Kübüş

Herşey bitmiş gibi. Ama aslında bir bakıma daha yeni başlıyormuş gibide.

[kubkubra]

Ne güzel olurdu seninle yemyeşil kırların arasında,sarı papatyaları seyretmek. Ama ben sana hep uzaktan bakacağım. Hayata camdan baktığım gibi.

[kubkubra]

Sana binlerce yıldız hediye edebilmek isterdim.

…….

[kubkubra]

Sana şiirler yazıyordum. Tek kelimeyle hepsi mükemmel. Aslında merak ediyorum şiirler mi mükemmel olan yoksa sen mi?

[kubkubra]

Issız kadın

Dağların arkasında ki o ıssız kadın

Duyuyor musun sesimi?

Ben seni dinlemekten hiç vazgeçmedim

Hüznün duvar örülü pencereyken bile

Dinliyordum sesini

Geceden kalma ıssız kadın

Duyuyor musun sesimi?

Ben seni dinlemekten hiç bıkmadım

Kimi sevsen hayal kırıklığı içindesin

Duvarlarını yıkmanı hep bekledim

Ben seni sevmekten hiç bıkmadım

Ah o hüzünlü ıssız kadın

Sen kelebekleri çok seversin

Onların da ne kısa ömrü var

Ah o hüzünlü dağların arkasında ki ıssız kadın

Ben seni sevmekten hiç bıkmadım

[kubkubra]

Bitmiş şeyler için artık üzülmemeyi, ve sonunda ne olursa kendimle Baş başa kalacağımı öğrendim. Bu yüzden hiç birşey için kendimi paralamıyor, kendimi değersiz hissettiren ne varsa uzak duruyorum..

[kubkubra]

[kubkubra]

Hepimiz buraya toplanmış ne bekliyoruz acaba.

[kubkubra]

Seni uzun bir süre bekledim. Gelmeyeceğini anlayıp, boşverdim. Bir yerim ne bir yeri bütün bir bedenim hâlâ seninle. Ama söyledim. Ben artık boşverdim. Geri gelmen birşey fark ettirmez. Çünkü artık seni istemiyorum

[kubkubra]

Farkında değilim ama kendimi sevmek için tonla nedenim var. Hepimiz için öyle. Bu gün beğenmediğimiz yarın en çok ihtiyaç duyduğumuz uzvumuz olabilir.

[kubkubra]

Hiçbirşey yapmak gelmiyor içimden. Kendime sabahtan akşama kadar soru sormak, kafamın içindeki düşüncelerle başımın ağrısından, saatlerce sızlanmak,bütün hayat enerjimi sömürüyor…

[kubkubra]

Keşke kendimle tanışabilseydim. O küçük kız çocuğunu tanımak için nelerimi vermezdim. O zamanlar neyin ne olduğunu asla anlamamasına rağmen, ne güzel atlatmıştı tüm problemlerini. Yalnız kalmayı her tercih edişinde, kafasında kendine ait dünyasında, aslında tonla insanla beraberdi o. Sorunları bu şekilde halletmeyi seçmişti. Kafasında kurduğu küçük bir dünya ona yıllarca yaşamayı öğretmişti. Hala yaşamayı öğreniyorum tabi. Sorunlarım, hayal kırıklıklarım , halledemediğim tonla şey var. Fakat ben o minik kız çocuğu kadar güçlü müyüm? Emin değilim. Kafama kilit vurduğum o toz pembe dünya’ya bile sığamıyorum artık. Kendimle ve dışardan kimseyi kabul etmediğim, çünkü edersem gerçek kirli dünya’nın kirini benim fevkalade dünyama bulaştıracaklarını düşündüğüm insanlarla şuan baş başayım. En kötüsü onları kendi dünyama Almak istiyorum ama kilidimi kaybetmiş gibiyim. Hiçbir yerde bulamıyorum…. Ve ben o küçük kız çocuğunu çok özlüyorum…

H.

[kubkubra]

Umarım Aşkımdan hastanelik olduğun için mesaj atmıyorsundur.

[kubkubra]

Ben yavaşça adını fısıldayacağım. Ve insanlar aşk diye duyacaklar.

H.

[kubkubra]

Çok yorgunum. Bulduğum ilk kaldırıma uzanasım var.

[kubkubra]

Sırf uzun uzun yazabilmek için, buraya geldim. Ne hissediyorum ne yaşıyorum hiçbir fikrim yok. Aklımda kalan tek şey ve hatırlayabildiğim koskoca bir hayal kırıklığı ile ümitsizlik. Kendim için iyi bir şey yapmak için çabalasam da, sonunda hep boş sokak beni içine çeken derin bir karanlık. Şöyle çimlere uzanıp yıldızları izlemek gibi sıradan Zevklerime rağmen, hep bir karmaşa içerisindeyim. Yorgun bitkin hissediyorum. Durup soluklanma vaktim gelmedi mi artık?

H.

[kubkubra]

[kubkubra]

Yoruldum.