@nahifduygular - Tumblr Blog

kötü biri değilim ki ben. sadece çok incindim. ve bilirsiniz, incinmiş kişilerin duvarları yıkılmaz ve sağlam olur.

simdi sen beni sevdin ya

saclarimi oksadin, ellerimi tuttun

sanki yanıp kül olsam da bırakmayacaksın gibi sarıldın ya bana

inandırdın ya beni hayallere

ve sonra gittin ya

sanki hic sucun yokmus sanki bunlari sen yapmamissin gibi

hicbir sey olmamis

hicbir sey yasanmamis gibi

beni inanmisligimdan vurmamis gibi

hic hakkima girmemis gencligimi calmamis gibi

sahi, ben olsam nefes alamazdim

sen nasil tek bir catlagi bile olmayan duvar gibi durdun karsimda

hakkina girdigin bir omur varken nasil

songunduz-deactivated20190525

Aramızdaki bu mesafeyi hiç adlandıramadım. Anlam veremedim. Ben sana geldikçe neden gittin. Hiç görmemişim gerçekleri. Hiç duymamışım. Belki sen bana bin kere söyleyip anlatamadın. Ben körmüşüm ya çünkü. Benim gönlüm alçakmış ya. Doğru olanı yapmışsın herhalde gitmekle. Ben zaten seni üzermişim. Bulaşırmış ellerimdeki bütün çamurlar. Sen doğru olanı yapmışsın. Kendini korumuşsun benden. Benim kalbim bir canavara dönüşmüş çünkü. Haklısın. Bir gün elbet ellerim düşecek kalbimden. O gün ödeşiriz, elbet. Elbet.

nahifduygular

keşke düşmeseydi. yattığın yer incitmesin seni.

bünye şömineli dağ evinde sarılarak şarap içmeyi istiyo

herkes her seyi yapabilir

sana belki yemek yapamam ama evin icinde civil civil gezebilirim

ben sana dusman sen bana pisman gibi. aynen oyle