“Do cech wilka stepowego należało, że był człowiekiem wieczoru. Ranek był dla niego złą porą dnia, której się lękał i która nigdy nie przynosiła mu nic dobrego.”
— Herman Hesse - “Wilk Stepowy”

Game Changer & Make Some Noise
Keni
The Stonewall Inn

izzy's playlists!
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
Interview Vampire Daily
Sweet Seals For You, Always

No title available

No title available

bliss lane
untitled

pixel skylines
macklin celebrini has autism
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

@theartofmadeline
No title available
🪼
RMH
Mike Driver
Fai_Ryy
seen from Vietnam
seen from Mongolia

seen from Singapore

seen from India

seen from United States

seen from India

seen from Türkiye
seen from Germany
seen from Algeria

seen from Thailand
seen from Philippines

seen from Australia

seen from United States
seen from Singapore

seen from Philippines
seen from Saudi Arabia

seen from United States

seen from United States
seen from Egypt

seen from Japan
@moje-niedopalki
“Do cech wilka stepowego należało, że był człowiekiem wieczoru. Ranek był dla niego złą porą dnia, której się lękał i która nigdy nie przynosiła mu nic dobrego.”
— Herman Hesse - “Wilk Stepowy”
Cicha bez polotu
Mała katastrofa
Rozegrana w ciszy
Człowiek nic nie mówi
Przeszkadza mu
szum rzeczywistości
Ale i tak lgnie do szmeru
Co będzie dawał się odczuć
niepodważalnie jak upał
Przeszkadza mu gwar
A jednak boi się sytuacji,
w których nic nie słyszy
@moje-niedopalki
Świat jest piękny, a my wszyscy trochę zagubieni. Trochę zamyśleni.
Enjoy your stupid life
Szedłem kiedyś brzegiem morza
Spacerowałem, gdy zaczął się sztorm na morzu moich myśli oraz wiatr co szarpie je i dusi nad brzeg przyszedłem ja noc do uległości zmusić
zapadła noc i wieje wiatr zgubiony człowiek brzegiem gna przeraża mnie ciemność a mimo to - boję się dnia
pochłaniają mnie fale...
światem targnął wietrzny wrzask a z twojej strony cisza trwa ten świat pogrążył wrzask a z mojej strony cisza
zostawiłem ludzi w tyle idę brzegiem, bo chyba rozdarła mnie autonomia to obraz człowieka to portret zagubienia
pochłaniam wzrokiem fale
ludzie na morzu giną? nie, wtedy to morze utonęło zaginęło w toni uczuć rozdartych na cztery
04042022 @moje-niedopalki
Dzień był wymagający ale chyba udany Ludzie byli... no cóż... ludźmi Nie spadło mi nic na głowę Udało mi się nie utopić w morzu myśli
Nie zachłysnąłem się herbatą (bo jej nie piję) Wszystkie przejścia dla pieszych przemierzyłem z sukcesem Załatwiłem dwie sprawy.
Dzień się skończył. Jest noc. Dzień z tych bardziej udanych. Teraz tylko czekać do świtu.
Mogę odetchnąć. Mogę ściągnąć kurtkę, buty, uśmiech, maski Dzień był udany. Jest cicho.
Czuję... coś większego ode mnie coś czego nie mogę objąć Leżę pod kocem. Dzień był udany. Załatwiłem dwie sprawy.
I zapłakałem. Łzą. Jedną. Teraz czekać do świtu.
13092022
@moje-niedopalki
~
Siedzę w łazience o 5 nad ranem,
czerwone oczy, bo dzisiaj nie spałem.
- EV
Prozaicznie
nie znaczy nudno.
Rozlać lemoniadę
i sprzątać ją
w Twoim towarzystwie
- najlepsza proza
jaką mogłem wymarzyć.
@moje-niedopalki
//Ryszard Kapuściński
Zapaliłbym
Coś innego
Niż skręta
ze splątanych myśli
Siła jest w nas i nie ucieka
Czeka tylko spokojnie
W zdławieniu
W milczeniu
Siła jest w nas
Nie możemy się tylko rozpruć
By spokojnie jej poszukać
@moje-niedopalki
Nadciąga bryza wolności
A ja nie umiem jej przełknąć
Nadszedł powiew szarości
A ja wyblakłem przedwczoraj
Zatrzęsła się ziemia
Wydłużyły się cienie
Drzewa spoważniały
Mam przed sobą przestrzeń
nieskończoną - po horyzont
może wolności
lecz przestrzeń jest pusta
- bez tlenu, bez dzwięków
Można utonąć
w ciszy. Ciszy. Ciszy.
@moje-niedopalki
20072022
Przeciągamy strunę.
Stawia opór
Naciągamy strunę.
Struna piszczy
Napinamy strunę.
O...
struna milczy?
04072022
@moje-niedopalki
Przemierzam całe długości ulic.
Idę odnaleźć siebie, bo chyba
zostawiłem się na przystanku,
gdy czekałem na autobus do domu.
Roztargnienie.
Patrzę w oczy podejrzanym ludziom.
Podejrzanym.
Bo kto normalny włóczy się po zmroku.
Idę światem ostrzejszym niż za dnia.
Jestem prawdziwszy niż wczoraj,
bardziej namacalny, bardziej uchwytny.
Mimo, że widzę przez filtr przeszłości.
Nie boję się ciemności. To poranki są straszne.
Więc idę w mrok, uciekając przed świtem.
Idę. Rzeczywistość jest wyraźna.
A świat kończy się za każdym rogiem.
Świat kończy się w każdym oknie.
Za każdym progiem
jest pustka.
08052022
@moje-niedopalki
"Miasto po zmroku"