One Nice Bug Per Day
Stranger Things
YOU ARE THE REASON
I'd rather be in outer space 🛸
Sweet Seals For You, Always
Jules of Nature
Keni
Kaledo Art
cherry valley forever
if i look back, i am lost
No title available
blake kathryn
d e v o n
Peter Solarz
Cosimo Galluzzi
Sade Olutola
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
PR's Tumblrdome
Show & Tell
NASA
seen from Saudi Arabia
seen from T1
seen from United States
seen from Finland
seen from Türkiye
seen from United Kingdom
seen from Italy
seen from Germany
seen from Germany
seen from Greece
seen from Germany
seen from Malaysia
seen from Netherlands
seen from United States
seen from United States
seen from Canada
seen from Malaysia
seen from United States
seen from T1
seen from Türkiye
@legatus505polish
Fulgur Ovid Graduation - informacje
Niestety przychodzę z wiadomością, że Fulgur opuszcza Nijisanji En i wraz z tym kończy streamowanie. Dokończę tłumaczenie wszystkich rozdziałów do końca, to się nie zmieni. Bardzo mi przykro, że to się dzieje, ale wszyscy chcemy dla niego jak najlepiej, więc jeśli tobie również smutno z tego powodu, głowa do góry :) Historia Legatus zawsze tutaj pozostanie!
Glosariusz
Republika - megamiasto z populacją 80 milionów. Jedno z trzech megamiast zbudowanych wieki temu wzdłuż równika przez grupę podobnie myślących ludzi, wybierjaących akceleracjonizm i instynkt samozachowawczy jako przyszłość ludzkości. Miasto jest podzielone na Republikę Środkową, Wielką Republikę i Obrzeża, z bogatszymi i potężniejszymi zborami gromadzącymi się bliżej centrum.
Duoverse / DV - Rozszerzona rzeczywistość, którą większość obywateli Republiki widzi za pomocą implantów wizualnych lub sprzętu, który modyfikuje ich wzrok. W ostatnich latach użytkownikom pozwala również słyszeć, wąchać i smakować, niezmienione zachowując jedynie uczucia.
Wszechświat — stał się powszechnym sposobem odnoszenia się do rzeczywistości poza Duoverse.
I'mprint - cyfrowa kopia ludzkiej świadomości. Zasadniczo wersja AI osoby ze wszystkimi procesami chemicznymi i biologicznymi sztucznie replikowanymi. I'mprint jest pozornie identyczny w myślach i działaniach z oryginałem, z którego został skopiowany w momencie powielania.
IIs (wymawiane: ajs) - Sztuczne oczy wszczepiane w głowę osoby. Sztuczne nerwy łączą ten sprzęt z mózgiem użytkownika, aby oglądać Duoverse 24/7, a także umożliwiają łatwy dostęp do manipulacji innymi zmysłami (smak, węch i słuch).
Duotar/Duo — awatar użytkownika w Duoverse, który większość mieszkańców Republiki uważa za swoją prawdziwą formę. Zamożni konsumenci płacą ogromne sumy najlepszym artystom, aby zamówili ich Duotar i spersonalizowali go za pomocą unikalnych funkcji.
Unitar/Uni — prawdziwa forma osoby poza Duoverse. Oglądanie czyjegoś Unitara bez pytania o pozwolenie jest uważane za naruszenie prywatności w Republice. Używany również w odniesieniu do oryginału, z którego skopiowano I'mprint.
Legati (liczba pojedyncza: Legatus) - Wyższe stopnie Legionu. Legati to odpowiedniki detektywów w policji. Otrzymują indywidualne zadania, które muszą zbadać i zająć się według własnego uznania. "Legati - Gromadź stado!"
Puls i Połysk— samo wyjaśniający opis efektu wizualnego, który użytkownicy widzą, spoglądając na Duoverse. W tym momencie uważany jest za dodatkową funkcję, a nie konieczność.
II Interface Messaging (IIM) — Dwóch użytkowników II z łącznością sensoryczną może natychmiast dzielić się ze sobą wiadomościami, myśląc lub dzieląc się danymi. Pomyśl o tym jak o Discordzie w rzeczywistości rozszerzonej z 4 z 5 zmysłów.
Sieć Neuronowa — osobista przestrzeń dyskowa, która może być przechowywana wewnętrznie na IIS, Throa2 i innych cynetach lub zewnętrznie w chmurze.
Praetores (liczba pojedyncza: Praetor) – Praetor to wybierany urzędnik, który nadzoruje aspekty Republiki. Legion jest dowodzony przez Praetor Chroma, ale są Pretorzy, którzy nadzorują sprawiedliwość, obronę, edukację, skarbiec, handel, transport, sport, technologię, media itp. Razem tworzą Magistratus, który podlega Senatowi Arbitrażu. Każdy Pretor jest wybierany przez obywateli Republiki i zatwierdzany lub odrzucany przez Senat Arbitrażu. Służą przez 4 lata na kadencję i mogą pełnić tę funkcję tak długo, jak są wybierani.
Senat Arbitrażu - Archiwum każdego Praetora, który kiedykolwiek piastował urząd w formie I-Mprint. Odciski I's są pobierane w połowie ich 4-letniej kadencji i aktualizowane, jeśli Pretor zostanie wybrany na kolejną kadencję. Senatorowie odchodzą na emeryturę według własnego uznania. Senat wspólnie debatuje i głosuje nad ustawami i orzecznictwem.
Legionista - Niższe stopnie Legionu. Zasadniczo siły policyjne Republiki.
tbc.
Łzy podczas deszczu
Wpis drugi. Co za dzień. Usta zakneblowane. Ręce związane. Wdziałem i słyszałem, ale nie byłem w stanie nic zrobić. Zugzwang. Najsilniejszy cyborg... pierdolony żart.
Musiałem uciąć moją pogawędkę z profesorem. Wypowiedziane zostałoby zbyt wiele rzeczy, których konswekwencje trudno potem cofnąć. Nie chodzi o to, że miałby mi coś za złe. Nie mógłby. Ostatnio zacząłem dostrzegać jak często błędy które popełniamy obciążają nas bardziej niż ludzi dookoła nas. Ile czasu minęło, odkąd ostatnio tak pomyślałem? Od bunkru? Rzeźni? Może nawet i przed poborem. Wykuta ze mnie słabość. Ale nie z niego. Jak działał tak długo, będąc takim mięczakiem i słabeuszem?
W domu zapadła cisza, pozostawiając po sobie ogłuszające echo. Zgaduję, że każdy z nas radzi sobie na swój sposób. Oni znaleźli w sobie nawzajem pociechę i nawet się z tego cieszę. Złodziej jest wyjątkowo złośliwy, dając gliniarzowi jako takie zajęcie a medium gra rolę obu obrony i oskrażyciela. Czemu by nie? Widzi dokładnie, jak zachować balans i utrzymać zabawę kota i psa tak długo, jak jest to konieczne.
Nasz ostatni dzień smakował słodko, teraz jednak pozostał gorzkim wspomnieniem. On by wiedział. Rozpraszałby mnie i zapewniał rozrywkę. Jak dziecku. Dziecku, które nie jest w stanie się ruszać. Teraz już wie jaki będzie mój następny krok, jeśli kiedykolwiek się go podejmę. Powiem mu, że tak naprawdę nigdy nie odszedłem i po prostu udałem się na dach? Jeśli tak, to wie, że słucham uważnie poprzez puste przestrzenie, wybierając wzgórze, na którym chcę umrzeć.
Obserwowanie zegara odliczającego w czasie rzeczywistym to surrealistyczne przeżycie. Cenne wspomnienia, które mogły się jeszcze wydarzyć, zostały utracone z powodu nieustannego lotu strzały czasu. Powinienem powiedzieć im prawdę? Jest lepiej być okłamywanym aż do końca czy być świadomym tego co nadchodzi? Jeśli nic z tym nie zrobię, czeka pewna zguba. Czyny przyniosą własną osobistą zagładę.
Zugzwang. ...Pada deszcz.
Fulgur Ovid wylogowuje się.
Wszystkie rozdzialy & dodatki
Rozdziały:
Rozdział 1: Wkrótce!
Rozdział 2: Wkrótce!
Antrakt 1: Echo
Wpisy:
Oto jestem, uwięziony w otchłani
Łzy podczas deszczu
Antrakt 1: Echo
"Nie musiałeś zabijać tamtego I'mprinta" Usłyszałem niski, donośny głos gdy zajęty byłem pisaniem w notatniku.
"Zabijać? Zniszczyłem tylko twardy dysk..." Odpowiedziałem nonszalancko, oczy wciąż skierowane na moje zajęcie. Szum wentylatorów od komputerów i skrobanie wiecznego pióra na papierze były przez chwilę jedynymi odgłosami w małym pokoju.
"Przecież nie zrobił nic złego. Nie mogłeś po prostu z nim pogadać i go uspokoić? Subtelnie go wyłączyć?"
Zaśmiałem się cicho, odkładając pióro i zamykając książkę.
"To tylko I'mprint, Canis. Co za różnica czy go wyłączę, czy uszkodzę twardy dysk? Tak czy inaczej już po nim i nie musi już więcej cierpieć w tym pokręconym obliczu."
Profesor Canis wpatrywał się we mnie beznamiętnie. Jego krótka, brązowa linia włosów łączyła się płynnie z bakami i brodą. Złote oczy, zasłonięte przez burzę poplątanych loków paliły się delikatnie jak odległa gwiazda. Jego wąskie usta były ledwie widoczne w towarzystwie jego zarostu. Był w nim jakiś cień emocji, jednak nie mogłem być tego do końca pewien.
Nie gniew. Ani nie rozczarowanie.
"Co miałbym niby według ciebie zrobić? Wyłączyć go, a później dostarczyć na jakąś odległą farmę poza miastem? Myślałem, że jesteś już dużym chłopcem."
Nie odpowiedział na moją kpinę, jedynie utrzymywał kontakt wzrokowy na tyle długo, aż wróciłem do swojego poprzedniego zajęcia.
"Tak właśnie zająłbyś się każdym I'mprintem?" Po moich plecach przebiega dreszcz i zamieram w połowie słowa.
"...To lepsze niż pozwolić im cierpieć, nie sądzisz? Są własnością nale-"
"Nie są niczyją własnością!" Jego głos zagrzmiał, odbijając się echem po pokoju. Odwróciłem się w jego stronę, zamiast częstego kpiącego uśmieszku na jego twarzy pojawił się jedynie niezadowolony grymas.
"Wyłączam je. Biorę je do nas. Co się potem dzieje? Zostają przechowywane jako dowód, czekając na następną apokalipsę gotową nas wszystkich unicestwić. Możesz to sobie romantyzować jako wieczny sen, ale co jeśli to tak naprawdę czyściec? Skazałbyś umysł człowieka na wieczną nicość?
Jego grymas zanika, gdy opiera się o ścianę, wystukując rytm palcami. Znajomy rytm. Przyjemny. Nigdy jeszcze nie zapytałem czym jest.
"Wcale nie musi tak być."
"Ale tak jest. Ty sam posiadasz uszy Praetores. To do nich składaj zażalenia odnośnie programów."
Sięgnął ręką do płatków czerwonej rośliny wiszącej nad biurkiem, ale w ostatniej chwili się powstrzymał. Poczuł napięcie w powietrzu, gdy jego palce unosiły się kilka centymetrów od rośliny. Gdybym tylko miał kostki, były by teraz sine z nerwów. Nawet moje szare oczy napięły się niczym cięciwa. Jego ręką opadła a wraz z nią całe napięcie. Wzdechnąłem cicho i powróciłem do notatnika.
„To te twoje nowe miejsce? Jest dużo mniejsze niż poprzednie." Jego oczy przeskakiwały z urządzenia na urządzenie, przyglądając się każdemu badawczo ale nie wydając żadnej konkretnej opinii. "Jak udało ci się zdobyć kwiaty?"
"Polując na I'mprinty." Widać było jego reakcję na moje słowa, ale mimo to kontynuowałem. "Wiele bogatych ludzi ciągle ma z nimi problemy. Mają zabawki erotyczne kosztujące miliony z których tworzą armię ochronną. Łatwa forsa."
"Krwawa forsa..."
"Forsa na kody." Poprawiłem go. "Forsa na kable, forsa na części. To nie są ludzie. Ty ze wszystkich powinieneś wiedzieć o tym najlepiej."
Szkoda. W porównaniu do mnie, on przynajmniej jest w stanie to odczuć. Wykonują przyzwoitą robotę w szkoleniu członków legionu i wykorzenieniu emocji w Auxilii. Współczucie jeszcze mogę jednak odczuć. Wracając do notatnika.
"Jaką karę otrzymał chłopiec?" zapytał Profesor Canis. Nawet już się nie odwracam, mamrocząc bez zastanowienia.
"Taką jaką zwykle daje się nieletnim. Wczesny pobór. Powienien już być blisko pozostania obywatelem. Mam nadzieję, że to go czegoś nauczyło." Milczenie ponownie wypełnia pokój. Wentylatory komputerów zaczynają poruszać się szybciej i wypełniać martwą ciszę. Prawdopodobnie odpaliła się najnowsza aktualizacja.
"... Należysz do Legatusa dopiero od 2 lat." stwierdził Canis, jednak wyczuł w tym nutę wątpliwości.
"Co z tego? Wykonuje lepszą robotę niż większość z nich. Dokładnie 98% czynniku sukcesu."
"Więc dzieciakowi pozostało trochę od czasu pozostania obywatelem."
"..." Odwracam się po raz kolejny twrzą do profesora, wzdychając i opuszczając swoją głowę na bok. "Chyba nie pamiętasz okresu szkolenia. Albo skoro jesteś taki stary, odbywały się one trochę inaczej. Uważamy siebie nazwajem jako obywateli aż nie przetrwamy pierwszego roku. Później to już tylko kwestia prawna."
Kiwnął głową, wydając dźwięk „hmmm”, rozważając. "Nadal uważasz, że to dla niego niewystarczająca kara?"
"Hę...?" Wspomniałem sobie Legatio, wciąz nie wiedząc o co mu chodzi. "Kiedy powiedziałem, że nie dostał wystarczającej kary?"
"Prawie wyrzuciłeś go na szyb windy, młody. Wspomniałeś jakieś pretensjonalne bzdury o sędzi, ławie przysięgłych i katu oraz o tym, jak Republika radzi sobie ze zbrodniami przeciwko I'mprintom."
"Oh... zwykłe nieporozumienie. Myślę, że jestem lepszym Legatusem niż pisarzem." Ziewnąłem, przeciągnąłem się i wziąłem duży łyk wody ze stołu, zanim kontynuowałem. Profesor Canis czekał w całkowitej ciszy, nie rozbawiony moim dramatyzmem. Kontynuowałem trochę mniej ożywiony. "Dzieciak zasługuje na karę. To, co on i jego przyjaciele zrobili, było obrzydliwe. Legion podporządkuje go sobie lub złamie próbując. Prawdziwym przestępcą jest ta dziewczyna."
"...I'mprint?"
" Prawdziwa dziewczyna. Skopiowała swoją własną świadomość. A potem wypuściła w świat. Okazało się, że sprzedała orginalny kod do złamania i zapomniała, że to I'mprint."
"Jaka była jej kara?" Profesor nie mógł doczekać się odpowiedzi, wręcz pochylając się do przodu.
"Nic."
"Nic?"
"Nic." Zbudowałem napięcie w ciszy, rzucając przynętę wyciągającą Canisa ze strefy komfortu.
"Po prostu mi powiedz. To żadna łamigłówka, gnojku." Zaśmiał się lekko, próbując to ukryć. Tak nieczęsto zdarza się, żebym ja w tym towarzystwie posiadał większą wiedzę. Jeszcze rzadziej, żeby on się tym przejmował.
„Dziewczyna stała się kobietą, kobieta stała się trupem. Zmarła ponad dekadę temu. Odeszła w dobrobycie, dużej rezydencji. Takiej która jest swoim własnym budynkiem. Ponoć gdy miała 20 lat, otrzymała sporą sumę za.. "modelowanie". Zainswestowała i już nigdy więcej nie musiała pracować."
Twarz profesora napięła się. Mogłam z łatwością odczytać jego emocje. "Rozczarowany? Chciałeś coś co ujdzie za domknięcie sprawy?"
"Życie to rzadko kiedy domknięta sprawa. Zawiodła mnie osoba, nie historia." Powróciło stukanie w ścianę.
Zdecydowanie za dużo myśli.
„Pod koniec przekazała większość swoich pieniędzy organizacjom charytatywnym, które pomagają uciec kobietom przed nadużyciami”. Stukanie ustało, ale wentylatory komputerów znów się się odpaliły, nawet bardziej niż ostatnim razem. „Oto twój ostatni element łamigłówki. Chociaż nie ma już jedynej osoby, która może go rozwiązać."
Milczał a jego wzrok był nieobecny, myślał nad moją historią. Nie chodziło to, że do niego nie dotarła. Jest na to zbyt sprytny. Dumał nad czymś innym. Wróciłem do swojego notatnika. Komfort dźwięków tego pokoju mnie uspokajał.
Kiedy znów się odezwał, robi to znacznie ciszej niż wcześniej. Człowiek niczym góra udawał kopiec.
"Sądzisz, że I'mprinty z natury złe?"
"Nic nie jest z natury złe," Odpowiedziałem od razu, po czym zwolniłem, bacząc na swoje następne słowa. "To zależy od tego, jak korzystasz z technologii… i od tego, czy wiesz, jak odróżnić I'mprinta od oryginału”. Cisza, która nastąpiła, ciążyła na nas obojga zbyt długo i złapałem się na tym, że kontynuowałem bez zastanowienia. „Kiedyś słyszałem, jak Męczennik opisuje ich jako duchy uwięzione w otchłani przez złe megamiasta. Jestem pewien, że zgodzisz się z tym, że to głupia analogia. Widzę ich bardziej jako echa. Odbicie oryginału, który jest prawie taki sam, ale nie do końca. Z czasem pogarszają się i ostatecznie muszą zostać zamknięte dla własnego dobra”.
"...Powinienem wracać do domu do Felly." Smutek. Trafiłem w czuły punkt. To nie tak, że nie zrobiłem tego specjalnie, będąc szczerym.
"Na pewno nie skusisz się na drinka?" Znalazłem te whisky, które lubisz. Ta stara, o której kiedyś mówiłeś, była tania. Nie będzie przecież czekać aż-"
"Dobranoc, młody." Odwrócił się by wyjść, a ja pożegnałem go z cieniem uśmiechu na ustach. Gdy tylko wyszedł, mój uśmiech wyblakł. Wentylatory w końcu się uspokoiły i powróciły do spokojnego rytmu.
Wracając do historii.
Oto jestem, uwięziony w otchłani
Luty 24, 2022
Wpis pierwszy.
Co powinienem napisać?
Pozostały dwa dni przed moim debiutem i na tym powinienem się teraz skupić, ale nie mogę. Pochłonęła mnie rozrywka jaką sprawiają mi dzisiejsze media społecznościowe. Ludzie tam biorą wszystko zbyt poważnie. "Podziel się czymś o sobie. Daj im się poznać. Integruj się ze światem". Nie mam ust, a mimo to muszę tweetować i nagrywać filmy.
Co to jest w ogóle "senpai"? Odkąd tylko się urodziłem musiałem walczyć by przetrwać. To rozumiem. W tym jestem dobry. Cholera, nawet jednym z najlepszych. Zgaduję, że tutaj trzeba błagać i grać niewiniątko aby iść naprzód. Voxxy przyjął moje przybycie dokładnie tak jak to przewidywałem. Wyobraźcie sobie zdziwienie demona kiedy ponownie usłyszał mój głos. Drań miał czelność grać miłego pod publikę. Zaskoczyło mnie jak bardzo ludziom zależy na kimś takim jak on.
...Skoro o tym mowa, zdziwiła mnie również ilość osób która mnie tu pozornie zaakceptowała. Trudno jest nadążyć przy takiej dużej ilości rysunków więc poddałem się na drugi dzień, nie dając już sobie rady dotrzymywać kroku tej społeczności. Dzisiejsze czasy są wypełnione mięczakami.
Noctyx są tacy sami. Jeden z nich to policjant, niezbyt różnimy się swoimi profesjami, ale koleś zachowuje się jak głupol. Istna reinkarnacja słońca z dopasowanymi włosami. DJ to "dzika karta". Czasem jest pełen energii i wigoru, a czasem ma się wrażenie jakby miał zaraz się rozpłakać z najprostszego powodu. Nie mam zielonego pojęcia, jak był w stanie przeżyć swoją otchłań będąc tak delikatnym. Złodziej jest w sumie całkiem zabawny. Wrobił świat w ideę swojej niewinności i potulności, ale ja osobiście widziałem jego pazury z bliska. Są momenty kiedy wpatruje się w dal i pogrąża się w myślach, sądząc że nikt nie patrzy. Znam ten wzrok aż za dobrze. Nie będę pytać, ale musieli być dla niego ważni. Uki... Co można w ogóle o nim powiedzieć? Sprawia wrażenie, jakby miał w każdej chwili się rozpaść i rozproszyć w powietrzu jeśli zostanie pozostawiony samemu sobie. Musi być ciężko doświadczać całego tego bólu, zanim w ogóle nadejdzie. Można powiedzieć że żyje w teraźniejszości, jednak część pozostaje zagubiona w przyszłości. Jego przeszłość jest mi znana. Gdybym tylko jakimś sposobem znalazł się w tamtym świecie zamiast tutaj!
Jakoś sobie radzę. To tyle co mogę teraz zrobić. W przeciwieństwie do innych nie pozostawiłem po sobie niczego wartego sentymentu. Nikt nie będzie mnie tam szukać, o ile "tam" jeszcze w ogóle istnieje. Wkrótce do nich dołączę. Nie jestem jeszcze w stanie określić ram czasowych, wiem tylko że mierzone są w miesiącach, nie latach. Profesor okazał się zerową pomocą, ponadto działał przeciwko mnie na każdym kroku. Dałem mu żebro a teraz chce jabłko. Muszę przyznać, czerpię przyjemność z naszych rozmów gdy jest świadomy. Szkoda jednak że jest takim cholernym mądralą, dyskusje z nim bywają dość krótkie. Nie posiadam narzędzi potrzebnych dla nas obojga...
Coś wymyślę. Tak jak zawsze.
Fulgur Ovid, bez odbioru.
https://legatus505.blogspot.com/2022/02/here-i-am-stuck-in-abyss.html
LEGATUS505 POLISH VER.
ENG:
Hi, I'm Jaspar and I'm gonna translate "Legatus505" to Polish, a story dedicated to and wrote by NIJISANJI EN'S magnificent bastard Cyborg, Fulgur Ovid, Legatus of Division DV!
First chapter soon!
original: https://legatus505.blogspot.com/
fulgur's twitter: https://twitter.com/Fulgur_Ovid
PL:
Cześć, nazywam się Jaspar i zajmę się tłumaczeniem "Legatus505" na język polski, historię dedykowaną i napisaną przez członka NIJISANJI EN, wspaniałego drania cyborga, Fulgura Ovida, Legata Dywizji DV!
Pierwszy rozdział wkrótce!
oryginał: https://legatus505.blogspot.com/
twitter twórcy: https://twitter.com/Fulgur_Ovid