
Origami Around
Acquired Stardust
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

★
Keni
No title available
Xuebing Du

titsay

blake kathryn
we're not kids anymore.
h

Kiana Khansmith
$LAYYYTER

roma★
NASA
wallacepolsom
styofa doing anything
almost home
cherry valley forever

Janaina Medeiros

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from Spain

seen from Mexico
seen from United States
seen from Singapore

seen from United States
seen from United States
seen from Italy
seen from United States
seen from United States
seen from Singapore
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States
seen from Costa Rica
@mekhila
hepimiz aynı bilinmezliğin içinde dolaşıyoruz. kapıları çalıyoruz, yüzümüzü hep dışarıya dönüyoruz, ışığı yanlış yerlerde arıyoruz
saçının tanesi bile güneşten parlak, beni karanlığa itme
savaşım biz olmaktı ama sevdiğim korkaktı
"artık sessizce dinleyemem. ruhumu deliyorsunuz. yarı ıstırap, yarı umut içindeyim. bana çok geç kaldığımı, bu kadar değerli duyguların sonsuza dek kaybolduğunu söylemeyin. sekiz buçuk yıl önce neredeyse kalbimi kırdığınız zamankinden bile daha çok size ait bir kalple kendimi size tekrar sunuyorum. erkeğin kadından daha çabuk unuttuğunu, aşkının daha erken öldüğünü söylemeye cesaret etmeyin. sizden başka kimseyi sevmedim. haksız, zayıf ve kinci olmuş olabilirim ama asla vefasız olmadım. yalnızca sizin için düşünüyorum ve plan yapıyorum. bunu görmediniz mi? isteklerimi anlamamış olabilir misiniz? duygularınızı okuyabilseydim, benimkileri nasıl anladığınız gibi, bu on günü bile beklemezdim. zorlukla yazabiliyorum. her an beni alt eden bir şey duyuyorum. sesinizi kısıyorsunuz ama başkaları için kaybolacak olan ses tonlarını ayırt edebiliyorum. insanlar arasında gerçek bir bağlılık ve sadakat olduğuna inanıyorsunuz... kaderimden emin olmadan gitmeliyim; ama en kısa sürede buraya döneceğim veya sizi takip edeceğim. bu akşam babanızın evine girip girmeyeceğime karar vermek için bir kelime, bir bakış yeterli olacaktır."
-jane austen, persuasion
apansız gelmelerine alışığım, arada açılan pencere gibi. tuhaf bi rüzgarla ve ben o rüzgarla üşüyorum. bakıyorum pencerenden boşluğa düşüyorum, arkası karanlık. pencere olmamalı orada ama duvar örmek de bana düşmez. o karanlıkta yönünü bulmak için ilkel yöntemler denemek istiyorsun ve görüyorsun ki sen kendin, o yöntemlere göre daha ilkel kalmışsın
"Yanlış omuz yükü hafifletmez."
iyi sandığımız birçok kişi aslında eline fırsat geçmemiş kötülerdir
ben, yüzlerce kez toparlanmış dağınık bir odayım
hiçbir şey hissetmemek için kendini tamamen hissizleştirmek, ne büyük kayıp
olgunlaşıyor muyum yoksa her şeye olan ilgimi mi kaybediyorum, emin değilim
kendinin bile ücrasında yaşayan benim için, gidecek yer ne kadar uzak olabilir?
başıma gelen en büyük talihsizliksin
'gelecek tanrısına taptığım müddetçe şimdide huzur bulamam'
insanlara yanlışlıkla kendim hakkında fazla bilgi vermek mahvediyor beni...
yanılgılarımın çoğu, düşüneceğim yerde duygulanmak ve duygulanacağım yerde düşünmekten doğuyor