AMA SENİN

onursuzunum.

[buzdagininsairi]

“Daha erken. Fakat yoruldum albayım. Artık hiçbir şey yapmak istemiyorum. Gerçekten hiçbir şey yapmak istemiyorum. Hiçbir şey yapmak istemiyorum. Korkuyorum. Hiçbir şey yapmak istemediğim için kötü bir şey yapmak istemiyorum. Yavaşça yukarı çıkmalıyım. Albaya belli etmemeliyim. Korkuyorum albayım. Beni tutacak mısınız acaba? Hayır, albayıma belli etmemeliyim. Acaba ağlar mı? Yazık, ben göremeyeceğim. Bu oyunu kendi başınıza oynayacaksınız albayım. İsterseniz ben daha önce yazarım size bütün aytıntılarıyla. Hikmet'in yükselişi ve düşüşünün son kısmı olur bu. Yorgun da olsam yazarım. Bir dakika dursam. Düşünsem. Düşünemiyorum. Düşünemediğimi belli etmemeliyim. Sonra şüphelenirler. Beni götürürler. Nereye? Biliyorsun. Hayır. Bilmiyorum işte. Dinlemiyorsun. İşte, oturmuş kitap okuyor albay. Ne var ne yok albayım? Oyun sanmalı. Kimseye belli etme, olur mu? Ben gidiyorum albayım. Albayım işte geldim. Sesini çıkarma. Hayır, belli etmem. Son bir hak tanıyamazlar mıydı bana? Bırak şimdi bunları. Albayım korkuyorum. Aşağıda olanları duydu mu acaba? Bilge boş bir eve dönmedi ki. Ben döndüm. Bilge, Bilge, neden beni yalnız bıraktın? Ağlarsan, her şey anlaşılır şimdi. Albayım, kusura bakmayın, balkona kadar yürümek zorundayım. Benim durumum Bilge'ninkinden farklı. Bu parmaklıklar da çok zayıf, albayım. Neden sözlerime karşılık vermiyor? Albayım beni tutmayacak mısınız? Parmaklığa dayandım albayım. Belki de bu parmaklıklar zayıftır, ne dersiniz? İnsanın ağırlığına dayanmaz sonra. Bana bakmıyor. Sesimi duymuyor. Artık çok geç, geriye bakamam. Bütün hazırlık bozulur. Neden geriye dönemiyorum? Aşağı da bakamıyorum. Gözlerini kapa. Buraya takıldım kaldım. Beni duymuyor musunuz? Bir şey yapamaz mısınız? Düşünüyorum.”

Oğuz Atay - Tehlikeli Oyunlar

[kubrasirmali-blog]

ben ona dedim ki,

bütün kuşlar tünedi

göğümdeki tek kanatsın*

[kubrasirmali-blog]

O yıl bahar bize eksik yanlarımızı, hiç tamamlanmayacak şeyleri hatırlatarak gelmişti. Yarım yamalak bulutlar, sahanda yumurta güneşi, neremizi ısıttığı belli olmayan bir sıcaklık. Burnumuzu mu, kalbimizi mi yoksa kasıklarımızı mı?

[baturalpilkaygulten1deac]

İki metrekarelik çalışma alanına işte yine gelmişti. Gece, bir zift gibi şehrin üzerine çökmüş, caddede yürüyen insanlar çakırkeyif, insanlar saçma ve insanlar yalancıydı. Yalancı gülümsemeleri, yalancı somurtmaları, yalancı adımları, hepsini tanırdı. İşi yalan üzerine kuruluydu ve bu meslekte…

[baturalpilkaygulten1deac]

Visit Original Link

Siyah çiçekler var burnumun ucunda Yasak çiçekler anarşist bağrımda büyüyor Hepsini aynı anda koklayıp devlete küfrediyorum İnsanlara küfrediyorum durmadan Sevmeyen, öfkelenmeyen insanlara Mülteci ayaklanmalar barındırıyor ayak tabanlarım Avuçlarım, cinnet şeridi gibi kanlı ve uzun Sis perdeleri özgürlüğün üzerini örttü örtecek Korkuyorum Karanlık çöküyor karanlığın üzerine Çocuk ölümlerine dayanamıyorum Şarap intihar İlaçlar katliam Ölüm gözlerin Beni memelerinin arasında sakla Biraz tütün sür sakallarıma, ben; Dünyaya barış getiremeyen başarısız bir elçiyim Chello ketum, piyano korkak Bana mızıka çal, dudakların zemheri akşamlara sığınak Halkların değil, insanların kardeş olduğu bir ütopyaya yardım ve yataklık eden iki yatalağız, rutubet kokan Otel odalarında sarmaş dolaş uyuyan Sokaklarda serseri adımlarla yürüyen İki bodur ağacız; çiçek vermeyen Boğazımızda zift gibi kat kat çay tadı Damaklarımızda kesik kesik yakamozlar Birbirinden habersiz birbirine sarılıyor Titreyerek uyandığımız eski akşamlar İlaçları midemize doldurup hayata siktir çektiğimiz bir an bu Tınılarına mahkum olduğumuz tüm şarkıların aynı anda tüm radyolarda çalma durumu Sahil kenarında içilen kan rengi şaraplar Ve senin uzun ince korkuların, endişelerin Üşümelerin bir kupa kızı gibi narin ve iskemik Titremelerin benim tepende bir lamba gibi dikildiğim sabah vakitleri Özle beni, derdin Oysa bilmezdin seni derime kaynatmak istediğimi Göğsümde saklamak, göz kapaklarımı gülüşünle boyamak istediğimi Boynumdan her öptüğünde içimde bir çiçek büyüdüğünü bilmezdin. Kasıklarında mavera bir şey var Ama ben peygamber değilim Evliya değilim Şiir yazıyorum ve seni seviyorum kırılma noktalarında Kırılıyor ve sana sarılıyorum her gece ölmeden önce Her sabah tekrar tekrar doğmadan önce sesini duyuyorum Beni öpüyorsun, yanıma uzanıyorsun Sakallarımı seviyorsun  Her seferinde son defa görüşüyor gibi üzgün ayrılıyoruz Sen gider gitmez ben senin sesinden şiirler dinliyorum Merdivenlerin Allah’a şirk koştuğu bir yerde Rüzgara sırtımı verip şeytani sigaralar yakıyorum Kirli otobüs camlarına ismini yazıyorum bazı zamanlarda Seni en çok senin yanındayken özlüyorum Çünkü en çok o zaman canımı sıkıyor iki ayrı insan olmamız Benim kollarımın senin vücudunda olduğu aykırı bir alem yaratıyorum dimağımda  Sana, cehennem ateşlerinden bir kayık yaptım Dokunuşlarınla soğutabileceğin  ve benden kaçıp ta uzaklara gidebileceğin kirpiklerin gibi eğri bir kayık Bırak beni, tutma, atlayacağım Sana ölümlerden korkmadığımı kanıtlayacağım Ama biliyorsun ben yere düşmüş yaşlı bir kozalağım Benim mezarım çöplük olur, mezar başında süs olur Senin ellerin en çok ellerimde güzel Boynun, mezar taşına yazılmış en uzun cümle olur Sahaflar bizi tozlu raflara hapsetsin orada çoğalalım Binlerce kitap olalım asla okunmayacak olan Onlarca eve gidelim Bir kere bile kapısı çalınmayan İki kişilik bir örgüt aşk dedikleri Suçluluğu somut delillerle kanıtlanamayan.  

[kubrasirmali-blog]

Visit Original Link

..”Anlayış gösterin bana, çünkü sizi affediyorum. Affetmek unutmak değildir, her gece yeni baştan kırılıyorum. Anlayış gösterin bana, insan zamanla acıya alışmıyor. Bu acının sürekli olacağını bilmek acıyı ikiye katlıyor.

Anlayış gösterin bana, itin tekiyim ben, çirkinim, aylağım. Öfkeliyim çoğu zaman ama bunun sebebi sizsiniz. Saçlarımı beyaza boyayan siz, geceler boyu nöbet tutturan da sizsiniz.”

[kubrasirmali-blog]

Hayat kısa, kuşlar uçuyor ^^

[kubrasirmali-blog]

#şiir #DidemMadak #PollyannayaSonMektup #kitap #AhlarAğacı ‘Muhabbet kuşumuz öldü Arkasında uçuşan tüyleriyle mavi bir sonbahar bırakarak Biliyorsun ölüm, mavi boş bir kafestir kimi zaman Acıyı hangi dile tercüme etsek şimdi yalan olur Pollyanna’…

[sonsiirdizesi]

Yanıbaşımda ölüp gitti dostlarım, ben bakakaldım Gözyaşlarının da bir yerlere gömüldüğü görülmüş müdür?

Ahmet Erhan (via milenayamektup)

[yinebanayollar-deactivated20170]

Çamlık Ormanı / Denizli

[diren-diren]

 ”Yaraya tütün, kalbe hüzün, Ömre ölüm yakışır.”

Ahmet Erhan

[turgutundizeleriyiz]

Ben burada diri diri, bir mezara gömülmüş gibiyim. Hiçbir intihar bu kadar şuurlu, bu kadar iradeli, bu kadar sürekli ve çetin olmamıştır.

[sermihan]

Herkes kendi suçunun vebalini başkası yüklensin istiyor. Herkes kendini bir başkasının vebali görüyor. Saltuk SERMİHAN / Sahipsiz Satırlar #saltuksermihan #sahipsizsatırlar #1kitap1fotograf #kitap #kitaplardanalıntı #alıntı #edebiyat #deneme #dergi #yazar #yaşam #vscocam #vsco #şiirsokakta #söz #aforizma

[kubrasirmali-blog]

Adım atacak olsam,

ağır aksıyor ayağım

içimin kuyusuna düşeyazıyorum.

İçimin en kuytusuna..

[kubrasirmali-blog]

Biraz rock, biraz edebiyat.. İlgilisine :)

[kubrasirmali-blog]

'baktığında görebileceğin bir şey değilim ben...' Çünkü #Şizofrenİstikamet #seyitP

[kubrasirmali-blog]

'Yükseliyorum gözlerinin parıltısındaki yıldızlara Korkularımı astım kirpiklerine..'