peut-on être amis?

[c4rminuh]

this is me preventing burnout 💌

[misscusp]

Gets ko na kung bakit maraming OFW ang tinatamaan ng depression. Kasi sa tuwing gusto nila mag kwento, wala silang mapag kwentuhan. Hanggang sasarilihin nalang nila yung mga bagay o problema. Hanggang sa mapupuno sila. Hanggang sa yung iba nagpapakamatay pa.

[misscusp]

Nakakapagod na.

Lagi nalang kapag tinatanong kung kamusta ko, okay lang lagi ang sagot ko. Pero sa totoo lang, gustong gusto kong may mapag kwentuhan na nahihirapan nako. Na napapagod na din ako. Sa totoo lang, kung may mapag kwentuhan man ako, ayokong iccomfort ako. Gusto ko lang e mapaglabasan ng mga nararamdaman ko.

[misscusp]

Kahit hindi naman talaga totoo. 🥺

[misscusp]

Sa tuwing tinatanong ako kung kamusta na ba ako, okay lang lagi sagot ko.

[misscusp]

Ang hirap. Ang hirap sa part ko na ayokong may masabi yung amo ko dun sa nagpasok ng trabaho sakin dito. Na nag recruit pa, palpak naman pala.

[misscusp]

Siguro tatapusin ko lang yung kontrata ko tapos babalik nako ng Pinas, pagbalik ko tsaka ako maghahanap ulit ng trabaho na ako mismo yung mag aasikaso ng mga kakailanganin ko.

[misscusp]

Natulungan nga ako, pero bakit kapag naiisip ko yung unang beses niya din akong tinulungan lumipat ng trabaho nung nasa Pinas pa ko, parang hindi laging maganda yung kinakalabasan.

[misscusp]

Eto na naman ako. Napapaisip kung tama nga ba na tinanggap ko 'tong trabaho na to sa abroad.

[misscusp]

Ang hirap. Pati sa sarili ko nalang hirap pa kong ipaliwanag yung nararamdaman ko.

[jeuz]

Hindi pwedeng mapagod at sumuko sa buhay. Wala nang bago dito, napagdaanan ko na lahat ng ito, hindi matatapos ang buhay sa ganitong mga eksena. Malalampasan muli ang lahat ng mga kashitan na nangyari na.

[misscuspier]

After years of being inactive again, eto na naman ako.

Umpisa na naman ng panibago. May mga bagong natutunan at may mga pangyayari na hanggang kwento nalang.

Maraming salamat sa pagbabasa sa mga rants ko noon at magiging rants ko pa sa mga susunod na panahon.

Tuloy lang ang buhay.

[misscusp]

Reblog nalang, since account ko din naman yan. 😅

[misscusp]

Hanggang kailan ko kaya iisipin kung paano ko maiaangat sa kahirapan pamilya ko at ang sarili ko.

[misscusp]

Minsan parang gusto ng umiyak ng isip ko.

[misscusp]

Nalilito nako. Naguguluhan nako. Kailangan ko mag unwind.

[misscusp]

Kapag namatay kaya ako, madami kayang makikipag lamay?

Sa totoo lang, hindi ko talaga kilala kung sino yung mga taong tinuturing akong kaibigan. Kaya wala akong matawag na bestfriend e.

[misscusp]

Yaan mo, paghuhusayan ko 'tong pag-aaral na ginagawa ko, para maka alis nako. Baka sakaling mamiss mo ko.