Sevdiği olmadan yaşayamıyor insan Yaşıyor da.. eksik yaşıyor Boşlukta, anlamsızca yaşıyor En ağır acı olmasa da Kolay değildir elbette aşk acısı Alışılmıştan vazgeçiyor insan Huzurundan, mutluluğundan uzaklaşıyor “Nerdesin sen, niye açılmıyor bu telefon!” diye hesap sorabiliyorken Zaman geçiyor “Nasılsın” mesajını bile atamıyorsun Ağladığın zaman başını o’nun boynuna gömerken Zaman geçiyor ağladığın zaman sadece sigara yakabiliyorsun Mutlulukla diğer buluşma için yeni hayaller, yeni anılar planlarken Zaman geçiyor o anıları hatırladıkça ağlıyorsun Beraber gittiğiniz mekana girmekte çok zordur Beraber oturduğunuz o masaya anlamsızca bakarsınız Bir yandan anılarınızı hatırladıkça mutlu olursunuz Diğer yandan bir daha olmayacağı için üzülürsünüz O masada kavga bile etmiş olsanız “Keşke burda olsa da, kavga edebilsek. Yeter ki yanımda olsun.” Düşüncesi ister, istemez geçiyor sevenin aklından Nefesini boynunuzda hissedebilecek kadar yakınken Hiçbir haber alamayacak kadar uzaklaşmak kolay değil elbette Bu aşklarda kim suçludur bilinmez ama Bilinen tek bir gerçek var; Kim daha çok severse, o kaybeder.
