[my-dear-diaryy]

moja dłoń odnajdzie Twoją nawet we śnie

[my-dear-diaryy]

Znów urządzam się w Tobie jak w domu, w którym kiedyś wybuchł pożar i dalej nie zamontowałam czujnika dymu.

[my-dear-diaryy]

Boję się, że gdy któregoś razu wstanę i obudzę się w świecie, w którym Ciebie nie ma.

[my-dear-diaryy]

być dla kogoś miejscem, w którym może zrzucić swój ciężar i odetchnąć

[my-dear-diaryy]

czas płynie jak rzeka, która nie czeka na tych, stojących na brzegu i liczących fale

[my-dear-diaryy]

Boję się, że jeśli znowu znikniesz i rozpadnę się na kawałki, których już nie dam rady posklejać.

[my-dear-diaryy]

widzieć czyjeś blizny i nie chcieć ich leczyć na siłę, tylko być obok, to właśnie jest miłość

[my-dear-diaryy]

Mogę Ci obiecać, że zostanę, gdy na Twoim niebie pojawią się czarne chmury, przysłaniając słońce.

[my-dear-diaryy]

Jesteś mi niebem, które zeszło na ziemię. Moim rajem w ludzkiej postaci.

[my-dear-diaryy]

Od lat goniłam za motylkami w brzuchu, myśląc, że tego właśnie mi trzeba, ale już nie szukam fajerwerków. Potem zrozumiałam, że chodzi o spokój w sercu. Coś, co czuję przy Tobie.

[my-dear-diaryy]

Gdybym była zwierzęciem, zostałabym niedźwiedziem. Zapadłabym w hibernację. Przespała cały ten depresyjny nastrój. Może wtedy na wiosnę poczułabym się lepiej.

[my-dear-diaryy]

A co, jeśli nigdy nie będę normalna? Jak już zawsze będę się czegoś doszukiwać, sprawdzać, analizować, patrzeć? Czy pomimo tego i tak będziesz kochać?

[my-dear-diaryy]

możesz uważać, że “kochasz mnie bardziej”, ale to ja darzę Cię taką miłością, jakiej nigdy wcześniej nie zaznałeś

[my-dear-diaryy]

bycie z Tobą otula moje serce i koi nerwy

[my-dear-diaryy]

Pokaż mi wszystkie swoje niedoskonałości, a każde z nich pokocham najczulej, jak potrafię.

[my-dear-diaryy]

Może jakbyśmy spotkali się wcześniej, to by coś dało? Może jakbym przechadzając się ulicami, wpadła na Ciebie, już wtedy byśmy zaczęli tworzyć naszą wspólną przyszłość? A może właśnie nie? Co jeśli tak musiało być, byśmy byli w stanie rozpoznać w sobie to, za czym cały czas goniliśmy? Co jeśli bywaliśmy w tych samych miejscach, lecz o innych porach, bo wtedy jeszcze nie byliśmy gotowi? Może właśnie teraz, kiedy już na siebie wpadliśmy i nie możemy oderwać wzroku, to jest nasz moment?

[my-dear-diaryy]

Nie cofniemy czasu, ale możemy zadbać o to, byśmy w przyszłości już nigdy nie musieli się rozdzielać.