et al

| Tara sundan mo ko. | ON HIATUS

[nangunguhang-alien]

Kung may mga mahilig sa music dito, check out Papapeta! Solid mga kanta/tutugan nila. Magrerelease sila ng new Song this Saturday, Aug. 21, 2021.

New sound, chill vibe ‘yung mga songs na gagawin nila. Pero try niyo din ilisten ‘yung iba/old songs nila.

Facebook Page Spotify Link

[nangunguhang-alien]

Dalawa

Ito ay kwento sa pagitan ng dalawa. Dalawang tao na nagtatanong kung ano ang saya. Saya na gusto nilang makamit na walang daya. Walang daya kung para sa kanila.

==== Sinimulan nang isa, 'di ko alam kung bakit, Pero may lungkot sa loob ko At kung tatanungin ako kung ano ang kaligayahan, ‘di ko na ata alam ang isasagot ko.

Kung sa bawat paghinga May kalakip na hikbi Sana bukas pagbukas ng mata May ligaya naman sa aking tabi

At kung magagalit ang langit pag nakamit ko ang saya ‘di papakawalan, lulubidan pero lalagyan din ng laya. Kailan kaya darating ang gabi ng ngiti at tawa At ang pagpikit ng matang walang bahid ng luha Sambit nang pangalawa,

Ako ang tanungin mo kung ano ang kaligayahan. Ang isasagot ko, hindi mo dapat ito makalimutan. Dahil para saan pa ba ang pagtatanim ng magandang kalooban  Kung ang dulo'y pag-ani rin sa kawalan?

Kaya gusto kong ipaalala sayo Kung sakaling nakalimutan mo Ang kaligayahan ma'y kasing ilap ng sariwang hangin Ito ay malikot, magalaw, mabilis mawala sa piling

Ngunit sa panahong umihip na sayo ang hangin Hayaan mong ilayo ka nito sa bangin Dahil para saan ba ang lubid na iyong hinahanda Kung ang hangin ay dumaraan lang at malaya?

Kaya bitawan mo na ang lubid na pumipiga rin sa labi At kahit sariwa pa ang luha 'di ba't mas malamig ang basang pisngi Sa pagyakap ng hangin na tulad ko'y daraan saglit "Bumibisita ako sa mga nakalimot huminga," aking isasambit.

[nangunguhang-alien]

Duyog

Lumipas ang ilang sandali at nabuo ang isang uyayi sa pagitan nang araw at buwan. Nagkrus ang kanilang landas, nakita ni araw ang ngiti nang buwan at namasid ng  buwan ang sikat ng liwanag na nang gagaling sa araw.

Sa paghahalo nang kanilang saglit naging mapula ang pisnge ng buwan sa kabilang banda naman, ang kalawakan ay natakpan ang araw. Ang liwanag nito ay naging anino ng buwan nang hindi namamalayan.

---

Ang pag-ibig nga ba ay may kahulugan? Kung iniisip mo, “ Gaano nga ba kasapat ang minsan “. Nadarama lang ba ito kapag malapit? o Kahit malayo, ‘e pwede itong maging malupit.

Naghahalo ang gabi at umaga. Ang lungkot at kakaibang saya. Na hindi alam kung saan ba nagmula. Ito ba ay daloy lang nang panahon o isang tadhana.

Tinatanong ng araw sa kalawakan  Kung bakit wala siyang mahagkan. Ang gusto lang naman niyang malaman, Ay kung aantayin padin ba siya ng buwan.

Nang sandaling iyon, kinilala niya ang buwan. Bilang isang dilag, na naglalakabay din sa kalakawan. Nagkamustahan, nagkwentuhan. at nalaman nila na hindi lang pala sila ang nasa kawalan.

Pinakilala nang araw ang kanyang sarili  Sa pamamagitan nang mainit na ngiti  Nagpakilala ang buwan mula sa mga kwento Sa bawat pagmasid sa mundong iniikutan nito.

Sa tagal ng kanilang pagikot Ayaw na nilang makalimot. “ Ang pangalan ko’y Sol. “ wika niya, “ Ako naman si Luna. “ Sambit ng isa.

Sa isang banda, napuno ng saya. ngunit ‘di maikubli ang takot na nadarama. Sumugal ng oras at sandali. Para sa pag-ibig na parang uyayi.

[nangunguhang-alien]

Pinapa-alam

Nawala na hindi nagpapaalam Kaya’t ito’y paalam sa nawala.

Isang libro na naghihintay matapos. Isang kahang natira’y upos. Sa gitna ng malakas na unos. Andito padin ako, hindi nauubos.

Napakadaming papuri mula sa mga tao. Grabe, ‘yung mga paniniwala nila sa’yo. Mag-isa nanaman dito. Nakakalungkot pala pag may dulo.

Huminto ang oras at ang pag-ikot ng mundo. Ang akala ko’y mabagal ‘e mabilis pala ang takbo. Sa pagtigil ng oras, naghahanap pala kayo. Ngunit ako’y nagulat, wala na palang “ako”.

Sandali at bigla tumahimik ang paligid. Aba, simula palang pala mag-isa na ako sa gilid. Ang pagkapit sa lubid ay napatid. At ayon, isa lang pala akong balakid.

Kaya’t ngayon magpapahinga. Isang sampal at gising na. Ang sulat na ito ay para sa nawala.  At pinapa-alam ko dahil pumara.

Muli, salamat sa lahat. Sa maikling panahon. Sumaya ako. Ngunit ito na ata ang huli. Patawad at Paalam.

Ito na ang pagbabalik ng nawala.

[nangunguhang-alien]

Pagbalik

Nagquarantine din ako dito sa tumblr. Kumusta na kayo? Ako, ito. Wala, gano’n padin. Hahaha. Tara! Usap tayo, usap quarantine. Lumubog na ang araw at kumagat na ang dilim. Nagsisilabasan na ang mga kuwago’t ibong itim. Sila ang sasalubong sa aking pagdating, Ang tala’t buwan ang magbibigay ng ningning.

Sa pinto, kumakatok Ang puso’y biglang tumibok. Natulog ng malungkot, At puso’y nalagot.

[nangunguhang-alien]

#EveryoneForEmman

Tulungan natin isa sa malapit kong kaibigan at tropa na si Emman as he continues to battle ‘yung sakit niya and we are with him on this journey. Watch his latest vlog here: https://bit.ly/2ZpdZ7b

For those who want to send their help to Emman, please see the details below:

BLOOD DONATIONS: Contact: Rhomil Jay Francisco 09184051908 Requirements:Blood Type: O+ No maintenance medicine No recent operations Any tattoo or piercing should be at least a year old No blood disease No diabetes Monetary help: BPI ACCOUNT : 2389087184 Emmanuel Luis Nimedez SECURITY BANK: 0000028627163 Emmanuel Luis Nimedez PAYPAL www.paypal.me/ENimedez [email protected] #EveryoneForEmman

[nangunguhang-alien]

Signing off.

[nangunguhang-alien]

Orz

If only people know how to listen, then there wouldn’t be a problem.

Isang anak na lalaki na pilit ikinukubli ang tunay nyang pagkatao sa kanyang ama.

Isang ina na hindi ipinapakita sa mga anak ang mga pasang dulot ng pambubugbog ng ama.

Isang ama na pilit nagpoprovide para sa pamilya nya kahit na parang alipin trato sa kanya ng mga amo nya.

Isang dalagang may mapait na karanasan subalit dahil natatakot sa maaaring maging tingin sa kanya ng iba, inililihim nya.

Isang batang may espesyal na karamdaman na gustong lumabas sa mundo para kilalaning normal ng iba.

Isang kaibigang lihim na umiibig sa kaibigan nya pero mas ninanais na ikubli dahil baka maputol ang pagkakaibigan nila.

At isang nagmamahal na gustong makaramdam ng kalayaan mula sa taong nagsasabing mahal siya ngunit kinokontrol ang buong pagkatao nya.

Walang ibang makapagpapalaya sa iyo kundi ang pagiging totoo. Hindi hihilom ang sakit kung di mo ipapakita ang dahilan bakit ka nasasaktan. Buksan ang lihim na pinto at lumabas bitbit ang tapang na ipakita ang katotohanan.

When someone opens up about their feelings or about something that bothers them, please, don't try to turn it into an argument or make them feel guilty of feeling that way.

This is one of the reasons why some people find it hard to communicate with their partners/loved ones. Don't just hear them out.. Listen and try to comprehend as best as you can. Communication is nonsense if it lacks empathy and understanding. Empathize with them. It goes a long way. 😌

Sometimes it's hard to give a hand and make strong connection specially to the ones that we care a lot. Not because we're not doing enough or we're not doing things right, but sometimes it's because of their denial. Denial that they would rather hide their true selves than opening up and be honest to show who they really are. I think the bridge between denial and reality is acceptance. That we should accept who we are and leave our doors open. People may come and go but those who accepts us will probably stay at our side to give us hand.

Many of us believe back then that "Time heals" but how can we heal ourselves in the process if we don't know how to? This is a lesson for us to surrender our "what ifs", our doubts, the lies that we keep telling ourselves and start forgiving. Stop hiding and show yourself because we are meant to shine our TRUE colors upon others.

Communicate and tell your loved one all of your secrets. Your mysteries. Open up your secret doors.

Hindi ka matutulungan, hindi malalaman ang totoo mong nararamdaman at hindi kayo magiging strong unless you become honest. Let your loved one enter your secret door, whom you trust the most. We all want honesty, we want truth, we don't want lies. 'wag nating takbuhan yung trials and pain by entering that secret door, by escaping it through telling lies and being in denial. We can't guarantee na bigla nalang maayos ang lahat. What we can assure is everything can solved with the truth and by knowing that there is someone listening to you na pinagkakatiwalaan mo at alam mong matutulungan ka.

So please, no more of your secret DOORS. Be true. Good Morning!

[nangunguhang-alien]

dbtk

Kapag tinuloy natin, kakayanin pa ba nating masaktan ulit? Pero pag tinigil na natin, kaya na ba talaga nating mawalay sa isa’t isa?

A relationship is like a journey. So para kang naglalakbay na dapat may patutunguhan. Hindi pwedeng puro emosyon lang, hindi din pwede na puro feelings lang. So if relationship is a journey, it's also possible na you'll get lost. Mawawala ka. Ang hirap kasi ng feeling na you guys are just going in circles.

'yung ibang relationship kasi pag nagka-stain na. Pagnagkalamat minsan 'di nila alam anong gagawin nila. In the end, magaaway at magaaway nalang sila.

Tapos kapag pinagusapan niyo halos parehas lang naman 'yung pinagaawayan. Sa relationship kasi kapag paulit-ulit nalang 'yung pagaaway.

Minsan mapapatanong ka nalang ng Ilang away, ilang sigawan, ilang alitan ang kailangan bago may makarealize na " Ano ba, itutuloy pa ba natin 'to o titigil na. " Parang sirang plaka, paulit-ulit.

Hindi naman na kasi dapat ulit-ulitin pa dahil pare-parehas lang naman ang pinaguusapan. Hindi na din naman kailangan ipangalandakan ang mga mali at nakaraan dahil mas lalo lang lalabo ang pagiibigan. Kadalasan may isa ka na lagi naguungkat ng mga past na hindi naman na talaga kailangan. Nakakapagod at nakakainis na paulit-ulit niyong paguusapan ang isang bagay na tapos na. Like may tendecy na kaya kayo paulit-ulit nag-aaway 'e dahil may pareho kayong dinadalang mabigat na hindi niyo maresolve. Starting from way back, sa dati pa. Nagpatong patong nalang ang lahat. Akala niyo okay lang sa umpisa pero hindi kapag tumagal 'yan, hindi na.

Lahat naman ng tao na pumapasok sa relasyon gusto maging masaya. Siyempre sa pagmamahal ka sasaya 'e. Kaya ka lang naman nalulungkot kapag may lokohan na naagaganap, pag may sakitan na. Pero dumadating sa point na nagsisihan na. Pero in reality, kung titingin ka sa ibang perspective. Parehas niyong ayaw yon. Parehas niyong hindi gusto na magkasakitan kayo. And yet, no matter how much you love each other. There will come a point na may pagaawayan at pagaawayan talaga kayo.

Until unti-unti mo nalang iniisip na, mas okay nalang mag-isa. Habang tumatagal, lagi nagtataka na hindi na pala ikaw mahalaga. Kaya maiisip mo na sana matapos nalang lahat ng 'to.

Maiisip na hindi ka na importante kase lagi nalang magulo. Maiisip na mas okay na magkahiwalay nalang kayo para hindi ka nastess or what. Maiisip mo nalang na nakakapagod na kasi talaga.

Asking someone na umalis sa buhay mo is actually you stoping it.

Pero alam mo kung ano maganda do'n? Some relationships survive this/that phase and kapag nakapagsurvive kayo. For sure, sobrang lakas niyo pareho. Malabo kayong matibag. Ang malungkot lang, some karamihan 'e sumusuko at nageend na ang relationship nila.

I hope na sa mga taong may pinagdadaanan sa kanilang relationship mga taong nasa middle of that kind of situation 'e malagpasan niyo ang toxic stage. Pagusapan niyo, pagsikapan niyo. Maging mature sa mga desisyon at sa pagiisip.

Basta dalawa lang 'yan. 1. Magpa-trigger na maghiwalay na talaga kayo kasi nga paulit-ulit nalang. 2. Marealize mo na paulit-ulit na kayo kaya gagawa ka ng paraan para ma-save yung relationship niyo dahil mahal mo talaga.

Dalawa lang tinitimbang diyan: Pagmamahal o 'yung pagod. Ikaw, saan ka? Pili ka na. PS: ‘di ako ‘yung nasa picture,  friend ko ‘yan na may pinagdadaanan.

[nangunguhang-alien]

ka/ibigan

Alam mo 'yung tipong sinusubukan mo na iwasan ung possibility na magustuhan mo siya pero eto ka ngayon. Gusto mo na nga siya. 'yung tipong gusto mo na mag-confess pero umurong ka kasi ramdam mo na baka mareject ka lang. Masakit din kasi maramdam 'yung mga pwedeng mangyari.  Kaya pinili mo nalang maging kaibigan.

Minsan siguro napapaisip ka ng akala mo pwedeng maging kayo pero hindi pala. 'yung  mga sana mo na: "Masaya siguro kung maging tayo"

Minsan bigla nalang siya mawawala, 'di magpaparamdam. 'yun pala may ibang tao nang nagpapasaya sa kanya. Oo, wala kang karapatan. Kaibigan ka lang 'e. Wala ka din karapatan magselos o kahit ano pa. Mahirap magmahal ng taong hindi ka kayang mahalin. One of the hardest feelings din 'yung gusto mong magselos kapag may kasama't kausap siya. Pero 'yung gusto mo siyang ipagdamot sa iba pero wala kang karapatan kase wala namang kayo.

Sumugal sa isang bagay na 'di mo alam kung mananlo o matatalo ka. Basta masaya kalang sa araw-araw na kasama mo sya. do'n palang panalo kana, pero talo kapag nauna kang ma-fall. Isipin mo, nagtake ka ng risk kahit alam ko na hanggang kaibigan lang at meron syang ibang gusto at wala talagang pag asa.

Minsan kasi 'yung mga unexpected love is the deepest and the most difficult to forget. 'yung tipong sana sinabi mo nalang na "ako na lang" kaso it's too late. Sana mapagbigyan pa kayo ng universe. Basta just look forward to that perfect timing and choose to fight for you guys.  Malay niyo same feelings naman pala. Parehas lang natatakot.

Ang nakakasad lang na pag umamin ka pero meron pala siyang karelasyon or sinabi niya na friends lang muna ang kaya niyang i-offer. Tapos araw-araw mo pa din siyang kakausapin. Nagkukulitan, masaya. Hindi mo maiwasan na 'di umasa at sabihing " ako na lang sana ". It's like, you unexpectedly fell inlove with someone but you are committed.  Ang masakit, mutual feelings nyo sa isat isa and you both know na mali kapag pinagpatuloy nyo. All you have to do is lumayo nalang kahit nahihirapan.

Limitations really break us. Andami nating hindi pwedeng gawin dahil sa limits. At kung kailan meron na tayong tapang para lampasan yung mga limitasyon na yon meron namang nasisira, yung pagkakaibigan. Kaya minsan parang maiisip natin na mas okay nalang maging duwag.

Ang hirap ng ganyan no? Umaasa ka sa isang tao na iba naman yung gusto. Umaasa ka na ikaw na lang yung tao na yon. Umaasa ka na sana ikaw lang nagustuhan nya at hindi iyon. Umaasa ka na ikaw na lang minahal nya at hindi sya.  But don't worry, meron namang nakalaan satin na yung traits at standards na gusto natin sobra pa sa inaakala nating makuha.

'wag maging waiting shed ng mga tao. 'wag na maging isang lugar kung saan na pinupuntahan lang nila kasi naliligaw sila. Be someone's home. You know that kind of place na someone stays kasi mahal nila. Nakakapagod din kasi maging convenient.

[nangunguhang-alien]

Ü

Naalala ko sinabi ko sa’yo dati na

“ Lumaban ka para sa ating dalawa, dahil natatakot ka baka magkamali ulit.

Natatakot ka na maulit muli. Pero alam mo? Ito, nandito parin ako sayo.

Patuloy na lumalaban sayo.

Patuloy na lumalaban sa atin.

Sana tibayan mo puso mo para satin dalawa. “

Pero ayaw mo na.

Pagod na pagod kana sa magulong mundo.

Pero andito padin ako lumalaban at naghihintay sa’yo.

——-

Kung ano man ang pagsubok na darating sa'yo, Tanggapin mo lahat. kapag pakiramdam mo hindi mo na kaya. Wag mong sarilinin, may daramay sa'yo. Upang ikaw ay makaahon sa anumang pagsubok na mayroon ka. Dahil kada hakbang mo ay bagong pag asa para sa'yo. Tiwala lang.

Laban. Wag tayo maging duwag sa'ting natitirang oras dito sa mundong ito, bawat segundong pumipintig ay hindi na maibabalik, lumaban ka hanggang sa huling sandali, sa ngalan ng pag ibig ikaw ay maging matapang.

Lumaban ka.

Lumaban ka sa kinabukasang naghihintay para sayo.

Kada tingin ng iyong nakaraan ay mayroong bakas ng iyong talampakan na kahit takot kang masaktan ‘e kailangan mong umusad para sa panibagong kinabukasan.

‘yung liwanag ng bakas ng talampakan. Ayun ‘yung titingnan mo kapag napapagod, nasasaktan at pasuko na tayo. Isipin mo, nagawa mong malakaran yung ganoong sitwasyon. At nalagpasan mo.

Magiging inspirasyon at magiging kalakasan mo yung mga daang tinahak mo! Kaya sabi nga nila diba? Ang hindi marunong lumingon sa pinanggalingan ay hindi makakarating sa paroroonan

HANGGA'T MAY UMAGANG MULING DARATING , TIBAYAN ANG PUSONG TAKOT SA DILIM

Dahil kasa umaga ay panibagong araw nanaman. Ngiti ka lang at magsimula muli. Makakabangon din tayo sa lahat ng problema.

Kapag pagod, magpahinga muna.

Kaya para sa lahat ng may problemang pinagdadaanan ngayon. Kaya niyo ‘yan. Malalagpasan niyo din ‘yan.

Para sa lahat ng frontliners, maraming salamat sa inyo. Kung wala kayo, lalong lala ang sitwasyon.

Para sa lahat ng may tinatahak na ibang landas, may panahon pa para magbago at matuto. Lagi ‘yan andyan. ‘di ‘yan mawawala.

Para sa lahat ng nasasaktan ngayon. Tangina, matatapos din ‘yan. Hindi ka man masaya ngayon. Bukas o sa susunod magiging okay din ang lahat.

Makakalimutan at mapapatawad mo din ‘yon.

At para sakin, kaya ko ‘to.

Lalaban lang ako. Oo tao lang din ako, napapagod din. Papahinga lang. Pero lalaban at lalaban padin.

[nangunguhang-alien]

alam/a/t/awa/d

Love is not all about happy endings and staying together, sometimes it is about those words left unsaid and bittersweet goodbyes.

Time is important and how "regret" became one of the worst word ever invented. Learn to stay while waiting.

Sa love minsan hindi lagi masusunod ang gusto natin. May taong dadating tapos iiwan tayo para sa kabutihan natin at ng nakararami. May mga tao din na mamahalin natin sila, ipaglalaban at hindi iiwan. Gagawin lahat para manatili sila. Para piliin tayo at samahan tayo sa laban. Pero sadyang mapaglaro ang tadhana. Iiwan nila tayo dahil hindi pa sapat. Kaya masakit ang maiwan.

Kahit alam mo yung dahilan at kahit alam mong sa ikabubuti ng lahat di naman maipagkakait na masakit parin at nasaktan ka diba? Gusto mo magalit sakanya kasi sinaktan ka nya. Gusto mo sya saktan kasi hindi ikaw ang pinili nya. Pero maiisip mo na isang araw tama pa ba? Hindi ba't sapat na yung sakit na naranasan mo?

Araw araw gigising ka at tatanungin mo sarili mo kung saan ka nag kulang o kung saan ka nagkamali para iwan ka. Sa huli, sisisihin mo yung sarili mo kasi sa tingin mo kasalanan mo.

Pero nasaktan ka na at sapat na yun. Napatawad mo sya kasi mahal mo sya. Pero ikaw? Napatawad mo na ba yung sarili mo?   Oras na para ngayon, sarili mo naman. Patawarin mo yung sarili mo sa sakit na pinag daanan mo. Patawarin mo ang puso mo para maging malaya ka na sa sakit ng nakaraan mo. Deserve mo yun. Deserve mo maging malaya at lalong DESERVE MONG MAGING MASAYA.

Minsan hindi mo rin naman kagustuhan na mang-iwan. Maaring ganun lang talaga ang tadhana, MAPAGLARO. Hindi lahat ng gusto natin mangyayari at magaganap sa araw at oras na gusto natin. Dahil may oras para sa lahat.

Kaya panghawakan natin ang katotohanan na "ALL THINGS WORK TOGETHER FOR OUR GOOD". Hindi man ngayon, baka bukas o sa susunod na panahon. Huwag ng manghinayang sa iyong nakaraan.

Patawarin mo na ang sarili. Deserve mo yan.

[nangunguhang-alien]

‘la

Para sa lahat ng tao na may pinagdadaanang problema. Malaki 'man o maliit. Tandaan niyo, things can and always will get better. Tapos minsan biglang magiging worse ulit. Pero gano'n naman talaga diba? do'n mo makikita ang " Good Day " sa " Bad Day ". So ayon, just look forward sa mga magagandang araw. It may take a while, pero bawal sumuko. Pwede magpahinga. Siguro minsan may oras na mapapasabi ka na lang ng " Tangina, eto nanaman. " Sa tingin mo wala kang kasama. Pero lagi mo isipin na. Buhay ka, nabubuhay ka. Ano pinagkaiba ng shit na araw sa maayos na araw? Ano ang dahilan mo para lumaban? Ano ginagawa mo para maging masaya? Ano ginagawa mo para tumayo muli? Bagong tao na makikilala? Bagong Gawain na para mabreak 'yung kung san ka nasanay? Bagong rason para gumising araw-araw. Kahit ano pa 'man 'yan. Just hold onto that. Kapit ka lang, kahit ano pa 'yan.

Try to wait for good and better days to roll around.

Kung kilala mo ko, alam mong mahilig ako sa positivity. Mahilig akong sabihin na okay lang 'yan. Magiging maayos din ang lahat. Pero gusto ko lang din na bago ka makamove-on sa isang bagay. Bago ka maging masaya. Bago ka maging okay. Kailangan din muna nating tanggapin ang negativity. Kasi do'n tayo mag-grogrow.

Basta ang mahalaga, 'wag ka magpakain sa kalungkutan. Don’t let your negative thoughts drown you, but don't forget them, either. Yes kaya ka nitong gawing mas malakas. Kaya ka i-grow kapag narealize mo na ang mga bagay bagay.  Pero gano'n talaga 'yon 'e.

Bigla nalang isang araw masasabi mo na. " Yes, ok na ako. " , " Yes, kaya ko na ulit. " Almost nothing feels better than being able to look back and see how strong you were, and are right?

HINDI KA FAILURE OKAY? Buhay ka pa, at habang buhay ka pa laban lang. Maybe things aren’t going the best for you. Siguro tangina ang sakit nanaman, siguro tangina mali nanaman, siguro tangina gusto mo na sumuko pero tangina din. Walang mali sa tumigil at magpahinga. Basta 'wag susuko. Hindi naman ibig sabihin na, nagpahinga ka lang saglit o nagpahinga ka sa maliit na bagay 'e katapusan na agad ng buhay mo.

Siguro iniisip mo na ayaw mo na mabuhay, Iniisip mo na sana 'di ka nalang nabuhay sa mundong ito. Siguro gusto mo na umalis. Pero wala 'e, kailangan lumabas. Buhay ka 'e. at hangga't buhay ka. May lalaban at lalaban para sa'yo. Ang dami diyan. 'di mo lang napapansin. So ayon, fight for the only thing that will always be yours in the end. If not for someone you know or yourself, can you do it for me?

Tara, kung wala kang makausap. Mag-usap tayo.

[nangunguhang-alien]

Angat

Magmahal ka ng tanga,

Halos lahat makakalimutan niya.

Kasalanan mo pa kaya?

Magmahal ka ng tanga,

Mali na nga, pinaglalaban pa.

Ikaw pa kaya?

Magmahal ka ng tanga,

Wala na nga, naghihintay pa,

Sa'yo pa kaya?

Magmahal ka ng tanga,

hindi dahil sa mahina siya.

Pero dahil sa pagintindi niya.

Sa mundong mapanghusga ay tatanggapin ka niya,

Sa mundong mapanakit ay mamahalin ka niya.

Kaya 'wag mong sasabihing kukulangin ka pa,

sa atensyon at pagmamahal niya.

Kahit may pagkukulang ka o

kulang 'yang pagiisip mo,

pupunan niya at bubuuin niya ang wasak mong pagkatao.

Walang iniisip na kapalit,

Ang gusto lang niya, ika’y kumapit.

Kaya sana maunawaan mo,

Walang permanente sa mundo.

Kahit ang tanga, natututo.

Kaya habang tanga pa, mahalin mo.

[nangunguhang-alien]

Meron pala akong personal channel sa Telegram:

https://t.me/alienren

Subscribe lang kayo kung trip niyo magbasa ng kung ano ano. HAHAHAHAHAHA.

Nangunguhang alien’s personal space

[nangunguhang-alien]

Pinili’t Minahal, Pinilit Minahal

Nakakalungkot na mag commit sa isang tao na hindi ka naman mahal pala talaga. Nakakalungkot na nagpromise ka na “ siya lang at walang iba “ at nagpapakatanga ka sa kanya, wala gano’n talaga. Mahal mo ‘e.

Pero hindi mo ba nakikita na may mga taong nalulungkot at nasasaktan for you dahil nagpapakatanga ka sa iba na ‘di ka naman talaga mahal. Ang daming tao dyan mahal ka, ‘yung magmamahal sa’yo ng pagmamahal na hinahangad mo pero ‘di mo napapansin. Bulag ka na ‘e.

It's sad how people tend to be contented with hurting while loving the person just because that what they think that is love.

Paano kung sabihin ko sa’yo na it's real and true love when it's right. It is real once in this lifetime, na he/she made you the happiest. And dapat gano’n naman talaga ‘di ba? ‘wag ‘yung wishing for another lifetime to continue the happiness and love you have started. Instead, dapat you try to convince yourself that you still have another chance to make it right, to make him/her stay, and to make him/her loved you.

So just love.

Love, everyone.

Love when it feels right.

Love when you feel he/she is the right one.

Love when the time is right. ❤️

Because it is love when it's right.

Alam naman natin na it is wrong, once mas lamang na yung lungkot at sakit kesa sa saya at galak. Because when a person does love you, he/she will always be after your happiness. At oo, ang sakit at lungkot ay parte ng pagmamahal. Pero syempee, dapat love padin ang lamang sa lahat. Dahil dito ka sasaya.

Pero bakit nga ba gano’n? Minsan ‘yung mga tao pinipili nila masaktan. Kasi iniisip nila pagmamahal ‘yon. Ba’t ‘di nalang nila isipin na mahalin nalang muna nila sarili nila.

Learn to love yourself more.

You do not deserve that kind of pain. You do not deserve that sleepless nights, gabi-gabi.

You do not deserve lahat ng iyak at luha mong sinasayang.

You deserve happiness just like everyone.

Stop obessing with someone who already left you, cheated on you, and had cut all ties with you. You deserve better. And in fact, while still blindly loving someone who isn't there anymore, you might actually have caused pain to the ones who truly loves you.

So PLEASE DO LIVE.

Do not wish for another life. Make this one fulfilling enough. Kung dumating ka ulit sa panahon at pagkakataon na magmamahal ka ulit. Then, just make it sure na they won't feel the way you feel right now. Dapat totoo na, dapat masaya na. Dapat fulfilling na.

Kaya kapit lang, laban lang and everything will be alright. Everything will be better.

I hope na each and everyone of us na nasa stage ng hurting or wishing for some happy endings ‘e will soon get to find the ONE TRUE LOVE IN THIS LIFETIME. And tigilan ang hoping for another lifetime to experience the great love we've been praying for.

Wala na sanang aasa sa susunod na habang buhay para lang maging masaya. 🤗👽

[nangunguhang-alien]

Sol

Ang lamig ng simoy ng hangin Sa buwan ako ngayo’y nakatingin Nakahiga sa ilalim ng mga bituin Doon sa malayong baybayin

Damhin mo ang halik ng alapaap At habang yakap, ‘wag kumurap Ang mahagkan ka’y aking pangarap Halika dito’y ika’y aking tanggap

Ako na ang bahala sa kwento Kaya tara, halika na dito Ikaw ang magiging mundo Na kung saan tayo ang bubuo

'di ko kayang numingning Kapag ‘di ka dumating Hinahanap lagi ang iyong lambing Para ako’y gumaling

Ang mga gabi ay lalamig Kung wala ang iyong himig Wala nang buhay ang daigdig Kung wala ka sa aking bisig

Ang langit ay aking tatalunin Ang dagat ay aking sisirin Dahil masarap kang mahalin At mahirap kang limutin