[zamandemiralmiyor-deactivated20]

tüm beklentileri sildim, zihnimde dönüp duran ihtimallerin bağını çözdüm, kafamda kurduklarımı bozdum. bundan sonra nereye sürüklenirsem orada tutunup kalacağım. orada bir yol bulup devam edeceğim. üstesinden gelemediğim her şeyi özgür bırakıyorum.

[mesafelermavisimdi]

Ben aramayı bırakınca kimsenin beni aramadığını fark ettim. Herkesin hayatında ben varmışım da benim hayatımda kimse yokmuş meğer.

[mesafelermavisimdi]

Hani diyorlar ya kitap okuyabilmek için en azından kafandaki problemleri azıcıkta olsa susturabilmiş olmak gerek. Çok doğru ya bu çok üzülüyorum kendime bulduğum her fırsatta hemen kitabın başına geçen ben şimdi fırsat bulsam da o kendimle yapmayı en sevdiğim şey olan kitabı okuyamıyorum şaka gibi resmen büyümek boğulmak mı demek yani, yani sadece suda boğulmuyor insan, kendi kendinin düşüncelerinde de boğulabiliyorsun.

[mesafelermavisimdi]

Sen hiç o eşikten geçtin mi.

[mavimserbiri]

"Kırılmasından korktuğun bir vazo varsa, alıp yere çarp. Bazen bizi yoran şey, o vazonun kırılması değil; ya kırılırsa diye sürekli tetikte yaşamaktır."

[mesafelermavisimdi]

Ben kalbimi koruyamıyorum artık bu acılardan, dayanamayacakmışım gibi kalbim bir anda patlayacak gibi, kalbimdeki bu baskı beni boğuyor dayanamıyorum.

[mesafelermavisimdi]

Dayanamıyorum

[kalbim]

[mesafelermavisimdi]

Bir şarkı olsaydın hangi şarkı olurdun diye sordu bugün bir arkadaş, Ebru Gündeş’ten ‘Demir attım yalnızlığa’ olurdum dedim. Şimdi düşünüyorum da ıssız bir insanım ben, çokça kalabalık içinde ıssız bir insan, kimse yalnız olduğumu anlamaz mesela kimse bunun ihtimalini bile düşünmez. Çok konuşurum. Konuşacak, anlatacak hep bir şeylerim vardır mutlaka. Ama ne konuşuyorum ne anlatıyorum bilmiyorum artık. Konuştuklarımın ardındaki beni tanıyorlar mı? Kimse benimle ilgili bir şeyler söyleyebilir mi? Yine düşündüm de bir şeyler söyleyecek birileri var ama bilmedikleri benim ıssızlığım. Kabuğumun içindekini tanımıyorlar. Çünkü tanısalardı belki beni benim yalnızlığımla bırakmazlardı. Çünkü tanısalardı çok sevdiğim kendilerine kırıldığımda ne kadar yara aldığımı ve çaresizce acımı içimde yaşadığımı bilir ve beni yalnızlığımla bırakmazlardı.

[mesafelermavisimdi]

Kırılan hep benim ama küsme sırası hiç bana gelmedi.

[mesafelermavisimdi]

[mesafelermavisimdi]

[mesafelermavisimdi]

[mesafelermavisimdi]

Stressiz yaşayamaz oldum. Ekstrem bir stres yaşamadığım günlerde bile sanki çok stres yapacak bir şey varmış gibi nefesimi tutup endişeli davranıyorum kendime. Yoruldum, bunu farkediyorum diyorum bir dur ne yapıyorsun şuan, aradan saniyeler geçmeden yine o birşey varmış gibi endişeli hale bürünüyorum. Kafayı yiyorum galiba.

[mesafelermavisimdi]

Boğulmadan yaşadığım bir gün olacak mı benim.

[mesafelermavisimdi]

[mesafelermavisimdi]