[rosshalde]

İnsan, aslında fani olan bu âleme ait değildir. O, doğumundan önce içinde bulunduğu, ölümünden sonra da kendisine tekrar döneceği öteki âleme aittir ve ona özlem duyar. O, bu âlemde geçici olduğunun da farkındadır. Bir yönüyle sanat, insanın içindeki sonsuzluk özleminin bir ifadesidir. O, sonsuzluk âlemine gerçek anlamda yönelmiş olan aşk ve iradenin bir ürünüdür.

[mutalagah]

Içinde Şehitlik gibi bir mertebenin olduğu bir imtihan var ey nefsim, vicdanınla otur muhakeme et, sen neredesin!

(via mutalagah)

[mutalagah]

mental espresso tadında fikirleri seviyorum, az olsun, öz olsun, ağızda güzel tad bıraksın gün arasında. bir baksanız postlarıma bir iki kelam bulabilirsiniz bence. belki reblogluk bile vardır hepsi el emeği göz nuru :{D

[mutalagah]

Tavsiye blog önerileriniz varmıdır?

Maalesef uzun zamandır uzak kaldığımdan tavsiye edecek bir blogum yok henüz.

[mutalagah]

Kader'di bu, ilk günden son güne ilmek ilmek işli, kaçılması mümkün olmayan… 

Her yerde olmalıydı…

Ne görünür ne görünmez olmalıydı,ve sadece bakan gözlerle güzelliği görülebilmeliydi…

  Senin hiç bir izi takip edemediğin o yollarda, nasibin seni tam yerinde, tam zamanında, tam da ortasında bulmalıydı…

  İşte bu yüzden kırışıklardı tuval, hic bir köşesinde ondan kaçamayacagın, neresinden gidersen git, neresinden dolaşırsan dolaş, ne yaparsan yap yinede seni istediği yere götüren kırışıklar..

    Aşk nasıl olmalıydı bu tasvirde… Güneş gibi sıcak mı? Ay gibi güzel mi ? çiçek gibi narin mi ? Elif gibi doğru mu…

  Aşk yemin gibi olmalıydı, aşığada maşuğada delil olmalıydı her iki cihanda.

  Kur'an da delil gösterilen her ayete başlar gibi “Vallahi” diyebilecek kadar emin olmalıydı! “Vallahi!” diyebilecek kadar cesur olmalıydı…

  Sonra Aşk doğruya gitmeliydi, Tevbe suresinde dediği gibi  “Mümin erkeklerle mümin kadınlar birbirlerinin Velileri, yardımcılarıdır. Onlar iyilikleri teşvik edip kötülükleri menederler.”

işte aşk o “velileri” sıfatına mazhar olmalıydı…

  O zaman aşk belkide “Vav” olmalıydı…

  Hem vav gibi kaderine tam teslim, boynunu tevekkülle eğmiş, mütevazi hem de vav gibi “Elif"inde güzelliğini içinde barındıran.  ”Ve'l-asr“ da ki haliyle zamana, ”ve'l leyl“ de ki haliyle geceye, ”Ve'n nehar“ da ki haliyle gündüze yemin eden. bir kulun olması gerektiği gibi “veli"nin Vavı… 

  ve iki Vav buluştu kaderin ortasında, tam yerinde tam zamanında… Gözlerine bakarak birbirlerinin sessizce haykırdılar aşklarını birbirlerine. Kendileri belki kara, ama kalplerinin buluştuğu yer bembeyazdı, tertemizdi…

  Aşkın her gece kalbimden taşıp zihnimde yankılanan tasavurruydu bu…

  Bu bir yakarışın cismi, aslında en içten bir duanın resmiydi…

[mutalagah]

Blogunuz hoş =)

Çok teşekkür ederim :) aklımın arka odası gibi bir mekandı burası ama uzun zamandır ilgimi esirgiyorum maalesef. Yine de zaman zaman arayıp bulanları görünce ayrı mutlu oluyorum

[mutalagah]

[mutalagah]

bazı kelimeler o anlama gelmiyor işte

[mutalagah]

      Zaten yollarda geçen bir ömrü bir yolculuğa benzetmek çok zor değil. Görüntüde kalabalık olsa da, seninle yolculuk edecek bir elin parmaklarını geçmez. Belki çoğunluğu ise yalnız geçecek. Sabırsız bir varış beklemek ise zaten aynı sürecek yolculuğu zindan etmekten başka birşey değil.

      Başını daha koltuğa yaslar yaslamaz uyuyan bir yolcu talihsiz bir yolcudur. Gözünü açtığında bir görevli yüksek sesle gideceği yerin adını söylemektedir çünkü. Halbuki aynı görevli yol üstündeki hiçbir ağacın, hiçbir dağın, hiçbir gölün, hiçbir köprünün, hiçbir tünelin, hiçbir istasyonun adını söylememiştir, tevafuklar gibi gizlidir hayatta.

        Gün ağarırken evinin balkonuna çıkıp sabahın ilk seslerini duyan, sabahın ilk renklerini gören, ilk rüzgarlarıyla üşüyen bir adamın heyecanında olmak istiyorum. Herkes uyurken uyanık kalmanın hazzını yaşamak için gözlerimi öyle bir açıyorum ki çok geçmeden avlarım bir bir düşüyor kuyuya. Hangi ressam bir pencereden daha güzel bir tablo yapabilir!

        Manzara o kadar hızlı değişiyor ki ressam tablonun köşesine imza atmaya fırsat bulamıyor. Bana doğru koşan bulutlardan hangisine sarılacağımı bilemiyorum. Susasam bir kuyu başıma dikiliyor, yorulsam bir dağın yamacına uzanıyor, üşüsem tarlaları başaklarıyla üstüme çekiyorum.

        Ama yolculuk bu, dur duraksız akıyordu.

        Biraz önce bahar vardı yanımda; başını omzuma yaslamış, kokusu başımı döndürüyordu. Ve ben gözlerimi tablodan ayırmadan  dalları birbirine dolaştıran meyveleri, meyveleri sepetlere dolduran köylüleri, köylüleri düğünlere taşıyan traktörleri seyrediyordum. El çırparak coşkun söyledikleri türküyü duymak istemiş, camı aralamaya çalışmıştım. Demek çok zaman geçmişti  ve ben ellerin daha hızlı çırpıldığını gördüğüm halde türküyü duymamıştım. Olsun, gökyüzüne yükseliyordu sesler.

       Sonra koyu bir bulutla kucaklaşmakla karanlık oldu her yan. Yüzüme vuran zayıf ışıktan camdaki belli belirsiz yansımama takıldı gözüm derken son izlerini bulutun kalbine bırakarak dışarı fırladım. Penceredeki siyah perde açıldı aniden ve ben gördüğüm manzara karşısında donakaldım; kar yağıyordu! Gayri ihtiyari ellerimi yüzüme sürdüm; sakallarım uzamıştı ve bıyıklarımdan buzlar sarkıyordu.

        Şaşkın bir vaziyette kendi kendime konuşmaya başladım; daha dakikalar önce karşımda olup heyecanlandıran o enfes manzaralar bir anda uzak mazinin parçaları gibiydi şiddetle gözlerimi sıkarak hatırıma getirmeye çalıştım hepsini. Ağzımdan çıkan buhar, çok geçmeden camın üzerinde yoğunlaştı ve bu kez puslu bir perde örttü herşeyi. Önce parmağımla “Kış geldi,” yazmak ve harflerin aralığından kışa bakmak geçti içimden. Sonra elime buharı silip seyretmek dışarıyı.

İkisini de yapamadım.

Buharın ardında bırakarak hayatı,

uykuya daldım…

[mutalagah]

Lunapark duyduğum en güzel isimlerden. luna, ay... daha nasıl anlatsın

[mutalagah]

munzeviyane eşimle çektirdiğimiz düğün fotoğraflarımızdan birini sizin sayfanızda çokca beğeni alarak paylaşıldığını görünce şaşırdık. kaynak instagram: @chklss

[mutalagah]

[mutalagah]

nizami sıralanmış harflerin rastgele karışması mı yazı yani?

[mutalagah]

iş güç

[mutalagah]

[mutalagah]

[mutalagah]