Ne şanslıydın oysa. Ne güzeldik. Ne dilediysem olmuştu. Karış karış ne istediysem. Her şey o kadar mümkündü ki hayallerimin ötesindeydi ki ben bu sonu yalnızca ölüm çizer sanıyordum. Ölmenden korktum. Öldüm. Yazdım yazdım aylarca yazdım. Kavuştuk yazdım gittin yazdım. Karşındayken görüp duymadığın gibi yine bilmezsin. Ne çok anı ne çok acı var inanamazsın. Kendime hayret ediyorum ne denli sevilebilirmiş bir insan diye. Noldu gözlerine , ellerine ve her bir zerrene şiir okuyan kadına. Ne yaptın ? Ben inatla severken seni , filmlerde özenilen o aşkı yaşarken ne yaptın ? Duvardan duvara vurmakta neyin nesi ? Bir başkasına bakabilmek, dokunabilmek... Şimdi geçmişte öylesine biri olmak , seni unutmak da nesi ? Gözlerime çizmişim iyi ki her kapattığımda göz kapağımda beliren sensin işte. Ne kadar unuttuysam da rüyalarıma tekrar tekrar giren sensin. Unuttuğum şeyleri hatırlatan rüyalarım ve sen. Böyle de fiyakalı yaşamıştık , ne deli sevmiştim ama ne kadar üzmüşsün de sensin... Göğüs ağrılarımla uyanıyorum. Rüyalar bitmeden uyanıyorum. Ay parçandım. Şimdi kar tanen varmış. Bu aptalca sevmeler neyin nesi ? Bizdik esas olan. Yaşadığın aşk değil. Bizdik esas olan. Koca bir devi unutamazsın. Haberin yok yine yazıyorum. Keşke bilseydin keşke haberin de hep olsaydı. Unut yine unut da bir gün anla istiyorum. Kimdir nedir bu yazan. Belki bi gün denk gelirsin. Geliriz. Yeniden düşlemek seni. Öyle düşledim öyle her zerrende vardım ki. Yıllar yılı bir ömrü tüketip son günümde bunları yazıyor gibiyim. Seninle olduğum sürece yaşamıştım. Geçmiş zaman ama öyle değil. Öylesine değil. Neleri almadın ki benden. Öyle değil işte. Belki anlam kazanır belki bulursun. Yeniden buluşamayız belki ama ben hep seni diledim. Lütfen tanrım. Onu nasıl sevdiğimi ve beni yaktığını göster ona. Bir ömür böyle harcanmamalıydı. Onca güzellikler itilmemeliydi. Sevda bu. Sev - da ! . Seni çok özledim. Bambaşka ellere emanet ediyorum kim olduğunu bilmeden. Sahi sen kimsin ? Onca yaşantı yaşanamayan çoluk çocuk gidip göreceğimiz yerler ?. Neredesin sevgilim ?
