[mekhila]

[mekhila]

yanılgı içimi çürüttü, bu yalancı bahar benim evime kış döktü.

[mekhila]

[mekhila]

hepimiz aynı bilinmezliğin içinde dolaşıyoruz. kapıları çalıyoruz, yüzümüzü hep dışarıya dönüyoruz, ışığı yanlış yerlerde arıyoruz

[mekhila]

savaşım biz olmaktı ama sevdiğim korkaktı

[mekhila]

apansız gelmelerine alışığım, arada açılan pencere gibi. tuhaf bi rüzgarla ve ben o rüzgarla üşüyorum. bakıyorum pencerenden boşluğa düşüyorum, arkası karanlık. pencere olmamalı orada ama duvar örmek de bana düşmez. o karanlıkta yönünü bulmak için ilkel yöntemler denemek istiyorsun ve görüyorsun ki sen kendin, o yöntemlere göre daha ilkel kalmışsın

[mecruh34]

"Yanlış omuz yükü hafifletmez."

[mekhila]

[mekhila]

iyi sandığımız birçok kişi aslında eline fırsat geçmemiş kötülerdir

[mekhila]

ben, yüzlerce kez toparlanmış dağınık bir odayım

[mekhila]

hiçbir şey hissetmemek için kendini tamamen hissizleştirmek, ne büyük kayıp

[mekhila]

olgunlaşıyor muyum yoksa her şeye olan ilgimi mi kaybediyorum, emin değilim

[mekhila]

kendinin bile ücrasında yaşayan benim için, gidecek yer ne kadar uzak olabilir?

[mekhila]

başıma gelen en büyük talihsizliksin

[mekhila]

'gelecek tanrısına taptığım müddetçe şimdide huzur bulamam'

[mekhila]

insanlara yanlışlıkla kendim hakkında fazla bilgi vermek mahvediyor beni...

[mekhila]

yanılgılarımın çoğu, düşüneceğim yerde duygulanmak ve duygulanacağım yerde düşünmekten doğuyor