Glory Child @meaningsmall - Tumblr Blog

þetta er svo slæmur hausverkur að mér líður eins og ég sé komin aftur í 2020

ég þarf jónu eða penna

bullletproof-love

do you ever want to check up on someone but it’s just not ur place anymore

#ég sakna þín hilmir

ég sakna þín á hverjum degi.

en ég meina, hvað myndum við tala um?

ég man varla eftir einu samtali hjá okkur

ég man stutta bita af samtölum sem hefðu geta leitt í stærri samtöl en gerðu það aldrei.

Það var varla dýpt í samtölunum, nema einu, samtalið um að eignast börn.

ég sakna hugmyndinnar af hvað samtölin okkar hefðu getað orðið.

þau þannig séð gætu enn orðið að eitthverju, það er ekki skrítið ef við myndum hittast og spjalla. en ég held að það sé varla að fara gerast.

ég mun aldrei senda að fyrrabragði á þig, þér er velkomið að gera það. ég mun taka tíma frá til að hitta þig og spjalla.

ég vona reglulega að þú gerir það.

en þú munt aldrei vita af því, því ég mun aldrei segja það við þig

ég er að vinna í bloggi. þar sem ég set myndirnar mínar, kannski myndbönd og einhverja texta. ég ætlaði að gera þetta fyrir ári en það var svo mikið í gangi. mig hlakkar til, þetta er gaman.

what-even-is-thiss

Health classes really ought to teach people what the beginning stages of addiction are like because a lot of people don’t realize they’re addicted to something until they’re years deep into it.

04k96

Here

ég er að íhuga að eyða persónulegu samfélagsmiðlunum mínum og endurræsa ljósmyndaaðganginn minn í staðinn.

ég þarf ekki þetta aðgengi að öðru fólki og þau þurfa ekki þetta aðgengi að mér.

mig langar samt að deila filmumyndunum mínum. ég sakna þess.

ég vil fara fókusa meira á áhugamálin mín, rækta þau. Vinna í hlutum sem skipta mig raunverulegu máli.

Það er ekkert closure að fá.

þetta hefði aldrei verið. þetta gerðist aldrei.

aðrir hlutir gerðust. þótt ég sé eftir því mun það ekki breyta neinu.

ég þarf að fókusa á núið

Þetta er skrítið. á nokkra mánaða fresti finn ég fyrir þessari eftirsjá og sorg sem kemur með henni.

ég hugsa mikið um hvort þessi eftirsjá og sorg sé einhliða. finnur hann líka fyrir henni? ég veit ekki hvort það myndi láta mér líða betur eða ekki.

en ég klúðraði þessu. ég hefði aldrei átt að downloada tinder. þú varst þarna.

ég held samt að við hefðum aldrei virkað í endanum. en hvað ef hvað ef hvað ef.

held samt ekki.

en ég finn fyrir sorginni og spurningunni magnast upp í líkamanum. mér líður eins og mig vantar closure á þessu. en ef þetta er einhliða þá er varla nein closure að fá

drops-of-universe

why do men have this eternal fear of being used for money they don’t have lol

Tilfiningar og skoðanir eru ótrúlega breytilegar.

ég hélt að ég myndi aldrei aftur nota hormónagetnaðarvörn en núna held ég að það sé eini valkosturinn.

hvernig í fokkanum er ég að fá ofnæmisviðbrögð við gjörsamlega öllu? ég get varla borðað eða drukkið neitt, ég get ekki notað neina tegund af smokkum, ég má ekki nota hvað sem er á húðina mína. En ég verð aldrei veik. allir í kringum mig verða veikir en ekki ég.

virkar ónæmiskerfið mitt? er ég hægt og rólega að deyja? er ég komin með einhvern ónæmissjúkdóm? læknirinn segir þetta ekki meika sense. ég er búin að vera í marga marga mánuði á biðlista yfir blóðprufu sem verður send út til svíþjóðar. Ég er búin að fara í 2 ofnæmispróf sem kemur ekkert úr.

Mig langar bara að líða eðlilega.