Magnea Gná í UWC RCN @magneauwc-blog - Tumblr Blog

Posts

Ég er komin aftur út. Kom seint í gærkvöldi. Það eru blendnar tilfinningar af vera að fara “aftur” að heiman, núna er meiri alvara bundin við það að fara, aftur.

Nú er ég ekkert að fara koma aftur næstu 5 mánuði. Nema að ég komi heim um páskana, sem ég er ekki viss um.

Næstu vikur verða þó ekki tómar, enda (alltaf) mikið að gera hérna.

Í næstu viku verður “Prom” (skólaball) og vikuna eftir “Prom” verður PBL vika þar sem við munum læra skyndihjálp og taka þátt í MUN (ModelUnitedNations). Í ferbrúar verður svo skíðavika og fleira.

Herbergið. Áttaði mig á því að ég hef aldrei tekið almennilegar myndir af herberginu mínu. Ef þið viljið sjá hvernig ég bý, þá getið þið skoðað myndirnar hérna fyrir ofan. Við erum ss. 5 í herbergi, í hverju herb. er baðherb.

Eigið góða viku, Magnea

#RCN #UWC #uwcrcn

Forde, art PBL, host fjölskylda, Bergen og margt fleira.

Sorry, fyrir að hafa ekki “bloggað” í langan tíma. Ástæðan fyrir því er einföld, ég einfaldlega hef engan tíma. Nema núna. Þess má einnig til gamans geta að það er akkúrat mánuður þangað til ég kem til Íslands!

Síðust vikur hef ég brallað margt. Ég fór með öllum Norrænu nemendunum til Forde á Ibsen leiksýningu á norsku, ég skildi ekki mikið enda leikritið á frekar erfiðri norsku, eða hún var allavegana erfiðari en hæ, hvernig hefur það og svo framvegis..

Eftir sýninguna varð ég og vinkonur mínar, Alberte og Amanda eftir í Forde yfir helgina. Þá gátum við verslað aðeins það nauðsynlegast, borðað mat sem er ekki eldaður fyrir 200 manns (mötuneytismat) og fleira skemmtilegt eins og að lita á okkur hárið og augabrúnir. Já ég litaði hárið aðeins ljósara. Sé eftir því en það er annað mál. Við tókum svo rútu til baka í Dale á sunnudagsmorgninum (komum á föstudagskvöldi) og húkkuðum okkur svo far yfir í Flekke frá Dale.

Ég fór svo með 7 öðrum nemednum yfir í Færoy (ekki Færeyjar..), en það er eyja sem myndlistarkennarinn minn er frá og við dvöldum þar í 5 daga. Hún og maðurinn hennar eiga mjög stórt og fínt hús sem rúmaði okkur öll 10 manns mjög vel og auk þess er hún með vinnustofu í gömlu fjárhúsi sem við eyddum miklum tíma í að læra að teikna útlínur, mynstur, áferð og fleira skemmtilegt.

Svo tók skólinn við, en ég fór þó fyrir 2 vikum síðan til host fjölskyldunnar minnar í Forde yfir helgi. Host fjölskyldan mín eru hjón sem eru í kringum sjötugsaldurinn og eiga engin börn. Hún er listamaður og fór með mig á 2 listasöfn og vinnustofuna sýna sem var mega næs. Konan, Astrid talar reyndar bara norsku en hann, Alvar talar fína ensku. Það reddast samt, ég blanda dönsku, íslensku og ensku þegar í tala við þau og ég held að þau skili mig ágætlega og ég þau..

Og í síðustu viku var NOVEMEBER BREAK og ég fór til Bergen í viku. Það var mjög fínt fór á m.a. á listasafnið í Bergen, Hákonshöll og Bryggen, verslaði jólagjafir, slakaði á og borðaði góðan mat. Bergen er virkilega falleg borg að það er gaman að vera þar.

En núna er ég komin aftur í skólann og allt á fullu við að klára öll verkefni fyrir VETRARFRÍIÐ sem er eftir akkúrat 1 mánuð.

Skal lofa að blogga meira. Ef ég hef tíma. Ást og friður.

Magnea

Gammeldans

Í síðustu viku fór ég til Dale og prufaði gammeldans, gamla norska þjóðdansa.

Við fórum nokkur frá skólanum með Angie, kennara yfir í félagsheimilið í Dale þar sem hópur Normanna tók á móti okkur og dansaði við okkur í nokkra klukkutíma.

Í hverri viku hittist þessi hópur í mismunadi félagsheimilum og dansar. Í miðjum dans tíma var okkur boðið upp á kaffi og allskonar bakkelsi.

Húsið minnti mig á íslensk félagsheimili, þetta er aðal samkomuhús bæjarins. Þarna er bíó, leikhús, dans, kaffihús, bókabúð (stundum). (Gaman að segja frá því að mynd Baltarsars Kormáks, Everest var í sýningu í húsinu). :)

Þetta var í eina skiptið sem ég hef getað notað dönsku/norsku kunnáttuna mína með árangri.. Sem var mjög ánægjulegt.

Getið flétt myndunum til að sjá fleiri myndir.

Og ef þið viljið lesa um gammeldans þá er þetta frétt um viðburðin: http://fjaler.origo.no/-/bulletin/show/859286_det-var-dans-i-dale-torsdagsdansen-snart-kjem-flammeslukaren

Allt það besta,

Magnea Gná

Tvítugsafmæli skólanns og heimsókn Noregs-drottningarinnar

Síðustu helgi fagnaði skólinn 20 ára afmæli sýnu og var í því tilefni haldin stór afmælishátið. Margir gestir komu í tvítugsafmælið og þeirra á meðal var Sonja Noregsdrottning og 3 fulltrúar Íslands. Það var því óvænt ánægja fyrir mig að heyra íslensku á göngum skólanns og geta talað íslensku óvenjulega mikið yfir þessa afmælishelgi. Eins og sönnum Íslendingi sæmir, skartaði ég íslenska þjóðbúningnum í tilefni afmælisins (ekki það að það voru flestir í sýnu fínasta pússi (þjóðbúning) enda háttvirt Noregsdrottning á staðnum).

Bæði laugardagurinn og sunnudagurinn fóru í að undirbúa komu drottningunnar, taka til á skólalóðinni, þrífa, skreita ofl. Það var ótrúlega mikil vinna lögð í að hafa allt sem snyrtilegast og að allt gangi sem best fyrir sig og fannst mörgum of mikið lagt í komu drottningunnar en ég held að allir hafi verið ánægðir með útkomuna.

Á mánudaginn kom svo konunglegaskipið með Sonju drottningu að Flekke og var mikil móttökuhátið henni til heiðurs þar sem fánaberar báru alla þjóðfánanna sem eru í skólanum, kórinn söng (ég er í kórnum) og börn úr Grunnskólanum í Flekke komu og buðu Sonju velkomna. Á móttöku hátinni voru einnig 2 byggingar formlega opnaðar. Byggingarnar voru gefnar af Thor Heyerdahl Jr. en pabbi hanns opnaði skólann formlega fyrir 20 árum.

Seinna um daginn heimsótti drottninginn og gestir skólans ýmis EAC (valfög utan hefbundið skólastarf) og þar á meðal heimsótti hún Haugland Craft (þar gerum við origami með sjúklingum sem dvelja á Haugland) sem ég er í og kynnti sér samstafið á milli nemanda og sjúklinganna á Haugland endurhæfingarstoðinni.

Það var skrítin en skemmtileg upplifun að gera origami í þjóðbúning að reyna að tala norsku blandaða við ensku til að útskýra orgami-ið fyrir sjúklingana og hafa norsku drottninguna að sem áhorfanda.

Eftir eftirminnilega origami gerð, borðuðum við kalkún og tókum MJÖG mikið af myndum, enda vel flestir í þjóðbúing frá sýnu landi og gaman að eiga minningar frá skemmtilegum degi.

Um kvöldið var svo “The Queen’s show” (ísl. sýning til heiðurs drottningarinnar) og tóku margir nemendur skólans þátt með því að syngja, dansa, lesa, ljóð ofl. Sýningin heppnaðist ótrúlega vel og var drottingin sem er vernadri skólans var djúp-snortin af sýningunni og móttökunum sem hún fékk í heimsókn sinni til skólanns. Að lokum sýngarinnar hópuðst allir nemendur skólanns saman með eld og mynduðu hring þar sem kórinn (sem ég er í) söng lagið Imagine. Er skip drottingarinnar sigldi út fjörðinni, fögnuðum við 20 ára afmæli skólans og enduðum friðar-hátina sem var búin að standa yfir í skólanum í mánuð.

Ég vona að þið heima hafið farið friðsamlega inn í helgina

Ps. til að skoða myndirnar getið þið flett myndum.

Herbergið mitt

í herberginu mínu eru fjórar aðrar stelpur frá mismunadi löndum og heimsálfum. Það er var ákveðið mennigar “sjokk” fyrir mig að þurfa að vera með 4 öðrum stelpum í herbergi sem hafa allar búið við mismunandi menningu og samfélagsstatus. Þessar 4 vikur hérna í UWC búnar að vera ákveðið “reality check” fyrir mig. Maður er vanur að heyra sögur af hörmungar ástandi út í heimi í fréttunum, um stríð, morð, fátækt og ofl. en maður pælir oftar en ekkert í því. Hérna í skólanum er fólk frá þessum löndum/svæðum sem lenda í stíði og átökum, hafa alist upp í fátækt og kúgun. Að heyra þeirra sögur fær mann virkilega til að hugsa um hvað er að gerast í heiminum, og hvað maður er lánsamur að hafa alist upp á Íslandi. Það eru alls ekki allir svo heppnir að hafa alist upp í svona friðsælu landi. Þegar maður heyrir sögur einstaklinga sem hafa alist upp við hörmungar ástand eða lent í stríði verður maður einhvern veginn tengdari hörmungunum sem eru að gerast í heiminum og fer ósjálfkrafa að vilja gera eitthvað til að gera heiminn betri og friðsælli.

Í herberginu mínu er stelpa frá Sierra Lione, sem ólst upp hjá frænku sinni og tvíbura systur því hún á svo mörg systkyn. Pabbi hennar á 20 börn og 3 konur, og hann býr í Ghana ásamt eiginkonum sýnum og eitthvað af börnunum. En sum börnin eru dreifð um heimin, til dæmis er bróðir hennar í námi í Frakklandi. Fyrir hana er mjög erfitt að koma til Noregs í allt annað samfélag, þar sem allir eru kynin er (nánast) jöfn og lýðræði ræður ríkjum. Allt hérna er nýtt fyrir hana, meira að segja hlutur sem við teljum sjálfsagðan, það að borða með hnífapörum, í hennar mennigu borðar fólk með höndunum. Í herberginu mínu er líka stelpa frá Kambódíu sem er ekki vön samfélagi sem það er allt í lagi fyrir stelpu og strák að leiðast út á götu, og fyrir hana að sjá fólk kyssast opinberlega er rosalega skrítið, stelpa frá Costa Rica sem er hinsegin og stelpa frá Noregi sem ólst að mestu leiti upp í Frakklandi.

Í gær fór ég á fyrirlestur um borgarastríðið í Kólembíu sem er búið að standa yfir í 50 ár, í 50 ár hefur fólk þurft að lifa í óryggi og án friðar, fólk er búið að gefa upp vonina, það er hætt að dreyma og það hefur aldrei upplifað frið. Í skólanum eru 4 nemendur frá Kólembíu, sem sögðu sögu sýna auk þess sem að kona frá Caritas Norge sagði frá hjálpastarfinu sýnu í Kólembíu. Það var ein saga sem strákur frá Kólembíu sagði, sem fékk mig virkilega til að hugsa. Þessi strákur var 10 ára þegar hann missti annan fótinn, þegar hann steig í einhve skonar hernaðar gildru nálægt þorpinu sem hann bjó í. Hann þurfti að lifa með það 10 ára að geta aldrei hlaupið eins og hann gat áður gert og geta aldrei leikið sér eins og hann gerði áður. Hann ólst upp í fátæku þorpi sem Rauði Krossinn styrkti með skóla ofl. en hann fékk ekki neina sálfræði aðstoð sem hann virkilega þurfti til að læra að sætta sig við að vera öðruvísi, að geta ekki gert það sama og áður og að hann væri ekki lengur með fót. Hann var 10 ára og hann þurfti að vera sinn eigin stoð og stytta bæði líkamlega og andlega í landi sem stöðugt er stríð og engin veit hvað friður er. Ég er rosalega heppin með herbergi og okkur kemur mjög vel saman þrátt fyrir ólíka menningu. Í skólanum eru allir vinir sama hvaðan þú kemur og sama hver staðan þín er í samfélaginu er, hvort sem þú ert blindur, bundin hjólastól þá eru allir jafnir.

Magnea

Myndir frá fjallgöngu/útilegu í Lavo.

Lavo er lítur út eins og indjána tjald, en er byggt úr timbri.

í miðjunni á Lavo-inu er eldstæði og í kringum það er moldargolf. Út við veggina er viðargólf sem sofið er á.

Skólinn á lager á útivistarbúnað, sem allir nemendur hafa aðuveldan aðgang að. Við fengum því lánaðan búnað frá skólanum.

Við gengum í Lavo-ið um kvöld um klukkan 21/22 svo það var orðið dimmt úti og við áttum erfitt með að finna réttuleiðina á milli trjánna, svo við vorum aðeins lengur af ganga í Lavo en í dags-birtu.

Landslagið í kringum Lavo-ið er ótrúlega fallegt. Og um morguninn fór um við að synda í sjónum...

Eigið góða helgi.

Magnea Gná

Höfuðlist: verkefni í myndlist (visual art)

Í dag kláraði ég fysta (”stóra”) verkefnið mitt í visual art (myndlist), í verkefninu átti ég að búa til “kórónu/höfuðfat” úr náttúrlegum hráefnum sem við finnum í nánasta umhverfi.

Höfuðfatið þarf þó að tengjast okkur sjálfum og/eða okkar þjóðerni.

Svo þurftum við að taka myndir af höfuðfatinu til að það geti verið sent til IB examinator (manneskja einhve staðar í heiminum sem fer yfir próf og verkefni).

Ég þarf svo kynna höfuðfatið mitt á morun og skýra afhverju ég valdi þetta hráefni sem ég notaði og hvernig höfuðfatið tengist mér.

Ég gerði tvær “kórónur/höfuðföt” en ætla samt bara að nota höfuðfatið sem er meira eins og húfa til hliðar þar sem mér finnst blómakransinn of einföld hönnun.

Vildi bara sýna ykkur hvað ég er að gera í skólanum, ég er auðvitað líka í 5 öðrum (bóklegum) fögum.

Magnea Gná Jóhannsd.

Síðustu dagar / vikur hafa verið viðburða ríkar.

Dæmi um það sem ég hef haft fyrir stafni síðustu vikur eru fjallgöngur, sundpróf, hjólapróf, kanó, klettaklifur, friðarráðstefna, hef prufað mörg EAC (valfög eftir skóla): leiklist, teikning, fjallgönguhópur, Haugland Origami, Mottak (Mottak er stofnun sem tekur á móti flóttamönnnum og ólöglegum innflytjendum í Noregi og leyfa þeim að búa þar, þar til þeir fá landvistarleyfi - við, sem viljum förum þarna aðra hverja viku sem sjálfboðaliðar til að tala við íbúana og sýna þeim stuðning), photography, gas (gender and sexulity) ofl. - Næstu daga mun ég svo prufa fleiri völ, það eru endalaust í boði hérna og ef það er ekki í boði er hægt að sækja um að fá það metið sem val.

Skólinn er alla virka daga frá 8-14.

Fögin sem ég er búin að velja mér núna eru (mun mögulega breyta einhverjum af þeim):

Visual art (Higher level) - (ísl. myndlist)

Global politicks (Higher level) - (ísl. alþjóðleg stjórnmál)

English Language and Literature (Higher level) - (ísl. enska tungumálið og bókmenntir)

Math studies (Standard level) - (ísl. stærðfræði)

Environmental systems and societies (Standard level) - (ísl. Umhverfiskerfi og samfélög)

World Literature - self thought Icelandic (Standard level) - (ísl. sjálfkennd íslenska)

Ég er með 4 öðrum stelpum í herbergi, Nati frá Costa Rica, Pisey frá Kolómbíu, Solveig frá Noregi og Haja frá Siera leon.

Skólinn, UWC RCN (United World Collage Red Cross Nordic) er staðsettur rétt fyrir utan litla þorpið Flekke í norður Noregi, um það bil 4 tíma akstur frá Bergen/Björgvin.

UWC RCN er alþjóðlegur menntaskóli, í skólanum eru um það bil 200 nemendur frá 95 þjóðernum.

UWC skólarnir eru mjög virtir um allan heim og margir sem útskrifast með International diploma gráðu fá námstyrk í háskólum um allan heim.

Allt námið fer fram á ensku.

Hægt er að lesa meira um skólann hérna: http://uwcrcn.no/

Ég mun setja meira hérna inn þegar ég hef tíma.

Getið líka fylgst með með á instagram - ég pósta mikið af myndum þar inn:

https://instagram.com/magneagna

- Magnea Gná Jóhannsdóttir

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Magnea Gná í UWC RCN