Rahatsızlık seviyeleri ve seviyesizliği
Belki de benim hayatımın yanlış dönemidir ancak henüz “A Serbian Film”i izleyip bitireli dakikalar oldu ve midemde atlar koşuyor. Haneke ile balayan “rahatsız edici filmler” takıntımda yeni bir çığıra rastlamış olduğumu ve benim sınırımın da bu olduğunu kabullenmekte zorlansam da, evet bu benim sınırım.
Bu sahnenin yalnızca yasak elmaya referans vermiş olmasını nasıl da isterdim. Ancak buradaki yasak elma, bildiğimiz yasak elma değilmiş, sonradan anladım. Evet yasak, evet elma ancak gittiği yer “zayıf nokta”; ki burada doğru. O an için, onların yasağı hem ensest, hem de zenginlikti; doğru bu açıdan.
“Sodom ve Gomorrah”, “Pink Flamingos”, “Irreversible”, “Funny Games”, “Nymphomaniac” serisi, “Satantango”, “Boxing Helena”, “Estomago”, “Naked Lunch”, “I spit on your grave”, “Crush”, “Antichrist” ve sair dahil yüz bin “rahatsız edici film” izlemiş olmama karşın, bu film karşısında dilimin tutulduğunu reddedemem. Benim sınırım budur.
Aklımdaki tek soru şu; “Arkadaşım sen bu filmi çekebildin, senin kafanda bunlar belirdi, sen bunu yazdın, kafana uyan insanlar buldun ve bunu insanların önüne dek getirebildin. Eyvallah. Bunu nasıl başardın?” Hadi bunu geçtim, bir şekilde hasta insan çok piyasada, bu insanlar hayatlarına nasıl devam ediyorlar? Polly Maggoo çekildikten sonra bile, başrol kadın oyuncu hayatına model olarak devam edemedi; ne kadar normal bir tepki. Bu filmi çeken insanların, bu film sonrasında hayatında olan ya da hayatına yeni giren insanların davranışlarını, bu insanların hayata nasıl baktıklarını deli gibi merak ediyorum.
film hakkında sözüm var mı, var tabii. İnanılmaz, harika ötesi bir oyunculuk Milos’unki. Bir dahi. Kurgu muhteşem, insanı içine çekip savuran bir yapı var. Mantığımı zorlayan, gerçeklikten koparan noktalar, hatalı olduğunu düşündüğüm hususlar yok mu, var: örneğin beyaz kıyafetli doktor ablamız nasıl hayatta kaldı, bu büyük bir soru bence. Milos’un kıyafetli ve çıplak olduğu sahneler birbirini doğru şekilde izlemiyor sanki, bu da ayrı bir sorun - zamanda kaymayı dikkate alsam bile.
Ancak insaf ve vicdan hep insaf ve vicdan; “kötüler” cezalandırıldı, hastalar huzura kavuştu: bu anlamda bir klasik mi; evet. Aksini izleyici kaldırabilir miydi; en azından ben hayır.
Tüm temizlenme çabasındaki ruhlara;