[lieverzonderdromen]

Tranen die niet gedroogd raken want de smaak van achtergebleven zout,  is te nostalgisch

[wezy]

[nevver]

Circling the Sun, Øystein Sture Aspelund

[nontemporary]

VISUAL SCIENTIST  

[lieverzonderdromen]

Ik wil niet uw ondoordachte woorden moeten meeslepen tot ik een manier vind om ze te vergeten. Ik wil kunnen dansen op de zinnen die ge me toefluistert wanneer niemand het ziet.

[lieverzonderdromen]

Een gebroken blik. De spanning is gesneden en hier zitten we dan, de stilte van oneindigheid te vullen. Loze beloftes en meegedragen herinneringen zweven rond in ons bijzijn. En toch is er gij en ik, is er ons. Een inefficiënte aantrekking die duwen nog trekken toestaat en enkel meerwaarde ziet in kleine woorden, tussen letters door een boodschap leggen. Ik zal er zijn op het einde van uw zinnen om uw punten te horen vallen.

[kippenvelheerlijk]

Brussel en al haar luide eenzaamheden.

[lieverzonderdromen]

Het leven zonder uzelf. Verdwaald in een werkelijkheid die gelijkt op een nacht. Af en toe felle sterren die sterk licht kunnen bieden. Bewolkt met momenten. Ge drinkt er eentje, op andere dingen.

[lieverzonderdromen]

En dan nu de schoonheid van de dingen zien. Het zwarte weer naar wit vegen. Ik wil weg van waar ik ben geweest en zoeken wat te vinden valt.

[lieverzonderdromen]

In uw stiltes zou ik dagenlang vrijwillig kunnen verdwalen. Ge zou meer vertellen met uw heldere ogen, de deuren naar uw ziel. Een man van weinig woorden, maar toch net genoeg.

[lieverzonderdromen]

Als een film met een voorspelbaar einde. En toch niet zonder pijn. Zo van die steken die ge voelt in de kleine kamers van uw hart. Ik zou durven zeggen dat het verdriet aanscherpt maar het is eerder gemis dat in de verf wordt gezet. Ik zou ook willen kunnen, samen met u.

[lieverzonderdromen]

“toch schoon hé, sterven met een vogel op het puntje van uw tong.”

Krankzinnigheid op het einde. Alles wat tussenin zit, is een reflectie van wat ge ooit zou durven dromen. Met zeven versies van uw ziel probeert ge rond te komen in het bestaan. Ge zult verliezen, toch zeker ooit.

[lieverzonderdromen]

Gisteren deed het pijn. Ik wou dat ik dichter bij stond, meer kon doen. Uw verdriet bij het mijne leggen en er samen van wegstappen. Ik wou dat ik haar was. Zodat ik niets verder kapot maak. De scheuren niet tot barsten dwing. Ik hoop dat het goed is. Of toch beter dan hiervoor.

[kippenvelheerlijk]

En altijd komt de moment van niet meer weten wat ge moet doen. Van imploderen door de druk op uw schouders of in uw hoofd. Van de deur willen dichtsmijten en u blind staren op het verleden, tot zwart nog nooit zo donker was. Maar nog meer dan altijd schijnt er plots weer licht door de ramen, en dalen uw roekeloze gedachten neer op het zachte gras. We leggen ons erbij, en doen eindelijk wat we onszelf al jaren verbieden.

[danger]

[sunbathe]

[lieverzonderdromen]

Niet alles is gemaakt om te maken.