maenade @maenadendans-blog - Tumblr Blog

Bionade

Vlierbes, origineel recept biologisch en glutenvrij, in ‘n elegante fles, zoals men ‘t drinkt in Berlijn, ik klok hem gulzig leeg, en voel me goed.

Westers goeddoen, goed voor mij, in ‘t hier en nu. Nog steeds plastic, anoniem gekozen uit overvloedig aanbod, uitgestald voor luie zielen.

De natuurlijke grondstof, En koolzuur-bubbels, zwemmen in mijn buik, het plastic, in mijn prullenbak, en ik voel me slecht.

#hypocriet #westers #wereldverbeteraar #bionade #biologisch #hipstertrend

Vraag me af, hoe het snijdt, het mes, aan twee kanten, mijn vlees is misschien, toch wat meer geraakt, dan het jouwe

Een restje sneeuw

Voor mijn raam speelt een meisje in haar eentje. Ze draagt een roze jasje, daaronder steken twee korte beentjes in een rode legging. Eergisteren sneeuwde het, maar er is amper nog wat van te zien. Een paar minuten kijk ik naar het meisje, hoe ze zich eindeloos vermaakt met het kleine beetje sneeuw dat er nog ligt. Met een flinke aanloop springt ze keer op keer op het gladste stuk grond van de speeltuin. Soms glijdt ze een halve meter verder, soms blijft ze na haar sprong gewoon staan. Ritueel blijft ze de aanloop en sprong herhalen. Haar roze handschoenen liggen al die tijd op een bankje verderop. Mijn gedachten dwalen af naar mijn vroegere winters. Het gekraak van de bevroren plassen in de wei van mijn vader. Een vieze hal, laarzen overal. Stemmen in de keuken, gemopper over de tocht.

De laarzen staan er misschien nog, omdat mijn vader nu eenmaal niet van weggooien houdt, maar we passen ze niet meer. De stemmen in de keuken zullen niet meer van ons zijn. Hoewel ik ben bevrijd van het juk van het kind te zijn – er altijd te zijn zonder een stem die ertoe doet - weet ik nog altijd niet hoe ik die stem moet laten klinken. En hoewel ik doodsbenauwd werd van die machteloosheid, toch betrap ik mezelf erop dat ik ernaar terugverlang. Het aannemen van de waarheid van de anderen, zonder die te betwijfelen. De zekerheid te hebben dat zij – de anderen – wel wisten hoe de wereld in elkaar stak. Nu verkruimelt die wereld en zie ik eigenlijk meer dan dat ik wil zien.

Nog steeds sta ik voor mijn raam. Het meisje is plots verdwenen – terwijl ik zeker een halfuur naar haar heb staan kijken. Ook haar handschoenen zijn weg. Even overweeg ik om haar te gaan zoeken. Maar dan denk ik, haar ouders hebben haar vast opgehaald. Ze liep vast net schommelend tussen hen in naar huis. Kakelend over de sneeuw. Ongetwijfeld zou ze haar vader smekend vragen wanneer ze zouden gaan schaatsen. En ik denk maar, ook in dat meisje schuilt een waarheid. En een stem om te spreken. En ooit zal ze die vinden.

#sneeuw #jeugdherinnering #schrijven #winterblues #kou

Er klinkt

Een sirene in de stad, Schel over het water, Dat knippert rood en blauw. Draaiende hoofden, Een seconde paniek, Komen ze voor mij? Het geluid buigt weg, De straat beduusd, Maar haalt dan adem, Het noodlot is niet Aan ons besteed. Nog niet.

Chiasme op maandag

Elke dag, Hetzelfde niets. Niets hetzelfde, Deze dag.

de natte gracht

de straten van mijn stad zijn nat de mensen glibberen vooruit over gladde tegels die bruinrood glanzen rode rozen, vijf euro, roept een stem over het grijze water van de gracht, er klinkt niets terug de kleurige tulpen wachten op u, op uw kamer opnieuw klinkt de stem, luider deze keer, een enkeling kijkt op, glimlacht even, en kijkt verder tevergeefs schreeuwen in het niets, niets lijkt erger

zonder witte jas

"Grote longen voor een meisje," zei je terwijl je handen klopten op mijn borst. De doffe klanken vormden een aangenaam ritme dat weerklonk door mijn hele lijf. "Hier zit je milt, hoor je het verschil?" Je keek me verwachtingsvol aan terwijl je opnieuw klopte. Ik sloot mijn ogen en was terug in mijn oude leslokaal, waarvan de kasten volstonden met embryo’s van lammetjes en kippen, afgewisseld met eenzame ledematen. De muffe geur nestelde zich weer in mijn hoofd. Ik had mijn huiswerk weer eens niet gedaan, en staarde uit het raam terwijl anderen gebogen zaten over hun boek. Ik keek naar buiten en volgde met mijn ogen de conciërge die met een serieus gezicht de vuilnisbakken leegde. Toen hij naar boven keek en onze blikken elkaar kruisten, bloosde ik. Soms vergat ik dat observeren ook een bezigheid was die ook andere mensen betrof. Dat ik niet alleen kon toekijken, zonder dat iemand daar iets van merkte. Dat ik niet het leven vanuit vogelperspectief kon bekijken zonder er deel van uit te maken. Je keek altijd naar iets. En datgene kon terugkijken. Jammer genoeg. Mijn ogen gleden verder over de hoofden van mijn klasgenoten en bleven hangen op het plastic mensenkarkas dat voor in de klas stond. Het keek me aan met slechts één oog. Aan die kant van het gezicht lag het witte schedelbot bloot. De tandwortels leken overdreven lang. De andere kant van het gezicht oogde sereen, slapend op een zonnige dag. Mijn leraar klikte de longen van het karkas los alsof het lego was. Alle ledematen passeerden de revue. Ik wist dat ik moest opletten, maar het was al te laat. Thuis zou ik bij het begin beginnen. Nu zat jij op me, terwijl je de Latijnse benamingen van spieren, gewrichten en organen humde waarvan ik het bestaan niet kende. Het beviel me wel, om daar te liggen op die slaapbank, terwijl jij op mijn lichaam oefende voor je tentamen. Want je keek naar me, alleen naar mij, terwijl je zachte handen hun weg kordaat vervolgden, en toch keek je niet naar mij, maar slechts naar mijn lichaam, slechts een organisme met een pompend hart.

Soms dan wens ik dat het 1970 was.

zaterdagmorgen

het ochtendlicht schijnt op tafel de krant is met goud omlijnd eieren blinken in hun felrode dopjes Melanie zingt ons toe ik wou dat ontbijten altijd zo was

het duurt nog even

Ik wil liggen in het Griftpark lome dagen met de zon met mijn voeten in 't water met mijn hoofd bij een roman

Medianeras (Gustavo Taretto, 2011)

curiositeiten

ochtendlicht - hoe laat is het?

fel op de muur - wiens muur?

m'n ogen prikken - sliep ik met lenzen? de kamer draait - hoe kwam ik hier? ik draai me om - wie ben je?

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

maenade