Hafid Bouazza is op 7-jarige leeftijd uit Oujda, dat ligt aan de Marrokaans - Algerijnse grens, samen met zijn zus naar Nederland gekomen. Hij is nu 46 jaar oud. Hafid heeft in Amsterdam de studie Arabische taal en letterkunde gevolgd. Daarna heeft Hafid Bouazza meerdere romans geschreven zoals: Paravion en Salomon, en is hij op dit moment samen met Moses Isegawa, bekend van boeken als Slangenkuil of Wie niet horen wil, en Abdelkader Benali, bekend van Bruiloft aan zee, een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de ‘migrantenliteratuur’. Hafid Bouazza heeft in 2004 De Gouden Uil prijs voor zijn roman Paravion gewonnen. De uitgeverij van al de romans van Hafid Bouazza is Prometheus. De eerste druk van de roman was in 2009.
De roman gaat over Marfisa en Noral die verliefd zijn op elkaar. Ze hebben alleen een probleem omdat de liefde verboden wordt door de vader van Marfisa, dus gaan ze in het geheim met elkaar afspreken omdat ze zo verliefd zijn. De titel valt niet zo goed te verklaren behalve dat er vaak naar vogels wordt gewezen. De roman wordt verteld door een ik-persoon en speelt zich af in Gorthoem. De roman wordt verteld in de onvoltooid verleden tijd.
Ik heb deze roman gekozen omdat ik werd aangesproken door de titel, de voorkant en omdat mijn vader en stiefmoeder de roman aanraadde dus begon ik met het lezen van de achterflap. Nadat ik de achterflap van de roman gelezen had verwachtte ik dat het een spannende roman was en die verwachting klopte, omdat de liefde van Noral en Marfisa ieder moment ontdekt kan worden en dat maakt de roman zo spannend.
Ik vind de roman goed en dat komt door de volgende aspecten:Inleving, de woordkeus en de schrijfstijl.Je kan je heel goed inleven in het boek, omdat de schrijver heel veel achtergrondinformatie geeft zoals:’ De zon gloeit, elke schaduw is naar beneden getuimeld en heeft zich het aardrijk tot een dak gemaakt. Het is tijd voor mij om hier, in dit berglandschap, vlak bij een rivier en de zee, te schrijven.’ Dit is heel mooi aan de roman, omdat je dan een beetje kan weten hoe het er daar uitziet en dat leest fijner.
De woordkeus van de schrijver van deze roman is heel mooi, omdat de schrijver allemaal prachtige woorden gebruikt waardoor de roman ook een klein beetje op een kunstwerk lijkt. De schrijver gebruikt bijvoorbeeld woorden als: behaaglijke stemming (plezierige stemming) en erbarmelijke verhalen. Het gebruik van deze woorden kan ook als nadelig aspect gezien worden door de lezer van de roman aangezien je soms wel meerdere keren het stukje tekst moet lezen waar deze woorden instaan.
De schrijfstijl van de roman is nog een positief aspect van de roman omdat er veel conversaties in de roman voorkomen lijkt het alsof het een soort van toneelstuk is en je je ook een beetje kan inbeelden wat voor stem Marfisa en Noral bijvoorbeeld hebben wat ook makkelijker leest dan.
Kortom: Het is een goede roman door de woordkeus, de schrijfstijl en omdat je je goed in kan leven in de roman, maar de roman heeft ook zijn nadelen zoals de woordkeus die soms te moeilijk wordt waardoor je stukken tekst meerdere keren moet lezen voordat je het stuk pas helemaal goed begrijpt, dit zorgt ervoor dat het verhaal niet heel vlot verloopt. De roman is erg aan te raden voor mensen die opzoek zijn naar een spannende roman en als je het niet erg vindt om soms woorden op te zoeken.
Onthoudt dus dat liefde altijd op nummer één staat.
snowghoul
annaxmalina
vaporwave
romaincrisis
jbbartram-illu
titsay
blakekathryn
2087
