🪼
Cosimo Galluzzi
No title available
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

ellievsbear
macklin celebrini has autism
hello vonnie
todays bird
Mike Driver
No title available

shark vs the universe

Love Begins
occasionally subtle

if i look back, i am lost
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

No title available

pixel skylines
I'd rather be in outer space 🛸
RMH

oozey mess

seen from United States
seen from United States

seen from Canada
seen from United States

seen from Colombia
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Germany
seen from United States
seen from Mexico

seen from United States

seen from India
seen from Canada
seen from Poland

seen from Saudi Arabia

seen from Australia
seen from Netherlands
seen from Uruguay

seen from Brazil
seen from United States
@merveyalcin
HVOB & Winston Marshall – The Blame Game
#SUSAMAM
D
There Must Be a Place (We Trust + Best Youth) - Nice Face
Stereophonics – All In One Night (Official Video)
Sertab Erener - Seyrüsefer
Scratch Massive - Paris feat. Daniel Agust
Gotye - Hearts A Mess - official video
İlk defa bir kedi ile birlikte yaşıyorum. Doğum günümde alt komşum Ayşe Hanım sayesinde girdi hayatıma. Adı Floki. Vikings dizisinden, onu yansıttığını düşündüğüm bir karakter. Güzelliği bir yana, oldukça akıllı ve zarif. Her geçen gün onunla ilgili yeni bir şeyler öğreniyorum. Geçen hafta terastan (üçüncü kattan) düştü ve sağ arka ayağını kırdı. Kuşları izlemeye bayılıyor ve içgüdüsel olarak avcı psikolojisine giriveriyor hemen. Ama ben nereden bileyim atlayacağını?! Şanslıydı ki düşerken bir takım engellere takıldı; aksini düşünmek bile istemiyorum çünkü ona çok alıştım. Neyse, onu hemen veterinere götürdük ve ertesi gün ameliyat oldu. 5 gün orada kaldıktan sonra, dün eve getirdim. Minnacık bir kafesin içinde sıkıntıdan patlamış hayvancağız. Şimdi minik bir odada, yine kısıtlı hareket ediyor ancak kafestekinden daha iyi bir durumda olduğunu düşünüyorum. Eskisi gibi değil, ön patileriyle kendini sürüklüyor, kırık olan ayağına da basmamaya çalışıyor. Sanki her şeyi biliyor. Mamasını ben yediriyorum çünkü ismini çok komik bulduğum Elizabeth yakalığı var üzerinde; kendisi de yiyebilir elbet ama mama kabı kayıyor, dökülüyor, gerek yok. En son gece beslemiştim, sabah mamasını hazırlayıp içeri girdim. Beni görünce hemen doğruluyor ve gırlamaya başlıyor. Yaklaşık 15 saattir aç olduğu için, hapur hupur mamasını yiyeceğini düşünüyordum. Oturdum, onu kucağıma aldım, mama kabını Elizabeth’in izin verdiği ölçüde ağzına yaklaştırdım. Mamanın suyunu içmeye başladı ama mamalara dokunmadı. Gırlamaya devam etti, mama kabını tekrar yaklaştırdım ama açıkça yemek istemiyordu. Kabı yere koydum, Floki’yi sevmeye başladım, o da gırlamaya devam etti. Bu yaklaşık 10 dk sürdü. Halinden çok memnun görünüyordu. Üçüncü denememde sanki hayatında ilk kez görüyormuşçasına mamaya yumuldu. Anlam veremedim ama sonra kendi içimde düşüncelere daldım. Floki’nin öncelikli ihtiyacı olan şey mama değil, sevgiydi. O, sevgiye açtı. O anlamda onu doyurduktan sonra, sıra yemeğe gelebilirdi. Bu, deneyimlemesi muhteşem bir şeydi benim için. Mesela köpeğim Fındık, sevdiği bir yemek olsun yüzüme bakmaz, hatta yaklaşmamam için hırlayarak beni uyarır. Önce karnını doyurur, gelirse sonra gelir yanıma.
Fındık ve Floki... Buraya yazıyorum, bir gün sizi barıştıracağım ve dünyanın en tatlı kız kardeşleri olacaksınız!
Calle 13 - Latinoamérica
Yuzyuzeyken Konusuruz - Sandal
n u a g e s - Dreams
Minerva & Brazzaville, The Clouds in Camarillo
Moby - The Last Day feat. Skylar Grey (Live at The Fonda, L.A.)
şaraptan ve kızıldan
fındık ve yaralardan önce
Wardruna - Raido