Czy można uznać że jestem złą osobą jeśli relacje z ludzmi szybko mnie nudzą i nie potrafię odwzajemnić ich uczuć na dłuższą metę?
Bycie złym lub dobrym jest często dość subiektywne - chyba, że odnosisz się do jakiś konkretnych zasad - np. kodeksu karnego, praw katolickich, czy indywidualnych zasad innych ludzi.
Jeśli wychowano by Mnie w środowisku, w którym przeklinanie jest naturalną częścią języka polskiego, to w gronie tych osób byłoby to czymś dobrym, naturalnym, akceptowalnym. Natomiast jeśli poszedłbym do innego środowiska wyrażając się w ten sam sposób uznano by Mnie za osobę niekulturalną, “złą”, negatywną.
Gdy posiadasz pewien punkt odniesienia (o którym wspomniałem w pierwszym akapicie) zachodzi zjawisko kontrastu pozwalające sprawdzić czy w danej grupie z danymi ludźmi dana rzecz jest akceptowalna czy też nie (i nie powinniśmy tego mylić z dobrym czy złym, a często tak się zdarza, jak można zauważyć to po Twoim pytaniu).
Ludzie z którymi się zadajesz zostali nauczeni tego, że należy utrzymywać relacje z innymi cały czas, dlatego będą oceniać Twoje zachowanie jako to złe, a z racji tego, że lepiej dostrzegalna jest czerń na bieli, niż szarość na bieli to dużo bardziej będziesz brać do siebie to, gdy ktoś powie, że jest to negatywne, niżeli gdyby ktoś powiedziałby, że jest jednak na odwrót - pozytywne.
Dochodząc więc do sedna. Jeśli zapytasz kogoś, kto nie promuje Twojego zachowania otrzymasz odpowiedź, że jest to złe, jeśli zapytasz kogoś, kto je promuje dostaniesz odpowiedź, że jest to dobre, dlatego więc nie jest ważne to jak inni oceniają Twoje zachowanie, ważne jest to jak Ty się z tym czujesz i czy Tobie samej/samemu jest z tym dobrze.
Dodam do tego, że sam nie lubię utrzymywać dłuższego kontaktu z ludźmi (są jednak od tego wyjątki - rzadko, ale jakieś się zdarzają) i albo relacja idzie dynamicznie do przodu, albo skazana jest na wymarcie lub “śmierć kliniczną”.
kaledo-art
2087
gummygunk
blakekathryn
titsay
annaxmalina
pixelskylines