[misralardabulusalim]

Ben dünyanın en umutlu insanıydım. Noldu da birden dünyanın en umutsuz insanlarından birisine dönüştüm hiç bilmiyorum. Hem dünya yansa umrumda olmaz. Hem de dünya yansa olamaz bu yangını tek başıma söndürmem gerek diye telaştan kafayı yerim. Niye bu kadar zıttım kendimle bilmiyorum. Hem siyahım hem beyazım ama insan ikisi de olamaz değil mi? Ben neden böyleyim, sorun bende mi yoksa ben mi sorunun ta kendisiyim?

[misralardabulusalim]

Yine sabah ettik, hayrola.

[misralardabulusalim]

Beni bu saatte uyutmayan şeyler kafamın doluluğu sanırım

Çözülebilecek bir şey mi? Evet. O zaman problem yok, çözülür. Çözülemeyecek bir şey mi? Hayır. O zaman yine problem yok. Sanırım böyle bir söz vardı. Uykunu erteleyip sonra da gün boyu uyumak iyi değil. Yaşma bunu kendine. Belki yarın öğleni geçecek bir uyku uyuyacaksın ya da sabah erkenden kalkıp işe ya da okula gideceksin bilmiyorum. Sen uyumadıkça kafan daha da dolacak, o konudan başka konuya, ondan ona geçip duracaksın bşr bakmışsım sabah ezanı okunuyor, haya aydınlanıyor aa sabah olmuş. Galiba ben motivasyon konuşmasından paslanmışım biraz. Uykusuzluğun da etkisi var tabi bu konuda. Neyse, kafanı ütüledim. İyi ol, iyi olmaya çalış. Hayat üzülmek için çok kısa, bir bakmışsın yıllar geçmiş. Sen geçmişe bakıp buna mı üzülüp takılmışım ya diyeceksin.

[misralardabulusalim]

Estağfurullah ne kusuru arkadaşının mutlu olmasına da bu olaydan kurtulmasına da sevindim

Teşekkürler. Bu arada sen nasılsın? Seni bu saatte uyutmayan şey finallerin mi, yoksa Ahmet Haşim gibi "acılar gece çözülür" diyenlerden misin?

[misralardabulusalim]

Arkadaşını tehdit eden biri vardı ne yaptınız o konuyu

Ben onu burada anlattım mı ya, hiç hatırlamıyorum... Çocuk telefonda tehdit ederken ses kaydı aldım, çocuğun ablası avukattı ablasına dinlettik. Kadın korkudan kardeşini arayıp uzak dur emrini vermiş kekkcdlkf. Abisi zaten sabıkalı, ablası kardeşinin de hapse girecek olmasından çok korkmuş. Baya belalı tipti zaten. Tehditle sevgili kalmıştı kız. Arkadaşımın baya psikolojisi bozuktu. Şimdi ne oldu biliyor musun? Hiçkimseye aşık olamam, kimseyi sevemem, erkekler beni korkutuyor derken hayatının aşkı çıktı karşısına. Çok mutlu görünüyor:) bugün bize sarıldıklarından bahsetti ve çocuk ona seni seviyorum demiş. Onun adına çok seviniyorum. En azından birimiz mutlu. Böyle de destan gibi yazdım, kusuruma bakma. Galiba çok uzun zamandır kimseyle hiçbir şeyimi paylaşmıyorum. Birden sorunca her şeyimi anlatasım geldi :)

[misralardabulusalim]

Yine tırnaklarımı kırmaya başladım ve baya kırdım, canım çok acıyor. Pişman olacağım şeyleri yapmak istemiyorum artık.

[arrestedlewis]

acı ile yoğurulmuş bir hayatta hiçbir çıkar yol yok, mutluluk yok, umut yok, kaçmak yok.

[misralardabulusalim]

Var. Mutluluk da umut da senin içinde. İlla çok büyük şeyler olmasına gerek yok. Bakma sadece görmeye de çalış. Böylece onun içinde bir yerlerde olduğunu anlayabilirsin.

[beypazarisadesoda]

[misralardabulusalim]

Sana şiir yazmama gerek mi var? Şiir gülümseyince kısılan gözlerin, dudakların, alnındaki kırışıklıkların, ellerinin sıcaklığı... Sen zaten şiirin ta kendisisin.

[ruhunvebali]

şehir, bütün kelimelerini yutmuş bir dilsiz gibi bakıyor yüzüme. sokak lambaları bile yorgun, kaldırımlar yabancı. ben ise sadece senin bıraktığın o boşluğa sığmaya çalışırken her geçen gün biraz daha eksiliyorum. takvimlerden bir yaprak daha düşmüyor artık, sadece ömrümden bir parça kopuyor sessizce. gel ki, nefes almak yeniden bir mecburiyet değil, bir hediye olsun.

[misralardabulusalim]

"İçimdeki alevi çekip alsaydın da ebedi alacaklın yapsaydın ya beni."

[misralardabulusalim]

Spora yazıldım, hem de iki aylık, dehb'li zihin para harcamayı sever. Bu dopamin seviyesinin fazlaca yükselmesine yol açar, hatta bu diğer insanlardan daha fazla alışveriş bağımlılığına yol açar. Parayı harcar ama o harcağı paranın karşılığını almaz. Mesela spora yazılır ama spora ayda 5 kere falan gider gibi -tabi ki her dehb'li için geçerli değil, konuştuğum dehb'lilerin geneli böyle- önceden de yazılmıştım 1 aylık ve sadece 1 gün gitmiştim ama o 2 yıl önceydi. Bu sefer öyle olmaması için elimden geleni yapacağım. Zayıflamam, notlarımı yükseltmem, cildime iyi bakmam (sivilce ve sivilce lekeleri var), akademik olarak kendimi geliştirebileceğim her şeye koşmam -olabilecek bütün fırsatları yaratmam- gerek. Huh, bu sefer farklı olması için Allah'a çok dua edeceğim ve elimden geleni yapacağım. 22 yaşında hiçbir vasfı olmayan sadece kitap okuyup, reels kaydırıp, müzik dinleyen üniversiteli bir genç olmak istemiyorum ki bu gidişle bölümü bitirmeden bırakacağım. Ah bu konulara da girmek istemiyorum. Stres seviyem çok artıyor, inanılmaz baş ağrılarım oluyor. Öncelikle şu ertelemeyi de bırakmam lazım ama çok zor, neyse şimdilik bu kadar.

[misralardabulusalim]

[misralardabulusalim]

[misralardabulusalim]

Belki de insanlara artık (sadece yakınlarıma) nasıl hissettiğimi anlatmanın vakti gelmiştir. Ben diğer insanlar gibi hislerimi çok kolay açamıyorum. Zamanında çok içime attım, alışkanlık oldu. Anlatmaya başladığımda gözlerim doluyor, sesim titriyor, yapamıyorum ama içimde biriktirince de bunun etkilerini vücumda görüyorum. Kalp ağrısı, baş ağrısı, aşırı uyuma, nefes darlığı, eklem ve sırt ağrıları... Herkes bir gün gidecek gibi geliyor ki öyle de. O yüzden kimseyle bir şeyimi paylaşmıyorum. Kötü olduğum dışarıdan fark ediliyor ve ufak bir yalan atıp (ör: başım ağrıyor, yorgunum vs) zorla gülümsüyorum. Neden yapıyorum ki bunu? Neden bu kadar zorluyorum kendimi? Çok yoruldum. Aylarca uyumak istiyorum ama gelin görün ki uykumu bile erteliyorum. Neden böyleyim, kendimden ne istiyorum ben?

[misralardabulusalim]

Türkü dinlemek ruhumu besler dedim, ciğerimi söktü.

[yerlerdeyim0]