Mecit'in köyü Kizirnos'ta Sümüklü böceğe, salyangoza Gohli denir. Trabzon'da rumca koklisi'in şive farkıyla uyarlanmış halidir.
Salyangozların üretim süreci bizi salyangozların hayatını araştırmaya kadar götürdü.. Çocukluğundan beri doğayı gözlemleyen Mecit, salyangozların kabuklarnı ne şekilde ve nasıl terk ettiklerini bilir. Yaz mevsimi kabuk aramak için uygun zaman değildir çünkü yazın aktif hayatlarını sürdürürler. Salyangozlar isteyerek ya da istemeyerek sonbaharda kabuklarını terk ederler ya da doğal sebeplerden ölürler. Kendilerini bir ağaç kabuğuna "mühürleyen" salyangozlar, kış uykusuna yatarlar..
Hiç birinin kabuğu bir diğerine benzemez, hatta salyangozun kendisi de kabuğun içindeki renklerden desenini alır. Uzun yıllar yaşayabilirler rahatsız eden olmazsa. Salyangozun kıvrımları içinde tüm organları vardır. Sırtına yapışmış gibi görünen kabuk aslında evi değil daha çok derisi gibidir. İç kıvrımına kadar karaciğerden, kalbe tüm organları vardır. Salyangozları doğada dikkatli incelerseniz bazılarını yaralı kabuklarını tamir ettiklerini görürsünüz. Tamir etmesi kabuğundaki desenin bozuk görünmesine de sebep olur. O salyangozla karşılaşmak da güzel bir tesadüftür..
Sıkça sorulan sorulardan biri; kabuğunu alabilmek için salyangozu nasıl öldürdüğümüz!! yolda arı yavrusu bulup onu şekerle beslemeye çalışan Mecit için bu soruyu duymak oldukça üzücü..Doğanın yaşam döngüsüne saygı duymayan ve "görmeyen" bir kişi bu duyarlılıkta işler üretemez diye düşünüyoruz!
"Gohli"lerin kendisi ceviz ağacından üretilmiştir. Mecit'in de kendilerini uzun süre gözlemlemesiyle ceviz ağacı Gohlinin formunu kazanmıştır..
Bu hassas ürün için kutu tasarlamamız gerekti, yere düştüğünde kabukların kırılma ihtimali doğuyor. kutuyu da kesip ekip çalışmasıyla elimizde ürettik..
fotoğraflar: Gokce Sumerkan