lutang

🎈

[makatanglutang]

tara?

di ka gaano ka kilala

ngiti at tingin di pa kabisa

kailangan pa habaan ang pasensya

bago pa lang sa mukha

patuloy tumagal ang pag uusap

mata mo'y unti-unting nangungusap

bawat kilos ay maagap

kinakabisado ang itsura mula likod hanggang harap

tumagal ang pagsasama

mata'y alam na alam na

pagod malungkot o masaya

kabisado na kita

dumadami ang problema kaharap

di na matansya at minsan matanggap

pasensya saki'y paubos na't intindihin mahirap

unti unti na nag papanggap

mga ayang mabilis nung una

walang pilit kusang sumasama

ngayo'y mukang malabo na

umoo ka pag sinabi kong tara

[makatanglutang]

paano kung hindi naman sila ang nanakit sa’yo paano kung hindi naman sakanila nanggaling ang mga masasakit na salitang narinig mo paano kung hindi naman sila ang dahilan kung bakit luha’y tumutulo paano kung ikaw talaga ang nananakit sa sarili mo paano kung ikaw ang nagsasabi ng masasakit na salita sa sarili mo paano kung ikaw lang ang nag iisip ng kung ano-ano hanggang luha’y tumulo paano kung ikaw ang problema paaano kung paano na lang paano lang?

[makatanglutang]

kung maari'y bigyan mo sana ko ng bagong salamin pagkat di ko na maaninag ano na ba talagang nangyayari sa atin

[isolate]

hi if you’re reading this right now, this is your sign that you are going to be okay. you’re doing the best you can, and that is enough. please take care of yourself; eat your favourite snack & listen to your favourite song. have a bath & watch your favourite Netflix show. take a nap or have a big cry if you need to, as long as u stay with us. you are so fucking important, please stay alive. don’t ignore this sign.

[diarynikari]

I need this. thank you.

[wnq-writers]

This Love - it’s highly dangerous, but warm, and vibrant, and colorfully captivating.

“Yellow” by Khalil C. Crawford (via wordsnquotes)

[makatanglutang]

di mo naman siguro ako masisisi kung mapapa sindi ako sandali sa tabi, ang bigat bigat na kasi gusto ko lang mapawi ang hapdi kahit konti

sige na dali, alam ko namang sa huli ako parin ang mali. tama ?

iipitin sa magkabilang labi ang yosi kahit alam namang di tama

sabay lalagukin kahit nag aatubili dahil ang habol ko ay ang tama

ng alak na to na wari'y kaibigan ko sa dilim dahil ito lang ang tanging kasama

yosi't alak habang humahalakhak mag isa

sa tabi kung saan di mapapansin ang mali sa sobrang lakas ng tama

pano ba naman kasi di na mabilang sa daliri ang problema

di ba pwedeng ako yung bida tas isa isa lang ang tira dahil pasensya na kalaban niyo'y mahina

[makatanglutang]

parang baso ng tubig na natabig sa sahig

ang pakiramdam nung ika'y umalis at ang sakit ay labis labis nagtataka kung paano nawala ang tamis

ng pagmamahal na dati ay kasing kulay ng bahaghari na halos maghari na sa puso ng isang makatang lutang na di marunong magmahal dati

nakakagulat, nakakapanlaki ng mata

pano pa pagdidikitin ang mga piraso ng puso este tiwala este basong basag na

puso ?

tiwala ?

baso ?

magkakaibang bagay ngunit parehas di na mabubuo sa segundong ito'y masira

[makatanglutang]

bagahe

habang dumadaan sa kalsada

at nasusugatan ang paa

dala-dala ang bagaheng

 kay bigat na pabaon niya

 galak ang nadama

imbis na magmukmok at magdrama

mabuti ng sa simula

pa lang ay natauhan na, 

 masakit, mahapdi ang mga sugat na natamo

katangahan ang sanhi, oo inaamin ko

minadali ang lahat kahit na alam kong mali ito 

gusto ko man magsisi ng husto

ngunit wala namang magbabago.

 maraming lubak ang naapakan

halos paa na ay masugatan

pagod na ang katawan

 sa haba ng nilakaran

 ngunit walang maikling daan

 ito lamang ang tanging paraan

 upang makaahon mula sa nakaraan

 sa sakit na naramdaman

 sa pangakong mong hindi pinanindigan

 sa pag ibig mong walang katotohanan, 

 masakit, mahapdi ang mga sugat na natamo

katangahan ang sanhi, oo inaamin ko

minadali ang lahat kahit na alam kong mali ito

gusto ko man magsisi ng husto

ngunit wala namang magbabago.

 pero wag ka mag alala

ramdam ko na, malapit na

onting tiis nalang ay mararating ko na

ang kastilyo ng kalayaan na gawa sa:

pagtanggap, pagpapatawad, paglimot,

pagtanggap sa pagkakatalo,

pagpapatawad sa nagawa mo,

paglimot sa sakit na dinulot nito

at ang huli ay ang bagaheng pinadala

yon ang naging pundasyon ng kastilyo talaga,

ang bagahe na iyong pinadala,

ang magsisilbing aral na gagamitin

ang leksyon na di kailanman lilimutin

sa susunod na muli akong magmamahal at makahanap ng iba.

 masakit, mahapdi ang mga sugat na natamo

katangahan ang sanhi, oo inaamin ko

minadali ang lahat kahit na alam kong mali ito

gusto ko man magsisi ng husto

 ngunit wala namang magbabago.

 at sa oras na makita ang tugatog

na nagtatago sa likod ng mga ulap

ako’y dagling tatakbo upang makapasok 

dahil sa dami ng sugat sa pag yapak

at dahil narin sa pagod

ng pusong wasak na wasak

at pipilitin kong wag muna bumagsak

pagkat ipapanalangin ko pa na sana wag pumatak

ang mga luha mo kapag

naalala mo kung pano kita ipinaglaban

ngunit mas pinili mong ako imbis na siya ang umuwing luhaan at umiiyak.

[makatanglutang]

sa wakas

nakatakas

na din sa rehas

ng kahapon

baon baon

ang mga aral

na natutunan,

maghapon

nag isip, nag muni-muni

at nag desisyon

tuluyan na ngang

kalilimutan ang 

nangyari noon

[makatanglutang]

Boarding House

\\ Pagod na’ko, gusto ko sana umuwi sa’yo kaso naalala ko nasakaniya na ulit yung susi ng pinto.

  meron sana akong reserba na nakatago kaso ayoko naman gamitin, baka magalit yung nag mamay-ari dahil nauna siya at mas matagal nanirahan kung iisipin

 sana lang wag niya na ulit gasgasan ang dingding, kalatan ang sahig at sukahan ng paulit ulit ang bawat sulok ng bahay na aking nilinis simula nung siya ay umalis at piniling sa iba muna matulog

 gusto ko sana magpahinga kaso pag silip ko sa bintana iba na ulit ang kulay ng punda ng mga unan, ang pagkaka-ayos ng kagamitan at kobrikama netong higaan. Akin lamang itong tinitigan, bumalik nanaman sa magulo ang sala, madami nanamang kagamitan ang sira, wala akong magawa, wala nakong permiso upang ayusin ka. Dahil dumating na, bumalik na siya, ang dating naka tira.

 aalis na sana ‘ko ngunit bago ko tuluyan lumayo, ako’y lumingon, tinitigan nang walang emosyon, inalala ang maikling panahong paninirahan ko dito, masaya. Masaya palang manirahan nang panandaliaan sa piling mo. //

[makatanglutang]

i really don't know why but i'm still hoping for your reply

[makatanglutang]

wag ng hintayin, ang di na dadating

[makatanglutang]

Hindi mo pa pala siya tapos mahalin, Bakit nag simula ka ng panibago sa akin ?

[makatanglutang]

[makatanglutang]

ang pinaka mahabang gabi

\\ 'Isang napaka malungkot na gabi

ako'y kasalukuyang nalulunod mula sa luha na tumutulo pababa ng aking pisngi

pilit ko mang i-isang tabi

ang mga ala-alang naaalala ko nanamang muli

ay patuloy pading sumisirit bawat memorya sa aking isip

habang kumikiliti ang ihip

ng hanging sa mata ko na imbis na matawa ay lalong nagpapahapdi

namumula na sa ka-kukusot

habang nakatalukbong sa paborito kong kumot

dinadamdam lalo ang poot

na ikaw ang may dulot

mga piraso ng pinunit mong puso ko'y pinupulot

sinusubukang pag tagpi-tagpiin ang bawat dulo at

nagbabaka sakaling makalimutan ko kung paano tayo naudlot

at ang kasiyahan na ating pinagsaluhan noon

at kung paano niya ako pinalitan sa puso mo ng ganun ganun lamang

ngayon, bumabalik ka ?

ano ang kasiguraduhan na mahal mo akong talaga ?

kung noon ay ilang beses kitang tinanong kung sigurado ka na maari ba kitang maging sinta

ngunit pagtapos ng maikling panahon ay sasabihin mong mahal mo ako ngunit ayaw mong mag sisi sa huli kung kayat nakipag hiwalay ka ?

sa kalagitnaan ng gabi at madaling araw

aking tinatanaw

ang tala at buwan

habang giniginaw

sa lamig ng madilim na kaulapan na kasing lamig nung ako'y iyong iniwan

kumikindat ang mga maliliit na ilaw

tila ba ako'y tinutulaan

at ito'y lalong lumilinaw

kabaligtaran

ng isip kong magulo at tila ba nagugunaw

sa kaiisip ng paraan

kung paano ba kalimutan

ang mala bulalakaw

na yumanig sa mundo ko simula nung nawala ang pinaka mamahal ko, ikaw

ito na ata ang pinaka mahabang gabi sa buong buhay ko

ang pinaka madaming luha na pinakawalan ko

dahil naguguluhan parin ang isip at puso

kung pagtitiwalaan bang muli ang taong minsa'y dumaan sa buhay ko

inayos ang dating magulo

di akalaing mamahalin ng isang tulad mo

ngunit katulad ng  mga nagdaang tao sa buhay kong ito

winasak mo ako, pinunit sa pinaka maliit na piraso

iniwan ng biglaan na tila ba niligaw na aso

pag ka gising ko ng kinaumagahan, masasakit na pangungusap ang pina-almusal mo

ngunit hanggang ngayong gabi ay nagugutom parin sa rason kung bakit hanggang ngayon di pa rin makausad sa sakit na pinaramdam mo noon;

masakit mahal, masakit aminin na mahal, mahal pa rin kita sa kabila ng lahat ngunit mahal, masakit man sabihin mahal ngunit saiyo ako'y nag aalinlangan na

paano ba ibalik ang tiwala ? kung sa tuwing sinusubukan ko ay sabay ding bumabalik ang sakit nung ikaw ay nawala ? kaya kung ako ay mahal talaga, mahal tulungan mo akong kalimutan kung paano makaalala.' //

-max

[makatanglutang]

ang tatlong salita

ayaw kong nakikita ka na umiiyak kaya naman, pipikit nalang ako.

ngunit sa tuwing pipikit ako

sa tuwing naka pikit ako..

naaalala kita

sa pag pikit at pagdilat ng aking mga mata.

naaalala kita

sa amoy mong mahalimuyak at kamay mong malambot kahit medyo basa.

naaalala kita

sa ngiti mong nakaka wala ng pagod, tinig mong nakakakilig at tawang mong nakakahawa.

naaalala kita

sa sulat mong halos ayaw mong ipabasa  at husay ng kamay mo sa pag pinta.

naaalala kita

sa kung paano nag kadikit ang ating mga balat nung unang litrato na magkasama tayong dalawa.

naaalala kita

sa una at huling tula na binigay mo saakin nakasiwalat na naririyan ang iyong mga bisig upang yakapin ako sa oras na pumatak ang aking luha.

ayaw kong nakikita ka na umiiyak kaya naman, pipikit nalang ako.

ngunit sa tuwing pipikit ako

sa tuwing naka pikit ako..

pinapaiyak naman ako ng mga ala ala mo..

anim lang ito mga sinambit ko

at ito ang pang pito sa marami pang bagay na bumabalik balik sa isipan ko sa tuwing pinipikit ko ito,

naaalala nanaman kita

naaalala ko kung gaano ka kabilis dumating at umalis sa buhay ko

nang di ko man lang napupuna.

nang wala man lang akong magawa.

kundi hayaan kang tuluyan mawala

at makitang masaya sa iba.

pero

ayaw kong nakikita ka na umiiyak kaya naman, pipikit nalang ako.

ngunit sa tuwing pipikit ako

sa tuwing naka pikit ako..

naaalala kita SA. 

letrang SA at A.

dalawang letra. pintong pantig.

dalawang letra na pinagsusumulan ng iyong pangalan, pangalang kinatututwa ko pag naririnig .

anim ang una, pito ang pangalawa

na kapag pinag sama ay labing tatlo.

tatlo. tatlo.

tatlo, na paburito kong numero.

tatlong tanong na gusto kong itanong sayo

Saan ba ako nagkulang at Aking pupunan?

Saan ba ako nagkamali at Aking itatama?

Saan bang bagay siya lumamang at para sakanya Ako’y iniwan?

ayaw kong nakikita ka na umiiyak kaya naman, pipikit nalang ako.

ngunit sa tuwing pipikit ako

sa tuwing naka pikit ako..

ako ang nasasaktan

pero mas mabuti na iyon

kaysa naman makita kitang nasasaktan

di ko kaya iyon.

mas gugustuhin ko ng pahirapan ang sarili ko sa pag alala ng mga bagay na nagawa natin kaysa naman makita ka mismo nahihirapan dahil mas masakit iyon kung iisipin

kaya naman mahal ko, pipikit nalang ako.

[makatanglutang]

isang araw na akong gising pero hindi parin sa katotohanan //