Ailemden uzak, dört duvar arasında tek başıma ilk bayramım. Herkese iyi bayramlar.
Alıştım sanırım. yine dört duvar arasında yalnız bayram geçiriyorum. Hüzün hiç terk etmiyor beni. Şükrediyorum en azından aradığımda telefonu açan sesini duyabileceğim yakınlarım var. Gurbete atanmak, evlenmek zormuş. Her an ulaşabileceğim mesafede değiller. Tesellilerimden biri de evde bayram eskisi gibi değil. Kimi evlendi gitti, kimi vefat etti. Arefe gününden başlıyor hüzün. Dilde şükür ,kalpte ağıt. Biri ağlayınca herkes özlediğine ağlıyor. En azından buna şahit olmuyorum. Bende tek başıma hepsine ağlıyorum. Hamd olsun















