hello vonnie
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Stranger Things
will byers stan first human second
Cosimo Galluzzi

titsay
I'd rather be in outer space 🛸
Alisa U Zemlji Chuda

if i look back, i am lost

Kaledo Art
Misplaced Lens Cap

oozey mess
RMH

blake kathryn

JVL

No title available
No title available

Janaina Medeiros

Origami Around

★

seen from Uruguay
seen from Italy
seen from Portugal

seen from Tunisia

seen from United Kingdom

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from Tunisia
seen from France

seen from United Kingdom

seen from Germany

seen from Italy

seen from United States
seen from United States

seen from Germany
seen from Portugal

seen from Singapore

seen from Tunisia

seen from United States
seen from United States
@mir-aslan
yüklediğimiz anlamın acısını çekeriz
gerçeğin değil
Sınanmamışlığın kibri
Baki aşk fani aşktan filizllenir
"Kişi kendisine benzeyende sükunet bulur. "
ibn Hazm“
Ruhlar arasında düşünsel bir iletişim vardır ve bu iletişim iki insanın konuşmadan da birbirini görüp anlamalarına imkan verir.
Bunun, insanların “Ruhların Dilini” konuştukları anlamına geldiği de söylenebilir…”
- Allan Kardec
Ne kadar bilsen de hiç bir zaman yeterince bilemeyeceğini unutma. Tevazudan şaşma.
Ancak o zaman kurtulabilirsin bilginin cehaletinden.”
Şems-i Tebrizi
"Her mahrum kalışın bir bayramı vardır.
Hårda yürü, SIZINI belli etme.
Nurda yürü, Sırrını belli etme.
KAPIYI ÇALMAYANDAN KORK
Yıl 1876.Osmanlı’nın son demleri.İstanbul’da bir konak.Paşa, konağın avlusunda oturur.
Kapının önünde sıraya dizilmiş insanlar vardır.
Herkes bir şey ister:
iş, torpil, affedilme, para.
Bir adam hariç.
Adam kapının önünde durur ama içeri girmez.
Kapıyı çalmaz.
Sesini yükseltmez.
Paşa fark eder:
— Sen niye bekliyorsun? der.
Adam başını kaldırır:
— Bir şey istemeye gelmedim.
Paşa sinirlenir:
— O zaman niye buradasın?
Adam sakin cevap verir:
— Gücünüzü görmek için.
Paşa güler:
— Gücüm ortada.
Adam başını sallar:
— Hayır.
— Güç, kapıyı çalmayana ne yaptığınızdır.
Avlu sessizleşir.
Paşa ilk kez ayağa kalkar.
Adamı çağırır.
— Gir içeri.
Adam geri çekilir:
— Girmem.
— Neden?
— Çünkü girersem
— sizin gücünüz değil, benim ihtiyacım konuşur.
Adam döner, gider.
O gün paşa herkese istediğini verir.
Herkesi memnun eder.
Ama yıllar sonra
paşa unutulur.
O adam unutulmaz.
İstanbul’da şu söz dolaşır:
“Kapıyı çalmayan adamdan kork.”
O memun değilse gerçek halk mutsuzdur.
Ve selam olsun…
Günümüzde de hâlâ kapıyı çalmayanlara.
Makam önünde eğilmeyenlere, onay dilenmeyenlere,
“bir rica” ile var olmayı reddedenlere.
Sessiz kalan ama susmayanlara.
İçeri girmediği için kaybeden sanılan,
ama dışarıda kalarak kendini koruyanlara.
Gücü alkışlamayan, gücü ölçenlere…
Selam olsun.
Çünkü her devirde azdırlar.
Ve tam da bu yüzden kıymetlidirler.