AnasAbdin
Xuebing Du
he wasn't even looking at me and he found me

Kaledo Art
Lint Roller? I Barely Know Her
occasionally subtle
Claire Keane

⁂
RMH
Sade Olutola

pixel skylines

JBB: An Artblog!

titsay
ojovivo

shark vs the universe

No title available
we're not kids anymore.
NASA
noise dept.
No title available

seen from Türkiye
seen from Romania
seen from United Kingdom

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from T1

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Norway
seen from Singapore

seen from United Kingdom

seen from United States

seen from United States
seen from Singapore
@leesdossier-jan
Van den vos Reynaerde
Voor een middeleeuwse opdracht heb ik het verhaal van “van den vos Reynaerde gelezen”. Ik had geen idee dat 13e eeuwse mensen zo een fantasie hadden!
Bildungsroman
Ik heb dit jaar een bildungsroman gelezen, en ik vond er niks aan. De opbouw ging te snel. Ik denk dat ik tragedies leuker vind, 24 uur op dezelfde plek met 1 hoofdpersoon. Je leert je personage goed kennen en je begint te voelen voor dit persoon...
Balansverslag 2017
Dit schooljaar heb ik geleerd over de kunst van de bildungsroman, het verhaal van de tragische held en de creativiteit van een column. Mijn tragische held was Jordan Belfort, the wolf of wallstreet. Een kind uit de middenklasse die de roem en het geld naar zijn hoofd laat stijgen. Ook heb ik zelf een column gesschreven over mijn school en een erg saaie bildungsroman gelezen. Ik ben benieuwd wat voor projecten ik volgend jaar op mijn bord krijg, ik hoop dat we naar genres gaan kijken die je niet vaker ziet, iets nieuws. Ik heb er nu al zin in.
De Renner
De Renner van Tim Krabbé, de perfecte roman om de Tour de France goed te laten beginnen. Een heerlijk boek met grappen, leuke insides en een goed verhaal. Ik kan dit aan iedereen aanraden, ook niet-wielrenners. Zoals Tim Krabbé zou zeggen: “De leegheid in jullie levens schokt me.”
De toilet wet
Wist jij dat je gender kan opsplitsen in drie verschillende delen, ieder een andere soort transgender? Ik denk niet dat de staat North Carolina van de Verenigde Staten hiervan op de hoogte is want zij zijn überhaupt niet erg mee denkend met de transgenders in hun staat. Sinds kort hebben zij namelijk een nieuwe wet opgesteld waarin staat dat transgenders naar het toilet moeten van het gender waarmee zij geboren zijn. De zogeheten ‘Bathroom Bill’. Verschillende mensen vinden dit een schande waaronder ook vele muzikanten. Zij protesteren tegen de wet door middel van alle optredens in North Carolina af te zeggen, dit zijn muzikanten als: Demi Lovato, Bruce Springsteen, Nick Jonas en Pearl Jam. Ik vind zelf ook dat deze wet erg discriminerend is en daarom ben ik van mening dat: ‘Alle transgenders mogen naar het toilet waar zij zich het beste bij voelen.’
Reeds mengde ook de Amerikaanse president Barack Obama zich in de discussie. Volgens hem moet de wet zo snel mogelijk worden afgeschaft. 'Ik denk dat het belangrijk is dat we geen signalen sturen dat we verschillende mensen verschillend behandelen', aldus Obama 05/05/16. Vele mensen, waaronder advocate Lorreta Lynch zijn een rechtszaak begonnen tegen de staat vanwege discriminatie. Ik ben het volledig met dit standpunt eens. Je discrimineert iemand door hun anders te behandelen dan dat je iedereen zou behandelen. Discriminatie is illegaal en daarom moet deze wet zo snel mogelijk worden afgeschaft. "If transgender persons are given the legal right to use facilities of their choice, non-transgender persons will be required to disrobe, shower and perform personal bodily functions in the presence of those with intimate body parts different from their own.” Dit vertelde auteur Gregory Wallace in zijn krantenstuk over de Bathroom Bill 26/04/16. Hij verteld samengevat dat het dwingen van transgenders in bepaalde toiletten hun privacy en dat van de ander schendt. Omdat zij beiden een ander geslachtsdeel kunnen hebben. Ik ben het hier mee eens want ik zou het ook erg raar vinden om te staan urineren naast iemand met een ander geslachtsdeel. In de wetgeving van Nederland staat dat: iedereen mag elk toilet instappen en daar maakt het niet uit welke genderidentiteit, genderexpressie of sekse je hebt (zie afbeelding 1). Deze wet heeft echter niet alleen voordelen. ´Transgenders durven niet de wc in te stappen omdat zij worden gediscrimineerd in elke wc. ´ aldus Tanja Ineke, voorzitter van COC Nederland (Nederlandse vereniging tot integratie van homosexualiteit). Zij meldt dit in een interview met het tv-programma Nieuwsuur 14/05/16. Zij vertelt hoe transgenders in Nederland niet openbare wc’s in durven te stappen. Een vrouwelijke man is bang dat hij zal worden uitgescholden en weggestuurd in de vrouwen wc omdat hij een viezerik is en hij is bang dat hij zal worden uitgescholden, weggestuurd of misschien wel wordt in elkaar geslagen in de mannen wc omdat hij daar niet hoort. Met dit probleem zitten vele transgenders en door het lange ‘niet plassen’ houden sommigen er ook nog eens een blaasontsteking aan over, vertelt Ineke. "Je wordt vaak een beetje aangestaard, zo van 'jij hoort hier eigenlijk niet'. Maar ik ken ook verhalen van mensen die zijn uitgescholden of aangevallen. Je voelt je daardoor onveilig en onbegrepen." aldus Ruby, Nederlandse transgender. Dit is een goed voorbeeld van een slecht puntje aan de wetgeving over transgenders in Nederland.
Naar mijn mening moet de Bathroom Bill zo snel mogelijk worden afgeschaft omdat het discriminatie is en schending van privacy. Echter is de wet van Nederland ook nog niet perfect, transgenders worden nog altijd gediscrimineerd. Al zou het zeker een grote stap vooruit zijn voor vele landen/staten. Een nog betere oplossing zou natuurlijk zijn een land met alleen maar gender-neutrale toiletten. Waar elk gender in mag stappen. Maar het is maar de vraag of die tijd ooit zal komen. Iets waar we wel nu al mee kunnen beginnen is het stoppen met discriminatie tegen LGBT’s (Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender). Ik hoop dat ook de staat van North Carolina zal stoppen met discrimineren en dat zij denken aan hoe verschillend, leuk en aardig transgenders zijn, dat zij denken aan het Genderbreadpersoon.
Balansverslag
Mijn smaak is niet veel veranderd over de jaren maar er zijn wel vele soorten romans bijgekomen die ik leuk vindt. De laatste tijd vind ik het leuk om Boekenweekgeschenken te lezen, ze zijn kort, krachtig en je weet zeker dat het een goede schrijver is. Mijn lievelingsroman van het afgelopen jaar is zonder twijfel de renner van Tim Krabbé. Ik hou zelf erg van wielrennen en ik kon vele dingen herkennen uit het wielrennen, het was grappig, mooi geschreven en vermakelijk. Een boek dat ik minder leuk vond om te lezen was Cider voor de arme mensen, geschreven door Hella S Haasse. Het was langdradig en saai. Mijn favoriete onderwerp van het jaar is spanning en dat was het ook vorig jaar. Het is een erg leuk genre. Het Bernini Mysterie is nog steeds mijn favoriete roman, geschreven door Dan Brown. Het zit vol met spanning en geschiedenisweetjes. Geweldig en ik zou hem echt nog eens willen lezen. Ik heb weinig geleerd van literatuur dit jaar omdat ik steeds hetzelfde genre heb gelezen. Volgend jaar wil ik minder spanningsboeken gaan lezen. Dan kan ik ook meer van literatuur leren heb ik het gevoel. Ik had mij dit jaar voorgenomen om alleen boeken te lezen die mij echt leuk lijken. Dit is ook deels gelukt met alleen Cider voor de arme mensen die ik niet erg leuk vond.
In deze novelle van Remco Campert is Somberman de hoofdpersoon. Hij heeft sinds een tijd geen werk en er gebeurt niks in zijn leven. Hij is letterlijk, een sombere man. Zijn vrouw heet Bezig en heeft daarentegen wel werk en hun relatie verslechterd met de dag. Zijn enige vriend is eigenlijk Domoor. In deze novelle vinden vele absurde gebeurtenissen plaats, hij gaat een gebouw bezetten en zijn beste vriend wordt vermoord. Maar tijdens deze gebeurtenissen verandert zijn leven eigenlijk niet. Hij is een rare en sombere man maar ondanks dit vond ik dit een van de leukere Boekenweekgeschenken. Grappig maar wel een beetje oud. Ik heb ervan genoten en ik kan deze ook erg aanraden aan andere mensen.
Geweldig filmpje
Doe mee met de literaire volkstelling! De Personagebank is een crowdsourced database van personages uit Nederlandstalige romans.
Deeeeeeeeeeeeeeeeeeeeez nuts.
Het lied der dwaze bijen
M. NIJHOFF (1894-1953) Een geur van hooger honing verbitterde de bloemen, een geur van hooger honing verdreef ons uit de woning.
Die geur en een zacht zoemen in het azuur bevrozen, die geur en een zacht zoemen, een steeds herhaald niet-noemen,
ried ons, ach roekeloozen, de tuinen op te geven, riep ons, ach roekeloozen naar raadselige rozen.
Ver van ons volk en leven zijn wij naar avonturen ver van ons volk en leven jubelend voortgedreven.
Niemand kan van nature zijn hartstocht onderbreken, niemand kan van nature in lijve den dood verduren.
Steeds heviger bezweken, steeds helderder doorschenen, steeds heviger bezweken naar het ontwijkend teeken,
stegen wij en verdwenen, ontvoerd, ontlijfd, ontzworven, stegen wij en verdwenen als glinsteringen henen. --
Het sneeuwt, wij zijn gestorven, wij dwarrelen naar beneden. Het sneeuwt, wij zijn gestorven, het sneeuwt tusschen de korven.
Dit was duidelijk een van de minder goede boeken van Hella S. Haasse. Ik begon dit boek te lezen omdat ik erg had genoten van Oeroeg, een ander boek van Hella. Het was veel te langdradig en er gebeurde weinig.
Balansverslag
Oscar Rietveld 2C
Van topvoetballer in het Nederlands elftal naar coke junk met bakken schulden, Kieft is een voorbeeld van een Autobiografie waar je het echte verhaal hoort achter alle roem van beroemde mensen.
Dit jaar heb ik voor het eerst een autobiografie gelezen van Zlatan Ibrahimovic waar ik echt wat leerde over dat ook het leven als prof voetballer niet zo geweldig is als alle Lamborghini’s en al het andere dure spul dat je op de voorkant van de krant of tijdschrift ziet. Het was ook de eerste keer dat ik geen young-adult boek las maar omdat het een biografie was, vond ik het boek toch makkelijk te snappen en de hogere woordenschat was ook goed te doen na dit boek heb ik ook nog driekwart van het boek “het Diner” gelezen waar de andere manier van taalgebruik me heel erg opviel in het begin vond ik het wel een interessant boek maar de ontknoping was al snel in het boek gevallen waardoor de spanning er een beetje af was, hierdoor had ik niet meer de nieuwsgierigheid die ik normaal wel naar het einde van een boek heb, dus gaat mijn voorkeur meer naar biografieën van bekende mensen met een interessant levensverhaal dan naar de Romans omdat ik daar minder plezier in het lezen heb. Onder andere Kieft heb ik gelezen na Zlatan deze Nederlandse voetballer had het allemaal voor mekaar en heeft nu een schuld van 100.000 euro dit boek deed echt iets met me want je zag heel duidelijk dat niet al het succes voor eeuwig zo blijft. Toch is mijn favoriete boek nog steeds een boek dat ik in groep 6 heb zitten lezen dat ik zo spannend vond dat ik in die tijd op het puntje van me stoel zat te lezen en nu nog steeds soms stukjes uit het boek lees. Het heet boek heet Cherub. Maar toch ben ik het genre biografie gaan waarderen omdat dat een soort achter de schermen verhaal is. Alsof je de backstage filmpjes kijkt van één grote show. Er komen gewoon echte verhalen naar boven in plaats van een voorgestudeerd praatje tegen de journalisten. Zo is mijn smaak toch ontwikkeld want ik lees het genre young-adult niet meer maar meer de biografieën. Meestal de rede wanneer ik aan een boek begin is als mijn zus, moeder of vader het zowat me mond in stopt maar als ik er eenmaal aan begin vind ik het wel een leuke tijdsbesteding als ik me verveel als ik op vakantie ben. Ik heb dus zelf niet echt een voornemen gehad maar als ik nog is een boek ga lezen word dat “Gijp” een biografie van René van der Gijp. Ik lees dus vooral autobiografieën omdat je een soort verhaal achter de schermen leest en dat vind ik heel erg leuk.
Leef je droom
‘Leef je droom’, dat is wat mijn vader mij vroeger vertelde. En nu zit ik hier, hard werkend, in een saai kantoor op de Zuidas. Mijn naam is Sjimmie van Erven Dorens, ik ben 30 jaar en woon in Amsterdam. Toen ik 12 was, werd ik bestempeld met ‘hoogbegaafd’, toentertijd vond ik er niks van maar nu zie ik hoe het mijn leven heeft beïnvloedt. Ik ging naar school op het St Ignatiusgymnasium, een Jezuïeten school in hartje Oud-Zuid. Ik slaagde ‘cum laude’ zonder te blijven zitten.
Ik was helemaal klaar met school, ik wilde iets anders gaan doen. Maar mijn moeder dwong mij om naar de universiteit te gaan en economie te studeren want dat zou goed zijn voor mijn ‘toekomst’. Op dat moment dacht ik aan wat mijn vader mij vertelde ’leef je droom’. Maar toen ik er iets tegenin wilde brengen en over papa begon wilde ze meteen niks horen. Mijn ouders waren 2 jaar geleden gescheiden en het was nog steeds pijnlijk. Mijn vader was een taboe. Ik haatte het. Ik had een erg speciale band met mijn vader en toen ineens was hij weg uit mijn leven.
Denkend aan de goede herinneringen met mijn vader word ik wakker geschud door een collega: “Hé Sjimmie , stop eens met dagdromen, je mag naar huis.” Ik sta op van mijn bureau, zeg mijn baas goedenavond en stap de lift in. Ik was boos, boos op mezelf. Hoe kon ik zo verder leven? Ik bedacht dit na het denken aan mijn vader, ‘leef je droom’. Ik bedacht, wat ik nu doe is precies het tegenovergestelde. Ik ben er klaar mee. Het is tijd voor verandering!
Diezelfde avond ging ik langs mijn vader, ik had hem al een jaar niet gezien. Ik had het vaak druk met werk en hij maakte vele reisjes. Hij leefde zijn droom, ik leefde mijn nachtmerrie. De nacht ruikt heerlijk nadat je uit een stoffig kantoor komt, het rook naar een heerlijke herfstavond. Ik belde aan en na een tijdje hoorde ik een gestommel op de trap. ‘Hé pap! Lang niet gezien!’ Mijn vader was verrast door mijn plotselinge bezoek, gelukkig blij verrast. ‘Sjimmie! Jochie, kom binnen!’ Hierop kwam een erg diep gesprek, vader tot zoon. Hij vertelde over zijn reizen en ik luisterde. Nu ik erover denk heb ik veel te weinig gezegd tegen mijn vader. Ik wist nu wat ik wilde doen met mijn leven.
Ik wilde natuurlijk reizen ook reizen, het maakte niet uit waar naartoe. Ik moest ontkomen van het normale leven, van mijn saaie kantoorleven. ‘Spin the globe, wherever it lands, that’s where we’ll go.’ Precies die cliché deed ik. Het maakte me allemaal niet meer uit.
Zo kwam ik hier terecht, op de Caribische eilanden. Met al mijn spaargeld betaalde ik een vlucht en een hotel. Ik genoot erg, ik kon zelfs een baan vinden! Dit is waar ik nu leef, ik leef ver weg van het kantoor, ik leef ver weg van het normale leven, maar het belangrijkste. Ik leef mijn droom…
Een ontroerend en prachtig liefdesverhaal