Misplaced Lens Cap
tumblr dot com
Monterey Bay Aquarium
KIROKAZE
Mike Driver
dirt enthusiast
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

shark vs the universe

No title available

titsay
NASA

★

JBB: An Artblog!
Xuebing Du
Sweet Seals For You, Always
Cosmic Funnies
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
No title available
RMH
ojovivo

seen from Netherlands
seen from United States
seen from United States
seen from Poland

seen from Singapore

seen from France
seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Germany
seen from United States

seen from Maldives

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States
seen from United States
@morfiler
Ondan başka bir sığınakta bulamazsın...
Beni biraz dinlendirir misin?
Omzunda, koynunda, dizlerinde hiç fark etmez.
Ama saçlarımı okşa, kendimi taşıyamaz haldeyim...
ŞAH
Bu dünyanın hayat sahnesini güzel dekor eden kırılgan canlılarız. Bugünlerde nasıl hissettiğimi anlatmak çok zor. sanki ne söylesem eksik kalacakmış gibi hissediyor ve çareyi sadece susmakta buluyorum. Gün doğuyor ve güneş batıyor. Her gün yeni nota keşfetmek gibi semti farklı renklere boyayan tebessüm gibiydi belki de bir denge, ip üstünde. Düşmeden yaralanmak gibiydi. Aynı zamanda yaşamaya bir cüret... Ömürden bir gün daha göz açıp kapayıncaya kadar geçip gidiyor. Gün içinde yok saydığım her sızı bazı geceler ansızın gözümde bir damla yaş oluyor. Bazen hatırladığım güzel bir anı bir daha yaşanmayacağı gerçeği ile güzelliğini hüzne devrediyor. Bu karmakarışık ruh halinden sıyrılıp sessizliğe ulaştığım an ise kendimi düşüncelerimin arasında kaybolmuş bir hâlde buluyorum. Biliyorum, tüm bunlara rağmen hayat devam ediyor. Batan güneş yarın yeniden doğacak ve bu umudum olacak. Fakat tüm bunlar her daim buruk bir gülümseme ile hatırlanacak...
ALIŞMA(YIN)
Burası Türkiye bu coğrafyada son yirmi yılda öyle şeylere sustuk ki o kadar alıştık ki bazı şeylere. Nereden nereye geldik hak arandı terörist denildi, çocuklarımızı doyuramadık intiharlar ettik şov yapmayın denildi, ormanlar yandı doğal afet denildi, hayvanlara işkenceler vb. Oldu göz yumun denildi, kadınlara,çocuklara istismarlar oldu orda ne işi varmış denildi, neden sevgilisi varmış denildi hatta neden öyle giymiş denildi... bu ülkede pislikler her şeyi dedi... Gına geldi yutkunamıyoruz her geçen gün daha rezil daha vahşet şeylerle uyanıyoruz ama tüm bunlar konuşulurken insanlığın üstüne bi kibrit çakıldı...
Sevdiğin insanlara karşı zor olmamak için o kadar basitleşiyorsun ki sana değer vermeye gerek duymuyorlar...
Güzel oyuna gelmişiz be
Canım kızım minik prensesim baban hem 2020 felaketleriyle hemde annenin hasretiyle sınanıyor sen var ya benim hakkımı ödeyemezsin...
insan, insana lunapark olmalı
seninle saatlerce koşsak yorulmam. ellerini tutsam hiç bırakmam. haftalarca konuşsan sıkılmam. yanımda olsan seni göğüs kafesimin en derinine saklar, seni kimse fark etmesin diye nefes almam.
Seni görünce ben. Jogojfnofnof
Çekilmiş kaşların zülfikar olmuş, gözlerin aleme hükümdar olmuş...
Bu hayatta ananas gibi olun. Dik durun, tacınızı takın ve içiniz her zaman tatlı olsun...
GİRDAP
Bir kîr var uzakta. Yemyeşil her yer böyle.
Daha dün her yer yazdı. Daha dün çiçekler açmıştı bahçemde. Daha dün kelebekleri kovalıyordum. Şimdi ne oldu da yağmur yağmaya başladı? Ne oldu da güneşli günden eser kalmadı. Ne oldu da beni renklerimden siyaha, siyahtan karanlığa sürdüler. Ne oldu da her yer bulutlara büründü. Ne oldu da anlam veremediğim bir koku saldı etrafı. Neler oldu? Anlatsanıza? Bu ne yaz kokusu ne de sonbahar. Ne ağaçları süsleyip bir zaman sonra terk eden yaprak kokuyor ne de etrafı şenlendirip, renklendiren bir zaman sonra da terk eden çiçek. Etraf karmakarışık... her şey bi rüzgar gibi hızlı esiyor. Her yer çok yağmurlu, çok rüzgârlı, çok soğuk, sisli ve kasvetli. Her yerimde bir ıslaklık hissediyorum. Bu ıslaklık yavaş yavaş her yerimi sarıyor. Her şey kırmızı ve koyu. Kalbimin sızıntıları benim çok ürkünç. Solgun kır çiçeklerine dönüyorum yavaş yavaş. Şimdi anlıyorum. Ben üşüyorum ve... ve yalnız hissediyorum. Böyle hayal etmezdim ben. Ama normaldi bu ben buraya ait değildim zaten en başından beri kaybolmuş bi ruhtum. Ne bileyim... Kâr yağar derdim. Etraf beyaza bürünür... Mutlu oluruz derdim ama şimdi ait olduğum şeyi bulmak için neden arar oldum.
Aslında neden arayan ben değilim. Belkide nedenler çoktur. Belkide bu dünyada içimi kusmaya geldim içimde biriktirdiklerimi. Belki bu dünya benim cehennemim. Ne yaz yağmurlu ne sonbahar. Ne yaz rüzgarlı ne sonbahar. Anlam veremedim bu işleyişe. En çok üzüldüğüm şey insanlardan kaçamamam. Kırlar şimdi soluk. Kırlar şimdi ıslak. Kırlar şimdi üzgün ve yalnız... Çünkü tüm kışın ayakta kalmayı becerebilen çiçekler, yazı bekliyor sevdiklerini görebilmek için. Çünkü bu böyle değişmeyen bir döngü. Kırlar çiçeklerini bekliyor... peki ya ben... ben neyi bekliyorum?