Lumberjacket

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 3/2/16

1. Animal Collective – Lying In The Grass De Amerikaanse experimentele popband Animal Collective komt binnenkort met hun tiende studioalbum op de proppen. Lying In The Grass is het nieuwste en ook het beste tot nog toe dat Panda Bear en co ons voorschotelen.

2. Sun Club – Summer Feet

Volgende week in de Café Video

3. DJDS – Tell Me Why Vroeger DJ Dodger Stadium, nu simpelweg DJDS. Het zijn producers Jerome LOL and Samo Sound Boy en ze hebben net hun nieuw album ‘Stand Up And Speak’ uit.

4. Babyfather - Breeze = Dean Blunt. Maandag dropte hij opnieuw een pak nieuwe muziek in zijn mixtape ‘Platinum Tears’. In april staat hij in de Vooruit hoe dan ook weer garant voor een spectaculaire show!

5. Soft Fangs – The Wilderness The Wilderness is al het vierde nummer dat we te horen krijgen uit Soft Fangs, het slaapkamerproject van John Luktevich, zijn komende plaat ‘The Light’.

6. Ash Koosha - Mudafossil Het eerste wat we te horen krijgen van de nieuwe plaat ‘I AKA I’ van Ash Koosha. Zware elektronica met diepe melodieën en hyperkinetische drums troef.

7. Lust For Youth – Stardom Lust For Youth blijft even goed en 80’s als productief! In maart is er een nieuwe plaat die ‘Compassions’ zal luiden. De ijzige synths en coldwave waren nooit zo uitgesproken.

8. Jessy Lanza – It Means I Love You Jessy Lanza leverde in 2013 met Pull My Hair Back een meer dan deftig debuut af. Als we op deze It Means I Love You mogen afgaan wordt haar tweede ‘Oh No’ (via Hyperdub) een shot in de roos.

9. Throwing Shade – Hashtag IRL Met een titel als ‘Hashtag IRL’ duidelijk maken dat we in 2016 leven. Niet veel acts zouden ermee wegkomen, maar Throwing Shade’s buitenaardse synts en futuristische vocals zetten de kop enkel kracht bij.

10. Elysia Crampton - Confessions Of A Postcarceral Feminist w Kelela Elektronicagoochelaarster Elysia Crampten teams up met een van de r&b-popsterren van het moment. De donderke beats van Elysia samen met de zwoele stem van miss Kelela verweven wonderwel met elkaar.

11. MONEY – I’ll Be The Night Prachtige nieuwe plaat ‘Suicide Songs’ die je meteen bij de keel grijpt en niet meer loslaat, is sinds deze week uit.

12. Suuns – Translate Translate is het eerste wat we van Suuns horen na hun samenwerking met Jerusalem In My Heart vorig jaar. Later dit voorjaar komt er een met ‘Hold/Still’ een nieuwe langspeler.

13. Mykki Blanco – Scales Voor de release van Blanco’s Scales verklaarde ze op haar facebook “dat ze niet kan wachten tot we haar nieuwe muziek horen, aangezien ze een heel persoonlijke evolutie is ondergaan sinds vorige releases”. Na zijn label-album ‘C-ORE’ staat Mykki weer centraal als figuur.

14. Light Falls – Dusk Sohn- en James Blake-achtige stem en sound bij deze Light Falls. In de gaten te houden in 2016!

15. Dahlia Sleeps – Black and Blue Londens duo. Vroeger gewoon Dahlia, nu Dahlia Sleeps.

16. Eagulls – Lemontrees De Post-punkers Mark Goldsworthy, Henry Ruddel Liam Matthews, Tom Kelly, en George uit Leeds die zichzelf Eagulls noemen klinken very The Cure in hun nieuwste ‘Lemontrees’.

17. Leiik – Split Mysterieus duo uit Zuid-Londen.

18. Air Waves – Horse Race feat. Jana Hunter Afgelopen maandag in de Café Video. Met momenten schemerden Lower Dens-vibes door – geen verrassing aangezien Lower Dens’ zangeres Jana Hunter aan dit nummer meewerkte – afgewisseld met iets minder geslaagde happy-bedoelde oeehh’s en aaaah’s.

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 27-01-16

Twee jaar lang maakte ik wekelijks de playlist voor Tumult.fm op Urgent.fm. Na een pauze van een half jaar stond ik gisteren uitzonderlijk nog eens aan het muziekroer. (Ps, volgende week meer van dat!)

1. PJ Harvey – The Wheel Voor het eerst sinds ‘The England Shake’ in 2013 laat PJ Harvey opnieuw van zich horen. The Wheel is de eerste voorbode van haar nieuw album 'The Hope Six Demolition Project', vanaf april in de winkel – of iets meer anno 2016 in de streaminglijsten – te vinden.

2. Eyedress – Sofia Coppola Eyedress heeft zijn weirde electronica ingeruild voor vreemd gitaargeluiden à la Connan Mockasin. Het speelse Be Your Boy was één van mijn favoriete indietronic nummers van 2015. Een plaat in de lijn van Sofia Coppola zou op z’n beurt de beste Connan Mockasin-imitatie van het jaar kunnen worden.

3. Fatima Al Qadiri – Battery Fatima Al Qadiri bracht in 2014 met Asiatisch ingenieus, oosters – je raadde het al – klinkende plaat uit. Dit jaar staat de Hyperdub-producer er na het meer r&b-gerichte Future Brown-uitstapje (Warp) terug met haar typerende weirde van-een-ander-universum-klinkende synths en beats.

4. Wild Nothing – Life Of Pause Wild Nothing percipieerde ik immer als de happy dreampop die me niet – zoals de meeste – introspectief in de zetel deed wiegen, dan wel vrolijk in de woonkamer deed ronddansen. Hoewel dat effect niet bij iedereen van toepassing was, veronderstel ik, lijkt dat op het derde album ‘Life Of Pause’ onomkeerbaar wel het geval te worden. Op eerder losgelaten nummers ‘To Know You’ en ‘TV Queen’ leek die trend reeds ingezet. Op de titeltrack werd mineur majeur en huppel ik vrolijk verder in de living.

5. Rostam – EOS Rostam Batmanglij (de leukste naam ooit om luidop uit te spreken), songwriter bij Vampire Weekend, gaat solo! De ‘break-up’ lijkt evenwel niet gepaard te gaan met hard feelings, want Rostam gaat VW wel nog inspringen wanneer nodig. Lieve jongens toch!

6. Whitney – No Woman Eén van de veelbelovende indiebands voor 2016 én vooral op 25 februari via Democrazy te zien in Trefpunt.

7. Inkke – At Sea Agressief en speels, zo kennen we Inkke het best. Op At Sea horen we een eerder duistere mysterieuze kant van de grime-artiest.

8. Florist – The Birds Outside Sang Florists debuutalbum ‘The Birds Outside Sang’ komt vrijdag uit! De volledige plaat kan je nu al streamen op het internet. De diepe synths klinken tegelijk intiem als openbarend.

9. STUFF. – Loper STUFF. Verrastte deze week met nieuw nummer ‘Loper’. Vrijdag stelde het vijftal in Antwerpen hun nieuwe project ‘Hybrid Love’ voor en in februari spelen ze die show ook in de Gentse Handelsbeurs.

10. Chairlift – Moth To The Flame Chairlifts derde album ‘Moth’ kwam vorige vrijdag uit en telt opnieuw een aantal heel catchy, edgy hitjes! Deze Moth To The Flame is het meest hitgevoelige nummer van de plaat. Of: in West-Vlaanderen (en Gent) zeggen ze/we ‘skivve van het jaar’.

11. NAH – Noonewanna Harde drums, harde beats, harde vocals. Meer hoef ik niet te zeggen over deze Noonewanna van NAH.

12. Hagan – Glacier Het Londense label ‘Beat Werk’ heeft nog maar één release, van Holloway, op z’n palmares. Nu zijn ze terug met nieuw werk van Hagan, een Afrikaans geïnspireerde producer.

13. Kassett – With Me (feat. Faeriey) Uit zijn nieuw album ‘U’ dat op 5 januari uitkwam.

[lumberjackshirt]

2015: weird shit, good stuff

Vooraleer we de bladzijde omdraaien en 2015 volledig achter ons laten, bedenk ik me in retrospectief waarom deze tien platen voor mij de beste van het jaar zijn. Experimentele electronica intrigeerde in 2015 het meest. Hip hop - ondanks het ontbreken van hip hop-albums in mijn top 10 - verbaasde (in positieve zin) door zichzelf opnieuw heruit te vinden. En pop kreeg eindelijk respect. (Nogmaals bedankt voor de photoshop Thomas Konings!) 

10. Oneohtrix Point Never - Garder Of Delete

Daniel Lopatin maakt niet meteen wat je ‘toegankelijke muziek’ kunt noemen. Zijn recentste ‘Garden of Delete’ is wel de meest vatbare plaat uit zijn oeuvre. De donkere, mysterieuze ambientgeluiden zijn ingeruild voor eclectische soundscapes en boormachinemomenten die je op een andere planeet vervoeren en drillen om je dan zonder zwaartekracht te doen rondtuimelen. 

HEALTH-achtige stealdrums slaan in op het propvolle doch gestructureerde Sticky Drama door vloeiend dramatiek in zowaar melodieuze passages te laten opgaan met het hoogtepunt van het album als voortbrengsel. Na 45 minuten tumultueus geweld en emotioneel geslinger blijf je als luisteraar verweesd achter. Na een bezinkingsmarge en weggeëbde ochtendmisselijkheid, blijft euforie en intrigerende enigma overeind. Tijd voor de volgende luisterbeurt en nieuwe inzichten!

9. Lower Dens - Escape From Evil

“Beach House zal z’n best moeten doen om ook na 2015 de beste band uit Baltimore te blijven.” Ik hoor het mezelf nog rondbazuinen na de release van Lower Dens’ ontladende tweede ‘Escape From Evil’. Waar debuut ‘Nootropics’ nog vaak ongrijpbaar klonk en vocals (te) diep in de mix wegzonken (enkel Brains zou ook op EFE thuishoren), worden de poppy gitaarregisters op Escape From Evil meermaals opengetrokken en Jana Hunters androgyne klankkleur beter uitgespeeld. 

Ondine en To Die in L.A. durf ik zelfs bescheiden indiehitjes noemen en afsluiter Société Anonyme doet alles wat een afsluiter hoort te doen: alles vergeten, wegzinken in spelende schaduwen (“And all we see is the shadows play”) en een laatste keer vrolijk duizelingwekkende pirouettes draaien op de slingerende gitaarrif tot je erbij neervalt.

8. East India Youth - Culture Of Volume

William Doyle kegelt je op ‘Culture Of Volume’ door elkaar met ambient elektronica tot indiepop over pulserende electro-techo en Pet Shop Boys-disco en scoort strike met nummers Beaming White, Turn Away en Heart That Never. 

De Brian Eno-lieveling levert na zijn Mercury Prize genomineerde debuut ‘Total Strife For Life’ – Dripping Down, oh Dripping Down – met ‘Culture Of Volume’ een nog grotere potpourri die soms net iets te hard dreigt  over te lopen, doch tegelijk de verdere groeimogelijkheden van dit manusje-van-alles extra in de kijker werkt.

7. Aïsha Devi - Of Matter And Spirit

Aïsha Devi’s eerste ‘Of Matter And Spirit’ is nog zo’n plaat die je liever niet op hebt staan tijdens de fietstocht terug naar huis na een avondje uit (zie Holly Herndon). Achtervolgingswaanzin, paranoia, nervositeit. Aïshhhhha Devvvvvvi is to blame! Reken Fever Ray in het kwadraat gekruist met PC-achtige stemgeluiden. 

Op z’n een Hollyaans stuurt de Zwitsers Nepalese via nieuwe technologieën politieke boodschappen de wereld in – “Of Matter And Spirit is an album about alchemy, about the search for enlightenment, the inner gold.” Single ‘Mazdâ’ wordt tevens voorzien een gefilpte clip die eruit zou zijn mocht The Knife herrijzen en een polygaam huwelijk aangaan met Fatima Al Qadiri en Arca. Akelig, maar ook akelig mooi.

6. Doldrums - The Air Conditioned Nightmare

Hoe graag zou ik toch willen zeggen ‘Airick Woodheid is de coolste coolkid uit Canada/Montreal’ of ‘Doldrums maakt de beste op hol geslagen pop van Noord-Amerika’. Mocht het niet van Grimes wezen, claimde hij beide posities. De broer van Moon King-dude Daniel Woodhead – tijdens een support van Moon King voor TOPS viel me de gelijkenis op waarna die ‘ontdekking’ volgde – verraste twee jaren geleden nog met een dijk van een debuut ‘Lesser Evil’, om nu te bevestigen met ‘The Air Conditioned Nightmare’. 

Toegankelijke(re) artpop- (Hotfoot, Blow Away en Industry City) tot techno-explosies (Loops) wisselt Doldrums met sprekend gemak af met dissonante, verdraaide intermezzo’s, resulterend in een mozaiekalbum dat voor geen minuut verveeld.

Tip 1: Beluister The Air Conditioned Nightmare vooral wanneer Red Bull, Nalu of koffie geen soelaas meer biedt.

Tip 2, aansluitend bij tip 1: beluister Doldrums nooit voor het slapengaan.

5. Toro y Moi - What For?

Unknown Mortal Orchestra – en op nog grotere schaal Tame Impala – was dit jaar niet de enige die prompt met een plaat vol hitjes op de proppen kwam. Alwaar UMO disco niet weerde of met Multi-Love hét autoscandeermoment van 2015 op z’n naam mag schrijven, opteerde Chazwick Bradley Bundick of kortweg Toro y Moi op ‘What For?’ voor een meer funky indierocksound – ver weg van de chillwavegolf waarop hij begin jaren ’10 surfte. 

“Cause You’ll love it all, cause you’ll find the way, to keep on” (in What You Want), op z’n Lion Kings “And so are Youuuuuu” (in Empty Nesters), “Aaaaaaah you must be waiting” (uit Half Dome) en “Run baby run, you’ve got so many things to doooooo. Sleep while you can, cause tomorrow wil not feel neeeeeew” (uit Run Baby Run) zijn als sing along-anthems in mijn geheugen gegrift.

Met de meest onderschatte plaat van het jaar en zijn funkmachine tijdens een van de concerten van het jaar (in Music Hall of Williamsburg in New York) verdient Toro een pak meer krediet dan hem nu verstrekt wordt.

4. Kelela – Hallucinogen EP

Al enkele jaren leefde ze in de schaduw van de atypische r&b-popster FKA Twigs. Met haar ‘Hallucinogen EP’ treedt Kelela Mizanektristos nu eindelijk uit de duisternis. In 2014 mocht ze met haar ondergewaardeerde Cut 4 Me-mixtape al even proeven van indie-famousness en eindejaarslijstjes. Nummers als Do It Again, Bank Head, Cut 4 Me en Keep It Cool blonken uit met producties van oa Kindom en Jam City en verraaden al haar enorm potentieel. 

Dat potentieel zette Kelela dit jaar voor de volle 100% om in pure zwoele electronic r&b-klasse. ‘A Message’ warmt de zes nummers lange EP op, om los te breken met behendige, emotionele knallers Gomenasai en Rewind als ware oorwurmen. Enkel FKA Twigs – wie anders? – kon afgelopen jaar in het genre met Glass & Patrol aan Kelela’s niveau tippen. Een langspeler in 2016 van dit kaliber zou de Warp-reside zich los naast voornoemde r&b-ster nestelen.

3. Beach House - Depression Cherry

Geen band die me zo gelukkig depressief doet voelen dan Beach House. Dat het beste shoegazenummer van 2015 met ‘Sparks’ daarbij nog eens van het tweetal zou komen, had ik niet durven dromen. En dat die dromen met Victoria Legrand en Alex Scally na al die jaren nog mooier zijn dan dagdromen van ijsjes en regenboog-eenhoornpusheens, bewijzen hun twee platen in nog geen drie maanden tijd.

Sedert hun debuut in 2006 gebruikt de beste dreampop-band van de verstreken tien jaar dezelfde ingrediënten, bij iedere plaat besprenkeld met diverse kruidenmelanges. Degene die beweert dat Beach House iedere lp altijd het oude liedje speelt, hoort hun zes platen lange catalogus intussen – naast ‘Depression Cherry’ is ook die andere nieuwe ‘Thank Your Lucky Stars’ van sterrenkwaliteit –  achtereenvolgens te beluisteren om te constateren dat het klankenpalet sinds hun debuut niet alleen anders meer ook uitgebreider werd. Laat ons nu maar verder regenboog-eenhoornpusheens kijken om binnen twee jaar met een nieuwe BH-album gewekt te worden.

PS: Ondanks (sorry) oersaaie afsluiter Days of Candy, toch in de top 3. Laat het iets zeggen over de kwaliteit van de eerste acht liedjes.

2. Holly Herndon - Platform

De meest intrigerende figuur van het afgelopen jaar was zonder twijfel ook de rosse vonk van het jaar. Holly Herdon won al verscheidene prijzen voor haar stemsamples en maakte haar eigen software om een sound te creëren volledig anders dan de eenheidstlaptopsoundworst. Haar tweede langspeler ‘Platforms’ is evenwel het interessantste album van 2015: eigenwijs, conceptueel en muzikaal staat het van begin tot eind op punt.

Tip 1: Beluister geen Holly Herndon wanneer je langs de Leie of Dijle in het donker op een veel te smal weggetje fiets. Of om de muziek net nog intenser te maken: waag het erop! Kortom, Herndons muziek jaagt je het ene moment de stuipen op het lijf terwijl ze evengoed zoals in Uneaquel en Lonely At the Top bedeesder uit de hoek kan komen. Tijdens die tweede hanteert Herndon de ‘Autonomous Sensory Meridian Response’- of ASMR-techniek om aan de hand van gefluister (of visuele prikkels) lichamelijk genot te bereiken.

Tip 2: Muziekprijzen zijn bullshit! Of soms toch. Evenvaak wel als niet zeggen prijzen in de muziekwereld iets positiefs over de laureaat. In Holly haar geval, met onder meer ‘Elizabeth Mills Crothers award voor beste componist (2010) achter haar naam, mag je aannemen dat de Amerikaanse technisch een van de sterkst onderlegde laptopmuzikanten van het moment is.

Tip 3: Omarm pop! Ondanks de technische gesofisticeerde composities krijgt Platform met momenten – beluister Interference, Chorus, Morning Sun en An Exit – allures van popmelodieën mee. Geen wonder, want in een interview met Vulture verklaarde ze haar liefde aan de popwereld.

Tip 4 (aan muzikanten): Gebruik de laptop als instrument, niet als aanhangsel. Waar de laptop vaak een extra element is bij het creëren van muziek en live soms zelfs overbodig lijkt, is de draagbare computer bij de in Berlijn residerende net het instrument waar het om te doen is. “De laptop is het meest persoonlijke instrument dat de wereld ooit gekend heeft”, omschrijft ze het zelf.

Tip 5: Luister Holly Herndon! Platform is het perfecte evenwicht tussen avant-gardistisch experiment, highbrow laptoppop en een bruisende ideeëncacofonie.

1. Grimes - Art Angels

Het meest geanticipeerde album van 2014 kwam er uiteindelijk pas na heel wat speculaties, geruchten en heisa ‘verrassend’ in november ‘15. Claire Boucher zelf – opmerkelijk hoe de Canadese toch ‘independent’ lijkt te blijven ondanks het Jay Z-label ‘Roc Nation’ achter zich – kondigde aan dat haar nieuwste ‘plots’ in oktober in de rekken zou liggen. De perfecte truc om een maand lang buzz te creëren, iedereen toch nog de loer te draaien en haar piece of art enkele dagen na deadline op de wereld los te laten. Verrassender was dan toch hoe het album, dat ‘Art Angles’ gedoopt werd, finaal klonk.

Grimes’ vierde – Boucher zelf noemt het liever haar tweede, al zette ze zichzelf schaakmat door ‘World ? Princess’ uit Halfaxa met ‘World Princess part II’ nu van een opvolger te voorzien – zou de afbrokkelende muur tussen pop en indie volledig moeten slopen. Zo gezegd, zo gedaan. Op Art Angels voert Grimes gewillig de taak uit, met de grote middelen (bulldozer op Scream inbegrepen) zoals nooit te voren; de verdienstelijke pogingen van o.a. The Weeknd, die een te zwakke plaat maakte – Can’t Feel My Face blijft een bom – of Ryan Adams, die het plak van saaiste plaat van het jaar wist te verzilveren, – ondanks Taylor Swifts hits – ten spijt. In een (indie)wereld waarin het cool is te zeggen fan te zijn van de Rihanna’s en Justins (nog zo iemand met enkele goeie nummers maar zwakke plaat) van deze planeet, is Grimes iedereen, u en ik, binnen én buiten die indiekringen te slim af.

‘Go’ voorspelde ongeacht of net dankzij het grote Skrillex-gehalte een veel grotere productie dan voorafgaande fluisteralbums. Entropy gaf aan dat pop het plak zou zwaaien op Art Angels. Een geschapt album – “I honestly never ‘ditched an album due to negative fan reaction to go.’ The album was scrapped cuz it was depressing and I didn’t want to tour it. I may release it one day. this all happened before Go was ever released” – verraadde dan weer de enorme Catch-22 waarin ze zich bevond: gaat ze nu verder als indie- of popprinses? De release van Realiti (demo) deed meteen alle twijfel over de artieste Grimes wegtrekken en de spagaat werd onverwijld de oplossing zelf: Grimes wordt de indie- én popkoningin van deze post-internetgeneratie.

‘Kitcherige pop’ en een shock was desondanks het verdikt na twee luisterbeurten van Art Angels. Na tien passages werd dat ‘Grimes-waardige engelenpop’. De Canadese bewijst dat ze geen ‘blanke producerman’ aan haar zij nodig heeft en op eigen houtje werken nog steeds de vruchten afwerpt. Claire Boucher weet wat ze wil, wie ze is en waar ze naartoe gaat. “I live in my own house that I pay for. I bought all this equipment myself. I control my own life now. Now one has any say over what I do or where I go or when I do it.

”Het screamerige in Scream en Venus Fly flirt met bombast, overkill nipt ontwijkend. Popbangers California, Flesh Without Blood en Butterfly hadden Swift of Perry ook uit hun hoed kunnen toveren, was het niet van Grimes’ knotsgekke twists, een productiekwaliteit vergelijkbaar met de allergrootsten en het spookachtige engelengezang dat incluis het immens vergrote bereik van haar stem en meer helder timbre nog steeds heerlijk boven de synths heen dwarrelt.

Integriteit lijkt de rode draad doorheen Claire Bouchers oeuvre, presence en leven. Al vier albums lang doet ze wat ze wil; schrikt niets haar af. ‘Hipster’ zijn is zo uncool/alomtegenwoordig geworden dat het (bijna) als een belediging geldt wanneer het naar iemands hoofd geslingerd wordt. Het kan de hipster de hipsters allemaal gestolen worden. Maar vooral: in haar feministisch/emancipatorisch pleidooi is ze ontembaar en al jaren even strijdvaardig. Sta Grimes niet in de weg. 

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 28/01/15

1. Pond – Elvis' Flaming Star Maandag kwam het inmiddels zesde album uit van Pond - de helft van Tame Impala. Het klinkt iets minder hard maar daarom niet minder scherp dan hun vorige platen. Het album werd als Man It Feels Like Space Again gedoopt. Elvis' Flaming Star is daaruit het tweede nummer.

2. Rangleklods – Lost U In 2013 en 2014 stond het Deens Duo Rangleklods respectievelijk al in de Charlatan in teken van het Glimps Festival en op Boomtown op de Gentse feesten. Hun debuutplaat Beekeeper dateert al van 2012. Een opvolger – die er later dit jaar zit aan te komen – is dus zeer welkom! Een eerste voorbode ‘Lost U’ mogen we sinds maandag beluisteren en klinkt bijzonder poppy.

3. Burial – Temple Sleeper Sinds vorig jaar weten we wie achter de mysterieuze kerel achter Burial is. Ene William Emmanuel Bevan kennen we dus al vele jaren anoniem en nu brengt hij zijn eerste nummer uit sinds die bekendmaking. Temple Sleeper gaat alle kanten op, maar klinkt daarom des te ‘Burialler’.

4. Vuurwerk - Wakening ft. Climb X Met de samenwerking tussen Vuurwerk en de o zo mysterieuze Climb X (na twee seconden weet je al wie er écht achter de naam zit) klinkt het Brussels trio – voor deze gelegenheid quartet – internationaler dan ooit.

5. Yumi Zouma - Catastrophe Op 10 maart komt Yumi Zouma, die we met Tumult.fm begin dit jaar al tipten als een van de namen voor 2015, met een nieuwe EP waarop Alena – die we al eventjes kennen – te horen zal zijn, samen met deze nieuwe single Catastrophe.

6. Avi Buffalo – What's In It For? Gisteren kondigde ‘Avi-opperhoofd’ Avi Zahner-Isenberg op de facebookpagina van Avi Buffalo aan dat hij ermee ophoudt. Hij heeft genoeg van het touren, maar blijft gelukkig wel muziek maken. Al zal dat niet meer onder dezelfde naam zijn dus. Hij bied zichzelf aan als muzikant, gitarist, ingenieur enzoverder bij andere bands.

7. Torres – Strange Hellos Een tweede Torres-lp ‘Sprinter’ werd gisteren aangekondigd en daarbij hoort natuurlijk al een eerste single Strange: Hellos. Op 5 mei ligt de plaat in Amerikaanse winkelrekken, twee weken later in de onze.

8. Balthazar – Then What Onze lievelingsstadsgenoten van Balthazar brengen dit jaar een derde album uit en gaven maandag de eerste single daarvan prijs: Then What.

9. Natalie Prass - My Baby Don't Understand Me Gisteren kwam via Spacebomb Records het naamloos debuut uit van Natalie Prass. Veel meer dan haar schitterende stem heeft ze niet nodig om iedereen in te pakken. Wat een nummer!

10. Lilla Vargen – This Is Love Plots keerde deze Lilla Vargen de blogosfeer ondersteboven met haar bij-de-keel-grijpend nummer This Is Love dat doet denken aan het laatste werk van Grouper. Intens pianowerk met een geweldige stem.

11. TĀLĀ & How To Dress Well – The One (TĀLĀ Version) Met TĀLĀ aan zijn zijde klinkt How To Dress Well poppiër dan ooit. Ze werkten wel twee versies van het nummer: een TĀLĀ en HTDW-versie. Deze versie zou de stevige versie moeten zijn, die van HTDW de subtielere van de twee.

12. Shlohmo - Buried Op 7 april komt electronicaheld Shlohmo met een nieuwe plaat die hij Dark Red noemt. Gisteren loste hij met Buried een eerste nummer daaruit.

13. Clark - Hours Gisteren gaf Clark drie nieuwe nummers vrij – we mogen niet van een EP spreken, liever wel van ‘free stuff’. Het zijn songs die hij al langer had staan en waarvoor hij nu pas de tijd vond om ze af te werken.

14. Prayer – Pluvia Prayer zou iemand uit Londen moeten zijn, die wel een aardig stukje electronica weet af te leveren. Wij verzekeren hem alvast een heel mooie toekomst!

15. Aphex Twin - Diskhat ALL Prepared1mix Aphex Twin is helemaal terug van weggeweest. Na zijn eerste album sinds 2001, dat vorig jaar nog één van de grootste hypes van het jaar werd, is hij nu al terug met een nieuwe EP waarop ook deze Diskhat ALL Prepared1mix te horen is.

16. Claude Speed – R U Sorry? Maandag kwam Claude Speeds Sun Czar Temple EP uit waarop ook deze R U Sorry? staat. Weird shit.

17. Andy Butler – You Can Shine Hercules & Love Affair-lid Andy Butler gaat het solo proberen en releast op 23 februari zijn debuutalbum. Gisteren konden we voor het eerst het nummer You Can Shine horen.

18. Panda Bear - Principe Real Omdat Panda Bears vijfde album een van mijn favorieten van de maand is, gooi ik mijn favoriet Animal collective-lid nog eens in de playlist. Genoeg fantastische nummers om uit te kiezen want eerder al passeerden Butcher Baker Candlestick Maker (blijft een tongtwister) en Mr Noah hier de revue. Nu is het de beurt aan Principe Real.

19. Twerps – Stranger Een kleine week geleden kwam het tweede album Range Anxiety van het Australische Twerps uit. Bij deze nog eens een shout out naar Australia Day die maandag plaats vond.

20. Mount Eerie – Dragon Mount Eerie is het project rond singer-songwriter en producer Phil Elverum. Op 3 februari komt ondertussen zijn zevende album al uit. Daaruit: Dragon

Tumult.fm-playlist 28/01/15 by Freeanckaert on Mixcloud

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 21/01/15

1. Petite Noir – Shadows De Zuid-Afrikaan Yannick Iluga, iets bekender als Petite Noir, woont al enkele jaren in Brussel. Maandag kwam zijn nieuwste EP The King of Anxiety uit.

2. Doldrums – Hotfoot Sinds Doldrums’ geniale debuutalbum Lesser Evil van 2013 ben ik een van mans grootste fans. Vorige week bracht hij een nieuw nummer uit dat heel erg neigt naar Holy Fuck. Iets harder van wat we gewoon zijn, maar wel klop erop. Geen twijfel mogelijk dat zijn tweede langspeler opnieuw een bom van jewelste wordt.

3. Björk – Not Get Het nieuwste album van Björk Vulnicura zou pas veel later dit jaar uitkomen en vorige week pas kregen we uiteindelijk te horen hoe het album zou heten. Begin deze week lekte het album echter al in z’n geheel en gisteren werd dan maar aangekondigd dat het album nu al in extremis uitkomt.

4. INCA – Wake Me Up Nu en dan gebeurt het dat er plots een geweldig nummer op het internet verschijnt en niemand weet van wie het is. Maandag overkwam het de wereld opnieuw, met Wake Me Up van INCA. Inderdaad, we weten dat het een vrouw is en dat ze zichzelf INCA noemt, maar veel meer is er niet geweten. Wel dat het een bloedmooi dark pop nummer is met een vleugje Hundred Waters.

5. Sharon Van Etten – I Don’t Want To Let You Down Vorige week gaf de Brooklynse Van Etten in The Ellen DeGeneres Show een nieuw nummer prijs dat op haar volgende EP zal staan. De nummers van de EP werden te vrolijk bevonden voor haar album Are We There dat vorig jaar overal zeer positief ontvangen werd.

6. Jessica Pratt – Baby Baby In maart staat Jessica Pratt met haar folky singer-songwritermateriaal in de Witloofbar van de Botanique. Het zou een van de namen van 2015 moeten worden.

7. Eves The Behavior – TV Synthpop uit Brisbane van het hoogste niveau. TV is pas de tweede single van Eves The Behavior.

8. Action Bronson – Actin Crazy De Amerikaanse rapper Arian Asllani, of met iets meer swag Action Bronson, is terug met een nieuw nummer: Actin Crazy. Op 24 maart komt zijn volgend album Mr. Wonderful uit.

9. Ghost Culture – Arms Ghost Culture, die vooral bekend stond voor zijn technoproducties, bracht begin januari zijn naamloos debuutalbum uit, dat tegen ieders verwachtingen in een prachtige verhaal in de analoge electronicawereld  werd.

10. Boxed In – Mystery Boxed In is de vierkoppige band rond de Londense Oli Bayston. Hij schreef ooit al nummers voor The 2 Bears, Lianna La Havas, Lily Allen en The Bohicas.

11. Intertwine – Ideas Prachtige ambient die vorige week te zien was op het Eurosonic Showcase Festival.

12. Speelburg – Kline Speelburg is lid van hometown Records maar is in de eerste plaats een Amerikaans-Belgische producer en zanger. ‘He’s also an MC when he doesn’t feel like singing’, staat er verder op mans Facebook.

13. Pale Blue – The Past We Leave Behind The Past We Leave Behind is de lead single en titeltrack van Pale Blues debuut dat er in april aankomt. Prachtig uitgesponnen elektroniche synthambient!

14. Ibeyi – Ghosts De alom tegenwoordige tweelingzusjes van Ibeyi brengen midden februari hun debuutplaat uit. Volgens de voorspellingen zouden de twee wel eens in de hogere regionen van eindejaarslijstjes kunnen uitkomen! Deze Ghosts werd vorige week op ons losgelaten met bijhorende mooie clip.

15. Diagrams – Chromatics Diagrams is het project van ene Sam Genders uit Londen. Maandag kwam zijn nieuw album ‘Chromatics’ uit.

16. Novellus – Felt. Nog een naam die getipt wordt voor het komende jaar. Voor fans van Ben Khan en Oceaan.

17. Teen Daze – Desert Vorige week kwam Teen Daze – met hun betoverende hypnotiserende electronica als handelsmerk – aandraven met een nieuwe EP: A World Away, waaruit deze Desert mijn favorietje is.

18. Twerps – I Don’t Mind Twerps komt binnenkort af met een nieuw album ‘Range Anxiety’, waarop ook deze I Don’t Mind te horen zal zijn.

Tumult.fm-playlist 21/01/15 by Freeanckaert on Mixcloud

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 14/01/15

1. Doldrums – Hotfoot

In 2013 kwam Doldrums uit het niets met zijn geweldig debuut ‘Lesser Evil’. Gisteren stond dan eindelijk plots de voorbode voor zijn volgende plaat op het net: Hotfoot.

2. Lohaus – Overwhelm

Zijn dit de Belgen van de toekomst? Wel, ik durf een gokje wagen en zet in op JA! Een geniale, aparte, eigenzinnige sound en catchy nummers die je er zo uithaalt. Het is niet veel beginnende bands gegeven.

3. Svava - Labyrinth

Een van de Nederlandse bands die de komende dagen op het Eurosonic showcase Festival staan. Prachtige dreampop van bij onze noorderburen.

4. Novellus – Felt.

Nog een van die namen die getipt wordt voor het komende jaar. Voor fans van Ben Khan, die dit jaar ook een eerste album zou mogen uitbrengen.

5. Natalie Prass – My Baby Don’t Understand Me

Meermaals stond ze in lijstjes met namen om naar uit te kijken in het komende jaar. Begin deze week kon je haar nieuwste nummer My Baby Don’t Understand Me voor het eerst horen via Vogue. Prass’ debuutalbum ligt op 26 januari in de rekken.

6. Waxahatchee – Air

Binnenkort komt Waxahatchee haar volgende plaat ‘Ivy Tripp’ uit, die ze eind januari ook komt voorstellen in de Botanique en eind mei in DOK in Gent. Zet ze maar in het mooie rijtje vrouwelijke singer-songwriters als Sharon Van Etten en Torres.

7. Nick Klein – Paralyzed

Een nieuw elektronisch popduo van bij onze noorderburen! Dat we ons binnenkort bedreigd mogen voelen door al dat muzikaal geweld van hierboven.

8. Percussions – Ascii Bot

Plots hadden we er gisteren een Four Tet-album bij. Onder zijn alias Percussions maakt Kieran Hebden al sinds 2011 nummers, gedragen door – hoe kan het ook anders – percussie, maar met evenveel gevoel, beats & elektronische snufjes als anders. Gisteren gooide hij de verzameling van alle Percussions-nummers op zijn bandcamp.

9. Purity Ring – Begin Again

Purity Ring kennen we vooral van het gigantisch goeie Belispeak, met de catchphrase ‘grandma I’ve been unruly’. Een maand geleden kregen we voor het eerst sinds 2012 nieuw materiaal te horen van het tweetal, dat onze hoge verwachtingen niet kon inlossen. Deze nieuwe Begin Again is bijlange niet van het niveau van Belispeak en met een EDM-bridge gaat het van kwaad naar erger. Maar hoe meer je het hoort, hoe beter het wordt.

10. Absolutely Free – Vision’s

De jongens van Absolutely Free klinken als een kruising tussen het lieve Melody’s Echo Chamber en psychedelische Tame Impala. Binnenkort als voorprogramma van Viet Cong in de Botanique.

11. Oscar – Daffodil Days

Met een platencontract bij Wichita Recordings klinkt Oscar minder lo-fi dan vroeger. Maandag kwam deze Daffodil Days uit.

12. Ghostpoet - Off Peak Dreams

In 2013 kwam Ghost Poet met het prachtige Some Say I So I Say Light op de proppen. Vorige week releasde hij met deze Off Peak Dreams de eerste single van zijn komende album.

13. Panda Bear - Butcher Baker Candlestick Maker

Butcher Baker Candlestick Maker. Probeer dat eens drie keer na mekaar te zeggen! Via radiostations overal ter wereld maakte Animal Collective-lid Panda Bear de nummers bekend voor zijn nieuwe album ‘Panda Bear Meets The Grim Reaper’.

14. Jarryd James – Do You Remember

Het debuutnummer van een onbekende Australische singer-songwriter. Dat dit nummer enorm veel potentieel bezit (die sound!) wel duidelijk mag zijn.

15. Gengahr - Bathed In Light

De vroegere MGMT? Nope, ’t is het nieuwe Gengahr uit Londen!

16. Sekuoia – Waves

Sequoia, de boomsoort, maar dan met een k.

17. Girlpool – Alone At The Show

Cleo & Harmony uit LA. Het ene moment klinken ze bijzonder lief, het andere weer onuitstaanbaar irritant. Interessant!

18. Day Wave – Total Zombie

De blogs voorspellen Jackson Philips, of Day Wave een grote toekomst. Deze Total Zombie staat sinds maandag pas op zijn soundcloud en klinkt alvast lekker fris.

Tumult.fm-playlist 14/01/15 by Freeanckaert on Mixcloud

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 7/01/15

Bij Tumult.fm beginnen we het nieuwe jaar met een nostalgische – jawel nu al, want ons hartje is broos – terugblik op muzikaal twintig veertien. De eerste twee uur zijn gewijd aan onze favoriete nummers van het afgelopen jaar. Tijdens het, vandaag iets minder traditionele, gastenuur kijken we vooruit op het muzikaal jaar dat 2015 heet. (De eerste uitzending van Tumult.fm werd voor de gelegenheid één lange mixtape, ook hieronder te beluisteren)

1. Francis Lung - Selfish Man De ex-bassist van WU LYF, dat in 2012 ermee ophield te bestaan, doet het ondertussen al eventjes solo. Selfish Man kwam in januari van vorig jaar uit en bleef tot het eind van het jaar een van de meest happy nummers. Sindsdien zagen we niet veel meer van hem passeren.

2. Sharon Van Etten - Taking Chances Brooklynite en singer-songwriter Sharon Van Etten bracht in mei haar vierde album ‘Are We There’ uit. Blijkbaar kan ze het hier wel smaken in België, want ze leek hier constant te concerteren, zo ook nog in de Handelsbeurs onlangs. Een van de triestigste albums van het jaar, wel een prachtig concert.

3. Wild Beasts - Wanderlust Wanderlust van Wild Beasts passeerde hier bij Tumult.fm in het begin van het jaar heel vaak de revue. Present Tense, via Domino Records, is ondertussen al het vierde pareltje van de Britse indierockers.

4. Angel Olsen - Forgiven/Forgotten ‘Burn Your Fire For No Witness’ heet het tweede album van de Amerikaanse singer-songwriter Angel Olsen. Terwijl deze Forgiven/Forgotten – het tweede nummer op de plaat – nog strijdlustig klinkt, vinden we achteraan het album misschien wel hét tranen-met-tuiten-lied van het jaar: Windows.

5. Hundred Waters – Out Alee Folktronic-band Hundred Waters maakte met The Moon Rang Like A Bell mijn favoriete plaat van vorig jaar. Nicoles stem, de spannende ritmestructuren, maatwisselingen en vooral hun prachtige sound konden me meer dan wat anders bekoren.

6. Caribou – Our Love Mijn liefde voor Caribou is groot. Zijn bom van een plaat, Our Love, krijgt dan ook meer dan terecht een plekje in de tweede schuif in mijn 2014-albumlade. De titeltrack is een prachtstaaltje van zorgvuldig en gewaagd uitgesponnen electronica.

7. (Inga) Copeland – insult 2 injury Dat Inga Copeland en Dean Blunt hun Hype Williams-break-up bijzonder goed verteerd hebben, bewezen beide met een fantastische plaat vorig jaar. Binnenkort, op 13 februari, komt Copeland voor de tweede maal op korte tijd (in november nog in het STUK in Leuven) naar ons land. Deze keer in teken van ‘3 Years of Subbacultcha!’, in de Vooruit. En dat samen met niemand minder dan Gazelle Twin.

8. Gazelle Twin – Belly Of The Beast En hup, hier is ze al. De beste donkere plaat van het jaar komt zonder twijfel van Elisabeth Bernholz, of iets fancier dus Gazelle Twin. Zoals daarnet al gezegd: op 13 februari afzakken naar de Vooruit voor 3 Years Of Subbacultcha!. Heel benieuwd naar wat dat gaat geven. Bij deze mijn liefde aan de twee vrouwelijke weirdo’s van 2014! <3

9. Clark – Unfurla Warp Recordslid – wat meestal al een garantie is op goeie muziek – Christopher Stephen Clark, of kortweg Clark, bracht in november zijn zevende en naamloze plaat uit. Zie het als een combo van Actress, Plaid en Caribou.

10. Dean Blunt – 50 Cent De ene helft van wijlen Hype Williams kreeg je al te horen, nu die andere. Op Sonic City zorgde Dean Blunt voor het vreemdste concert van het jaar – het publiek manipuleren kan hij nog steeds als de beste. Het was dan ook het tweede meest bizarre optreden ooit voor me, na – één keer raden – het concert van Hype Williams zelf in De Kreun in 2012. Het prachtig nummer 50 Cent doet met momenten – en dan uiteraard vooral de vrouwelijke vocalen – denken aan Warpaint.

11. Grouper – Clearing Liz Harris, ofte Grouper, kennen we vooral van haar ambient en etherische sferen. Op de nieuwste plaat ‘Ruins’ die vorig jaar uitkwam – al beweert Harris zelf dat ze bijna alle nummers in 2011 schreef – gaat ze helemaal naakt en klinkt Grouper puurder dan ooit.

12. TOPS – Way To Be Loved Al snel werden ze ‘de spelbreker van het Glimps Festivalweekend’ genoemd, desalniettemin wel hele toffe! De opgewekte Canadezen stelden ons en menig ander muziekliefhebber met hun passage in de Casa Rosa in Gent tijdens de laatste dag van Glimps, maar niet in het teken van Glimps, voor hartverscheurende keuzen. Ik koos resoluut voor TOPS, waardoor ik drie Glimpsbands zo goed als volledig miste maar had daar achteraf absoluut geen spijt van. Het werd een van de plezantste concerten van het jaar. Wat ook geldt voor hun tweede album ‘Picture You Staring’, waaruit ‘Way To Be Loved’ vol overgave werd mee gescandeerd in de Casa Rosa.

13. Mac DeMarco – Chamber Of Reflection Apestoned of geweldig laidback? Of is hij (altijd) beide? Anyway. Salad Days, de tweede langspeelplaat van Mac Demarco, behoort tot mijn favorietjes van het jaar. Chamber Of Reflections is een bloedmooi nummer, of je nu apestoned bent of niet.

14. 18+ - All The Time Boy & Sis noemt het LA/NY-duo ‘18+’ zich. Hun debuut laat in het jaar bleek onverwacht een heel leuke & zwoele man-vrouw plaat te zijn. Binnenkort staan ze in de Beursschouwburg in Brussel, verwacht je aan danspalen (jawel: http://bit.ly/1GNVcps), zweet en seks.

15. Hugh – I Can’t Figure You Out Hugh bezorgde ons dit jaar een van dé wow-momenten. Na het nummer I Can’t Figure You Out hoopten we op nog veel meer van dat lekkers. Voorlopig stelt het ander werk nog wat teleur, maar deze blijft toch geweldig subtiel.

16. I Break Horses – Faith Niet vaak terug gezien in de eindejaarslijstjes, I Break Horses hun Chiaroscuro. Misschien in zijn geheel net niet sterk genoeg. Al blijft deze Faith wel een bijzonder strak nummer.

17. Ben Frost – Nolan Volgens sommigen een weirdo, volgens ons een genius. Vorig jaar leverde de Australische producer met Ijslandse roots een nieuw pareltje af onder de naam A U R O R A.

18. Salt Cathedral – Holy Soul Hundred Waters weze gewaarschuwd! Deze Salt Cathedrals zou hen – op termijn – wel eens van de folktronicatroon kunnen stoten. Met deze Holy Soul geven ze daarmee alvast een mooie aanzet.

19. FKA Twigs – Give Up Misschien wel dé hype van het jaar, ’t liefke van Twilight-acteur Robert Pattinson, die FKA Twigs. Maar niet onterecht, haar debuut met gepaste titel LP1 is een van de strafste debuutplaten die we de laatste jaren hoorden. En dat ze vaak zelf achter de producerknoppen blijkt te staan, maakt het enkel nòg straffer. Two Weeks is waarschijnlijk het beste (en meest poppie) nummer van de plaat, maar wij kiezen al graag eens voor het zwoelere hier bij Tumult.

20. Jamie XX - All Under One Roof Raving Aan Jamie XX hoeven we geen woorden meer vuil te maken. Fantastische producer, vaak beter dan zijn band.

21. Arca – Thievery Alejandro Ghersi, tegenwoordig beter bekend onder het pseudoniem Arca – en live transformeert hij zelfs nog eens in een hij/zij-alterego Xen – werkte al samen met FKA Twigs, Kanye West en zat samen in de studio voor Björk haar nieuwste. Zijn solodebuutplaat Xen klinkt met momenten angstaanjagend, maar tegelijk vaak heel exotisch en sensueel. Bekijk vooral de clip eens van deze Thievery (http://bit.ly/1rJgD0m).

22. Dan Bodan – Soft As Rain Nog een mooie nieuwkomer in het muzieklandschap dit jaar was Dan Bodan. Zijn debuutplaat ‘Soft’ werd behoorlijk soft onthaald door critici, maar dat maakt deze Soft As Rain daarom niet minder mooi.

23. Fatima Al Qadiri – Szechuan De tofste Fatima van het jaar was zonder twijfel Fatima Al Qadiri. Dit jaar De nam ze ons volledig mee naar Babylonse sferen met haar Asiatisch.

24. Attaque – Future Earth Volgens mij maakte deze Attaque, de schuilnaam van ene Dominique Gentry, met zijn debuut ON LY OU de meest onderschatte plaat van het jaar. Schande!

25. Samaris - Brennur Stjarna Met al die prachtige Ijslandse bands is het moeilijk één ervan aan te duiden als onze ‘lievelings Ijslanders’, maar deze zijn alvast de schattigste. In september hier op DOK in Gent nog te zien in het kader van Big Next Festival. Deze Brennur Stjarna komt uit hun tweede plaat Silkidrangar.

26. Warpaint – Love Is To Die Nog steeds onze favoriete vrouwenband bij uitstek. Begin dit jaar brachten ze de opvolger voor hun debuut ‘The Fool’ uit, en die werd gewoon naar henzelf, Warpaint genoemd. Love Is To Warpaint.

Overgang 2014-2015

27. Viet Cong – Continental Shelf Continental Shelf van Viet Cong zag in 2014 al het daglicht. Vervolgens kwam de debuutplaat van de canadese postpunkers begin deze week uit. Ook de tweede single Silhouettes is een een ware artrockbom.

28. Panda Bear – Mr Noah Voor de release kon je alle nieuwe nummers van Panda Bears nieuwe plaat ‘Panda Bear Meets The Grim Reaper’ horen op verschillende radiostations over de hele wereld. Zo ook in Select op Studio Brussel. Op 9 januari kwam het Animal Collective-lid zijn vijfde plaat uit. Laat het een mooie voorbode zijn voor 2015!

2015 - the real deal

29. Yumi Zouma – Riquelme In 2015 verwachten we dat Yumi Zouma ons verder en nog meer verwend met zwevende, doch dansbare dreampop. Ook in 2014 passeerde ze al geregeld de revue hier in Tumult.fm.

30. Kassett - 100% Said Work Ook dit jaar zouden er wel eens enkele nieuwe Belgische namen kunnen opduiken in het muzikale landschap. Deze Kassett dropte onlangs nog een soort van mixtape die alvast zeer veelbelovend klinkt.

31. Lohaus – Overwelm Nog een nieuwe naam van eigen bodem die ik een zeer rooskleurige toekomst voorspel. Er valt wat Soldier’s Heart in te herkken en blijkbaar was Jasper Segers van Soldier’s Heart dan ook producer van dienst.

32. Lapsley – Falling Short Lapsley is geen onbekende meer in onze Tumultplaylist. En ondertussen ook niet meer voor de rest van de wereld, na haar nominatie voor de Sounds of BBC-longlist.

33. Drippin – Silver Cloak Wij vermoeden dat deze Drippin, een jongeman uit Noorwegen blijkbaar, in 2015 wel een plaatsje kan veroveren tussen de andere donkere electronicajongens.

34. How To Dress Well - Repeat Pleasure (A. G. Cook Remix) Het gaat hier weldegelijk over A. G. Cook en niet How To Dress Well. Cook verwierf ondertussen wel al een redelijke bekendheid, maar hij representeert het hele PC-music label dat dit jaar zijn echte doorbraak zou moeten kennen.

35. Vallis Alps - Young Hiermee wagen we wel een heel erg vroeg gokje. Gisteren gooide het tot dan onbekende Vallis Alps een vier nummer lange EP op hun soundcloud en in enkele uren veroverden ze de volledige blogosfeer.

36. Diet Cig – Scene Sick Fijne indiepop mag er ook zijn volgend jaar. Deze Scene Sick werd enkele dagen geleden op het net gegooid door Father/Daughter Records. Veel meer weten wij ook nog niet.

37. Ghost Culture – Giudecca Vorig jaar maakten we al kennis met deze electronicaproducer Ghost Culture op de laatste editie van 10 Days Off in de Vooruit. Nu heeft hij ook zijn debuutplaat uit. Dat deze mag doorbreken in 2015! Waw!

38. Favela - Gong Deze 22-jaar oude jongen uit Leeds werd vorige week opgepikt door de muziekblogs en lijkt met zijn zachte SOHN-stem wel te kunnen doorbreken in de komende twaalf maanden.

39. Pj Harvey - The Last Living Rose Naast al dat nieuw, jong geweld zijn er natuurlijk ook gevestigde waarden die met nieuw materiaal afkomen. Dit jaar komt Pj Harvey met een opvolger voor haar Let England Shake op de proppen. En dat album zou ze zelfs met een live publiek opnemen.

Deze MUSTS MOESTEN gewoon ook nog in de playlist:

40. The Knife - För alla namn vi inte får använda (ft. Europa Europa) Veel goeie bands stopten dit jaar. Naast The Knife (dit was hun laatste nummer uitgebracht ooit) ook nog Crystal Castles, The Rapture enzovoort.

 41. East India Youth – Dripping Down Nummer uit 2013, album 2014. Of hoe ik excuses zoek om meer nummers in de lijst te krijgen.

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 17/12/14

1. Seekae - Oxen Calm Het derde album is het ondertussen al voor het experimentele poptrio uit Sydney. Met The Worry bracht Seekae een bij critici lovend onthaald album uit. Oxen Calm begint met agressieve holle drum(computer)slagen, later vergezeld van dreigende vocals waarna het nummer rond de slag van de minuut volledig uitbarst. Prachtige opbouw. (onderaan niet in playlist)

2. Oceaan – Veritas Gisteren (16/12) gaf de opkomende r&b-popdude uit Manchester zijn nieuw nummer Veritas ook een clip. Tijd voor wat swaggy dansles moet de Jai Paul-nakomeling gedacht hebben. (clip onderaan)

3. Pond – Sitting Up on Our Crane Vannacht (16-17/12) bracht de helft van Tame Impale, aka Pond, de nieuwe single uit voor het volgend album ‘Man It Feels Like Space Again’. Het nummer is als ‘Sitting Up On Our Crane’ gedoopt en wordt bijgestaan van een animatievideo.

4. Andy Stott - Violence Andy Stott is van alle (elektronische) markten thuis. Hij maakte eerder al dub- en technoalbums, maar op zijn nieuwe vierde langspeler wisselt hij noise en melodische gitaarriffjes af met af en toe een laagje Eyedresszang erover heen.

5. Amatorski - U-Turn Vanavond (17/12) in de Vooruit! Benieuwd wat dat gaat geven na hun toch wat teleurstellende cd-release in april in de Café Video.

6. Vesuvio Solo – Avion Een nieuwe popband uit Montreal. In oktober kwam hun debuutplaat Favors uit, die voorlopig nog geen potten kon breken. Maar geen twijfel mogelijk dat daar in de toekomst verandering in komt.

7. Dan Bodan – Soft As Rain Morgenavond (18/12) staat Dan Bodan samen met E+E in de Madame Moustache in Brussel. Soft As Rain geldt als een van mijn favoriete nummers van het jaar en Madame Moustache is nog steeds onbekend terrein voor mij. Kortom: ik wil het voor geen geld missen.

8. Yumi Zouma – Riquelme Een van de meest belovende (dream)popnamen voor 2015: Yumi Zouma, uit Nieuw-Zeeland.

9. Clark – Unfurla Electronicabom! No more words needed.

10. TOPS - VII Babies Dit weekend wist de muziekliefhebber in Gent niet waar eerst naartoe te gaan. Naast het Glimps Festival stonden ook de vrolijke Canadezen van TOPS op het podium hier in Gent. Het nieuw partyconcept FOEF toverde de Casa Rosa om tot een feestparadijs. (enkele woorden achteraf: never been this happy during a concert <3)

De Tumult.fm-uitzending werd ook voorzien van een Glimps special. Info over de nummers vind je op de Glimps site (http://glimpsgent.be/nl) of kan je met één klik onderaan beluisteren. Tijdens de uitzending gaf ik samen met enkele Tumultcollega’s een verslag van onze geziene bands: https://soundcloud.com/urgent-fm-official/tumultfm-radio-glimps-review-met-ewoud-free-en-stefan

11. These Ghosts – Where Two Lines Meet 12. The Wands – The Dawn 13. David Douglas - White Heat Blood (feat. Blaudzun) 14. Monophona – Shades Of Grey 15. Eaux - Pressure Points 16. Natas Loves You – Skip Stones 17. UMA – Fear 18. Bon Iver - Minnesota WI (VUURWERK REMIX) 19. Ragini Trio – Varnam 20. ROOT – Illumination 21. Jungle – The Heat (STUFF-remix)

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 10/12/14

1. Clark – Unfurla Chris Clark of kortweg Clark bracht begin vorige maand zijn titelloze zevende album uit via Warp. Veertien jaar al geldt Clark als gevestigde waarde bij het label. Fans van Actress en Plaid vinden zeker hun gading in zijn nieuwste warp.

2. Eyedress – Triduum (ft. Skint Eastwood) Misschien wel de gekste nieuwkomer van dit jaar, Eyedress. Zijn debuut Hearing Colors staat bol van experimentele catchy popnummers. Triduum is mijn favorietje

3. Gengahr - Bathed In Light  RES, heetten ze vroeger. Maar als Gengahr lijken de Londenaars nu echt hun sound te pakken te hebben, waarbij de zangharmonieën erg doen denken aan de begindagen van MGMT.

4. Gangly – Fuck With Someone Else  Af en toe gebeurt het dat een nieuwe band plots het leven ziet, er ongelofelijk veel tumult over ontstaat, maar er eigenlijk niets over geweten is. Zo gaat het ook met deze nieuwe dreampopband Gangly uit Ijsland. En dat ze uit Ijsland zijn, daarmee weet je evenveel als ikzelf.

5. Shlohmo – Emerge From Smoke  Gisterenavond (9/12) plaatste electronicaheld Shlohmo zijn nieuwste nummer Emerge From Smoke op zijn souncloud. En het klinkt donker. Of wat had je gedacht.

6. TOPS – Superstition Future  Jawel, er zijn nòg concerten in Gent dit weekend (11,12,13/12) naast die van Glimps. De enige reden om tijdens de Glimpsdriedaagse even van het strikte parcours af te dwalen is het concert van TOPS zaterdagavond in de Casa Rosa om 21u. Superstition Future is een van de vele pareltjes uit de Canadezen hun tweede langspeler Picture You Staring.

7. Gravenhurst – The Foundry  Het trieste nieuws uit muziekland lijkt niet op te houden. Vorige week donderdag (4/12) maakte Warp Records bekend dat hun artiest Gravenhurst oftewel Nick Talbon overleden is op 37-jarige leeftijd. Zijn concert op Boomtown in 2012 zal me altijd bijblijven.

8. Marika Hackman – Drown  Hoewel Marina Hackmans eerste single en tevens voorbode van haar debuutplaat ‘We Slept At Last’ al een maand op haar soundcloud te vinden is, kondigde Hackman via haar facebook aan dat Drown, want zo heet het nieuwe nummer, vanaf deze week officieel uit is.

9. Sea Change – Above  We gaan toch al eens piepen op de affiche van het Glimps Festival dat morgenavond (11/12) van start gaat hier Gent. Want een van mijn favoriete bands die te zien is komend weekend heet Sea Changes en nu moet het wel lukken dat ze vorige week hun nieuw nummer ‘Above’ op de wereld loslieten. Een prachtig staaltje dreampop uit Noorwegen.

10. St. Vincent – Pieta  Op Record Store Day Black Friday bracht Annie Clark, beter gekend als St. Vincent, twee nieuwe nummers uit. Naast deze Pieta die ze al een tijdje live brengt ook het downtempo Sparrow, voorzien van vreemde, lage saxgeluiden.

11. Formation – Young Ones  Formation zijn twee broers uit Londen die in juli pas voor het eerst in ‘de scene’ verschenen met hun gelimiteerde White Label-EP. Om de een of andere reden haalden ze onlangs al hun vorig materiaal van het web. Daarna releasden de twee een remix voor Shura – een van de ‘BBC sounds of 2015’ – met dan uiteindelijk nog een nieuw eigen nummer: Young Ones.

12. Leo Kalyan – Full Circle De mysterieuze producer-zanger Leo Kalyan bracht het afgelopen jaar al enkele mooie, zachte r&b-synthpop plaatjes uit. Voor zijn nieuw nummer dat zondag uitkwam Full Circle haalde hij er knoppendraaier Grades bij.

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 3-12-14

1. Panda Bear – Mr Noah De zanger van Animal Collective bracht onlangs zijn nieuwe Mr Noah-EP uit, een verwijzing naar zijn eigen naam ‘Noah Benjamin Lennox’. Na een bevreemdend begin, waarin huilende honden en scherpe onheilspellende elektronische geluiden je de eerst veertig seconden de stuipen op het lijf jagen, weet Panda Bear verrassend goed catchiness & psychedelica tot toppopmateriaal te verheffen.

2. easyFun – Easy Money Als lid van PC-music is ook Easyfun een zekerheid op de meest aanstekelijke, vernieuwende blieppop. En dat is bij deze Easy Money niet anders.

3. No Tv No Radio – For A Minute Tot mijn verbazing ontdekte ik pas na wat spit- en delfwerk op’t net dat deze heerlijke portie Nosaj Thing-achtige electronica van Belgische makelij is. Heel straf!

4. Shivum Sharma – Surprise Al een klein jaar geleden is het ondertussen al dat Flicker van Shivum Sharma voor het eerst mijn hart deed smelten. De rustige pianoaanslagen van toen doen het nog steeds op Shivums nieuwtje ‘Suprise’, maar met extra zanglagen en synths klinkt het geheel een stuk voller.

5. Tobias Jesso Jr. – Hollywood Velen hadden voorspeld dat Pitchforklieveling Tobias Jesso Jr opgenomen zou zijn in de BBC’s Sound Of 2015-longlist. Dat hij uiteindelijk toch niet bij de geselecteerden behoort, maakt Hollywood gelukkig niet minder mooi en breekbaar.

6. Beacon – Minor Structures Een kleine twee weken geleden kwam Beacon met hun nieuwe EP L1 op de proppen. Terwijl het duo op zijn rustiger album The Ways We Separate (2013) nog het pad effende voor newbies als Sohn, gaat het er nu met extra drumcomputers & percussie wat heviger aan toe. 

7. Monophona – Shades of Grey (op Glimps!) Zangeres Claudine Muno’s stem vind je ergens tussen die van Björk en Beth Gibbons van Portishead. Beatmaker Philippe Schirrer, of iets catchier ‘Chooks’, ligt op het zwaartepunt van de driehoek Trentemøller-James Holden-Baths.

8. She Keeps Bees – Breezy Ze worden wel al eens vergeleken met Patti Smith, Pj Harvey en The Kills. Het duo She Keeps Bees staat vrijdag in teken van Autumn Falls hier in onze Vooruit. A must see! 

9. Wampire – Fly On The Wall Vorig jaar wisten deze Amerikaanse indierockers deze curieuzeneus nog te verleiden met hun debuut Curiosity. In oktober lag opvolger Bazaar al in de rekken. Wie ze live wou zien, moest er veel voor over hebben, want in België stonden ze vorige week enkel in Luik. Herkansing iets dichter bij huis in 2015 aub!

10. Wu-Tang Clan – A Better Tomorrow De legendarische hiphop-formatie Wu-Tang Clan bracht gisteren hun nieuwe album A Better Tomorrow uit. Iemand die me kan melden of het een goeike is of niet? Mijn luisterintentie hangt af van jouw oordeel!

11. Lanks – Beach Houses Lanks is het soloproject van Will Cuming, een multi-instrumentalist uit Melbourne. Ondanks mijn instagramloos bestaan toch een secret volgertje hier ten huize Anckaert. (http://instagram.com/lanksmusic/)

12. Echo – Chosen  Prachtig breekbare muziek à la James Blake uit de stad der Liefde. Na mijn citytrip naar Parijs met luxedriedaagse Pitchfork Paris ben verliefd op alles verwant met de Seinestad. Overmorgen (5/12) komt haar debuut-EP Midnight Chronicles uit.

13. Svper - Nuevo Cisne De Piedra (op Glimps!)  Als je het Spaans niet machtig bent, valt er niet veel verstaanbaars te vinden op Svpers sociale media. Maar dat de ‘u’ tegenwoordig ook in het Spanje als ‘v’ wordt geschreven in bandnamen, is wél duidelijk. Het maakt eigenlijk allemaal niet uit, want Svper is een man/vrouw-duo dat klinkt als een kwintet. Of kort: krautrock op z’n best! (Ondertussen (=19/12/14) live mogen meemaken op het Glimps Festival in Gent. Naast een wat eentonige set en wat vals gezang nu en dan, toch een plezant setje)

14. Attaque – Future Earth  De debuutplaat van Attaque ON LY OU doet denken aan Moderat, M83 en The Postal Service. Ondertussen kan Dominic Gentry, die in een vorig leven al techoclubs onveilig maakte, ook al het Duyster-label op zich kleven. De Tumultsticker draagt hij al langer.

15. Koloto – Fox Tales  Koloto is het eenmansproject van ene Maria Sullivan uit Canterbury en mag zich lid noemen van Abandon Building Records, waar hij partner is van oa Sun Glitters. 

16. Gengahr – Bathed In Light  Het tweede nummer is het pas voor de Londense band. Met een MGMT-achtige sound (vooral de vocals), maar dan iets verfijnder, is hen een veelbelovende toekomst voorspeld.

17. Lapsley – Falling Short  Een van de genomineerden voor de longlist van de BBC’s Sound Of 2015. Falling Short is hun recentste nummer. Tranen met tuiten.

18. Deerhoof - Paradise Girls  Al twintig jaar draait deze heerlijk geoliede machine mee. Experiment en non-conformisme staan al die jaren al prominent voorop, ook in hun nieuwste worp ‘La isla Bonita’ die vorige maand gereleased werd.

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 26-11-14

1. James Holden – Renata Holden was vorige week curator van het jaarlijks Sonic City-festival in De Kreun in Kortrijk. Met oa Gold Panda, Dean Blunt en Neneh Cherry bracht hij enkele geniale namen naar K-town. Deze Renata komt uit zijn plaat ‘The Inheritors’ van vorig jaar.

2. Daughter – Winter (Warpaint Remix) Mijn favoriete vrouwenband Warpaint maakte deze week een prachtige donkere remix van ‘Winter’ van folkpopsensatie Daughter.

3. Giraffage - Tell Me Uit Charlie Yin, oftewel Giraffage zijn nieuwste EP ‘No Reason’.

4. Bonobo – Return To Air Vorige week liet Bonobo zijn nieuwste EP ‘Flashlight’ op de wereld los. Daaraan werd deze week nog het nummer ‘Return To Air’ aan toegevoegd.

5. All We Are – Feel Safe Het drietal All We Are uit Liverpool, noemt hun muziek ‘psychedelic boogie’ en duidt Metronomy aan als een van hun grootste invloeden. Veelbelovende naam voor 2015!

6. Turtle – Lavender Laat je niet afschrikken door de orgelklanken in het begin van het nummer. Nog een band die het volgend jaar wel eens zou kunnen gaan maken.

7. Sylas – Layer Sylas is een nieuw duo, ontdekt door niemand minder dan electronicaheld Brian Eno. Hun vorig nummer ‘Hollow’ was volgens Eno ‘one of my favorite pieces of new music I’ve been sent this year”. En deze Layer is nòg beter.

8. Arca – Thievery Vrijdag staat Arca, die al samenwerkte met FKA Twigs, Kanye West en nu samen in de studio zit met Björk, solo in de Botanique om zijn plaat en alterego ‘Xen’ voor te stellen. Een van de spannendste nieuwkomers van het afgelopen jaar.

9. Flying Lotus - Siren Song (feat. Angel Deradoorian) 'You’re Death’ is intussen al het vijfde studioalbum van Amerikaanse rapper. Een negentien nummers lange plaat vol experimentele, jazzy hip hop.

10. Love Inks – Sky Machine Gisteren stonden deze vriendelijke Amerikanen van Love Inks – al gokte ik dat ze van Zweden waren – in de Café Video in Gent. Minimalistische indiepop die net iets te vaak een vast stramien onderging. De nummers eindigden ook telkens abrupt en misten daardoor een uiteindelijke climax. Maar al bij al toch een tof en gezellig concertje.

11. How To Dress Well - Repeat Pleasure (A. G. Cook Remix) A.G. Cook staat sinds kort in het middelpunt van de future pop-belangstelling nadat hij de man achter PC-music (een nieuw (internet)label, of collectief of noem het zelfs een genre op zich) bleek te zijn. Cooks remix van How To Dress Well z’n Repeat Pleasure kan je minstens gewaagd noemen, al weet hij zelfs met zijn typische roze popgeluidjes de intensiteit van het origineel te bewaren.

12. Hundred Waters – Out Alee Niet nieuw, maar de tweede plaat van Hundred Waters, The Moon Rang Like A Bell, is dé zekerheid in mijn albumtop van 2014: rotsvast op nummer 1!

13. Sleaford Mods – Bring Out The Cannons “Sleaford Mods springt er helemaal uit tussen de hedendaagse lading R&B-crooners en andere James Blake kopieën”, vertelde Subbacultcha!-man Kasper Jan Raeman deze week aan De Morgen. Daarbij noemde hij Sleaford Mods een van dé bands om naar uit te kijken volgend jaar.

14. Dean Blunt – 100 Enkele jaren geleden zag ik Dean Blunt nog met Inga Copeland, samen Hype Williams, in De Kreun. Hun concert telt nog steeds als het meest bizarre dat ik ooit zag. Nu de twee gesplitst zijn, stond hij vorige week in teken van Sonic City solo opnieuw in De Kreun. Zijn performance van afgelopen weekend komt op nummer twee in mijn weirdness-lijst. Of hoe hij de kunst van publiekmanipulatie perfect beheerst.

15. Vessel – Red Sex Naast Neneh Cherry en James Holden, een van de hoogtepunten op het Sonic City Festival.

16. Mark E – Activity Mark E, een housekerel uit Bermingham, bracht vorige maand zijn debuut-EP ‘Activity’ uit. De titeltrack is alvast een housebom.

17. Deers - Between Cans Deers is een vierkoppige vrouwenband uit Madrid waar lo-fi rock de plak zwaait. 2015-tip.

18. Billie Black - Do You Really Een 19-jarige Londense singer-songwriter is al even een lieveling van de bloggers en staat op het punt staat door te breken.

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 19/11/14

1. Viet Cong - Continental Shelf

Donderdagavond stonden ze als voorprogramma van Ought op de planken van de AB. Met spijt in het hart kon ik er zelf niet bij zijn, maar van horen zeggen wat het een dik indiepunkfeest.

2. Blue Hawaii – Get Happy

Vorig weekend zette Blue Hawaii, een elektronisch duo uit Montreal rond Braids-lid Raphaelle Standell-Preston en Alex Cowan, nog eens voet op Belgische bodem. Weliswaar – en zelfs na mijn verzoek voor een liveconcert – met een dj-set. Verder traden Slow Magic, Odesza en Yung Blud er live op. Een tijdje geleden losten ze twee nieuwe nummers: Get Happy en z’n ‘speed-upversie’ Get Happier.

3. Röyksopp - Here She Comes Again (feat. Jamie Irrepressible)

Het laatste album ‘The Inevitable End’ van het Zweedse duo Röyksopp is een feit. Niet getreurd: hun laatste wapenfeit is het niet. De electrohelden maken voortaan geen lp’s meer, maar blijven wel muziek maken. Een vreemde beslissing, maar misschien geeft het hen meer ademruimte. Anyway, het album is goed en ik wacht vol ongeduld op meer van dat zoets!

4. Sea Change – Let’s Dance

Op 11, 12 en 13 december bevindt het middelpunt van de muziekwereld zich opnieuw in Gent. Met het showcasefestival Glimps, dat dit jaar voor het eerst drie in plaats van twee dagen duurt, staat er weer heel wat nieuw schoons te ontdekken en dat in maar liefst elf concertzalen en cafés. Een van de namen om in de gaten de houden is het Noorse Sea Change, op de laatste dag om 22.20u te zien in het Lakenmetershuis op de Vrijdagsmarkt.

5. Svava - Flown

Ook in Nederland vindt jaarlijks een showcasefestival plaats en wel het grootste van Europa: Eurosonic Noorderslag. dinsdag werden een heleboel nieuwe namen aan de line-up toegevoegd en daarmee is die nu bijna compleet. Van 14 tot en met 17 januari kan je er terecht voor de beste nieuwe muziek uit Europa. Dat onze noorderburen zelf ook best goeie muziek weten te maken, bewijst de dreampopband Svava, dat in september zijn eerste EP uitbracht en ook op Eurosonic speelt. Aanwezige Belgische bands zijn oa Soldier’s Heart, Intergalactic Lovers, Moaning Cities en Birds That Chance Colour.

6. Mont Oliver – White Sheets

‘Poppy-hiphop-soul’. Zo zou ik het genre van Mont Oliver beschrijven. Het Deens trio gooide vorige week hoge ogen met hun nieuwste nummer White Sheets. Maandag kwam hun EP ‘19’ uit. Volgens sommige blogs een van dé te-ontdekken-bands van 2014.

7. Bonobo – Pelican

Simon Green, ofte Bonobo, is een van die electronicageniën die – net als Nicolas Jaar – je met zijn muziek doet schipperen tussen chillen en trippen. Zijn Albums Black Sands (2010) en The North Borders van vorig jaar zijn nu al classics. Twee weken geleden bracht hij de drie nummers lange Flashlight-EP uit.

8. Melody’s Echo Chamber – Shirim

Melody Prochet voluit of Melody’tje voor de vrienden. De schattige zangeres en de ex van Alex Parker, de zanger van Tame Impale, bracht in 2012 een prachtig debuut uit, geproduced door Mr. Parker. Nu is ons Melody’tje terug op haar eentje en met een licht geniale voorbode voor haar tweede plaat.

9. Savoir – Eternal

Savoir, een jong trio uit Australië loste gisteren hun nieuw groovy nummer ‘Eternal’. "Sunriiiise, sunset" – wat weten ze mijn treinrit hier goed in te schatten. Enorm potentieel, al lieten ze twee jaar geleden met Zinli Rhythm ook al eens van zich horen. Deze keer hoop ik op meer respons! En zij waarschijnlijk ook.

10. Billie Black - Do You Really

19-jarige Londense singer-songwriter die op het punt staat door te breken. Luister en oordeel zelf.

11. Foxygen - How Can You Really

Uit de nieuwste plaat ‘How Can You Really’ van de jonkies van Foxygen. Op Pitchfork Paris vertaalde zanger Sam France de rock ’n roll visueel met zijn blote bast. Spektakel verzekerd!

12. School ’94 – Like you

Met Like You levert de CASCINE-band School ’94 een oorwurm af die er na één keer luisteren niet meer uit te krijgen is.

13. Dark Sky – Vivid

In september kwam het debuut ‘Imagin’ van het donker elektronisch duo Dark Sky uit. In mijn iTunes staat het voor Darkside, zie het dan ook als een opwarmertje voor die andere twee helden.

14. Ballet School - Lux

Ballet School, een multicultureel trio met leden uit Ierland, Brazilië en Groot-Brittannië, bracht met ‘The Dew Lasts An Hour’ een van de beter dreampopalbums van het jaar uit. ‘Night so dark, night so long, night so high, night forever’ - met Lux (o die fonkelende synths heel het nummer door <3) ga je een spannende nacht tegemoet.

15. Zola Jesus - Dangerous Days

Gewoonlijk schotelt Zola Jesus ons een zware brok donkere ballads voor. Haar nieuwste album ‘Taiga’ staat echter bol van pophits à la Banks.

16. MOURN – Silver Gold

Met namen al Carla Pérez Vas (zang+gitaar), Jazz Rodriguez Bueno (zanger+gitaar), Antonio Postius (drum) & Leia Rodriguez (bas), zou je Rodrigo y Gabriela-achtige jingle jangle muziek verwachten. Niets is minder waar. Captured Tracks-signee Mourn brengt lekker vuile 90’s garage indierock. Oja, drie van de vier zijn pas meerderjarig. Bassiste Leia is amper vijftien. Straf!

17. Romare – Jimmy

Romare, onder Ninja Tunes, is een nieuw Brits producertalent. Enkele weken geleden bracht hij zijn nieuw clubby nummer Roots uit, maar deze (relatief) ‘oudere’ Jimmy werd iets radiovriendelijker bevonden.

18. Fantastic Fantastic – The Night

Happy indiepop van het duo ‘Micke & Kris’, samen Fantastic Fantastic. Een cliché als ‘hun muziek is fantastisch’ is net iets te makkelijk, maar het tegendeel zal hier ik niet beweren.

Extra’tje:

Dit weekend vindt in De Kreun in K-town het jaarlijkse festival Sonic City plaats. Twee middagen en avonden live muziek van niemand minder dan Gold Panda, Neneh Cherry, Pional, Vessel, Dean Blunt... En dat allemaal gecureerd door niemand minder dan James Holden, die  zondag het festival eigenhandig afsluit.

[lumberjackshirt]

Tumult.fm-playlist 12/11/14

1. The Knife – Silent Shout

Afgelopen weekend speelde het Zweedse elektronische broer-zusduo The Knife hun laatste concert ever. Mijn favoriete band ooit houdt er na vier albums – vorig jaar brachten Karin en Olof Dreijer nog het knotsgekke Shaking The Habitual uit – definitief mee op. Silent Shout, uit het gelijknamig album uit 2006, was het allerlaatste nummer van hun laatste show op het Airwaves Festival in Ijsland.

2. Salt Cathedral – Holy Soul

En plots stond Hundred Waters niet meer alleen in de fijne indie-elektronicafolkwereld. Met Holy Soul levert Salt Cathedral een pareltje af waarmee ze eindelijk zouden moeten doorbreken.

3. Christopher Owens - America

De ex-frontman van Girls gaat met zijn nieuw nummer ‘America’ verder op zijn akoestisch countrypop-elan. Morgenavond is hij te zien in Trix in Antwerpen.

4. Solomon Grey – Miradors

Tom Kingston & Joe Wilson, samen Solomon Grey (hashtag Londen hashtag electronicaduo) lijkt op weg om binnenkort door te breken. Deze nieuwe Miradors geeft alvast een mooie aanzet daartoe.

5. 18+ - Forgiven

Het eigenzinnige R&B-duo 18+ is terug met een donkere elektroniche plaat, ‘Trust’. Daaruit hoorde je Forgiven, vergezeld van een sensueel/erotisch getinte videoclip (al uit 2011).

6. Esben And the Witch - Dig Your Fingers In

In september bracht de Britse rockband Esben And The Witch hun derde album 'A New Nature' uit. Vanavond treden ze op in de VK in Brussel.

7. Dean Blunt - 50 Cent

De ene helft van wijlen Hype Williams. De andere helft ‘Inga Copeland’ brak dit jaar potten met haar ontoegankelijke maar intrigerende en met momenten toch catchy debuut soloplaat ‘Because I’m Worth it’ (nummer 'Insult 2 Injury'). Dean Blunt staat er intussen al met zijn tweede langspeler ‘Black Metal’, die vorige week uitkwam.

8. Yung Gud – U Want Me

Vrijdag vindt in de AB de ‘Set It Off-tour’ plaats. Daarbij treden Slow Magic, Odesza en Craft Spells op en rijgt Blue Hawaii wat plaatjes aan elkaar. Naast die grote namen staat ook de - tot nog toe - onbekende Yung Gud op de affiche. Op 24 november komt zijn 'Beautiful, Wonderful-EP' uit.

9. iamamiwhoami – Shadowshow

Maandag bracht de Zweedse blonde haar derde studioalbum ‘Blue’ uit. ‘Shadowshow’ is daarvan het slotnummer.

10. Hookworms – On Leaving

‘The Hum’, het tweede album van de Britse punkers van Hookworms uit Leeds, kwam deze week uit.

11. Molly Nilsson – Ugly Girl

De zweedse artieste Moly Nilsson maakte in 2011 furore met het nummer 'I Hope You Die'. Nu staat ze er terug met twee nieuwe nummer: Ugly Girl & 'Wrong Boy'.

12. Dan Bodan – Soft As Rain

Rising star en op 20 december te zien in Madame Moustache in Brussel. Twee weken geleden kwam de Canadees, die - waar kan het ook anders - Berlijn onveilig maakt dezer dagen, met zijn debuutplaat 'Soft' (via DFA Records) op de proppen.

13. Mittland Och Leo – Decades

Vrijdagavond is het Antwerpse psychedelische popduo te zien in gouvernementstraat 7 in Gent, op de opening van Gents schilder Eva Vermeirens tentoonstelling, georganiseerd door cultuurplatform ‘Gouvernement’. Ook Nosedrip (dj) zal van de partij zijn.

14. Yumi Zouma – Alena

Nieuw-Zeelandse dreampop. Begin oktober kwam dit nieuwe catchy nummer 'Alena' uit.

15. Dirty Beaches – Displaced

De Canadees Alex Zhang Hungtai - ofte Dirty Beaches - bracht begin deze maand met ‘Stateless’ een volledig instrumentaal album uit. Vier nummers, geen enkel korter dan zeven minuten en verre van toegankelijk, doch bloedmooi.

16. Angel Olsen – May As Well

Als verlengstuk van haar schitterend album 'Burn Your Fire For No Witness' van eerder dit jaar, releast Angel Olsen (onder Jagjaguwar) een deluxe versie van de plaat met vijf nieuwe intieme nummers, waaronder deze.

17. Beacon – L1

Het Brooklyns electronicaduo Beacon bracht vorige week twee nieuwe nummers uit. Naast 'L1' ook nog deze Fault Lines.

18. Mitski - First Love // Late Spring

Voluit Mitski Miyawaki, bracht gisteren - in het verlengde van andere surfpoprockplaten van Alvvays en Honeyblood eerder dit jaar - haar debuut 'Bury Me At Makeout Creek' uit.

[lumberjackshirt]

Week 27/10/14 - 10 concerttips

27/10/14 - Arise Fair Sun @Café Video

Post-rock uit eigen streek. Fabio, Simon, Gregory en Jens, samen Arise Fair Sun, noemen onder andere Boards Of Canada en Radiohead als grootste invloeden. Dat belooft!

28/10/14 – Mogwai @Vooruit (Concertzaal)

Nog meer post-rock, uit Schotland deze keer. Wie Mogwai begin dit jaar miste in de AB – oh wat een concert! – of deze zomer op het Cactus Festival, waarvan ik enkel lovende recensies las, kan ze dinsdag in onze eigenste Vooruit aan het werk zien. Heel straffe live band! (Ps: vergeet je oordopjes niet)

29/10/14 – Magnus + Soldier’s Heart @Vooruit (Balzaal)

Ook hopeloos uitverkocht. Sterke concertweek in de Vooruit btw! Persoonlijk niet de grootste Tom Barman-fan. Zet CJ Bolland achter de knoppen en het kan me al een pak meer bekoren. Het gekke Soldier’s Heart als voorprogramma is een mooie plus.

30/10/14 – Oscar & The Wolf @Vooruit (Concertzaal)

Max Colombie en de zijne waren overal dit jaar, maar nog niet in Gent. Donderdag gooit hij je voor de wolven in de Vooruit. Voetnoot: het concert is hopeloos uitverkocht. (Ps: vergeet je oordopjes en glitterpakje niet)

30/10/14 – Peaking Lights @Beursschouwburg

Mocht je geen ticket hebben kunnen veroveren voor Oscar & co, dan biedt de Beursschouwburg in Brussel een geniaal alternatief. Peaking Lights, een koppel uit San Fran, staat garant voor de meest aanstekelijke electropop van de week. (Ps: vergeet je oordopjes, glitterpakje en dansschoenen niet)

30/10/14 – combo packet: Peaking Lights/Future Islands/La Luz + Suck It And See (Indiestyle) @bonnefooi

Alle zieltjes die niet meer in de Vooruit binnen geraken raad ik aan de trein 4, 16 of 25 na het uur richting Brussel te nemen. Bovenstaand concert-partycombopacket is zeker de moeite waard!

31/10/14 – How To Dress Well + Sleepers’ Reign @Ancienne Belgique

Hoe bekom je het best van Oscar & The Wolf of het avondje uit in de Bonnefooi? Antwoord: een avondje huilen in de AB. (Ps: oordopjes en dansschoenen mag je vergeten. Glitterpakje en tissues niet)

1/11/14 – Seekae + Eyedress @Cactus Muziekcentrum

Nature Trips van Eyedress vind je sowieso terug in mijn lijst van beste nummers van 2014. De experimentele elektronica van Eyedress en de zwoele sound van Seekae zorgen voor de hipste avond van het jaar in het westelijk deel van ons land.

2/11/14 – The War On Drugs @Ancienne Belgique

Eindelijk krijgt The War On Drugs de erkenning die het al lang verdiende. De hype is meer dan verdiend. Een uitverkochte AB dus ook.

2/11/14 – Au Revoir Simone & Soldier’s Heart @De Kreun

Wie niet mee is met de TWOD-hype of te laat was voor een kaartje, verwijs ik voor de tweede dag op rij door naar mijn provincie van oorsprong. Zeg nu nog eens dat West-Vlaanderen niet hip is!

[lumberjackshirt]

Tien concerttips

13/10/14 – Warhola @Krawietelke

De recentste winnaars van Humo’s Rock Rally heb ik – vergeef me – nog nooit aan het werk gezien, dus deze pik ik wel graag eens mee.

13/10/14 – Bonfire Lakes @Café Video

De Video, mijn stamcafé. Waarom? Omdat de muziek er altijd goed is, of die nu live gebracht wordt, shufflet uit een spotifylijst of uit de dj-booth dreunt. Bonfire Lakes, om 21.30u on stage, is een gezellig zeskoppig folkpopbandje – folk ligt me doorgaans erg moeilijk – uit Limburg. Met hun vrolijke nummer Tired pakten ze me echter onmiddellijk in.

14/10/14 – Mote @video

Even verwarring betreffende deze bandnaam: Mote is ook een straatnaam uit mijn geboortedorpje. Hetgeen ik al hoorde uit hun recentste album ‘Vulnerable In The A.M. Light’ kan me zeker bekoren en doet denken aan Blonde Redhead en Mogwai.

14/10/14 – Honeyblood @Botanique

Twee knappe rockchicks uit Glasgow. Oja, en onlangs bracht het duo een meer dan aanvaardbaar debuutalbum uit. Ligt in het verlengde van andere nieuwe bands als Alvvays en Frankie Cosmos.

15/10/14 - Lust For Youth @De Kreun

The cheesier it is the tastier it gets. En deze cheesy synthpop van Lust For Youth kan ik heel erg smaken!

OF 15/10/14 - Avi Buffalo @Botanique

Kan ik me vanavond in twee splitsen aub? Wie de dag ervoor van Honeyblood hield, zit hier zeker goed. Plus: het is in de Rotonde te doen, dat bijna gelijk staat aan een goed concert.

OF 15/10/14 – Gazelle Twin @DNA

De weirdo in me wil eigenlijk nog het liefst naar Gazelle Twin op deze tumultueuze avond.

16/10/14 - FKA Twigs @AB

“Ohnee, ze wordt helemaal gehypet, ik moet er niet meer van weten”, hoorde ik al meermaals. Maar who cares: FKA is een bom!

16/10/14 – I Will I Swear @Backstay

Mijn lieve vriendjes van I Will I Swear krijgen met de Backstay, het nieuwe hostel tegenover de Vooruit, een pracht van een locatie voorgeschoteld. Ben je niet bij Twigs, zweer dan dat je bij hen langsgaat.

(Moodoïd et moi)

10. 18/10/14 – Moodoïd @Botanique

Mijn liefde voor het Franse Moodoïd gaat al een hele tijd terug. Pablo Padovani, de man achter het jonge project, zag ik begin vorig jaar voor het eerst live aan het werk als gitarist van Melody’s Echo Chamber. Zijn nummer (en clip) ‘De Folie Pure’ is misschien wel het gekste nummer van het jaar.

[lumberjackshirt]

Caribou - Our Love

Can’t Do Without You, All I Ever Need, Your Love Will Set You Free, het doet wat denken aan een dramatische lyriek. Laat je alvast niet afschrikken door die titels. Our Love – daar gaan we weer – , de nieuwste worp van Caribou, heeft heel wat verrukkelijks in de aanbieding.

Op het eerste zicht lijkt Daniel Victor Snaith, ofte Caribou, een doodgewone dertiger. Een alledaagse vader. Eens achter de knoppen transformeert de Canadees echter in een ware electronicaprins. Onder het pseudoniem Manitoba bracht Snaith begin jaren 2000 al twee albums uit, waarna hij in 2005 definitief als Caribou door het leven ging. Twee jaar geleden voerde hij alsnog een tijdelijke naamsverandering door – Daphni, met een uitstapje richting techno/house – om nu zijn vierde album als Caribou en zevende in totaal op de markt te brengen.

Dan Snaith heeft met Caribou al een hele weg afgelegd. De eerste lp in het rijtje, The Milk Of Human Kindness, gooide nog jazz, folk en rammelrock op een hoop. Op Andorra ging Snaith verder op dat elan, met een iets verfijndere sound en betere melodieën (Sandy blijft een meezinger). De gitaren uit Caribou’s eerste twee langspelers gingen op Swim voorgoed de koffer in, al mochten de opgewekte indiemelodieën wel blijven, zij het onder warme lagen donkere electronica. Op Our Love trekt Snaith die lijn door en kiest de Canadees resoluut voor beats, samples en snijdende synths.

Can’t Do Without You trekt de nieuwe plaat op gang zoals dat ook op ieder feestje zou moeten gebeuren: subtiel maar dansbaar. Of kortom: gewoon met dit nummer.

Met Silver neemt Snaith even gas terug en laat hij wiegend in zijn hart kijken: “Why’d you have to change your mind, just as I was changing mine.” De volgende twee nummers All I Ever Need & Our Love slaan keihard terug en voeren je weer de dansvloer op. Eens de benen opnieuw gestrekt zijn, horen we die twee liefst zo’n tien keer op repeat. Vooral de titeltrack kan een klein meesterwerk genoemd worden. Stevige beats, sferische zweverige vocals en wobbelende bassen wapperen om de oren.

De samenwerking met upcoming star Jessy Lanza (verzorgt tevens Caribou’s voorprogramma) bracht het bloedmooie Second Chance voort. Slaat het niet onmiddellijk aan? Mis je de drammende beats? “If you really really want it”, geef je deze toch zeker een tweede kans. De stem van Lanza pakt je – voor je het goed en wel beseft – in met strik en al.

Fluitend en met sprekend gemak gaat Caribou verder en rondt zijn recentste en – laten we het dan eindelijk zeggen – beste plaat (tot nog toe) af met het meeslepende Your Love Will Set You Free. Snaith schreef een mooie doch nooit te melige, simpele doch ingenieuze liefdesbetuiging neer op Our Love. Het resultaat mag er wezen en durven we zelfs een van de beste albums van het jaar te noemen. Caribou - Our Love: https://www.youtube.com/watch?v=IMwgcRByA8Y

[lumberjackshirt]

Alt-J: This Is All Yours

Een tweede album uitbrengen na een sterk debuut is nooit gemakkelijk. De Britse elektronica-folkband Alt-J maakte het zichzelf na hun bejubelde album An Awesome Wave zo wel heel erg moeilijk. Vandaag staat Alt-J er, na het verlaten van gitarist-bassist Sainsbury, terug als trio en met een tweede langspeelplaat This Is All Yours in de hand.

De verworven fans tevreden stellen en tegelijk een nieuwe schare muziekliefhebbers proberen bereiken door voldoende maar ook niet te veel te vernieuwen: dat is de opdracht bij zo’n tweede album. Met een goed gemikte promo heeft Alt-J alvast raak geschoten. De afgelopen week kon het nieuwe album, dat 22 september pas officieel uitkomt, via een speciaal ontworpen app gestreamd worden vanuit een aantal parken in grote steden. In Gent was het Citadelparkthe place to be. Aan creativiteit dus geen gebrek bij de folky Britten.

Die creativiteit spreiden frontzanger Newman & co meteen tentoon op het openingsnummer: eigenzinnig gezang en oosterse klanken gaan moeiteloos samen met — niet al te — bombastische bassen. Een bemoedigend begin, al even snel gevolgd door een eerste teleurstellend gevoel. Arrival In Nare bevat geen greintje pit en klinkt gewoonweg te eenvoudig. Verder in het album krijgen we een déjà-vugevoel bij Choice Kingdom en Pusher.

Songs als Nara, Every Other Freckle — met Fitzpleasurebassen — en The Gospel of John Hurt zouden zo uit hun debuut kunnen komen en krijgen met vrolijke deuntjes op klokkenspel en synths een frisse extra dimensie. Met Left Hand Free maken de jongens uit Leeds — bekend van het Reading and Leeds Festival — een catchy “eenie meenie miney moe”-gitaarommetje. Geen vernieuwende muziek, wel vernieuwend voor Alt-J.

Toegegeven, tijdens de eerste zeven nummers is het telkens vol ongeduld wachten op het ultieme hoogtepunt: Hunger Of The Pine. Achterna willen we enkel maar terugspoelen naar die heerlijke vijf minuten. De eerste single uit This Is All Yours mag waarschijnlijk, samen met Left Hand Free, het minst typische Alt-J-nummer genoemd worden, origineel is het daarom wel des te meer. De “I’m a female rebel”-sample van Miley Cyrus lijkt nu al legendarische proporties aan te meten. “We zijn goede vrienden met Miley”, verklapt percussionist Thom Green in een interview met RifRaf. “In een van haar shows gebruikte ze ons nummer Fitzpleasure en zo kwam ik bij haar terecht.”

Terwijl Alt-J’s debuut nog aanvoelde als een avontuurlijke woestijntocht, lijkt hun nieuwste worp eerder op een heuvelachtige boswandeling. An Awesome Wave zullen ze misschien nooit meer overtreffen, maar This Is All Yours hoeft zeker niet in de schaduw te staan.