Şuan o kadar yorgunum ki günün başı sanki haftalar önce yaşanmış gibi geliyor. Uykum var, fazlasıyla hemde ama bugünü not edip sonradan da okuyabilmek istedim. Bugün yine insanlara, sözlere ve davranışlara gereğinden fazla anlam yüklemenin ne kadar yorucu olduğunu hatırlattim kendime. Hayatım zaten mükemmel degilken, bunlara gerek yoktu.gercekten.. Düşünmeden hareket edenlerin o hafifliğine özenerek gectim o saatleri. cünkü bazı seyleri ne kadar sıkarsan o kadar dağılıyordu avuçlarının içinde.
Ama bugünün ağırlığı bunlar değildi.
Bugün çok sevdiğim bir arkadaşımın doğum günüydü. günlerdir onun için ugrasıyordum. evi süsledim, yillarimizin birlikte gectigi insanları topladım, hoşlandığı çocuğu bile getirmeyi başardım aiahdmlshs(en onemli kısım burasiydi btw). Neyse her sey hazirken kapı caldi saniyeler kala elime bilerek bir seyelr doldurup çocuğa pastayi sen tutar mısın diyerek, panikten alip tutmasını başardım ve kapı açıldığında arkadasimin elinde pasta tutan kisiyi görünceki yüzündeki şaşkınlığı gördüm, sapsal.. cok tatliydi aishnslk o an anladım; onun mutluluğu en cok beni mutlu ederdi. her zman.
Şarkılar söylendi(karaokeyi keisnlikle zorla yaptirmadim aosysk)mikrofonumun bir gün ise yarayacağını da biliyordum ahaahah oyunlar oynadik, çok eğlenip çok güldük derken herkes dağınık evi bana birkaip gitti demeyecegim çünkü kızlarla etrafı toparlarken erkekler bunu ben yapicam, şunu ben yapicam tartışmasına girmisti bile iauwdosjsmxl ve odayi komple süpüren mehmet harika adamsin kardesim
sonunda ortalık sessizleşti. garip olan şu ki günün en güzel kısmı tam da o zaman başladı bana göre. kimse gitmedi. herkesi durdurdum
Bir çay daha koyduk. Biraz daha oturduk. Biraz daha konuştuk. Hava serin, ortam huzurluydu
Ve o masanın etrafında otururken hepimizin ne cok büyüdügünü fark ettim... artik hepimizin omzunda görünmeyen yükler, içinde sakladığı kırgınlıklar vardı. Çocukluğumuzun o saf hali çoktan geride kalmıstı. olgunluğun sihri degmisti herkese.. ama yine de aynı masada gülebiliyorduk
Sanırım beni duygulandıran sey bu oldu. birbirimizi o saf ve küçük halimizle sevdigimiz halimiz duruyordu hala
Zaman hepimizi değiştirmişti ama birbirimize yabancılaştıramamıştı.
Ve o an, doğum günü sahibi ben olmamama rağmen icimden şunu diledim. sessizce. Yıllar geçsin. Hayat hepimizi farklı yerlere savursun. ama bir gün dönüp baktıgımızda, birbirimizi hatırlamak zorunda kalmayalım. cünkü hiç unutmamış olalım.
dededos
germansingergirl
kianamaiart
titsay
baratheonpilled
pixelskylines
