Francji, w departamencie Lozère, pomiędzy Meyrueis i Sainte-Enimie. Nazwana została na cześć Louisa Armand’a, który 19 września 1897 roku jako pierwszy zszedł na dno otchłani, którą zauważył dzień wcześniej. Nazywana jest również UNE FORÊT DE 400 STALAGMITES (co w polskim tłumaczeniu oznacza ”Las 400 stalagnitow”) i znana jest z jednego z  najwyższych stalagnitow o długości 30 metrów. 

Do groty zjeżdża się 60m w dół specjalna kolejka. Następnie po wyjściu z tej kolejki stoi się pod ogromnymi metalowymi drzwiami, żeby po ich otwarciu doznać wielkiego WOW! Sala główna ma 110 m długości, 60 m szerokości i średnią wysokość 45m. Widok jaki rozpościera się z balkonu jeszcze ok.110 m w dół (licząc od poziomu ziemi) jest oszałamiający. Jest jak kadr z filmu pierwszej szczęści Władcy Pierścieni. Wrażenia wzmacniaja wszystkie światła oraz efekty specjalne (jak przedstawiona historia odkrycia groty, gdzie na suficie przy dziurze w ziemi widać cień zjeżdżającej w podziemia osoby).

Po piorunującym pierwszym wrażeniu zostaliśmy zaproszeni przez przewodnika na spacer schodząc schodami i specjalnym ścieżkami w dół. Podziwiając fantastyczne widoki można posłuchać opowieści o grocie i znajdujących się w niej stalagnitach (niestety tylko w języku francuskim). Spacer z pokazami świetlnymi trwa około godziny, ale dla naszych dziewczynek był wystarczający:)

(20.09.2020)

[krzywcia]

Deszczowy weekend w Sainte-Enimie

Ten weekend spędziliśmy wraz z naszymi znajomymi z Calais (którzy od miesiąca podróżują camperem po Francji!) na campingu Couderac znajdującym się pod Sainte-Enimie. Jest to malutka średniowieczna miejscowość w górzystym regionie Oksytania, w departamencie Lozère. Przez miejscowość przepływa rzeka Tarn, która tak ukształtowała teren, że ma się wrażenie, że znajdujesz się na dnie wielkiego kanionu. Droga na dół jest kręta i wąska i jest wykuta w skale. Główną atrakcją regionu są spływy kajakowe dzięki którym można zwiedzać malutkie miejscowości położone wzdłuż rzeki i między którymi nie jest łatwo poruszać się pieszo ze względu na brak chodników i pobocza. Niestety przez wczorajsze burze kajaki były zabronione - woda w rzece mocno wezbrała i był bardzo mocny nurt.... więc musieliśmy zmienić plany i wymyślić coś innego :) 

Na szczęście woda w basenie miała wyższą temperaturę niż temperatura powietrza, dlatego dziewczyny mogły skorzystać z basenu, a następnie wzięły długi gorący prysznic. Mimo innych niedogonień ruszyliśmy z Campingu ścieżką wzdłuż rzeki, a następnie 1 km pokonaliśmy drogą asfaltową żeby zwiedzić miasteczko Sainte-Enimie oraz zjeść kolacje. Wracaliśmy w pełnym deszczu i pełnej ciemności co dziewczynki zniosły bardzo dzielnie maszerując pod parasolkami.

W niedziele zwiedzaliśmy znajdująca się 110m pod ziemią grotę, która nazywana jest „Lasem stalagnitów”. Miejsce zrobiło na nas tak duże wrażenie, że wrzucimy o nim osobnego posta. 

Tamtejszy region przypadł nam do gustu - jest piękny i mimo słabej pogody jest co robić. Wrzucamy filmik reklamujący go: FILMIK . Mamy w planach wrócić tu i spróbować tych wszystkich atrakcji, których nie udało się nam tym razem zrealizować. 

(18-20.09.2020)

[krzywcia]

GV - dzień 7

Na początku był plan, że dojedziemy trasą aż do Lidzbarka i z tamtąd zostaniemy odebrani przez rodziców, ale okazało się, że trasa Green Velo jest dłuższa od samochodowej o ponad 20 km... dlatego z Sępopol dojechaliśmy z Lukaszem tylko do Bartoszyc. 

Nasza ekipa tego dnia pojechała dalej, aż do Górowa Iławieckiego, gdzie w następnym dniu przenieśli się nad Zalwe Wiślany, żeby przepłynąć łódką do Piasków i w niedziele dotrzeć do Gdańska:) 

[krzywcia]

GV- dzień 6

Trasa z Wegorzewa była zaplanowana pod kątem zwiedzania. Odwiedziliśmy Mamerki i trochę się zdziwiliśmy, bo odwiedzając to miejsce kilka lat temu było zupełnie inne.

Z Mamerek pojechaliśmy trasą wzdłuż kanału Mazurskiego na Slużę w Lisewie. Następnie ruszyliśmy z planem zjedzenia obiadu gdzieś w Barcianach ... ale na wysokości Srokowa rozpętała się taka burza, ze zatrzymaliśmy się w tamtejszym punkcie MOR i czekając aż przestanie padać wypiliśmy piwko.

Po deszczu ruszyliśmy dalej - trasą wiodącą przez pola. W Barcianach złapała nas zas druga ulewa... i niestety w niej musieliśmy jechać już do samej miejscowości w której mieliśmy nocleg. Jechaliśmy tak szybko, ze przegapiliśmy zjazd na Pałac w Drogoszach.

Noc spędziliśmy w Sępopolu w Siedlisku pod Dębem. 

[krzywcia]

GV- dzień 5

Z Trójstyku granic ruszyliśmy w kierunku Gołdapi.

Po drodze zwiedziliśmy Mosty Stańczyki z których rozciągały się piękne widoki. Różne punkty widokowe były zresztą rozsiane po całej trasie.

W Gołdapi pojechaliśmy zobaczyć Tężnie w Gołdapi.

Z Gołdapi trasa biegła po starym nasypie kolejowym więc była stosunkowo łatwa do przejechania.

Noc spędziliśmy w Kalu (koło Wegorzewa). Spaliśmy w namiotach nad samym jeziorem Mamry.

Trasa miała 102km.

[krzywcia]

GV - Dzień 4

Zanim wyruszyliśmy kręcić kilometry podjechaliśmy do Dworku Czesława Miłosza w Krasnogródzie na krótkie zwiedzanie. W miejscu tym znajduje się stowarzyszenie, które zajmuje się badaniem historii ludzi żyjących na pograniczu.

Przejeżdżając przez Sejny zatrzymaliśmy się na chwilę przy kościele, który jest jedynym przykładem kościoła w stylu barokowym w Polsce. Jadąc w kierunku Suwałk po drodze minęliśmy renesansowy Klasztor Podominikański.

Następnie jechaliśmy przez Suwalszyznę, która bardzo przypomina góry - więc trasa była bardzo ciężka. Nazywana jest tez Mazurami Garbatymi - co jak się okazało bardzo drażni tubylców :)

Udało się chwilę posiedzieć nad Hańczą :)

Noc spędziliśmy w pięknym domu zlokalizowanym w szczerym polu blisko trojstyku granic.

Dziś pokonaliśmy trasę 97 km. Ponieważ Ola nie dawała rady dorównać tempa reszcie ekipy jechała z Zosią i Wojtkiem.

[krzywcia]

GV - Dzień 3

Trasa z Augustowa miała zaprowadzić nas do Półkot - miejscowości w której mają agroturystykę rodzice Konrada z naszej ekipy. Tego dnia dołączył do nas również Wojtek (i na cześć trasy Mikołaj).

Na początku trasa GV wiodła przez plażę miejską, potem wzdłuż szlaku śluz. Obiad zjedliśmy w miejscowości Prosta u Sołtysa :) Na deser były jagodzianki :)

Po obiedzie trasa zmieniła się na bardzo piaszczystą i z tego powodu zgubiliśmy trochę resztę ekipy, żeby odnaleść się gdzieś pod granicą z Litwą. Papierowa mapa Wojtka nas nie zawiodła, bo telefony lekko glupiały.

Po dojechaniu na miejsce czekały na nas przepyszne kartacze zrobione przez mamę Konrada, a potem masa atrakcji. Nawet udało się popływać kajakiem, Łukasz posterował żaglówką, a chlopki spędzili sporo czasu w saunie. Łukasz wypróbował również spanie na sianie w stodole 😷

Wieczór spędziliśmy przy ognisku nad samym jeziorem :)

Słoneczny Stok

[krzywcia]

GV - Dzień 2

Po mega wypasionym śniadaniu ruszyliśmy w dalszą drogę. Naszym pierwszym postojem miała być Twierdza Osowiec... ale na miejscu okazało, że leży ona na terenie wojskowym. Jak wiadomo wojsko czeka w piątek do 13:30 czy nie wybuchnie wojna, a potem zaczyna weekend. Dlatego też zwiedzanie tego miejsca w weekendy jest niemożliwe. Pozostało nam zwiedzanie leżących obok bunkrów.

Następnie zatrzymaliśmy się na bardzo fajnej plaży przy rzece w mieście Goniądź. A na obiad w punkcie MOR w Listewie Starym. Tam ponownie złapał nas tym razem przelotny deszcz... ale jazda pod wiatr była już do samego Augustowa. Co najgorsze przez 40 km nie natrafiliśmy na żaden sklep/miejsce żeby napić się piwa, także mega wywiani dojechaliśmy do hotelu o iście wystrzałowej nazwie „Iskra”.

Tutaj po kąpieli tez trochę pozwiedzalismy :)

[krzywcia]

GV - dzień 1

Tego dnia wyruszyliśmy z Białegostoku w stronę Biebrzańskiego Parku Narodowego.

Ola zaczęła trasę pechowo, bo przy próbie opuszczenia miasta złapała kapcia, wiec pierwsze 40 km trasy szukała serwisu, który mógłby pomóc.

Ola do ekipy dołączyła dopiero w mieście Tykocin - miejscowości, która była kiedyś jednym z większych ośrodków żydowskich w kraju. 

Na dalszą cześć trasy niestety mocno się rozpadało, więc 40 km jechaliśmy w dreszczu - najpierw trasa wiodła przez pola, a potem cały czas prosto przez Biebrzański Park Narodowy. 

Noc spędziliśmy pod namiotami w leśniczówce Dobarz u Człowieka z Bagien. Pogrilowaliśmy i zmarznięci położyliśmy się spać :)

Trasa miała ok.85km